FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Δεν είναι δύσκολο για ένα στοιχειωδώς νουνεχή άνθρωπο να κατανοήσει τις «αλήθειες» που εξέπεμψε ο κ. Πρωθυπουργός στις τοποθετήσεις του στη Βουλή ενόψει της ψήφισης της εξουσιοδότησης για την παραμονή στην Ευρώπη.

Δεν είναι δύσκολο για ένα στοιχειωδώς νουνεχή άνθρωπο να κατανοήσει τις «αλήθειες» που εξέπεμψε ο κ. Πρωθυπουργός στις τοποθετήσεις του στη Βουλή ενόψει της ψήφισης της εξουσιοδότησης για την παραμονή στην Ευρώπη.

Αλήθεια πρώτη: χωρίς Συμφωνία/Μνημόνιο θα καταστραφεί -ανατιναχθεί, είπε- το Ελληνικό Κράτος ως συνολική δομή και όχι μόνο ως οικονομία. Αλήθεια δεύτερη: έναντι του έσχατου υπαρξιακού διακυβεύματος της χώρας, είναι σημαντικότερο το συνολικό πακέτο από το άθροισμα των επιμέρους μέτρων και προνοιών που περιλαμβάνει η πρότασή του για το -βαρύτερο όλων- Μνημόνιο της Αριστεράς.

Αλήθεια τρίτη -και πικρή για τον ίδιο: τη θεώρηση αυτήν την καταλαβαίνουν όλοι οι άλλοι, περίπου, πλην μιας σημαντικής μερίδας του κόμματός του! Καθότι είναι δύσκολο να χωνέψει ότι το «Μνημόνιο/Αντιμνημόνιο» που τους έφερε στην εξουσία ήταν  ψευδεπίγραφο δίλημμα, ένα ψευδές ερμηνευτικό σχήμα: «Μνημόνιο ή άτακτη χρεοκοπία» ήταν πάντα το πραγματικό δίλημμα.

Ο κ. Τσίπρας κατάλαβε και πείσθηκε ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη βαθύτατης μετάλλαξης στο δημόσιο πολιτικό λόγο, στην πρακτική της Δημόσιας Διοίκησης και στη στάση των πολιτών. Αυτό το αίτημα, προς το παρόν, είναι συνολικά αδιαμόρφωτο, αλλά αναβλύζει, ξεπηδάει από παντού! Κι έχει και όνομα: Εκσυγχρονισμός της Ελλάδας! Εκσυγχρονισμός που σημαίνει ότι επείγει ως κοινωνία και ως πολίτες να συναντηθούμε με την πραγματικότητα.

Σημαίνει καταρχάς πολιτειακή εξέλιξη προς την απαλλαγή από την κομματική και συντεχνιακή φεουδαρχία. Σημαίνει, επίσης, ότι το κομματικά -και όχι μόνον- επικερδές ιδεολογικό μοιρολόι απέναντι στο εξιδανικευμένο μαυσωλείο ή κενοτάφιο της «Δημόσιας Περιουσίας του Ελληνικού Λαού» πρέπει να λήξει άμεσα. Σημαίνει κυρίως ότι ήλθε η ώρα να αναμετρηθούμε με το βολικό μύθο του εαυτού μας. Διαθέτουμε άραγε τα προτερήματα που μας χαρίζουμε αμετροεπώς; Διαθέτουμε τις δυνατότητες που μας απονέμουμε χαζοχαρούμενα;

Ποια είναι η πραγματική, αληθινή σχέση μεταξύ ενδόξου παρελθόντος και ζώσας κληρονομιάς; Όλα σχετίζονται με ό,τι υποδηλώνει ο τίτλος του άρθρου.

Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά χωρίζουν το θρίαμβο από την πανωλεθρία και εξηγούν τη διαφορά του ΟΧΙ από το ΝΑΙ.

Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940, της ημέρας ενός ένδοξου ΟΧΙ με κόστος ζωής -και όχι τηλε-μπούρδας, ο Α. Βλάχος έγραψε ένα μνημειώδες άρθρο. Σ’ αυτό έλεγε ότι ζηλεύει τη χαρά των νέων Ελλήνων που έφευγαν για το μέτωπο· κοιμήθηκαν παιδιά και ξύπνησαν άντρες! Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, η εσωκομματική αμφισβήτηση του κ. Τσίπρα δε σχετίζεται με την προσωπική «ωρίμανσή» του!

Σχετίζεται με το ότι ο κ. Τσίπρας είπε ότι ο δραχμισμός τους δεν είναι μια κάποια οικονομική λύση και εναλλακτική επιλογή.

Είναι, αντιθέτως, συγκαλυμμένο ΠΟΛΙΤΙΚΟ σχέδιο που προτείνεται ψευδώς σε πονεμένους ανθρώπους, σε πολίτες που δε μπορούν να καταλάβουν, να συνειδητοποιήσουν τι «παίζεται» στην πλάτη τους ως προς το ελληνικό πολίτευμα. Μ’ αυτό συγκρούεται εσωκομματικά ο κ. Τσίπρας. Τον καταλαβαίνω πλήρως, αλλά δε συμπάσχω: πληρώνει τα επίχειρα της ακόρεστης δίψας για εξουσία, με αντίτιμο τη μοίρα των παιδιών μου.  
Για να γίνει κατανοητό το πόσο κοντά βρίσκεται η πανωλεθρία με το θρίαμβο και το ΟΧΙ με το ΝΑΙ, ίσως δεν αρκεί η εκ των υστέρων ανάλυση του πώς το εκλαμβάνει ο κ. Πρωθυπουργός, όσο δίκιο κι αν έχει! Για να ξεπεραστεί η νοητική απάτη της δημιουργικής ασάφειας του Βαρουφάκη, ας κάνουμε ένα εμπειρικό άλμα. Ας βρεθούμε το Δεκέμβριο του 1974, όταν ο ελληνικός λαός με δημοψήφισμα επέλυσε το πολιτειακό ζήτημα της χώρας, που εκκρεμούσε επί 150 χρόνια και το οποίο οδήγησε σε αναρίθμητες καταστροφές και διχασμούς.

Το αποτέλεσμα ήταν 70/30 υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας και παρήγαγε το σημερινό Σύνταγμα. Ας φαντασθούμε ότι, την επομένη του δημοψηφίσματος αυτού, ο Κ. Καραμανλής έστελνε την ακόλουθη επιστολή στον Κ. Γλύξμπουργκ:

«Μεγαλειότατε,
Ευπειθώς Σας αναφέρω ότι ο Λαός Σας απεφάσισε την κατάργησιν της αναδείξεως του Αρχηγού του Κράτους δια κληρονομικής διαδοχής. Κατόπιν αυτού, Σας καλώ να αναλάβετε εκ νέου τα καθήκοντα του Άνακτος, ίνα αυτοκαταργηθείτε»!

Προφανώς, θα προκαλούσε τον πηγαίο γέλωτα. Σήμερα κατ’ αναλογία, τι; Καθότι περί αυτού πρόκειται. Κι ας θυμηθούμε, για την τάξη της Ιστορίας, ότι ο Κ. Καραμανλής, ένας Ηγέτης πολιτικού βάθους, είχε φροντίσει ώστε η τότε ΝΔ να αποστεί της καμπάνιας υπέρ της Αβασίλευτης, ώστε να έχει περιθώρια ευέλικτων χειρισμών σε ένα καταστραμμένο, από τη δικτατορία, Κράτος.

