FOLLOW US

Χρονογράφημα

Ο Απολογισμός

Από παιδί κρατούσα ημερολόγιο. Αυτό φυλλομετρώ την παραμονή κάθε καινούργιου χρόνου, κάνοντας έναν μικρό απολογισμό. Μετά από χρόνια κατέστρωσα έναν κατάλογο με όσα πρέπει να έχει μια χρονιά, για να αξίζει μια θέση στις αναμνήσεις μας. Λέει περίπου ότι απαιτείται να περιέχει αλλαγές στην καθημερινή πραγματικότητα, αναθεωρήσεις στον τρόπο που θυμόμαστε το παρελθόν και ισχυρές συγκινήσεις. Ευχάριστες ή δυσάρεστες δεν έχει καμία σημασία.

 

Από παιδί κρατούσα ημερολόγιο. Αυτό φυλλομετρώ την παραμονή κάθε καινούργιου χρόνου, κάνοντας έναν μικρό απολογισμό. Μετά από χρόνια κατέστρωσα έναν κατάλογο με όσα πρέπει να έχει μια χρονιά, για να αξίζει μια θέση στις αναμνήσεις μας. Λέει περίπου ότι απαιτείται να περιέχει αλλαγές στην καθημερινή πραγματικότητα, αναθεωρήσεις στον τρόπο που θυμόμαστε το παρελθόν και ισχυρές συγκινήσεις. Ευχάριστες ή δυσάρεστες δεν έχει καμία σημασία.

Η χρονιά που τελειώνει για μένα είχε και τα τρία: Σήμανε μια αλλαγή στον χώρο εργασίας, που υπέφερα πολύ, πριν την αποφασίσω, αλλά μέχρι στιγμής τουλάχιστον μου βγήκε σε καλό, σε πολύ καλό μάλιστα. Έκλεισε έναν κύκλο σπουδών και βοήθησε να ξεκινήσει άλλος ένας. Άλλαξε κάθετα τα συναισθήματά μου απέναντι σε ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μου (γένους θηλυκού, για να μην παρεξηγούμαστε).

Σήκωσε τέλος το βάρος από εκείνο «το όχι το σωστό» του ποιητή, που είπα κάποτε, ώστε να μη με καταβάλλει στο εξής: Μια σειρά από ελεεινά «αδιανόητα καθ’ υπερβολή» πιστοποίησαν ότι πρόσωπα από το παρελθόν, μη συμβατά με τη δική μας κοσμοθεωρία, καλό είναι να συνεχίζουν το δρόμο, που διάλεξαν, μόνοι ή με παρέα -δικό τους πρόβλημα….

Το βασικό είναι αλάργα, από μας αλάργα, και μακάρι να στροβιλίζονται στον παράδεισο! Τέλος ο χρόνος που τελειώνει έκρυβε για μένα ένα φθινοπωρινό ταξίδι, για το οποίο χρειάστηκε να διαβάσω, από την αρχή, όλα τα θεατρικά του Τεννεσή Ουίλλιαμς. Ανακάλυψα και μια συλλογή με μονόπρακτα, σωστό διαμαντάκι, που δεν την ήξερα.

Λίγο πριν μπει ο καινούργιος χρόνος συνηθίζεται να κάνουμε ευχές και να δίνουμε υποσχέσεις που συνήθως δεν τηρούμε. Οι αγαπημένοι μου απαίτησαν να υποσχεθώ ότι θα με βλέπουν συχνότερα. Το έγκλημα ήταν προμελετημένο: Κατατέθηκαν προτάσεις: τόσοι καφέδες, τόσες ταινίες, τόσα θέατρα, τόσα ούζα, τόσα μουσεία, κάθε μήνα. Χωρίς αναβολές. «Θα φορέσεις βραχιολάκι, σαν αυτούς που εμφανίζονται στο αστυνομικό τμήμα για αναφορά».

Πήγα να σταυρώσω πίσω τα δάχτυλα. Θυμήθηκα τον ξάδερφο, πανεπιστημιακό καρδιολόγο, στον οποίο απευθύνθηκα πριν έναν μήνα, γιατί δεν ένιωθα καλά: «Είναι νωρίς, για να συναντήσεις τη θεία, άσε που θα σε πρήζει πάλι: γιατί δεν κάνεις παιδιά, γιατί δεν παντρεύεσαι! Χαλάρωσε άμεσα το πρόγραμμά σου! Κάνε τα μισά από όσα κάνεις σήμερα». «Να αρχίσω δίαιτα;» αντιπρότεινα. Έβγαλε τα γυαλιά, πήρε βαθιά ανάσα, με κοίταξε κατάματα, για λίγο δεν μίλησε. Ύστερα είπε, τονίζοντας μία-μία τις λέξεις: «Ξαδέρφη, να αλλάξεις εντελώς τον τρόπο που ζεις». «Καλά» απάντησα. Στην πόρτα γύρισα. Από μικρά, όταν παίζαμε, του έκανα σκατιές. «Αύριο αρχίζω κάπνισμα!» γέλασα κι εξαφανίστηκα, πριν προλάβει ν’ απαντήσει.

Αποφάσισα να σκεφτώ μερικές αλλαγές και να τις εφαρμόσω. Να πηγαίνω στο πάρκο για περπάτημα. Δεν ορκίζομαι ότι θα συμβεί. Σκέφτηκα να αρχίσω να μαγειρεύω. Κάτι μέσα μου επαναστάτησε. Ο ιδανικός άντρας ξέρει να μαγειρεύει. Ας γκομενίζει, -λέμε τώρα, ας πουλά προστασία στα μπαρ, ας είναι προαγωγός, που έλεγε και μια ανύπαντρη φίλη της μάνας μου, άμα βελουτάρει τη σούπα, αθωώνεται! Άκου να μαγειρεύω εγώ! Μήπως να ξαναπάω στο Λύκειο Ελληνίδων; Να θυμηθούμε και κανέναν παραδοσιακό χορό, που σκουριάσαμε, για καμιά δρασούλα στο σχολείο. «Δράση» είπα; Άκυρο! «Θα ξανακάνω ραδιόφωνο»! άναψε ένα φλας! «Λυπήσου τον Ταγματάρχη!

Πού να ξιφομαχεί τώρα με την ιδιωτική ραδιοφωνία ποιος να σε πρωτοπάρει» με κορόιδεψε η κουμπάρα μου! «Ε, λοιπόν το βρήκα. Θα αρχίσω να γράφω. Δε λέτε ότι μπορώ;» «Που να μη σώναμε» απάντησαν με μια ταραχή στη φωνή σχεδόν συμφωνικά όλοι. «Θα πάρω ένα ταμπλετάκι και θα δείτε». «Ωραία, θα γνωρίσεις και τον Ντύλαν, να σου παραδώσει τη σκυτάλη»! Τελετή παράδοσης δε γίνεται στα Νόμπελ, αλλά την εννόησα την καζούρα κι έβγαλα τον σκασμό.

Στέκομαι απέναντι από το χριστουγεννιάτικο δέντρο μου, το οποίο στολίστηκε... ανήμερα τα Χριστούγεννα, να σκεφτώ μια πρωτότυπη υπόσχεση. Σκέφτηκα αυτήν: Υπόσχομαι να αγαπώ κάθε στιγμή από τον καινούριο χρόνο. Το ίδιο εύχομαι και σε σας!

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top