FOLLOW US

Επιμύθιον

Η τρομοκρατία που εγκαθιδρύθηκε, μόνιμα ως φαίνεται, στη Γηραιά Ήπειρο, δεν ήταν ένας κεραυνός εν αιθρία.

Έχει τις ρίζες του και, σαν πόλεμος κι αυτή, τις αιτίες και τις αφορμές της.

Όλοι οι πόλεμοι, που δεν σταμάτησαν ποτέ να ταλανίζουν την ανθρωπότητα, είχαν σοβαρές οικονομικές, εδαφικές και κοινωνικές αιτίες. Δεν έγιναν ούτε για ένα καπρίτσιο, ούτε για καμιά ωραία Ελένη (οι μύθοι είναι τα στολίδια μιας σκληρής και άχαρης πραγματικότητας).

Έχουν γίνει και για θρησκευτικούς λόγους πόλεμοι, και μάλιστα οι καταστρεπτικότεροι όλων, ωστόσο θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι τα βαθύτερα αίτια είναι πάντα οικονομικά, και η θρησκεία διατίθεται πάντα να προσφέρει το ιδανικό πρόσχημα.

Έτσι βλέπουμε θρησκείες (το έτυμο της λέξης περιπλανάται ανάμεσα στο θεραπεύω, στο διαφυλάσσω και στο ανοητεύω) και κοσμοθεωρίες που επαγγέλλονται καταστατικά την ισότητα, την αγάπη και την ειρήνη, να είναι αιματοβαμμένες απ’ την κορφή μέχρι τα νύχια, και με ένα φάσγανο στο χέρι.

Τι να πρωτοθυμηθούμε;

Τον ινδουιστή υπέρτατο πολεμιστή Κρίσνα;

Το βουδιστή Ασόκα;

Τον Εβραίο Μωυσή που δεν σταμάτησε όλη του τη ζωή να πολεμάει;

Τον Μωάμεθ, που θέλει να μας τον θυμίζει τόσο σκληρά η σημερινή πραγματικότητα;

Τους χριστιανούς Σταυροφόρους;

Τα χριστιανικά «σχίσματα» της Ευρώπης που την φιλοδώρησαν με τον Τριακονταετή πόλεμο (1618-1648), έναν ολέθριο πόλεμο για όλη την Κεντρική Ευρώπη;

Φαίνεται πάντως να έχει καθολική εφαρμογή η μαρξιστική θεωρία στο θέμα των πολέμων. Όλα γίνονται για το ψωμί των ανθρώπων. Οι μεγάλες οικονομικές ανισότητες φέρνουν νομοτελειακά τη σύγκρουση.

Ο παγκόσμιος καπιταλισμός δεν ορρωδεί μπροστά στην ακραία ανισοκατανομή των εισοδημάτων και στα ζωτικά προβλήματα των αδικημένων λαών. Κάθε μέρα βλέπουμε να φεύγουν ολόκληροι κολοσσοί και να μεταναστεύουν για ένα πιάτο ρύζι. Στην ηγέτιδα δύναμη του κόσμου, που τη φωτίζει ο πυρσός της μπρούτζινης δημοκρατίας, το κατώτατο ημερομίσθιο είναι 7,5 δολάρια (!) και μόλις σήμερα η δημοκρατική υποψηφία υπόσχεται διπλασιασμό του.

Το σπουδαίο είναι ότι με την άπλετη επικοινωνία σήμερα μπορεί ο φτωχός τουλάχιστο να μαθαίνει την ανθρωπογεωγραφία του κόσμου, και να περιμένει τη θρησκεία να τον ξεσηκώσει. Το κακό, για τα τεκταινόμενα σήμερα, είναι ότι δεν είναι όλες οι θρησκείες ίδιες, ούτε προτρέπουν όλες να στρέψει ο ραπισθείς και την άλλη παρειά...

Η Ευρώπη, που μας αφορά πρωτίστως, από τη μια επικροτεί και αναπαύεται στις παγκόσμιες οικονομικές ανισότητες (1 δις άνθρωποι στον πλανήτη σήμερα είναι άνεργοι και η τεχνολογία ετοιμάζεται πυρετωδώς για την κατασκευή... ρομπότ) και από την άλλη τρέφει στην αγκαλιά της, ανεξίθρησκα, και θα έλεγε κανείς απερίσκεπτα, τα αβγά των θρησκευτικών φιδιών. Παίζοντας μάλιστα παιχνίδια με την αθεΐα, θα ’πρεπε να γνωρίζει εξ ιστορικής πείρας, ότι ο άθρησκος ποτέ δεν νίκησε τον θρησκευόμενο.

Δυστυχώς οι προοπτικές για την ανθρωπότητα είναι «πόλεμος» με τη μια ή την άλλη μορφή, και το υπέροχο ποίημα του Βακχυλίδη του Κείου (518-452 π.Χ.), που θα το τιτλοφορούσαμε σαν τον «Παιάνα της Ειρήνης» μοιάζει δυστυχώς να είναι μια αιώνια φαντασίωση:

... στις σιδερένιες της ασπίδας τις λαβές

αστραφτερούς οι αράχνες

πλέκουν τους ιστούς τους,

δόρατα κι άλλα ξίφη μυτερά

και δίκοπα μαχαίρια

μούχλα κατατρώει !...

 

(...εν δε σιδεροδέτοις πόρπαξιν αιθάν αραχνάν ιστοί πέλονται

έγχεά τε λογχωτά ξίφεα τ’ αμφάκεα δάμναται ευρώς!...)

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ο θεός και ο Καίσαρας Ο Βατραχίων ο μάγειρας »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top