FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Τα ‘χουμε δει όλα, πλέον: έμενε η υποστολή της Σημαίας να γίνεται υπό την προστασία των ΜΑΤ. Άσε που η δημοσιογραφική πέννα μεταφέρει ότι την περασμένη εβδομάδα «δεν έγινε η υποστολή διότι το Λιμενικό δεν μπορούσε να εγγυηθεί την ασφάλεια των στρατιωτών»! Ανήκουστα πράγματα· κάθε μία λέξη, όσο -ή εάν- σωστά κι αν περιγραφεί τα γεγονότα, πλήττει άγρια το βαθύ αυτονόητο των πραγμάτων. Ούτε τη Σημαία, ρε αδέλφια; Θα μου πεις, εδώ κάηκε ο Άγνωστος Στρατιώτης και «δεν έγινε και τίποτα». Έγινε «ντου» στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης, μπροστά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, «έ και τί έγινε, σιγά»... με μια επαρχιώτικη υποστολή θα ασχολούμαστε τώρα; Εδώ ήμασταν κατά των παρελάσεων εν γένει και τις κάναμε πλέον ειδικώς περίτεχνες, με τσάμικα και καραγκούνες στο Σύνταγμα, τί μας πειράζει ο αχταρμάς των συμβολισμών;

Δε χρειάζεται να αναπέμψουμε τη σκέψη μας σε επεισοδιακές εξάρσεις, προς τί άλλωστε; Κάθε Κυριακή που περνούσε το άγημα, παρουσίαζε όπλα στη Σημαία και παιάνιζε τον Εθνικό Ύμνο, συγκινούνταν άραγε στιγμιαίως οι πλείστοι από τους φραπεδοπότες των παρακείμενων εντευκτηρίων; Ή μήπως, έψαυαν αρειμανίως τα αρμόδια προς τούτο; Ποια Κυρά της Ρω και ποια Κυρά των Μαρασσίων... απολιθώματα μιας εύπιστης αγραμματοσύνης, θα πουν εύκολα κάποιοι.

Το Λιμενικό δεν εγγυάται την ασφάλεια των στρατιωτών, γράφει ο Τύπος, λες και αναφέρεται σε αγέλη λυκόπουλων, εδώ στα σύνορα! Περίπου, τετέλεσται!

Τα «κύτταρα της κοινωνίας», όπως ονομάτιζαν παλιότερα τις δομές και τους Θεσμούς της, τώρα δε και τις «ομάδες πολιτών», απέκτησαν πυρήνα κι ως ευκαρυωτικά πλέον υπόκεινται σε όλων των τύπων τις μεταβολές, μέσα από τη διχοτόμηση και τη μείωση, όπως διδάσκει η γυμνασιακή Βιολογία. Και γηράσκουν, ενίοτε δε πεθαίνουν -και το σώμα μαζί τους. Γιατί, αυτό που ζούμε, δεν είναι ούτε υποχώρηση οδηγητριών αξιών, ούτε συγκυριακή εξασθένηση των επιταγών τους… Είναι ο επιθανάτιος ρόγχος της Δύσης και του Πολιτισμού της, όπως συγκροτήθηκε από την Κλασσική Ελλάδα, τη Ρώμη και το Διαφωτισμό. Κι αν είναι ιστορικά προδιαγεγραμμένο να πέσουν, ας πέσουν· έχουμε κάτι άλλο προς αντικατάσταση τους;

Το κακό είναι ότι κορυφαίοι διανοητές βροντούν τα σήμαντρα του Ορθού Λόγου και εξηγούν και προτείνουν εγρήγορση και προσεκτικές κινήσεις, εδώ και δεκαετίες. Εμείς γυρνάμε πλευρό στον ύπνο μας. Είναι, βλέπεις, βολικός ο σχετικισμός της μετα-νεωτερικότητας (ωραίο έ;...), κάτι σα νοητικό μπριάμ από αποφάγια, βολεύει τους πάντες να λένε την παρόλα τους τζάμπα και να νομίζουν ότι είναι ισότιμη των συμπερασμάτων του ορθολογισμού· και η «πολιτική ορθότης» να καραδοκεί στη γωνία, έτοιμη να κατασπαράξει κάθε κριτική που θα έλεγε «άντε, παιδάκι μου, να παίξεις με τα βοτσαλάκια σου, πιο πέρα»...

Και οι περιβόητες «φιλευρωπαϊκές δυνάμεις», αυτό το συμπαγές 40% του δημοψηφίσματος, ψάχνονται. Λογικό είναι να αναζητούν προσανατολισμό και στρατηγική σ’ αυτόν τον άκοπο αχταρμά που επικρατεί. Αυτό όμως που αναιδώς φλερτάρει με τα όρια του ασυγχώρητου, είναι ότι δε βλέπουν το μείζον διακύβευμα. Και ασχολούνται με προσωποπαγείς επιδιώξεις και καταλήψεις άδειων πουκάμισων. Κι όμως ένα τυχαίο κλικ απομένει, οπουδήποτε, ώστε να γίνει ανεξέλεγκτη η κατάσταση. Δεν το βλέπουν;

Πετάμε τα βοτσαλάκια μας στο νερό από την παραλία, κι αυτό μένει ακύμαντο. Προσπαθούν κι οι ηγέτες, καθιστοί στην κουπαστή της βάρκας αυτοί, αλλά δεν πετυχαίνουν καν τη θάλασσα… Ακινησία, έπηξε, βλέπεις, από το πολύ «σκ…» η θάλασσα κι έγινε σαν παχύς χυλός που τίποτα δεν τον αναταράζει…

Δεύτε τελευταίον παφλασμόν.

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top