FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Αναπηρίες…

Πώς άραγε μπορεί να ισορροπήσει ο νους του μέσου πολίτη όταν βομβαρδίζεται από πληροφορία που δια-σχίζει σε δύο άκρα τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις του για τον Κόσμο και την αμφίβολη παρουσία του σ’ αυτόν; Πώς γεννώνται αξίες, προτάγματα, κριτήρια κι επιλογές σ’ αυτόν τον κυκεώνα νοητικής στασιμότητας και κρίσης μίσους -όπως θα έλεγε ο Σ. Ράμφος- που με σχέδιο ξεδιάντροπο μετατρέπεται ο πολιτικός λόγος στην Ελλάδα σήμερα; Πώς και ποιος θα καταλάβει ότι για να υπάρχει τόση παροχή ανενδοίαστης μπούρδας και προκεχωρημένης ανοησίας προς το πόπολο, μάλλον θα υπάρχει ανάλογη ζήτηση γι’ αυτές; Όπως στην οικονομία, τα μεγέθη της προσδιορίζονται εντέλει από την ισορροπία προσφοράς και ζήτησης -όλα τα άλλα, είναι προσεγγίσεις μηχανισμών που τις άγουν και τις κυβερνούν και οι ανισορροπίες τους οδηγούν σε κρίσεις, έτσι και στο δημόσιο λόγο, οι ανισορροπίες στόχων/πράξεων και μέσων οδηγούν σε αναπηρίες τη Δημοκρατία.

Αν δεν στραφούμε, ως άτομα και ως πολίτες που τελικά αναζητούν την προσωπική βίωση της ευτυχίας, προς μια βαθειά αναζήτηση της σημασίας της θεσμικής αναπηρίας, της πολιτικής α-σθένειας, δε θα βγούμε ποτέ από την πολυετή κρίση μας. Θα μας κυνηγά πάντα η «ανάπηρη» εκδοχή του εαυτού μας, η ανάπηρη-ασθενική-καχεκτική εκδοχή της Πολιτείας μας. Γιατί το υποστηρίζω αυτό;

Ο Σερ Πάτρικ Λι Φέρμορ ήταν ο πολυσχιδής αυτός άνθρωπος, με την πολυτάραχη εφηβεία και ζωή και το διακεκριμένο συγγραφικό έργο, στον οποίο αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός «ανάπηρος από ευτυχία» όταν βρήκε τον «παράδεισο» του εν ζωή, στην Καρδαμύλη της Μάνης, για πάμπολλα χρόνια. Πολέμησε στην Κρήτη κι ως εκ των ηγετών των ανταρτών της οργάνωσε και συμμετείχε σε ένα από τα κορυφαία γεγονότα της Αντίστασης, την απαγωγή του Γερμανού διοικητή Κράιπε. Στο μνήμα του στην Αγγλική Γη (2011) γράφει, ως ο ίδιος ζήτησε: «Υπήρξεν έτι το άριστον εκείνο, Ελληνικός». Πάμπολλα έχουν γραφεί για το Φέρμορ και τη σχέση «αναπηρίας-ευτυχίας-Ελλάδας» -κι όμως, η απόλυτη τιμή της περίεργης αυτής σχέσης έχει εκφρασθεί από τον Στήβεν Χόκινγκ, που μόλις προ ημερών απεβίωσε.

Δε χρειάζεται να περιγράψω το απόλυτο φαινόμενο ζωής του Χόκινγκ. Το λαμπρό αυτό μυαλό, κάτοχος της Έδρας Μαθηματικών του Νεύτωνα στο Καίημπριτζ, ήταν εγκλωβισμένο σε ένα σώμα που πάμπολλες φορές είχε προβληθεί ως αυτό το σκεβρωμένο παράλυτο «έμβιο κουτί» που επικοινωνούσε μηχανικά με το κοινό μέσω ενός εξειδικευμένου υπολογιστή που μετέτρεπε τις κινήσεις κάποιου ενεργού ακόμα δακτύλου του σε φωνή και κινήσεις του αμαξιδίου του. Τη ζωή του, τις σκέψεις και τα βιβλία του, τις παρεμβάσεις του για το Περιβάλλον της Γης, όλοι τις έχουμε δει στις ειδήσεις, στον κινηματογράφο, ακόμα και σε σατυρικές εκπομπές της τηλεόρασης. Ο Άνθρωπος που εξέφρασε απολύτως τη δίδυμη έννοια της νόησης και της νόσησης, αυτός που τόλμησε να έλθει απέναντι στο Δημιουργό δηλώνοντας μεν την Ύπαρξη του αλλά θέτοντας δε όρια στη Δράση του και το Χρόνο, είχε κάνει την Ύψιστη πράξη -για εμένα- απόδειξης της σχέσης «αναπηρία-ευτυχία-Ελλάδα».

Ήταν Αύγουστος 1998, στη Σάμο. Διεθνές Συνέδριο Κοσμολογίας του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αιγαίου: σπάνια, συνευρίσκονται τόσα μυαλά ανάλογου επιπέδου διεθνώς -ήταν μείζον γεγονός για την ελληνική ακαδημαϊκή Ιστορία που οι καθηγητές Ν. Χατζησάββας και Σ. Κωτσάκης πιστώνονται επαξίως και τιμητικά. Το βράδυ του Επίσημου Δείπνου, ως σε κάθε αντίστοιχη εκδήλωση, η ορχήστρα που κάλυπτε μουσικά τη συνεστίαση άρχισε να παίζει ελληνική μουσική. Και τότε συνέβη το Απόλυτο: ο Χόκινγκ με το αμαξίδιο του χόρεψε -με μηχανικές κινήσεις- ζεϊμπέκικο! Η Υπέρβαση της Αναπηρίας, η σεβάσμια αντίληψη ενός Πολιτισμού, η Ζωή απέναντι στο Θάνατο! Αυτό είναι. Τέλος!

Απέναντι σ’ αυτό το έμπρακτο Μεγαλείο Ζωής που υπερβαίνει την ηθική «αναπηρία» στέκεται η λυσσώδης επιμονή επ’ αυτής σε πολιτικό επίπεδο. Ο πολιτικά γελοίος μικρο-καβγάς για το Σαββίδη, που γεύεται τώρα με τη σειρά του τα επίχειρα από το αλισβερίσι του με τον Ερίδματο, όπως ο εργολάβος με τα βοσκοτόπια ή ο bookmaker-όφειλε να ξέρει με ποιον Κυνικό μπλέκει! Απέναντι στο ευτυχισμένο ανάπηρο «ζεϊμπέκικο» του Χόκινγκ, οι διακομματικοί βουλευτές Θεσσαλονίκης που ερμηνεύουν αναπήρως τις επιδόσεις της μαφιόζικης νομενκλατούρας -όπως ακριβώς έγινε με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ- ως επίθεση στο λαό του ΠΑΟΚ, της Μακεδονίας «Μας», του Αθηνοκεντρικού Κράτους, κι όλα τα άλλα που πρεσβεύουν οι επί δεκαετίες «κατ’ επάγγελμα Θεσσαλονικείς». Κουμπούρια εναντίον Μεγαλείου. Κι όλα αυτά, για ένα αμφιλεγόμενο εκλογικό ποσοστό, στη συντηρητικών τάσεων Μακεδονία «μας»…

Ανάμεσα σ’ αυτές τις ακραίες τιμές ταλαντώνεται η καθημερινότητα και η προοπτική μας. Προσφέρονται και οι δύο. Εμείς ποια θα διαλέξουμε;

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « U-turn… Το Φρόνημα… »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top