FOLLOW US

Επιμύθιον

Οι Έλληνες έχουμε διατρίψει και διαπρέψει στους πολέμους κατά τη μακραίωνη ιστορία μας. Αυτοί οι πόλεμοι, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, ήταν αμυντικοί. Ξεκινούσαν από υπεράσπιση προσβαλλομένων νομίμων δικαιωμάτων, πράγμα που καθαγίασε αυτούς τους αγώνες και τους παρέδωσε φωτεινά ορόσημα στην παγκόσμια ιστορία.

Οι Έλληνες έχουμε διατρίψει και διαπρέψει στους πολέμους κατά τη μακραίωνη ιστορία μας. Αυτοί οι πόλεμοι, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, ήταν αμυντικοί. Ξεκινούσαν από υπεράσπιση προσβαλλομένων νομίμων δικαιωμάτων, πράγμα που καθαγίασε αυτούς τους αγώνες και τους παρέδωσε φωτεινά ορόσημα στην παγκόσμια ιστορία.

Και όμως, υπάρχει ένα δόγμα στην πολεμική «επιστήμη» που λέει ότι «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση». Αυτή η τακτική πράγματι μπορεί να έχει υπό προϋποθέσεις ικανοποιητικά αποτελέσματα, μάλιστα πολλοί προπονητές τη χρησιμοποιούν επιτυχώς και στο ποδόσφαιρο.

Βγήκε λοιπόν πριν ένα μήνα ο ανεκδιήγητος γείτονας νεοσουλτάνος και διακήρυξε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι δεν ισχύει η συνθήκη της Λοζάνης, μετά από 94 πολύπαθα χρόνια, και ότι τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου είναι τουρκικά γιατί όταν φωνάξεις ακούγεσαι απέναντι (!)

Εξωφρενικά πράγματα. Πάντως και μεις από τα νησιά μπορούμε να κάνουμε το ίδιο πείραμα με τη φωνή, μόνο που σε μας θα απαντήσουν σε άψογα ελληνικά ο Όμηρος, ο Ησίοδος, ο Ηρόδοτος, ο Θαλής, ο Αναξίμανδρος, ο Αναξιμένης, ο Αναξαγόρας, ο Ιππόδαμος, ο Ηράκλειτος και όλοι οι πρωτεργάτες και σκαπανείς της επιστήμης και του παγκόσμιου πολιτισμού.

Και εάν υπάρχει τέτοιο δημοκοπικό παραλήρημα από απέναντι, δεν καταλαβαίνω γιατί εμείς οι Έλληνες δεν διεκδικούμε τα ίσα.

Η ιστορία, και των πολέμων και των διεθνών συνθηκών, μας δικαιώνει μέχρι σήμερα.

Η συνθήκη της Λοζάνης είναι πράγματι αυτή που παράγει τα έννομα αποτελέσματα, εντούτοις για έναν που θέλει να μελετήσει την ιστορία της τότε εποχής, μέγα ενδιαφέρον παρουσιάζει η κατά μία τριετία προηγηθείσα συνθήκη των Σεβρών των Παρισίων (10 Αυγούστου 1920) που διαμέλισε την Οθωμανική αυτοκρατορία και αποκατάστησε τους Έλληνες και τις λοιπές εθνότητες στην περιοχή. Μάλιστα, σε απάντηση των από το 1914 συνεχιζομένων απηνών διωγμών και ανελέητων σφαγών των Ελλήνων και των Αρμενίων της Μικρασίας, οι Μεγάλες Δυνάμεις ανέθεσαν στην Ελλάδα να καταλάβει τη Σμύρνη, πράγμα που έγινε στις 15 Μαΐου 1919.

Γιατί άραγε;

Μα γιατί το υποχρέωνε και η ιστορία αλλά κυρίως η δημογραφία της περιοχής. Πού ήταν οι Τούρκοι μέχρι το 1922 στη διοίκηση, στον πολιτισμό και στην κοινωνική ζωή των παραλίων της Μικράς Ασίας και της Θράκης; Ο Πόντος, η Προποντίδα, οι Κυδωνίες, η Σμύρνη, η Ίμβρος, η Τένεδος, η Καππαδοκία, ολόκληρη η χερσόνησος της Ερυθραίας (Κρήνη, Αλάτσατα, Βουρλά κ.λπ.) είχαν στην πλειοψηφία τους ελληνικό και μάλιστα ακμάζοντα πληθυσμό, πληθυσμό ο οποίος στην ιστορία του πολλές φορές άλλαξε, λόγω της στρατηγικής θέσης, κατακτητές, αλλά παρέμεινε ελληνικός και επί 3.000 χρόνια στις επάλξεις. Κι ήρθε το ’22 και ξεσπιτώθηκε οριστικά. Γέμισε τότε η Ελλάδα με καινούριες πόλεις (έχουν καταμετρηθεί τουλάχιστο 56) με το πρόθεμα «Νέα», εις ανάμνησιν μιας μεγάλης και χιλιόχρονης πατρίδας.

Τι θα μας πει λοιπόν η ιστορία από απέναντι όταν της φωνάξουμε; «Προχωράω με ελιγμούς. Προχωράω σαν τον Μαίανδρο», μόνο που κι αυτό θα μας το πει ελληνικά (!)

Να θυμηθούμε ότι πριν από τη Συνθήκη της Λοζάνης, η τουρκική αποστολή των Νεοτούρκων κλήθηκε στο Παρίσι να δώσει εξηγήσεις και να διαπραγματευτεί τη νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε, όπου προέβαλε -κατά το σύστημα της καλύτερης άμυνας- ανήκουστες αξιώσεις, οι οποίες τελικά έκαμψαν το φρόνημα των Μεγάλων Δυνάμεων και σε συνδυασμό με τον ελληνικό διχασμό και την ατυχή έκβαση της Μικρασιατικής εκστρατείας, οδηγήθηκαν στη σύναψη της συνθήκης της Λοζάνης στις 24 Ιουλίου 1923.

Με τη συνθήκη αυτή (η οποία, να σημειωθεί, περιλαμβάνει και διφορούμενες διατάξεις για την Ελλάδα), διαλύεται η Οθωμανική αυτοκρατορία (κάτι που είχε αρχίσει να επιχειρείται με τη συνθήκη του Κάρλοβιτς, 26 Ιανουαρίου 1699) και αναγνωρίζεται η Τουρκία ως Ευρωπαϊκό (...) κράτος με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.

Εμείς μπροστά στα νέα και ύπουλα διλήμματα και τις ορέξεις της ιστορίας καλά θα κάνουμε να προστατεύουμε ομόψυχα την ακεραιότητα της ελληνικής επικράτειας, κι αυτό θα το πετύχουμε όταν αντιληφθούμε ότι ο ζωτικότερος ελληνικός χώρος κι αυτός που δίνει πνοή και εξασφαλίζει την υπόλοιπη Ελλάδα είναι, από την αυγή της ιστορίας μέχρι σήμερα, τα ευλογημένα νησιά της ανατολικής μεθορίου.

Ίσως είναι άλλη μια ευκαιρία να καταλάβει επιτέλους και η Δύση ότι πάντοτε θα πολιορκείται εξ ανατολών και πάντοτε θα τη σώζει ο κυματοθραύστης που λέγεται Ελλάδα.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Δυσπλασίες Η συνταγή του Πυθαγόρα »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top