FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Επί Μακρόν…

Είναι της πλάκας, αν δεν είναι για κλάματα, όσα λέγονται δημοσίως για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές και τον επικείμενο Πρόεδρο Ε. Μακρόν. Από τα μικρά και επουσιώδη -που αναδύουν όμως το επίπεδο σκέψης των καθ’ Ημάς παρεμβαινόντων, έως τα «μεγάλα» που εν πολλοίς εξηγούν τα κρίσιμα διακυβεύματα της Ευρώπης μας. Μια απόπειρα κατάταξης της πενίας μπορεί να διακρίνει κάποιες αρχετυπικές ομάδες.

Πρώτη ομάδα, η «τεχνικώς άσχετη», με κυριότερη αιτία το μεταφραστικό αχταρμά στην αξιολόγηση του εκεί πολιτικού λόγου. Παράδειγμα: αναφέρθηκε ο Μελανσόν στη δύναμη των «μεντιοκρατών και ολιγαρχών» και αυτό αποδόθηκε δημοσίως ως εναντίωση στους «κρατιστές και ολιγάρχες», οδηγώντας σε ένα νοητικό αλαλούμ… Εκπαιδευτική τηλεόραση!

Δεύτερη ομάδα, οι «ψυχικώς μικροί». Αφήνω στην άκρη τα βαριά απαξιωτικά και σεξιστικά σχόλια περί της μαμάς-συζύγου του, είναι αθλιότητες για μια Κυρία, έλεος! Ίσως, ελάχιστα πιο ενδιαφέρον είναι το εφεύρημα των επιεικώς αγραμμάτων που κατοικοεδρεύουν στα πρωινάδικα και ανησυχούν για την «περιορισμένη εμπειρία» του κι ότι δεν έχει υπάρξει «αιρετός»! Μπορεί ο κ. Μακρόν να μην «έβγαλε» το «Πανεπιστήμιο της πιάτσας» όπως λένε, αλλά αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου των Παρισίων, ακολούθως από την περιβόητη Σχολή Πολιτικών Επιστημών και, τέλος, από την καλύτερη παγκοσμίως Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης της Γαλλίας. Δεν είναι ότι έλιωσε τον κ… του για να ακολουθήσει αυτήν την ακαδημαϊκή διαδρομή· είναι ότι έχει πολλά καντάρια μυαλό για να τα καταφέρει, … έτσι απλά για να τελειώνουμε…

Τρίτη ομάδα, η «ψευδο-ιδεολογική σοβαροφάνεια». Πράγματι, τα πράγματα γίνονται πιο σοβαρά όταν ακούμε το επιχείρημα περί της εργασιακής προϋπηρεσίας του Μακρόν σε Τράπεζα, σύνθημα περιπλεκόμενο με κάτι πολυκαιρισμένες μαλαγανιές του τύπου «δεν πληρώνω». Βεβαίως και εργάσθηκε στην Επενδυτική Τράπεζα Ρότσιλντ και χειρίσθηκε τη συγχώνευση επιχειρηματικών κολοσσών. Πλην όμως, αναρωτιέμαι μήπως αυτή είναι η Τράπεζα που επισκέφθηκε ο κ. Τσίπρας κατά δήλωσή του, τότε με το κυβερνητικό αεροπλάνο…, και μετέπειτα της ανέθεσε το ρόλο συμβούλου για την αναδιάρθρωση του χρέους; Μήπως αυτό λέγεται εμπειρία και δη χρήσιμη; Αναρωτιέμαι…

Τα πράγματα γίνονται απολύτως σοβαρά όταν ασχοληθεί κάποιος με τον εκλογικό χάρτη της Γαλλίας, πέραν των φληναφημάτων περί του ποιος θα αναχαιτίσει τη Λεπέν. Θα ήταν χρήσιμο να δει την επίδοση Λεπέν στο Παρίσι, π.χ., όπου αυτή έλαβε μόλις 4,5% και αντιθέτως σάρωσε ο Μακρόν. Κι αντ’ αυτού να δει κάτι δραματικό, αλλά απολύτως αναμενόμενο για όσους δεν έχουν παρωπίδες: Λεπέν και Μελανσόν, ο γαλλικός ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, πήγαν χέρι-χέρι στις «λαϊκές» περιοχές. Κι αν δεν ήταν ο Γραμματέας του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος να σώσει την τιμή της Αριστεράς καλώντας με το περιβόητο Jamais (Ποτέ) τους ψηφοφόρους, τότε θα μέναμε με την εικόνα της προσωπικής μικροψυχίας και της πολιτικής ρηχότητας ενός «ριζοσπαστισμού» χωρίς ρίζες αλλά με πολλά κοινά γνωρίσματα καιροσκοπισμού με τα δικά μας: «Εγώ δεν είμαι Τσίπρας να με προσβάλλουν επί 17 ώρες», είπε στην τελευταία του συνέντευξη ο Ζαν-Λυκ, ο πρώην -προσέξτε- Γερουσιαστής (!) του Σοσιαλιστικού Κόμματος, που «έπαθε» στα γεράματα του ό,τι και ο μεγαλοαστός Θείος Γιώργος (μου) όταν κάλπαζε η άνοια…

Το κυριότερο, το αξίωμα του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας απαιτεί Ηγέτη, καθότι δε διαφεντεύει μόνον την τακτική πολιτική, αλλά έχει στα χέρια του τα κουμπιά της πυρηνικής δύναμης. Κι ο Μελανσόν, κατηφής και πικρός, μπροστά στην πρώτη μεγάλη του απόφαση, δήλωσε ότι θα κάνει δημοσκόπηση στο ίντερνετ, ώστε να του πει η «βάση» ποιον και εάν θα υποστηρίξει Υποψήφιο στο δεύτερο γύρο των Εκλογών. Αυτομάτως, ο άνθρωπος αυτός έδειξε ότι δεν είναι Homme d’ Etat, Ηγέτης Κράτους δηλαδή.

Όλα αυτά καταδεικνύουν κάτι πρωτόγνωρο, σε εκλογικό επίπεδο: την έκπτωση της παραδοσιακής πολιτικής σύγκρουσης Αριστεράς-Δεξιάς και την ανάδυση της κοινωνιολογικής ανάλογης μεταξύ των προσαρμοζόμενων στη δυναμική της παγκοσμιοποίησης και όσων θεωρούν εαυτούς ως μεγάλους χαμένους της. Τύπω και ουσία, το μέγα διακύβευμα είναι πλέον η έννοια και το περιεχόμενο της Μεταρρύθμισης στη μετα-βιομηχανική κοινωνία. Ό,τι δηλαδή αποφεύγουμε να συζητήσουμε ουσιαστικά εδώ, επιμένοντας πεισματικά στη διαστροφή της ως συνώνυμο της λιτότητας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Το ιστορικό αρχείο… Η Ουρά του Λολό… »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top