FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Πάνε καμιά 20αριά χρόνια, κυρ Βασίλη, που δε σου έχω στείλει γράμμα για να σου ζητήσω «δώρο» για το τέλος του χρόνου. Άλλωστε και τότε, το έκανα σαν παιχνίδι μαζί τα μικρά -τότε- παιδιά μου, που σε γνώριζαν αφηγηματικά ως ένα παχουλό καλοσυνάτο παππού, με κόκκινα ρούχα και σκούφο και μια παχιά άσπρη γενειάδα, αλλά και με την παραξενιά να μπαίνεις στα σπίτια από τις καμινάδες χωρίς να είσαι διαρρήκτης -τουναντίον- ή να κυκλοφορείς με οικολογικό όχημα.

Πάνε καμιά 20αριά χρόνια, κυρ Βασίλη, που δε σου έχω στείλει γράμμα για να σου ζητήσω «δώρο» για το τέλος του χρόνου. Άλλωστε και τότε, το έκανα σαν παιχνίδι μαζί τα μικρά -τότε- παιδιά μου, που σε γνώριζαν αφηγηματικά ως ένα παχουλό καλοσυνάτο παππού, με κόκκινα ρούχα και σκούφο και μια παχιά άσπρη γενειάδα, αλλά και με την παραξενιά να μπαίνεις στα σπίτια από τις καμινάδες χωρίς να είσαι διαρρήκτης -τουναντίον- ή να κυκλοφορείς με οικολογικό όχημα.

Βέβαια τότε σ’ αποκαλούσα «Άη Βασίλη». Όμως πέρασαν τα χρόνια, μεγάλωσαν τα παιδιά, βάρυνα κι εγώ, άλλαξε δραματικά η ζωή μας κι επιπλέον ως «δημόσιος λειτουργός της εκπαίδευσης σε ουδετερόθρησκο κράτος», κατά τον πομπώδη τίτλο που περιέχει πέντε κενές περιεχομένου λέξεις, οφείλω να χρησιμοποιώ τον παιγνιώδη μεταφορικό λόγο του προσφάτως αποχωρήσαντος Προϊσταμένου μου. Ξέρεις, αυτού του αρίστου μαθητού που τον άφησε μετεξεταστέο ο γαλαντόμος καθηγητής του.

Έχοντας συνηθίσει στην αυτοσυγκράτηση, μέχρις αηδίας, δε θέλω κάποιο δώρο για εφέτος, ενόψει του νέου έτους 2017. Καθότι ως κάτοικος της Λέσβου και πατέρας στρατευμένου, το έλαβα ήδη από τον κ. Πρωθυπουργό. Πράγματι, τοποθετήθηκε με κάθετη αυστηρότητα απέναντι στις νεο-Οθωμανικές ονειρώξεις του γείτονα Σουλτάνου, που αναζητά τα «σύνορα της καρδιάς του» εδώ γύρω. Είπε: «δεν υπάρχει διαπραγμάτευση στα εθνικά μας θέματα». «Δόξα τω Θεώ» -ως ουδέτερη οντότητα νοήμονος σύμπαντος για να μην παρεξηγούμαι- μέγα και ευτυχές δώρο, σκέφτηκα. Φαντάσου, κυρ Βασίλη, να αποφάσιζε να διαπραγματευθεί και μάλιστα υπερήφανα ως αρμόζει στον άνδρα και την περίσταση... στη «Λαμία θα έφτανε ο Τούρκος», που λέει ο λόγος...

Παρά ταύτα, επειδή δε θα ήθελα να εμφανισθώ ως βαρυβρεμέτης, όθνειος και μεγαλαύχης ενώπιον σου, άλλως να σου πρήζω τα μέζεα, κατά πως θα με χαρακτήριζε ο νέος υπό-Προϊστάμενος μου, αν επιμένεις να μου φέρεις κάτι ως δώρο, ας είναι κι αυτό άυλο. Φέρε μου τη δυνατότητα να μπορώ να εκπλήσσομαι και πάλι και να μπορώ να ονειροπολώ σε μια ρημαγμένη χώρα, σε μια πικρή πατρίδα.

Να ξεφύγω από αυτήν την κατάσταση όπου η ψυχή κι ο νους έχουν πάρει το χρώμα της ράχης των Ψαρών, όπου τίποτα δε συνιστά «έκπληξη» και δη θετική. Αυτήν την κατάσταση δηλαδή που προσφέρει μια νέα ανάγνωση του κόσμου, πέρα από τα τετριμμένα. Και μέσω αυτής, νέα προοπτική στα πράγματα.

Κι η ονειροπόληση; Τίποτα περισσότερο από την κατάσταση όπου η τρέχουσα ζωή μας να μην ορίζεται ως αντίθεση προς κάτι παρελθόν, κάπως ως μακρά ανάμνηση εκπεσόντος βετεράνου της ευτυχίας και ενδόξων στιγμών. Τότε που οραματιζόμαστε το μέλλον αντί να αναπολούμε το παρελθόν.

Αυτό το δώρο, κυρ Βασίλη, θα είναι βάλσαμο έναντι όσων μπορεί να επισυμβούν το νέο Έτος. Σκέπτομαι το καλεντάρι του 2017 κι ανατριχιάζω: εκλογές στις ΗΠΑ, δημοψήφισμα στην Ιταλία, εφαρμογή του Brexit, εκλογές στην Αυστρία, Γαλλία και Γερμανία, κ.ο.κ.. Με τη διεθνή των δημαγωγών να αρμενίζει στη ράχη του κύματος του μεγίστου ψεύδους, δε ξέρω τί είδους δώρο θα σου ζητήσω του χρόνου τέτοια εποχή...

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top