FOLLOW US

Χρονογράφημα

Τα καγιαδέλια

Είναι απόλαυση, αργά το καλοκαίρι, στην παραλία, στην Άναξο, λίγο πριν ο ήλιος αρχίσει να δύει, να πετύχεις την Άννα, μία ντόπια γνωστή μου, που εδώ και μερικές δεκαετίες έχει εγκατασταθεί μόνιμα στη Νέα Υόρκη. Η κοπέλα αυτή, της το λέω συχνά, έχει χάρισμα στην αφήγηση.

Είναι απόλαυση, αργά το καλοκαίρι, στην παραλία, στην Άναξο, λίγο πριν ο ήλιος αρχίσει να δύει, να πετύχεις την Άννα, μία ντόπια γνωστή μου, που εδώ και μερικές δεκαετίες έχει εγκατασταθεί μόνιμα στη Νέα Υόρκη. Η κοπέλα αυτή, της το λέω συχνά, έχει χάρισμα στην αφήγηση.

Αρχίζει να μιλά, δεν θες να τη διακόψεις. Λέει και συ αφήνεσαι, χαλαρώνεις, ακούς μόνον το θόρυβο από το κύμα, που σκάει στα πόδια σου. Το περασμένο καλοκαίρι, έτυχε συχνά και κάναμε παρέα. Άφηνα την Άννα να μιλά κι ο νους μου έτρεχε. Χαλάρωνα. Η Άννα είναι από τα λίγα πρόσωπα, που ποτέ δεν διακόπτω, όταν μιλούν.

Ένα απόγευμα, λίγο πριν τελειώσει ο Αύγουστος, βγήκα από τη θάλασσα σχεδόν μπροστά στην ξαπλώστρα της. Δίπλα ο ταϊλανδός μασέρ της παραλίας έκανε full body Massage σε μια τουρίστρια. Ο καφές έλιωνε τα παγάκια! Η ζωή ήταν υπέροχη! Μαγεία! Ξεκινήσαμε να μιλάμε για τις διακοπές, μετά η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από τις αργίες, «you know, in America, you work the day που ψηφίζεις» σχολίασε στα αγαπημένα της greeklish! «In Greece, you vote on Sundays, σας δίνιν τσι μια -δυο μιρούδις, πριν κι μιτά, κι ούτι κι παγαίνιτι να ψηφίσιτι, διαβόλ’». «Κ’σταριότ’σα ίσι, κατέβα απ’ του καλάμ’!» απάντησα, αν και για πρώτη φορά συνειδητοποίησα, ότι στην Αμερική, ψηφίζουν καθημερινή, χωρίς καμία διευκόλυνση, για να συμμετέχουν οι εργαζόμενοι στη διαδικασία. «sure, ίμι Ελληνίδα, but οι Έλλ’νις ίστι μ’λάρια πουλλές φουρές».

«Εσείς θέλω να μάθω τι θα κάνετε, τον Νοέμβριο» ρώτησα. «Θα εκλέξετε, ύστερα από τον πρώτο έγχρωμο Πρόεδρο και την πρώτη γυναίκα;» Ανασηκώθηκε στην ξαπλώστρα και τα μάτια της πέταξαν φωτιές: «Are you fucking, crazy? No way! Άμα βγει η Χίλαρυ, ιγώ θα γυρίσου στ’ν Άναξου. No, Trump!

Όλοι οι σοβαροί θα ψηφίσουμε Trump! Δαγκωτό!» «Ρε, μπας και παλαβώθηκες;» έβαλα τα γέλια! «Ακούς τι λες; Ξέρεις τι θα πει Trump;» «Όχ’! Ξέρ’ς ισύ, που ζεις στ’ν Αθήνα! Απού μουρό, αμπούρντ’στου κιφάλ’! Φυσικά και θα βγει Trump! Αυτόν θα ψηφίσω κι μι τς πατούσις! Ισύ ακούς δημοκρατικό party στο Internet κι θαρρείς μαλακίες, πως η Ομπάμα είνι καλός, ιμένα ρώτα» «Σε ρωτώ» «Ομπάμα θα πει taxes, για όποιον κάν’ ελεύθερο επάγγελμα. Ιγώ έτσ’ δεν μπουρώ να ζήσου! Ό, τ΄ κιρδίζου, θα του δίνου στου κράτους! So είμαι business woman, I earn money, να πληρώσω φόρους, δεν θα βάλου όμους κι τίπουτα στ’ν άκρ; Πόσα χρόνια θα δ’ λεύου;» «Και με τον Trump δηλαδή, θα κάνεις κομπόδεμα!» «Να κουρουϊδεύ’ς τα μούτρα σ’! Θα κάνου! Κι ιγώ κι ούλ’ σαν ιμένα! Γιατί ο Trump ήταν business man, έκανε επιχειρήσεις, ξέρ’ πώς βγαίν’ του χρήμα κι τιμά όσοιν’ του κ’νηγούν». Μου έδειξε με το χέρι τη θάλασσα. «Δε μέσα, βαθιά, ικεί που χτυπά του κύμα». «Πρέπει να υπάρχει κάτι σαν ύφαλος, υποθέτω» είπα. «Τα καγιαδέλια! Καγιάδα είν’ η πέτρα! Απού παλιά παγαίνου, κάθε καλουκαίρ! Μια φουρά είχα χαράξ’ κι τ΄ όνουμα μ’. Παγαίνω κολυμπώντας ως το ν’σί, κάθουμι κουμάτ’ κι ύστιρα κουλ’μπώ πίσου!» «Δε φοβάσαι;» ρώτησα. «No, στη ζωή μετρά το challenge» «Εγώ φοβάμαι» παραδέχτηκα «τα βαθιά». «Ισύ, είσι public servant κι μουναχουπαίδ’, κάθισι κάθι καλουκαίρ’ δυο μήνις. Πουτέ σ’ δε θα ξαν’χτείς στα καγιαδέλια! Γι’ αυτό δεν καταλαβαίν’ς που θα ψηφίσου Trump».

Τη συνάντησα λίγες μέρες, πριν φύγω από το νησί. «Γεια σου, Trump»! τη χαιρέτησα, με έντονη αμερικάνικη προφορά. «Κορόιδευε! Σιγά μη βγει η Χίλαρυ!» απάντησε. Κοίταξα στο βάθος απέναντι τα καγιαδέλια! Το κύμα έσκαγε πάνω τους. Έλεγες πως στο σημείο αυτό έχει ξεσπάσει μια μικρή τρικυμία. Η υπόλοιπη θάλασσα ήταν μπουνάτσα. Τελευταία η εικόνα τους γυρίζει στο μυαλό μου! Ποτέ δε θα ξανοιχτώ ως τα καγιαδέλια! Είμαι καλομαθημένη, ρε Αννούλα! Πάντα από μακριά θα τα χαζεύω!

 

Καλυψώ Λάζου

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top