FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Όταν ο Έρνεστ Χέμινγουέι έγραψε το μεγαλειώδες, περίπου αυτοβιογραφικό, μυθιστόρημά του «Αποχαιρετισμός στα όπλα», πίστευε, κατά βάθος, ότι είχε μετάσχει εθελοντικά με τη γνωστή υπερχειλίζουσα -πλην συχνά υπερφίαλη- ιδιοτροπία του στην πραγμάτωση ενός αντιπολεμικού ονείρου: «αυτός ο Πόλεμος είναι το τέλος των Πολέμων» έγραψε αναφερόμενος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914 - ‘18).

Όταν ο Έρνεστ Χέμινγουέι έγραψε το μεγαλειώδες, περίπου αυτοβιογραφικό, μυθιστόρημά του «Αποχαιρετισμός στα όπλα», πίστευε, κατά βάθος, ότι είχε μετάσχει εθελοντικά με τη γνωστή υπερχειλίζουσα -πλην συχνά υπερφίαλη- ιδιοτροπία του στην πραγμάτωση ενός αντιπολεμικού ονείρου: «αυτός ο Πόλεμος είναι το τέλος των Πολέμων» έγραψε αναφερόμενος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914 - ‘18).

Γνωρίζουμε εκ των υστέρων ότι το όνειρό του ήταν φρούδα ελπίδα. Κυρίως γνωρίζουμε ότι ο ίδιος γελοιοποιήθηκε, μερικά χρόνια αργότερα, κυκλοφορώντας με περίστροφο στη μέση και σηκωμένα μανίκια ως δήθεν βαρύς αντιστασιακός, μεταξύ πανάκριβων εστιατορίων και bars των Παρισίων μετά την απελευθέρωση της πόλης, τον Αύγουστο του 1944. Είχαν, βέβαια, σκοτωθεί περίπου 200.000 αγροτόπαιδα-στρατιώτες των Συμμάχων και 70.000 άμαχοι, μέχρι να βγει αυτός, ένοπλος, από το «Maxim’s» να κάνει τον Κριτή.

Πρωτοστατούσε, υποτίθεται, στο κυνήγι των συνεργατών των Γερμανών και των γυναικών που τους συντρόφευαν ερωτικά επί τέσσερα χρόνια. Νόμιζε ότι ήταν φορέας κάποιας ανυπέρβλητης Ηθικής. Από εκεί και πέρα, μετά τα χρόνια της Αβάνας, βυθίστηκε οριστικά στο αλκοόλ και την παράνοια, πήρε ένα Βραβείο Νόμπελ κι αυτοκτόνησε... Δεκάδες τα κείμενα λογοτεχνών και ψυχαναλυτών για την πορεία του.

Δεν ανήκω σ’ αυτές τις κατηγορίες της γνώσης, αλλά κάτι μέσα μου λέει, για έναν από τους λογοτεχνικούς ήρωές μου, ότι πέθανε επειδή δεν μπόρεσε να χειρισθεί το ναρκισσισμό, την Έπαρσή του!

Η έκφραση «αποχαιρετισμός στα κόλπα», ως παράφραση της ιστορίας του Χέμινγουέι, βγήκε αυθόρμητα, συνειρμικά από μέσα μου, όταν άκουσα στα «ΜουΜουΕεεεε» έναν από τους νεοπαγείς φιλοκυβερνητικούς «αστέρες» να απαντά ως εξής κι επί λέξει, σε άλλον «αστέρα», αντικυβερνητικό, που του έθετε το απολύτως ανόητο πολιτικό ερώτημα περί «κωλοτούμπας»: «Στις δημοσκοπήσεις πριν τις εκλογές, το 84% αυτών που θα ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ, πίστευε ότι δε θα τηρούσαμε τις υποσχέσεις μας!... Άρα δεν υπάρχει πρόβλημα για την Κυβέρνηση!!!» Άναυδος, εμβρόντητος, αναρωτήθηκα «μα, τόση Έπαρση, τόσος αμοραλισμός, είναι δυνατόν; τόση συντεταγμένη κοροϊδία ώστε να εκφέρεται χωρίς αιδώ, ατομική ή πολιτική;».

Συγχύστηκα όταν συνειδητοποίησα ότι το ερώτημά μου εφαρμόζεται και στους δύο!

Αναζήτησα τον ακριβή ορισμό της Έπαρσης, μπας και κάνω λάθος στη χρήση του όρου. Βεβαιώθηκα ότι αντιστοιχεί στη μεγάλη ιδέα κάποιου για τον εαυτό του που εκδηλώνεται με αίσθημα ανωτερότητας και περιφρόνησης προς τους άλλους. Με συμπεριφορές εκτός πραγματικότητας. Κι αίφνης ένα «ψυχο-πλάκωμα» μ’ έπιασε όταν διαπίστωσα ότι εν τέλει η Έπαρση έχει γίνει τρέχον οριζόντιο γνώρισμα πολιτισμού και πολιτικής.

Πρώτα, θυμήθηκα τα εθνικά μας στερεότυπα περί «περιούσιου Λαού», «καλύτερου οικοπέδου του Κόσμου», «ομφαλού της Γης» κ.λπ., μεγαλειώδη κι επηρμένα κελεύσματα. Είναι ακριβώς αυτά που επιτρέπουν να αναφερόμαστε στους Γερμανούς πολίτες, συλλογικά, ως Ναζί, την ώρα που έχουμε δημοκρατικώς ψηφίσει 6,5% Χρυσή Αυγή! Είναι απολύτως αλήθεια ότι ως λαός έχουμε υποστεί απίστευτη ηθική απαξίωση, ταπείνωση και ύβρη, ως τεμπέληδες, χαραμοφάηδες, άπληστοι και μπαγαμπόντηδες, επί έτη πολλά.

