FOLLOW US

Παρα...θέσεις

...είναι γνωστό και τι πατά και πού γλιστρά! Κι ο χαλαρός απέναντι στα μεταμεσονύκτια δράματα Πρωθυπουργός γνωρίζει ότι είναι ο ύστατος δημιουργός της αφράτης, μελάτης και γλίσχρας επιφάνειας επί της οποίας η «ρεαλιστική» στροφή του μετατρέπεται ταχέως σε κινηματογραφικό γκαγκ της εποχής του βωβού!

...είναι γνωστό και τι πατά και πού γλιστρά! Κι ο χαλαρός απέναντι στα μεταμεσονύκτια δράματα Πρωθυπουργός γνωρίζει ότι είναι ο ύστατος δημιουργός της αφράτης, μελάτης και γλίσχρας επιφάνειας επί της οποίας η «ρεαλιστική» στροφή του μετατρέπεται ταχέως σε κινηματογραφικό γκαγκ της εποχής του βωβού!

Ανάσκελα και μπουρδουκλωμένος, αναρωτιέται εάν έχει «σπάσει» κάτι λόγω της άτακτης πτώσης ή ποιο το μέτρο της ευθύνης του για τους/τις πεπονο-φλουδοποιούς που ανέδειξε ασυλλογίστως, εκμεταλλεύτηκε αήθως και πληρώνει χοντρά τώρα; 

Η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σηματοδοτείται στο δημόσιο λόγο από κάτι φαινομενικά ασήμαντο: τελείως νέα - και άγνωστα στο ευρύ κοινό στελέχη του, εκπροσωπούν πλέον τον «προεδρικό»/επίσημο ΣΥΡΙΖΑ στα κανάλια.

Η αλλαγή στη στάση, τη γλώσσα, τη συμπεριφορά προς τους συνομιλητές τους είναι πρόδηλη. Δε χωρά καμμία αμφιβολία ότι δυσκολεύονται σφόδρα πολιτικά στη συλλογιστική τους που κατ' ανάγκη υιοθετεί την αμφίσημη συρροή δευτερευουσών προτάσεων «πρέπει να εφαρμόσουμε ένα μνημόνιο στο οποίο δεν πιστεύουμε, ...κάναμε λάθη..., ζούμε ιστορικές στιγμές...».

Όσο ή εάν διαφωνείς με τις θέσεις τους, μπορείς να συν-ομιλήσεις σε ένα τεταγμένο πεδίο γλώσσας και αριθμών! Να αποδεχθείς ή να απορρίψεις θέσεις, χωρίς να νοιώθεις υποκείμενο της τζάμπα βίας των ιαχών, των συνθημάτων και των βαρέων χαρακτηρισμών.
Τίθεται όμως ένα θέμα: τι ακριβώς σημαίνει η κρίση, ως αξιολόγηση, «ιστορικές στιγμές», κυρίως σε συνδυασμό με τη διαπίστωση «κάναμε λάθη»;

Ας μην παραβλέπουμε αυτό το συντακτικό στοιχείο στον τρέχοντα πολιτικό λόγο. Για να έχει διάρκεια ο Λόγος απαιτεί λογικούς συνδέσμους μεταξύ προτάσεων, όπως "επειδή", "αλλά", "έστω", "επιπλέον", κ.ο.κ.

Η ασύνδετη παράθεση προτάσεων δε βοηθά στην κατασκευή ενός ή του όποιου επιχειρήματος: επιτρέπει απλώς έωλα λεκτικά κατασκευάσματα, ασπόνδυλα και λειτουργικώς ασύνδετα, τα οποία δευτερογενώς μπορεί να επιτρέπουν την επικοινωνιακή επικράτηση του προσώπου που τα λέγει - και όχι τού τι λέγει! Πρόσκαιρα! Καθότι εντέλει αυτό δε μπορεί να συμβαίνει επί καιρώ μακρύ. Κι αν συμβαίνει, γίνεται με βαριά κατανάλωση του πολιτικού του κεφαλαίου.

