FOLLOW US

Χρονογράφημα

Ανταπόκριση από τα χαντάκι…

Tελευταία εργάσιμη μέρα του Δεκεμβρίου και μπαίνω στην τράπεζα για να πληρώσω τέλη, ΕΝΦΙΑ, ΔΕΗ που τα άφησα για την τελευταία ώρα. Η αναβλητικότητα που με χαρακτηρίζει σε συνδυασμό με την ηλικία , που δεν μου επιτρέπει ικανοποιητική χρήση υπολογιστών με αναγκάζουν συχνά-πυκνά να στέκομαι σε τεράστιες ουρές. Έτσι και τώρα μπήκα στην τράπεζα και αντίκρισα δεκάδες ομοιοπαθείς να κάθονται καρτερικά στα γκισέ, στα μηχανήματα αυτόματης πληρωμής και στις καρέκλες, και να περιμένουν τη σειρά τους.

Πήρα αριθμό, βρήκα μια καρέκλα και κάθισα. Δίπλα μου μια τετράδα ανδρών από 50 ετών και πάνω ελεεινολογούν την κατάσταση, σιχτιρίζουν την κυβέρνηση και επαναλαμβάνουν μονότονα την οικονομική τους δυσπραγία, την αθλιότητα και τον παραλογισμό της δημόσιας διοίκησης, το μαρτύριο των λογαριασμών και των φόρων.

- Για φαντάσου που φτάσαμε , αυτοί που θα καταργούσαν τον ΕΝΦΙΑ, αυτοί που κάθε τρεις και λίγο επιτίθονταν στις τράπεζες και στους τραπεζίτες, τώρα μας υποχρεώνουν να πληρώνουμε και έξτρα χαράτσι 1, 20 ευρώ για να πληρώσουμε το φόρο, λέει ο ένας.

- Αυτό ήταν το σιχτίρ πιλάφι. Χαράτσι πάνω στο χαράτσι ούτε επί τουρκοκρατίας δεν πλήρωναν οι σκλαβωμένοι πρόγονοί μας, λέει ο δεύτερος.

- Έτσι ακριβώς είναι και τώρα. Σκλαβιά έχουμε, υπόδουλοι είμαστε. Άμα σε υποχρεώνουν να πληρώνεις νοίκι στο σπίτι και στο χωράφι που βρήκες από τον πατέρα σου, τι άλλο από κατοχή είναι; ρωτάει ρητορικά ο τρίτος.

- Και δε μιλάει κανένας. Τρώμε τη σφαλιάρα τη μία πίσω από την άλλη, μας εξοντώνουν καθημερινά, διώχνουν τα νέα παιδιά στο εξωτερικό, μας φόρτωσαν χιλιάδες μετανάστες από όλη την υφήλιο, χρυσοπληρωμένες ΜΚΟ και μισθοφόρους αλληλέγγυους και δεν αντιδράει κανείς. Μνουχμέν τσι ψικασμέν μαζί, λέει ο τέταρτος της παρέας.

- Μα ποιος περιμένεις να αντιδράσει. Η νεολαία με τα τατουάζ, τα σκουλαρίκια στον αφαλό, στη μύτη και στη γλώσσα, τις αλυσίδες στον αστράγαλο και τα σκισμένα παντελόνια; Αυτή θα αντιδράσει άμα κοπεί το facebook, άμα κλείσουν οι καφετέριες , τα μπαρ τα κομμωτήρια και τα γυμναστήρια, άμα δεν έχει εμπόρευμα το Hontos και άμα κοπεί το χαρτζιλίκι του μπαμπά και της μαμάς. Μέχρι τότε θα απολαμβάνουν τη νεότητά τους, αποχαυνωμένοι, ανυποψίαστοι και αδιάφοροι για το κοινωνικό γίγνεσθαι, συμπληρώνει ο δεύτερος.

- Πριν μερικά χρόνια όμως, κάποιοι μας έλεγαν «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω». Πράξη αντίστασης και αξιοπρέπειας είναι να μην πληρώνεις Δημόσιο και ΔΕΗ φώναζαν Τσίπρας και Καμμένος. Που είναι αυτοί τώρα; Μας ξεπάτωσαν στους φόρους και στα ψέματα, παρεμβαίνει ξανά ο τέταρτος.

- Αργά τη θυμηθήκαμε αυτή την αντίσταση. Τότε που οι πρασινοφρουροί διορίζονταν κατά εκατοντάδες, που μοίραζαν αναπηρικές, αντιστασιακές και άλλες μαϊμουδίσιες συντάξεις, που μοίραζαν εθελούσιες και πρόωρες των 2000 ευρώ, εφάπαξ τα 150.000 και 200.000 χιλιάδες, που γέμισε η Ελλάδα με συνταξιούχους 45 και 50 ετών εξπέρ στο τάβλι, που γινόταν το έλα να δεις στο ιδιαίτερα, στα φακελάκια, στα γρηγορόσημα, στα αυθαίρετα, που το λάδωμα πήγαινε σύννεφο, που οι κομματικοί παράγοντες-λαδοπόντικες έκαναν δώρα στον εαυτό τους μέχρι 500.000 χιλιάδες δραχμές κατά την προτροπή του τότε πρωθυπουργού, που οι συνδικαλιστές διοικούσαν τα υπουργεία και η αργομισθία ήταν μαγκιά και το λαμόγιο κοινωνικό πρότυπο, που οι τραπεζίτες σκορπούσαν θαλασσοδάνεια, διακοποδάνεια, κάρτες, αυτοκίνητα και σπίτια με συνεχή τηλεφωνήματα πρωί, μεσημέρι, βράδυ, τότε που οι επιδοτήσεις γινόταν γιούργια στα σκυλάδικα και οι πονηροί μασουλούσαν προγραμματάκια χιλιάδων ευρώ, πού είμασταν να φωνάξουμε και να διαμαρτυρηθούμε. Οι πιο πολλοί τα ψήφιζαν και τα χειροκροτούσαν. Ο λογαριασμός ήρθε τώρα και είναι πανάκριβος, λέει ανεβάζοντας και τον τόνο της φωνής ο τρίτος.

- Και τι έγινε όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων; Ποιος κλέφτης και φταίχτης τιμωρήθηκε; Τι διορθώθηκε στο δημόσιο, Μήπως σταμάτησαν τα ιδιαίτερα, τα γρηγορόσημα, τα φακελάκια; Μήπως πιάσανε το μαύρο χρήμα; Μήπως τέλειωσαν οι διορισμοί από το παράθυρο και τα βολέματα, οι κάλπηδες και οι μουλωχτοί, ρωτάει ο πρώτος και συμπληρώνει «άχρηστοι πολιτικοί, ηλίθιοι ψηφοφόροι, κατακαημένη Ελλάδα».

Η κουβέντα διακόπηκε απότομα μόλις ένας απ’ την παρέα σηκώθηκε να πάει στο ταμείο.

Καθώς τους παρατηρούσα σκεφτόμουν ότι η κουβέντας τους θα μπορούσε να έχει τίτλο «Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μιας πανέμορφης μα άτυχης χώρας».

 

Παναγιώτης Πανέρας

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top