FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Είναι σαφές πλέον ότι δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει γύρω μου. Όσον κι αν αυτό με αφορά και με βλάπτει, όσην προσπάθεια κι αν καταβάλλω να βρω ένα εξηγητικό νήμα ανάμεσα σ’ όσα θεωρώ σημαντικά και κρίσιμα αλλά και απολύτως αντιφατικά.

Είναι σαφές πλέον ότι δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει γύρω μου. Όσον κι αν αυτό με αφορά και με βλάπτει, όσην προσπάθεια κι αν καταβάλλω να βρω ένα εξηγητικό νήμα ανάμεσα σ’ όσα θεωρώ σημαντικά και κρίσιμα αλλά και απολύτως αντιφατικά.

Μάλλον φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω την κυβερνητική πολιτική στρατηγική τού να προσφέρει επισήμως το «70/30» της εκμετάλλευσης των «...υδατανθράκων» του Αιγαίου ο κ. ΥΠΕΘΑ στους Αμερικανούς και ταυτόχρονα να επιλέγεται πολιτική «αποσυμφόρησης των φυλακών» με αποφυλακίσεις -τάχατε ανθρωπιστικής φύσεως- που τρελαίνει το σύστημα σκέψεώς τους.

Όποια κι αν είναι, όσο σωστή ή λάθος τη θεωρώ... Καθότι το πρόβλημα δεν είναι εάν «κάνει εξωτερική πολιτική» (!) ο ΥΠΕΘΑ· δεν είναι ούτε μπορεί να είναι ότι ως άνθρωπος έκανε ένα «σαρδάμ»· το θέμα είναι -κατά τις δηλώσεις αμφοτέρων- ότι ο κ. Πρωθυπουργός και ο κ. ΥΠΕΘΑ είναι αμοιβαίως ευτυχείς για τη δράση και συνεργασία τους... Έλα μου όμως, διάβολε, που και τα σαρδάμ είναι αποκαλυπτικά: βασική πηγή «υδατανθράκων» είναι η ... πατάτα, στη διατροφή μας!

Ας εντρυφήσουμε όμως επί της έννοιας «σαρδάμ», μιας και αποτελεί γνώρισμα της πολιτικής γλώσσας μας: άλλωστε έχουμε, στο βίο μας ως πολίτες, υποστεί πληθώρα σαρδαμιστών πολιτικών ηγετών, με κορυφαίους βεβαίως τους κ.κ. Σημίτη και Γ. Παπανδρέου.

Παρά τον ηχητικό χαρακτήρα της λέξης «σαρδάμ» που παραπέμπει σε τουρκική καταγωγή, ως το «ιμάμ», ο κεφτές ή το γιαλαντζί -εδέσματα που όλα δείχνουν κάποιαν ανακατωσούρα «πολίτικης» ή «πολιτικής» Ανατολίτικης μαγειρικής- η λέξη είναι απολύτως ελληνική!

Αποδίδεται στον παλαιό ηθοποιό και σκηνοθέτη Αχιλλέα Μαδρά, ο οποίος μονίμως μπέρδευε τις συλλαβές του. Σε μια πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα πράξη αυτοσαρκασμού έπλασε την λέξη «σαρδάμ», που αποτελεί αναγραμματισμό του επώνυμού του.

Επειδή, πάλι, ο διάβολος βάζει παντού το πόδι του, είναι εντυπωσιακό το πόσο μοιάζει το επώνυμο «Μαδράς» με το επώνυμο «Μάρδας»... που ανακαλεί στη μνήμη μας την πρόσφατη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και την πολιτική ταχυδακτυλουργία του κ. συναδέλφου...
«Σαρδάμ» λοιπόν είναι ένα αθέλητο ολίσθημα γλώσσας, ένα φραστικό σφάλμα.

Ανθρώπινη αδυναμία, κατανοητή κι αποδεκτή, ειδικά εάν οφείλεται ψυχικά στην πίεση και το άγχος της δημόσιας εκφοράς του λόγου.

Όταν επισυμβαίνει συστηματικά, εγείρει κάποια ζητήματα ως προς την ικανότητα του σαρδαμιστού να ελέγχει, εάν όχι τη γλώσσα του, τουλάχιστον τη σκέψη του. Άρα και τις πράξεις και αποφάσεις του... «Αγχωμένος ηγέτης» είναι κάτι ως «Ελβετός ναύαρχος»... δεν υπάρχει δηλαδή!