Επιπλέον, επιβάλλει μιαν ασυλλόγιστη ασυμμετρία μεταξύ αιτίου και αιτιατού: τι/ποιος προκάλεσε τι; Για παράδειγμα: ας πάρουμε τις διάσπαρτες προτάσεις-πατέντα του προεδρικού ΣΥΡΙΖΑ και ας τις συνδέσουμε μεταξύ τους.

Άλλο νόημα έχει η λογική διάταξη «πρέπει να εφαρμόσουμε ένα μνημόνιο στο οποίο δεν πιστεύουμε ΕΠΕΙΔΗ κάναμε λάθη...» κι άλλο νόημα έχει, π.χ., το «κάναμε λάθη ΑΛΛΑ πρέπει να εφαρμόσουμε ένα μνημόνιο στο οποίο δεν πιστεύουμε ΕΠΕΙΔΗ ζούμε ιστορικές στιγμές ...»! Όλο αυτό μοιάζει με πολιτική δυσλεξία, ένα είδος μαθησιακής διαταραχής.

Και όπως διδάσκουν οι νευροφυσιολόγοι, η δυσλεξία οφείλεται σε υπολειτουργία του αριστερού και υπερδραστηριότητα του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου! Διίστανται πάντως οι απόψεις για τους παράγοντες που την προκαλούν: κληρονομικοί, περιβαλλοντικοί, ποιος ξέρει; Ή μήπως ξέρουμε; Λέτε...;

Η χύμα παράθεση μικρών αληθειών επιτρέπει να υποκρύπτεται κάτι εξεχόντως σημαντικό: το 3ο Μνημόνιο, που παλεύει να επιτύχει με νύχια και δόντια ο κ. Τσίπρας, είναι απολύτως αδικαιολόγητο -και ένα μη προβλεπόμενο νέο success story. Το Αριστερό Μνημόνιο κατέστη αναγκαίο για τη μοναδική χώρα της ευρωζώνης με πρωτογενές πλεόνασμα στις αρχές του 2015 -άρα ήταν αχρείαστο- για να καλυφθεί όχι κάποιο δημοσιονομικό έλλειμμα, αλλά το βαρύ έλλειμμα αξιοπιστίας της κυβέρνησής της.

Η Ελλάδα είναι διεθνώς αναξιόχρεη σε επίπεδο διακυβέρνησης -μια ευθύνη που βαραίνει όλο το πολιτικό σύστημα και τη Δημόσια Διοίκηση- και το οποίο εκτόξευσε στα ύψη η χαριέσσα ιδεολάγνος παιδικότητα της αδυναμίας κατανόησης του «εχθρού»: Χρόνος, αριθμοί, έννοιες, διαδικασίες και συσχετισμοί!

Ας συμφωνήσουμε, για την οικονομία του λόγου, ότι όντως είναι ιστορική «περίοδος», καθότι «6» μήνες -και τι μήνες!- που «κάναμε λάθη», με εμμονική ζωώδη ωραιοπάθεια, μόνο ως «στιγμές» δε νοούνται. Εάν «ιστορικές στιγμές» είναι «γεγονότα» για τα οποία καθένας θυμάται τι έκανε ο ίδιος όταν επισυνέβησαν, μάλλον κανείς δε θα θέλει να θυμάται την «περίοδο» του υπερήφανου λιασίματος στα ΑΤΜ για 60 ευρώ!

Ως τι να θυμάται κάποιος το βαρουφάκη, τη Ζωή, τη Ραχήλ, την κα Τασία, τον Κατρούγκαλο, το Τρίδυμο της Παιδείας και την άπειρη συντροφιά τους; Ως «ιστορία» ή ως «στίγμα»; Αν κάτι μπορεί να θυμόμαστε ως ιστορική παρέκταση είναι η οδυνηρή αφύπνιση που έφερε η λήξη των συντεταγμένων εξαπατήσεων και βολικής αυτοδιάθεσης μας προς αυτ-εξ-απάτηση, η περίοδος της επικυριαρχίας των ιαχών του «πάθους» και του συντεχνιακού ψευδ-επιχειρήματος.

Αν ισχύει αυτό που είπε ο Α. Βλάχος, η ιστορία γράφεται όταν κοιμόμαστε «παιδιά» και ξυπνάμε «άντρες», όταν  νοιώθουμε τις αλλαγές στα τετριμμένα και την επιτάχυνση μιας άλλης πορείας.

