FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Η έκφραση «το πείραμα του Τάδε» είναι ευρέως γνωστή στο μέσο πολίτη ως μια μεγάλη στιγμή στην ιστορία της Επιστήμης, που έχει συμβάλει καθοριστικά στην εξέλιξη της γνώσης: για παράδειγμα, το «Πείραμα του CERN» έχει γίνει ευρέως γνωστό τα δύο τελευταία χρόνια, και ως μεντιακό γεγονός, συσχετιζόμενο με την «ανακάλυψη ή επιβεβαίωση» του Σωματιδίου τού Higgs, αυτό που απεκλήθη ως το «σωματίδιο του Θεού» -ή ορθότερα το σωματίδιο Θεός.

Η έκφραση «το πείραμα του Τάδε» είναι ευρέως γνωστή στο μέσο πολίτη ως μια μεγάλη στιγμή στην ιστορία της Επιστήμης, που έχει συμβάλει καθοριστικά στην εξέλιξη της γνώσης: για παράδειγμα, το «Πείραμα του CERN» έχει γίνει ευρέως γνωστό τα δύο τελευταία χρόνια, και ως μεντιακό γεγονός, συσχετιζόμενο με την «ανακάλυψη ή επιβεβαίωση» του Σωματιδίου τού Higgs, αυτό που απεκλήθη ως το «σωματίδιο του Θεού» -ή ορθότερα το σωματίδιο Θεός.

Τι ακριβώς περιγράφει η έκφραση: μια συστηματική, πολύπλοκη, μεγάλης κλίμακας -συνήθως- ενίοτε πολυετή επιστημονική προσπάθεια, με αυστηρό σχεδιασμό, που επιχειρεί να ελέγξει ή να εδραιώσει μιαν Αλήθεια γύρω από τον τρόπο που κατανοεί και ερμηνεύει τον Κόσμο και τους Νόμους του ο ανθρώπινος νους.

Πέραν όμως της θεμελιώδους γνώσης, οι εφαρμογές που έπονται, συνήθως αλλάζουν την οικονομία και τον πολιτισμό στο ιστορικό διάβα τους.

Χρησιμοποιώ την έκφραση «το Πείραμα της Λήμνου» ως μεταφορά των ανωτέρω στην ακαδημαϊκή πρακτική: αναφέρομαι στο σχεδιασμό, την εφαρμογή, τα αποτελέσματα και τις συνέπειες της προσπάθειας του Πανεπιστημίου Αιγαίου να προτείνει στην ελληνική κοινωνία και πολιτεία ένα μοντέλο ανάπτυξης και εγκαθίδρυσης ενός νεωτερικού γνωστικού αντικειμένου, σε έναν καινούργιο τόπο, ως συλλογική προσπάθεια ενός πανεπιστημίου και της κοινωνίας των πολιτών.

Ένα μοντέλο που ελέγχει γενικές παραδοχές και πρακτικές διαδικασίες, που αναζητά τα σημεία ή θέματα που προσδιορίζουν την επιτυχία ή την αποτυχία, το εφικτό ή το ανέφικτο, που χαρακτηρίζουν τις αιτίες και τις συνέπειες της κάθε εκδοχής και αποτελέσματος.

Με άλλα λόγια, στη Λήμνο κρίνεται το εάν μπορούμε να κάνουμε κι αλλιώς τα πράγματα της Ανωτάτης Παιδείας στη χώρα τούτη, πέραν του παραδοσιακού πλαισίου της κατίσχυσης ενός τοπικού πολιτικού παράγοντα, μιας καλά δικτυωμένης ομάδας συμφερόντων, μιας τυχάρπαστης και συγκυριακής κατάστασης.

Το Πείραμα της Λήμνου έλεγξε τη συνέχεια και την ιστορικότητα στρατηγικών αποφάσεων της Πολιτείας: μπορεί ή πρέπει να αναπτυχθεί «Πανεπιστήμιον Ελληνικόν» στο μεταίχμιο Ανατολής - Δύσης, που θα προσδιορίσει τα πολιτισμικά όρια της θέσης και δράσης της Ελλάδας στον Κόσμο, όσον κι αν αυτός μεταβάλλεται αναπόφευκτα στο χρόνο;

Μπορεί να ενοποιηθεί λειτουργικά ο κατακερματισμένος αρχιπελαγικός χώρος υπό την ακαδημαϊκή προτροπή;

