FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Η Θεία Κωμωδία…

Αν κρίνουμε από τα ξύλινα στερεότυπα του λεξιλογίου της  αντιμνημονιακής περιόδου, οι Έλληνες έχουν εισέλθει στην «Κόλαση» εδώ και 8 - 10 χρόνια. Κι αν εμπιστευθούμε τους περιχαρείς συγκυβερνήτες μας και τους ενθουσιώδεις  χειροκροτητές τους στο Ζάππειο, βγαίνουμε ή βγήκαμε από αυτήν. Γι’ άλλη μια φορά πιάστηκαν αδιάβαστοι: πριν από τον επίγειο συριζανελικό «Παράδεισο» προηγείται παραμονή στο αγοραίο «Καθαρτήριο», περίπου αιωνίως. Ο Δάντης τα έχει προδιαγράψει όλα αυτά στις αρχές του 14ου αιώνα, στη «Θεία Κωμωδία»: «Αφήστε κάθε ελπίδα, εσείς που μπαίνετε», ως σήμανση στην πύλη του Άδη,  σ’ ένα από τα γνωστότερα επιγράμματα της Δυτικής λογοτεχνίας.

Κατά τους μελετητές της λογοτεχνίας, το ταξίδι του Δάντη στον Άδη από την Κόλαση, στο Καθαρτήριο και τον επίγειο και  εντέλει τον επουράνιο Πύρρειο Παράδεισο διήρκεσε επτά ημέρες, όπου και τα «είδε όλα» εν πολλοίς,  δεν είναι σαφές πόσο διαρκεί για όλες τις άλλες κατηγορίες «αμαρτωλών», «αιρετικών», «παραπλανημένων», «βίαιων» ή «απατεώνων»… ή αν παραμένουν καθηλωμένοι  σε πάσης φύσεως μεσαιωνικής θηριωδίας βασανισμούς. Κι αν θυμάμαι καλά, στον 8ο Κύκλο της Κόλασης, υπάρχει ειδικό βάραθρο για διεφθαρμένους πολιτικούς οι οποίοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε καυτή πίσσα! Αφήστε το τί γίνεται για ψευδοπροφήτες, υποκριτές ή κόλακες…

Είναι σίγουρο ότι η ελληνική κοινωνία έχει ψυχική ανάγκη αισιοδοξίας, δικαιούται θετικού λόγου, η Κυβέρνηση οφείλει να το κάνει, όχι μόνον ως υποστήριξη των θέσεων της αλλά ως εθνική επιταγή. Είναι μια από τις κρίσιμες προϋποθέσεις της ανάκαμψης. Όπως είναι επιταγή η ειλικρινής ανάγνωση της πρόσφατης απόφασης των Βρυξελλών για το χρέος. Ένα κεφάλαιο της κρίσης έκλεισε, η ίδια η κρίση όχι! Οι ευρωπαίοι εταίροι και δανειστές δεν απομείωσαν το ονομαστικό χρέος, διευθέτησαν τις χρηματορροές αποπληρωμής του. Το ουσιώδες είναι ότι οι εταίροι μας δάνεισαν χρόνο, μια 15ετία περίπου, μπας και κάνουμε ό,τι δεν κάναμε τα χρόνια των μνημονίων: Σχέδιο για τη χώρα! Να αποφασίσουμε τί θέλουμε, επιτέλους, ως θέση της Ελλάδας και των πολιτών της στο παγκόσμιο -και δυναμικά μεταβαλλόμενο- σκηνικό. Πώς θα ενσωματώσουμε τις τεχνολογικές εξελίξεις στην καθημερινή ζωή και παραγωγή, πώς θα προστατεύσουμε τις δημοκρατικές διαδικασίες έναντι των αναδυόμενων αυταρχισμών, πώς θα χειρισθούμε τις πολλαπλές ανασφάλειες και διακινδυνεύσεις του σύγχρονου κόσμου;

Φοβούμαι ότι δεν βλέπουμε αυτόν τον δανεικό χρόνο, ούτε ως ευκαιρία ούτε ως πραγματικότητα. Τα κομματικά επινίκια τύπου Ζαπείου, με γραβάτες που μπαινοβγαίνουν και σφιχταγκαλιάσματα με τον «μπούλη», δε δημιουργούν αισιοδοξία. Κλαυσίγελο δημιουργούν, απορία για το «αν είναι στα καλά τους», αμφιβολία για τις προθέσεις και τα επιτεύγματα τους. Η πιο χαρακτηριστική απεικόνιση ήταν ένας Φίλος 65αρης «ριζοσπαστικοποιημένος συνταξιούχος του 2015»:  όταν τα έβλεπε και τ’ άκουγε όλα αυτά, είχε ζοριστεί. «Πώς θα τα βγάλω πέρα μέχρι τότε», δηλαδή το 2060, αναρωτιόταν, με τέτοια φορολογική αφαίμαξη; Πόσο τρυφερό και πόσο ανόητο είναι συνάμα το άγχος του; Τρυφερό διότι μέσα στην αφέλεια του δεν έβλεπε ότι το ορόσημο αυτό δεν τον αφορά στην κυριολεξία, όσον κι αν το προσωποποιεί! Κυρίως, όμως, είναι βαθειά ανόητο να μη βλέπει ότι η δική του ζωή και οι δικές του αποφάσεις καταδικάζουν τα παιδιά και τα εγγόνια του στα δεινά του Καθαρτήριου, ζωή να ‘χουν!

Εντέλει, η Θεία Κωμωδία είναι πράγματι ο ανυπέρβλητος συμβολισμός για το μέλλον μας! Σε δεύτερη σκέψη όμως, όλο αυτό δεν έχει τίποτα το «Θείο»: είναι απλώς Κωμωδία, ως άλλωστε ήταν και ο αρχικός τίτλος του έργου του Δάντη.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Προσποιήσεις ταυτότητας… Η Ελληνική Τραγωδία »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top