Όταν καταλαβαίνουμε ότι αλλάζει δραστικά ο Κόσμος (μας), όταν ειδικότερα διαισθανόμαστε ότι ως Έλληνες μπορεί και να είμαστε «Ζωντανοί Νικητές» κι όχι μόνον «Ηρωικοί Νεκροί», αρκεί να βγάζουμε τα καλά μας στην επιφάνεια και να έχουμε κάποιο υποτυπώδες σχέδιο για το μέλλον... Αν κάτι θα θυμόμαστε, θα είναι ίσως ότι:
- το θλιβερό «πακέτο» βερμπαλισμού, σχετικισμού, άκρατου λαϊκισμού, αντι-δυτικισμού, αντι-ευρωπαϊσμού, απειρίας, έλλειψης σχεδίου, ερασιτεχνισμού, άκρατου νεποτισμού, ασάφειας και  αδράνειας «σκότωσε» εμπράκτως την «πρώτη-φορά-Αριστερά». Παλαιά αμαρτήματα σε νέα ανάμειξη. Τόσο που η κριτική στη «δεύτερη-φορά-Αριστερά» του κ. Τσίπρα δεν -πρέπει να- αποτελεί αντικείμενο αφ' ενός της φιλελεύθερης Αντιπολίτευσης και αφ' ετέρου του ΚΚΕ: είναι εσωτερικό της ζήτημα πλέον. Δε βλέπω γιατί πρέπει να «φωνάζει» ο κ. Γεωργιάδης, π.χ., καθόσον δεν μπορεί να έχει περισσότερα και οξύτερα επιχειρήματα από αυτά του κ. Πετράκου, π.χ.! Αν μάλιστα, οι ΑΝΕΞ.ΕΛ. ενταχθούν στον προεδρικό ΣΥΡΙΖΑ ως νέα συνιστώσα του, θα έχουμε δει πλέον τη μαμή της πολιτικής Ιστορίας σε πλήρη κίνηση -και σ' ανώτερα, σύντροφοι...

- αντίθετα, η πολιτική κατάπτωση της «πρώτη-φορά-Αριστεράς» αναδεικνύει την προγραμματική γύμνια της φιλελεύθερης Αντιπολίτευσης. Τι προτείνει, ως εκδοχές της εξέλιξης της ελληνικής κοινωνίας στον Κόσμο της επελαύνουσας παγκοσμιότητας και της τεχνολογικής μετάλλαξης;

Η προγραμματική κατάρρευση του ενός αναδεικνύει την προγραμματική ανυπαρξία του άλλου. Δεν έχουν τα πολιτικά «κότσια» ούτε να τον κερδίσουν τον Τσίπρα στις εκλογές, συγκροτώντας ένα ανώτερης πολιτικής διάστασης αφήγημα φιλευρωπαϊκού εκσυγχρονισμού!  
- η πολιτική στροφή του κ. Τσίπρα, γνωστή και ως «κωλοτούμπα», στρατηγικά δεν αφορά στην επιλογή του υπέρ του «πάση-θυσία-ευρώ», μετά από τις πάμπολλες πομπώδεις λεκτικές εξάρσεις και υπόγειες βαρουφάκο-λαφαζάνειες κινήσεις και γελοιότητες.

Η στροφή του έχει να κάνει με τον οριστικό εκλογικό εναγκαλισμό του τέως βαθέως-ΠΑΣΟΚ, ως σώματος εκλογέων και ως πολιτισμικό μοντέλο. Η ηγετική ομάδα του προεδρικού ΣΥΡΙΖΑ είναι ικανή να πει και να κάνει τα πάντα, έναντι του μεγάλου στόχου της, την ανακατασκευή ενός «Ανδρέα της Αλλαγής» του '80 σε «Αλέξη της Ελπίδας» του 2015, με κίνδυνο να γίνει ο ΓΑΠ του '10!

Αν όντως αποδειχθούν ως ιστορικές οι στιγμές, για ποιο λόγο και για ποιο θέμα θα έχουν επισυμβεί; Απομένει να αποφασίσουμε, επ’ αυτού. Και να πράξουμε!

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top