Προσωπικά, αυτός ο εσκεμμένος ρατσισμός με ενοχλεί περισσότερο κι από την καταρράκωση του βιοτικού μου επιπέδου. Θα ήθελα όμως για να τον αντιμετωπίσω να μην κάνω κι εγώ το λάθος που κάνουν οι άλλοι εις βάρος μου.

Πρέπει να βλέπουμε καθαρότερα τα πράγματα, το τι τα γεννά και πώς χειραγωγείται η κοινή γνώμη και ο δημόσιος λόγος· και στη Γερμανία αλλά και στην Ελλάδα. «Κίτρινοι χουλιγκάνοι» υπάρχουν και στις δύο χώρες, αφθονούν οι δημοσιογραφικές και πολιτικές «κουρι-άδες». Όσον γελοία κι επικίνδυνη είναι η προτεσταντική ηθική των μεν, άλλο τόσο αλλοπαρμένη είναι η πίστη κάποιων αγράμματων -δυστυχώς και σε κυβερνητικές θέσεις- ότι ενσαρκώνουν την πυκνή συνέχεια της αρχαιο-ελληνικής σοφίας.
Κατόπιν, σκέφτηκα τα δύο κορυφαία στρατηγικά λάθη των αντιμαχόμενων πολιτικών παρατάξεων, σήμερα, κι ό,τι αυτές εκφράζουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο αρχηγός του δεν αντελήφθησαν ότι το 2015 είναι το έτος κατά το οποίο οι εκλογές στην Ευρώπη -σε πολλά κράτη- θα διαμορφώσουν νέο πολιτικό σκηνικό και θα επιφέρουν νέες προτεραιότητες, νέους συσχετισμούς και άλλα προτάγματα διακυβέρνησης. Όπως το ίδιο θα γίνει και σε επίπεδο οικονομικής και νομισματικής πολιτικής -βλέπε π.χ. Ντράγκι. Η Ν.Δ. δεν αντελήφθη κάτι θεμελιώδες: η κρίση έχει κατατμήσει την ελληνική κοινωνία, σε μικρο-ομάδες συμφερόντων και σε επιθυμίες «ατομικής διάσωσης». Κυρίως, όμως, δεν αντελήφθη τη γένεση του μικρο-αστικού ριζοσπαστισμού ακριβώς λόγω αυτής της αιτίας.

Εκτιμώ ότι και τα δύο λάθη προέρχονται από την Έπαρση: η «βιασύνη» τού ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να προκύπτει από την αντίληψη των γηραιότερων στελεχών του περί της μεγάλης ευκαιρίας της ζωής τους να έλθουν στα πράγματα. Προκύπτει όμως κυρίως από την Έπαρση των νεωτέρων ότι η «αλλαγή» στην Ελλάδα θα αλλάξει την Ευρώπη και τον Κόσμο! Συζήτηση επιπέδου Β΄ Πανελλαδικής! Η Έπαρση της Ν.Δ. μπορεί να προκύπτει από την ψευδαίσθηση των «καπετανάτων»: ο «καταλληλότερος» θεωρεί ότι είναι ο «εγγυητής» του μέλλοντος κι ότι η κοινωνία δεν τροποποιεί, έστω και περιστασιακά, τις επιλογές της.

Με άλλα λόγια, «Ζήσε το Μύθο σου στην Ελλάδα» για αμφοτέρους, κατά το γνωστό σλόγκαν τού ΕΟΤ. Μόνο που αυτό απευθύνεται σε περαστικούς τουρίστες...
Με τούτα και με κείνα, καταλήξαμε στο εξής αμίμητο παράδειγμα, δυστυχώς ένα από τα πάμπολλα: πρακτικά, η Ν.Δ. έχασε τις εκλογές λόγω ΕΝΦΙΑ -κυρίως.

Ο κ. Τσίπρας που δήλωνε ότι δεν πληρώνει τον ΕΝΦΙΑ, θεωρεί πλέον ότι είναι «πατριωτικό καθήκον» να τον πληρώνουμε. Κι ο Γιάνης Βαρουφάκης θεωρεί ιστορική του υποχρέωση να εξηγήσει στον πλανήτη ολόκληρο πώς η Έπαρση, διά της «δημιουργικής ασάφειας», μπορεί να οδηγήσει στη συντομότερη υπουργική καριέρα.

Και το μέλλον του Γιάνη Βαρουφάκη είναι, υποθέτω, απολύτως αδιάφορο για τη χώρα. Το ζήτημα είναι ότι για να καλυφθούν οι απαιτήσεις των προσδοκιών και συσχετισμών στο εσωτερικό, δαπανάται εθνικό κεφάλαιο στο εξωτερικό, υπό άκρως αντίξοες συνθήκες.

Το μάθημα από το Χέμινγουέι είναι ότι η Έπαρση σκοτώνει! Μήπως ήλθε η ώρα να «αποχαιρετίσουμε τα κόλπα» και να δούμε τι θα αποκάνουμε;
Τα παιδιά μας, οι νέοι μας, απαιτούν από όλους σοβαρότητα για το μέλλον τους...

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top