Ενώπιον της ανάγκης να καταλάβω, ώστε να μην υποπέσω στην κατηγορία του άλογου ζώου δηλαδή, προσέτρεξα στη γνώση που απέλαβα από το σχολείο και τις βασικές σπουδές μου. Δηλαδή, προτού κηρυχθεί η Γλώσσα και η Λογική ως «εχθρός» της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας των «παραγόντων».

Ενσυνειδήτως δε, στράφηκα σε κρίσιμες τοποθετήσεις προσωπικοτήτων που συνεκίνησαν το Δυτικό πνεύμα του ορθολογισμού.

Θυμήθηκα πολλά που μου έμαθαν οι Δάσκαλοί μου:
- Α. Λίνκολν: «Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου».
- Μ. Τουέην: «Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τον κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά».
- Φ. Νίτσε: «Πολιτικός είναι κάποιος που διαιρεί τους ανθρώπους σε δυο τάξεις: σε υποχείρια και σε εχθρούς».
- Ν. Βοναπάρτης: «Στην πολιτική, η βλακεία δεν είναι μειονέκτημα».

- Γ. Ντυράντ: «Το πολιτικό σύστημα θριαμβεύει επειδή είναι μια ενωμένη μειοψηφία που ενεργεί εναντίον μιας διαιρεμένης πλειοψηφίας».
- Ζ.Ζ. Ρουσσώ: «Είναι αφύσικο για μια πλειοψηφία να κυβερνά, επειδή μια πλειοψηφία σπάνια μπορεί να είναι οργανωμένη και ενωμένη για κοινή δράση, ενώ μια μειοψηφία μπορεί».

- Λ. Τρότσκι: «Αν είχαμε περισσότερο καιρό για συζητήσεις κατά την επανάσταση, θα κάναμε σίγουρα περισσότερα λάθη».
- Λένιν: «Ο καλύτερος τρόπος να ελέγχεις την αντιπολίτευση είναι να την καθοδηγείς».
- Ο φον Μπίσμαρκ: «Τα σκυλιά ακολουθούν αυτόν που τα ταΐζει».

- Σ. ντε Γκωλ: «Η τραγωδία της εποχής μας είναι ότι η αριστερά στρέφεται κατά του έθνους και η δεξιά κατά του κράτους».
Κάνω πολλές σύνθετες σκέψεις αναμειγνύοντας αυτά και άλλα πορίσματα σοφίας. Παρ’ όλα αυτά με κατατρέχει ένα ερώτημα, βλέποντας τον καθημερινό λόγο στη χώρα μου: μήπως και ο Περικλής έκανε «σαρδάμ» στον Επιτάφιό του;

Το Λόγο που εδραίωσε τη Δημοκρατία; Είπε τότε, κατά Θουκυδίδη:  «Φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ μετ’ εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας», δηλαδή αγαπάμε το ωραίο με απλότητα και φιλοσοφούμε χωρίς μαλθακότητα.

Τρέμω στην ιδέα μήπως, εν τη ρύμη του Λόγου του, αντιμετάθεσε τις λέξεις «ευτέλεια» και «μαλακία», στον αρχαιοελληνικό ορισμό τους βέβαια! 

Κι εκεί που πήγαινα να ησυχάσω, πείθοντας εαυτόν ότι παραλογίζομαι, μου ‘ρθαν στο μυαλό κουβέντες κωμωδιογράφων. Πώς αλλιώς άλλωστε στην εποχή της Λαζοπουλείου σάτιρας και προπαγάνδας;

Ο Μένανδρος. Μια φράση που είχε τεθεί ως θέμα ανάλυσης για να προαχθώ στην 6η Γυμνασίου τότε, σε ένα Σχολείο που αντιστοιχεί σε αυτό που ονομάζει ο κ. Υπουργός Παιδείας σήμερα «ρετσινιά»: «Η γλώσσα λανθάνουσα, τ' αληθή λέγει»!
Είχα πάει καλά τότε στο διαγώνισμα, καθότι ήξερα από τους Δασκάλους μου να συνδέσω το ρητό αυτό με άλλα που αποδεικνύονται στη ζωή μου εξ ίσου ισχυρά: «Το δις εξαμαρτείν τ’ αυτόν ουκ ανδρός σοφού», «Δρυός πεσούσης, πάς ανήρ ξυλεύεται», «Ανήρ δίκαιος πλούτον ουκ έχει ποτέ», «Τα δάνεια δούλους τους ελευθέρους ποιεί», κ.λπ. πολλά.

Καταλάβατε τώρα για ποίο λόγο σκοτώνουμε την Παιδεία, επί 40 χρόνια στην Ελλάδα; Για να καλύψουμε το «σαρδάμ» Ηγετών που δεν ξέρουν πώς να συντονισθούν με την Ιστορία!

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top