FOLLOW US

Παντός καιρού

Η επαναθεμελίωση και επέκταση του συνεταιριστικού θεσμού σε όλους τους τομείς της παραγωγής -και πρωτίστως στον πρωτογενή τομέα- θα μπορούσε στη σημερινή συγκυρία, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να συμβάλει δραστικά στην οικονομική ανάπτυξη και να σημάνει την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Η επαναθεμελίωση και επέκταση του συνεταιριστικού θεσμού σε όλους τους τομείς της παραγωγής -και πρωτίστως στον πρωτογενή τομέα- θα μπορούσε στη σημερινή συγκυρία, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να συμβάλει δραστικά στην οικονομική ανάπτυξη και να σημάνει την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Βασική προϋπόθεση για την πραγμάτωση, σήμερα, της συνεταιριστικής ιδέας αποτελεί η προηγούμενη «αναστύλωσή» της, η αποκατάσταση του κύρους της, διότι, ως γνωστόν, η συνεταιριστική ιδέα στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης, κακοποιήθηκε και εξευτελίστηκε σε πολλές περιπτώσεις και σε πολλές περιοχές -ιδιαίτερα στο νησί μας- από ανεύθυνους και ανέντιμους διαχειριστές, με αποτέλεσμα στη θέση πολλών παλιών και ακμαίων συνεταιρισμών, να αντικρίζει κανείς, σήμερα, ερειπιώνες.

Βέβαια, εκτός από τα πρόσωπα που διαχειρίστηκαν ανεύθυνα, και σε πολλές περιπτώσεις με ιδιοτέλεια τις τύχες των συνεταιρισμών, τεράστια ευθύνη έχουν οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης, οι οποίες κατά την κρατούσα ελληνική τακτική, εγκατέλειψαν τη λειτουργία των θεσμών… «εις τον πατριωτισμόν των Ελλήνων» και δεν πήραν κανένα μέτρο για να θωρακίσουν και να προστατεύσουν τους συνεταιρισμούς από τα διάφορα «αρπακτικά όρνεα», τα οποία, αφού αποκόμισαν πλούσια λεία από τη  «διαχείρισή» τους, άφησαν πίσω τους θλιβερά κουφάρια.

Έτσι, μετά την κατάρρευση των συνεταιρισμών, πολλές δραστηριότητες που, παλιότερα, ανήκαν σ’ αυτούς (παραγωγή, μεταποίηση, τυποποίηση, εμπορία, προμήθεια αγροτικών εφοδίων κ.λπ.), πέρασαν στα χέρια ιδιωτών.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γίνεται ολοένα και πιο δυσχερής η εκμετάλλευση σε ατομικό επίπεδο της αγροτικής ιδιοκτησίας, να καταστεί αδύνατος ο οποιοσδήποτε εκσυγχρονισμός των μέσων και των μεθόδων παραγωγής (λόγω της πολυκατάτμησης και της μικροϊδιοκτησίας που χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα τις νησιωτικές περιοχές), να αποβεί ασύμφορη, λόγω του υψηλού κόστους, η συνέχιση οποιασδήποτε εκμετάλλευσης, να ελαχιστοποιηθεί περαιτέρω η απόδοσή της και, τελικά, να μεταβιβαστεί η αγροτική ιδιοκτησία, έναντι ευτελούς τιμήματος, σε ενοικιαστές ή αγοραστές και σε αρκετές περιπτώσεις να εγκαταλειφθεί και να μετατραπεί σε απροσπέλαστο «ρουμάνι».

Την ίδια τύχη είχαν και οι διάφορες εγκαταστάσεις και γενικά τα περιουσιακά στοιχεία των πρώην συνεταιρισμών, τα οποία ή κείτονται, σήμερα, σε ερείπια ή βρίσκονται υποθηκευμένα στην πρώην Αγροτική Τράπεζα.