Η όποια ανάπτυξη ενός ακαδημαϊκού Ιδρύματος άγεται και προάγεται ενδογενώς, με κριτήρια ποιότητας και καινοτομίας, σε συντονισμό με τη γενική εξέλιξη της παγκόσμιας γνώσης και τις ανάγκες ή απαιτήσεις της κοινωνίας και οικονομίας; Ή αντιθέτως είναι ποσοτικό αποτέλεσμα των τυχαίων ή κατά περίπτωση αποφάσεων μιας γραφειοκρατίας σε επιταγή των διαθέσεων παρερχόμενων Ηγεσιών και πρόσκαιρων συσχετισμών;

Τέλος, η όλη προσπάθεια γίνεται ως συνέργεια της ακαδημαϊκής κοινότητας και μιας τοπικής κοινωνίας διά των εκπροσώπων της, σε σχέση ισοτιμίας και αλληλοσεβασμού ή απλώς είναι ένας «συμβιβασμός» μεταξύ κάποιων επιθυμιών από τη μια και φωνασκιών από την άλλη;
Το Πείραμα της Λήμνου βρίσκεται στην κρισιμότερη φάση της εξέλιξής του. Υπάρχει πλειάδα στοιχείων που κατοχυρώνουν, εκ του αποτελέσματος, την καταφατική απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα. Το Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής είναι πραγματικότητα.

Ανταποκρίνεται στις αποφάσεις της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αιγαίου, από 20ετίας. Καλύπτει και παραδειγματίζει έναν απολύτως αναγκαίο τομέα γνώσης σε πλήρη συντονισμό με τις ανάγκες της κοινωνίας και οικονομίας, ειδικότερα -υπό τις παρούσες συνθήκες- για την έξοδο από την πολύπλευρη κρίση. Κατέστη εφικτό από τη σύμπραξη μιας πρυτανικής αρχής, των τοπικών φορέων και της διοίκησης Π. Βογιατζή στην τοπική αυτοδιοίκηση: αυτά είναι ιστορικώς καταγεγραμμένα γεγονότα.
Το κυριότερο, όμως, είναι άλλο: οι φοιτητές και φοιτήτριες της «Λήμνου» ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, αποκτούν δεξιότητες, εντάσσονται στην ενεργό παραγωγή από τα πλέον πρώιμα έτη τους.

Προ ελαχίστων ημερών, στη Μύρινα, έλαβε χώρα η παρουσίαση, σε ειδική ημερίδα, των αποτελεσμάτων των ερευνών των φοιτητών μας στο πανευρωπαϊκό διαγωνισμό ανάπτυξης καινοτόμων προϊόντων τροφίμων Ecotrophelia (σημειώνω ότι κάθε χρόνο, ομάδα ή ομάδες φοιτητών του Τμήματος αποσπούν ένα από τα τρία μετάλλια στο διαγωνισμό!): υπό την επιτήρηση των καθηγητών τους και την υποστήριξη/ένταξή τους σε βιομηχανίες τροφίμων της χώρας.

Ζήλεψα, 27 χρόνια καθηγητής που περίπου τα ‘χω δει όλα, το επίπεδο γνώσεων, στάσεων, συμπεριφοράς, φαντασίας αυτών των «παιδιών». Και κάτι ακόμα: άξιζε τον κόπο όλη αυτή η προσπάθεια! Ρωτήστε τους ακροατές...

Στο πρώτο μέρος αυτού του άρθρου -καθ’ ότι έπεται συνέχεια/-ες, οφείλω να ομολογήσω κάτι που δεν είχα συνειδητοποιήσει μέχρι πρόσφατα: το Πείραμα της Λήμνου είχε, από το σχεδιασμό του, ένα κρυφό κι ανέλεγκτο στοιχείο: αμφισβητούσε άθελα, αλλά εν τοις πράγμασι, το ρόλο, το βάρος και την ισχύ των παραδοσιακών παραγόντων που παρεμβαίνουν στην ακαδημαϊκή διαδικασία, συνηθέστατα προς προβολή τους.

Το Πείραμα της Λήμνου είχε ανάγκη και την υποστήριξη του Κράτους, ως Δημόσιο Πανεπιστήμιο, κατά τις επιταγές του Συντάγματος.

Από τη στιγμή που προσπάθησε να δηλώσει πώς ο καθένας θα κάνει τη δουλειά του, εμείς το σχεδιασμό, η τοπική κοινωνία τη συλλογικότητα και ενσωμάτωση κι εσείς το καθήκον σας, αντιμετώπισε περίπου την αδιαφορία της Κεντρικής πολιτικής Διοίκησης. Όσο Δελτία Τύπου κι αν εκδίδονται...! Τελικά, το Πείραμα της Λήμνου ήταν ενοχλητικό!

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ομόνοια... De gustibus et de coloribus non disputandum est »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top