Σε ανθρώπινο επίπεδο είναι απολύτως κατανοητή η υπαρξιακή ανάγκη «δικαίωσης» των αγρίως ευτελισθέντων δήθεν «μνημονιακών», «μερκελιστών» ή «γερμανοτσολιάδων», δηλαδή του 40% των Ελλήνων! Εν παρενθέσει, κάποτε θα πρέπει να πούμε τις μικρές ατομικές μας ιστορίες διασυρμού, αλλά δεν είναι της στιγμής...

Πρέπει να βρουν, μέσα στην ψυχή τους, το επιπρόσθετο σθένος και τη σοφία να αποδεχθούν τον ετεροχρονισμό της ιστορικής αποκατάστασης του κύρους τους. Που μετά βεβαιότητας θα επέλθει, ας ελπίσουμε, όχι πάνω σε ερείπια! Δυστυχώς και σκληρά γι’ αυτούς, δεν έχει νόημα η πρόσκαιρη δικαίωσή τους. Το φαιδρό της υπόθεσης είναι ότι θα  καταλήξουν να συνευρίσκονται με τον κ. Τσίπρα, στην ίδια ομάδα! Όπου θα τον έχουν κατατάξει κορυφές του πνεύματος και της πολιτικής, όπως η κ. Ρ. Μακρή και η «αδελφή της ή θεά» Ζ. Κωνσταντοπούλου.

Ή, απλώς, πασιφανώς ιατρικώς διαταραγμένοι...
Αυτό που χωρίζει το θρίαμβο από την πανωλεθρία και εξηγούν τη διαφορά του ΟΧΙ από το ΝΑΙ είναι, δυστυχώς, το γεγονός ότι οι μόνοι λειτουργικοί σύμμαχοι του Σόιμπλε είναι οι υποχθόνιοι δραχμιστές στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ! Και οι «άλλοι» ανεξέλεγκτοι ακατανόμαστοι, που μέσ’ την αναμπουμπούλα χαίρονται, με απόλυτη ευθύνη βέβαια του ίδιου του κ. Τσίπρα.

Στα χρόνια της πρόσφατης οικονομικής κρίσης -που στην  πραγματικότητα είναι μια διαρκής πολιτισμική Κρίση αιώνων- αποκαλύπτεται εντέλει ότι διά της αριθμητικής του διχασμού θα προχωρήσουμε. Το ψευδές αφήγημα «Μνημόνιο/Αντιμνημόνιο» πρέπει να αντικατασταθεί από το διεκδικούμενο αφήγημα «εκσυγχρονισμός/υπανάπτυξη». Αυτό πρακτικά θα εκφρασθεί ως «Ευρώ-πη/Δραχμή»!
Τελείωσαν τα ψέματα! Στις επόμενες εκλογές, η Ελλάδα πρέπει να ψηφίσει μεταξύ Ευρωπαϊστών και αναχρονιστών.

Μακάρι, πρόσκαιρος επικεφαλής του πρώτου σχήματος των συνασπισμένων δυνάμεων του εκσυγχρονισμού να είναι ο σημερινός πρωθυπουργός! Καθότι το επερχόμενο «αστείο» φαίνεται να είναι ότι ο κ. Τσίπρας θα αναδειχθεί σε Ηγέτη, αλλά όχι του ΣΥΡΙΖΑ ή τουλάχιστον αυτού του ΣΥΡΙΖΑ! Θα είναι σημαντικό: θα είναι η έμπρακτη συγγνώμη του για όσα δράματα συσσώρευσε στην ελληνική κοινωνία.

Αν όχι, τότε το φιλοευρωπαϊκό τόξο δεν έχει άλλη επιλογή. Ενωθείτε, ξεπεράστε τις κοινωνικές αναντιστοιχίες και επικρατήσατε. Ούτως ή άλλως, ακόμα και ο Τσιπρικός ΣΥΡΙΖΑ αποκόπτεται από την εθνικο-λαϊκιστική «πασοκαρία». Ο κοινός εχθρός -κι όχι αντίπαλος- καιροφυλακτεί!

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top