Η κατάρρευση των συνεταιρισμών, εκτός από τα άμεσα αποτελέσματα που επηρέασαν αρνητικά την οικονομική κατάσταση των αγροτών (μείωση εισοδημάτων - θέσεων απασχόλησης), είχε σοβαρές επιπτώσεις και στο επίπεδο της εθνικής οικονομίας, αφού, λόγω της ανεπάρκειας της εγχώριας παραγωγής και της έλλειψης πολλών αγροτικών προϊόντων, οι αυξανόμενες καταναλωτικές ανάγκες του πληθυσμού ικανοποιούνται πλέον, σε ένα σημαντικό ποσοστό, με εισαγόμενα προϊόντα (π.χ. ντομάτες Ολλανδίας, γαλακτοκομικά, κρεατικά κ.λπ. ), πράγμα που επηρεάζει αρνητικά το εμπορικό ισοζύγιο και αυξάνει το δημοσιονομικό έλλειμμα.

Με αυτά τα δεδομένα και έχοντας υπόψη τα ολέθρια αποτελέσματα που είχε η μέχρι σήμερα πολιτική του κράτους στο θέμα της ίδρυσης και λειτουργίας, της υποστήριξης και εποπτείας των συνεταιρισμών, θεωρώ ότι στη σημερινή συγκυρία το θέμα των συνεταιρισμών καθίσταται περισσότερο κρίσιμο, επείγον και καθοριστικό για την από δω και πέρα πορεία της χώρας μας.

Και γι’ αυτό πρέπει να αποτελέσει βασικό στοιχείο στον οποιοδήποτε σχεδιασμό για την προώθηση της ανάπτυξης και το υπ’ αριθμόν ένα ισχυρό εργαλείο για την αξιοποίηση των φυσικών και πολιτισμικών πλεονεκτημάτων της χώρας μας.

Και, βέβαια, η πολιτεία πρέπει να αναλάβει, σοβαρά και υπεύθυνα, την ευαισθητοποίηση των παραγωγικών τάξεων απέναντι στην συνεταιριστική ιδέα, την επιμόρφωση των ενδιαφερόμενων να συμμετάσχουν στην οργάνωση και λειτουργία των συνεταιρισμών, προκειμένου να συνειδητοποιήσουν τη σημασία, την αναγκαιότητα και ωφελιμότητα της συνεργασίας, καθώς και τις αξίες που πρέπει να πραγματώνει ένας συνεταιρισμός και τις αρχές που πρέπει να διέπουν τη λειτουργία του.

Σημαντική, επίσης, προϋπόθεση για την απόδοση των συνεταιρισμών είναι η συνεχής -και εκ του σύνεγγυς- επιστημονική υποστήριξή τους, καθώς και η παροχή σημαντικών οικονομικών διευκολύνσεων, ιδιαίτερα στη φάση της εκκίνησής τους.

Παράλληλα, και με βάση την αρνητική εμπειρία του παρελθόντος, πρέπει να κατοχυρωθεί μεν η αυτονομία και ανεξαρτησία των συνεταιρισμών, αλλά συγχρόνως η πολιτεία να διατηρεί το δικαίωμα να επεμβαίνει στην περίπτωση που παραβιάζονται οι αρχές της δημοκρατικής και της χρηστής διοίκησής τους.

Και μια τελευταία παρατήρηση: λόγω της προϊούσας γήρανσης που παρατηρείται στους κατοίκους πολλών αγροτικών περιοχών, είναι δύσκολο να εξασφαλιστούν οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την ίδρυση και αποδοτική λειτουργία των συνεταιρισμών, εάν δεν ενισχυθεί με «νέο αίμα» το ανθρώπινο δυναμικό της υπαίθρου.

Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την επιστροφή και εγκατάσταση αστικού πληθυσμού στην ύπαιθρο. Και είναι θετικό το γεγονός ότι αυτή η κεντρόφυγη κίνηση, άρχισε, ήδη, να εκδηλώνεται, λόγω της αυξημένης ανεργίας στα αστικά κέντρα. Το πρόβλημα, όμως, της παλιννόστησης του αστικού πληθυσμού -ιδιαίτερα των νέων- στην ύπαιθρο, είναι ένα θέμα εθνικής σημασίας, το οποίο πρέπει να αποτελέσει ακόμα ένα βασικό στοιχείο του εθνικού σχεδιασμού για τη συνολική ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό της χώρας μας.

Αλλά γι’ αυτό θα χρειαστεί πολιτική ηγεσία του επιπέδου ενός Χαρίλαου Τρικούπη ή ενός Ελευθερίου Βενιζέλου!

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top