FOLLOW US

Επιμύθιον

Η στήλη αυτή είχε εκθέσει σε ένα άρθρο με τίτλο «ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΑΣΥΝΤΑΚΤΟ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΗΤΟ», και σε ανύποπτο χρόνο (18-25 Σεπ 2006) κάποιους από τους λόγους για τους οποίους θα έπρεπε να γίνει από τότε και αμελλητί η αναθεώρηση του ελληνικού συνταγματικού χάρτη, παρότι είχε την ηλικία μόλις των πέντε ετών.

Πρόκειται για λόγους ουσίας αλλά και για λόγους σύνταξης και τύπου.

Το σύνταγμα είναι η ύψιστη κοινωνική σύμβαση, ο ύψιστος νόμος, και θα έπρεπε να διατυπώνεται και κατά το ύψιστο γράμμα, για να μην υπάρχουν νοηματικές ασάφειες αλλά και για να καυχάται ότι είναι ένα σύνταγμα των σοφών Ελλήνων.

Αυτή τη στιγμή ως έχει, εκτός του ότι είναι κατ’ ουσίαν ανεπαρκές, είναι και με άθλιο γλωσσικό τρόπο διατυπωμένο. Διαβάζοντάς το κανείς έχει την εντύπωση ότι δεν συντάχθηκε από το ψήφισμα της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων (6-4-2001), αλλά από βαλκάνιους οικονομικούς μετανάστες!

Και ας διατρέξουμε τα κυριότερα σημεία προς συζήτηση.

Υπάρχουν βέβαια οι σπουδαίες προς αναθεώρηση διατάξεις που ταλανίζουν και εκθέτουν την ελληνική πολιτεία, όπως, το άρθρο 16 που δεν επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων (στον τόπο που γέννησε τα πανεπιστήμια πριν από 2560 χρόνια!), το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, το άρθρο 57 για το ασυμβίβαστο της βουλευτικής ιδιότητας μαζί με το άρθρο 81 για την υπουργική ιδιότητα, το άρθρο 15 που αλυσοδένει ραδιοφωνία και τηλεόραση και το άρθρο 29 παργρ. 3 που απαγορεύει τις απεργίες και λοιπές κομματικές εκδηλώσεις του προσωπικού όλου του δημόσιου τομέα.

Ωστόσο όλο το σύνταγμα βρίθει λαθών και παρανοήσεων.

Μπορεί κανείς να θαυμάσει σχιζοφρενικές διατυπώσεις για το τι θεωρείται δασική έκταση (άρθρο 24), για το πώς φορολογείται μια αποζημίωση (άρθρο 17 παργρ. 4), για το πώς αναπληρώνεται ο πρόεδρος της δημοκρατίας (άρθρο 34), για το ποια είναι τα κρατικά νομικά πρόσωπα ιδιωτικού (!) δικαίου (άρθρο 56), από πότε ισχύει ένας ερμηνευτικός νόμος (άρθρο 77), πώς ορίζεται η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων σε σχέση με τις οργανικές θέσεις (άρθρο 103 παργρ. 4) και πώς αντιλαμβάνεται το κράτος τα κοινωνικά δικαιώματα.

Στο άρθρο 116 παργρ. 2 γράφει : «Δεν αποτελεί διάκριση φύλου η λήψη θετικών μέτρων -φοβάται και τον ίσκιο του!- για την προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Το κράτος μεριμνά για την άρση των ανισοτήτων που υφίστανται στην πράξη, ιδίως σε βάρος γυναικών». Προεξοφλεί δηλαδή το σύνταγμα ότι δεν υπάρχει βία εις βάρος των ανδρών. Δεν του έφτανε άραγε η λιτή διατύπωση «το κράτος μεριμνά για την ισότητα των δύο φύλων»;

Το άρθρο 104, με τη συνήθη μπουρδολογία, επιτρέπει με ειδικό νόμο την πολυθεσία στο δημόσιο, την οποία πολυθεσία το ίδιο άρθρο εν αρχή απαγορεύει (!)

Διατηρούνται με το άρθρο 83 οι υπουργοί χωρίς χαρτοφυλάκιο, τη στιγμή που είναι αχρείαστοι και αυτοί με το χαρτοφυλάκιο (!)

Το άρθρο 25 για τη προάσπιση των ατομικών δικαιωμάτων είναι όλο μια ακατάληπτη ανοησία, στο δε άρθρο 24 λέει σε άπταιστα «κινέζικα»: «Το κράτος διαφυλάσσει το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον... στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας».

Άλλα λέει το άρθρο 59 για τον δημόσιο βουλευτικό όρκο και άλλα ισχύουν τελικά στην πραγματικότητα, και το άρθρο 4 παργρ. 6 νομιμοποιεί τους αντιρρησίες συνειδήσεως επιτρέποντας εναλλακτική στρατιωτική θητεία...

Σήμερα και παράλληλα με την αναθεώρηση του συντάγματος ανακινείται και το θέμα του εκλογικού νόμου, που ορίζεται «τεχνηέντως» από το άρθρο 54, και που ομολογείται ότι είναι ένα πρόστυχο πολιτικό εργαλείο εξασφάλισης της εκάστοτε εξουσίας.

Μάλιστα επιχειρείται ταυτόχρονα να κατεβεί το «εκλέγειν» στην ηλικία των 17 χρόνων (σε απόσταση δηλαδή 8 ετών από το «εκλέγεσθαι»), σε μια ηλικία ενθουσιώδη πλην ανυποψίαστη για το θολερό τοπίο που της προετοιμάζει η κυβέρνηση γεμάτο αδιέξοδα, απογοήτευση και ξενιτιά.

Η κυβέρνηση βέβαια, προτάσσοντας τον τύποις αριστερό της χαρακτήρα, προωθεί ασμένως αυτή τη δολωματική προσέγγιση των νεαρών ψηφοφόρων, επιβεβαιώνοντας ότι ο εκλογικός νόμος είναι ένα βρόμικο πολιτικό εργαλείο. Για τη δυνατότητα της ψήφου των ομογενών του εξωτερικού, ούτε λόγος. Βλέπεις αυτοί μας ξέρουνε σαν κάλπικες δεκάρες, ενώ οι νέοι είναι στα όνειρά τους...

Οι αναθεωρήσεις και οι μεγάλες τομές που ωθούν την ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη και που παράλληλα αποκρυπτογραφούν τα κοινωνικά δεδομένα κάθε εποχής, απαιτούν τη δεδηλωμένη βούληση κυβερνήσεων με ιδανικά, με όραμα, με φιλοσοφία και προπαντός χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες.

Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα. Ενώ όλα σήμερα συνηγορούν για τη συνταγματική αναθεώρηση, δυστυχώς η σημερινή κυβέρνηση κρίνεται εκ πολλών ενδείξεων και εκ των πραγμάτων ακατάλληλη για να επιχειρήσει τόσο μεγάλες θεσμικές αλλαγές.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Αυτοπροσδιορισμοί Ο θεός και ο Καίσαρας »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top