FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Εθύμωσε λοιπόν, πολύ, ο «κληρονόμος» με το βέβηλο τίτλο του προηγούμενου άρθρου μου, «Παριζάκι Αμφιπόλεως». Τον ενόχλησε, ως φαίνεται, ο λεκτικός και αφαιρετικός συνειρμός και όχι η καθαυτό πραγματικότητα που αυτός σηματοδοτούσε.

Εθύμωσε λοιπόν, πολύ, ο «κληρονόμος» με το βέβηλο τίτλο του προηγούμενου άρθρου μου, «Παριζάκι Αμφιπόλεως». Τον ενόχλησε, ως φαίνεται, ο λεκτικός και αφαιρετικός συνειρμός και όχι η καθαυτό πραγματικότητα που αυτός σηματοδοτούσε. Η μηνυματική αλληλουχία του «ψητού λουκάνικου για το λαό» και του «ενοίκου του τάφου» στα δελτία ειδήσεων δεν αμφισβητείται, πώς άλλωστε, η νοητική διαπίστωση ενοχλεί.

Οφείλω να ομολογήσω ότι καθώς περνά ο χρόνος και η αρχαιολογική σκαπάνη προχωρά με εκνευριστική βραδύτητα για τα γούστα μας, η αλληλουχία αποσυντίθεται. Για παράδειγμα, οι αναφορές στην Αμφίπολη και το «Λόφο Καστά» έχουν υποχωρήσει προς το μέσο των δελτίων ειδήσεων, ενώ η διαφήμιση για το «λουκάνικο στη σχάρα» ως μέγιστη τιμή για το «λαό με τις υψηλές αξίες» έχει αντικατασταθεί από άλλη που αναφέρεται, απαράλλακτα ως προς το μήνυμα και εξ ίσου πομπωδώς, στους «Έλληνες μακαρονάδες»! Ίδιος μυθο-λόγος και ίδια σάρωση, κοινώς σκούπισμα, μηνυμάτων: αναρωτιέμαι, αν ο πατέρας ή παππούς του δημιουργού είχε πολεμήσει στην Αλβανία, τι θα έλεγε για την πραγματικότητα, τη θολούρα και τα καμώματα, δηλαδή, του «κληρονόμου»;

Κι η πραγματικότητα είναι η συστηματική εγκαθίδρυση και χρήση μύθων εθνολαγνείας που στην εκλαϊκευμένη, καθημερινή εκδοχή και εκφορά τους εγγίζουν τη νοσηρή στρέβλωση και επιβάλλουν τον ανορθολογισμό ως θεμελιώδη τρόπο σκέψης. Κι επειδή δε συντάσσομαι με την άποψη ότι εάν η πραγματικότητα δε μας αρέσει, την τροποποιούμε, εκθέτω μια σειρά ερωτημάτων/θέσεων.

Έγραψεν ο Παλαμάς το διαχρονικό ύμνο περί «του ωραίου, του μεγάλου και του αληθινού». Αν ρωτήσω τον «κληρονόμο» μήπως διέστρεψε ή αντικατέστησε αυτό το οικουμενικό πρόταγμα με «τον εξωραϊσμό, το μικρο-μεγαλισμό -ή το μεγαλοϊδεατισμό- και το κίβδηλο», πόσο λάθος θα κάνω;

Αν πω στον «κληρονόμο» ότι καθώς η Κρίση στέγνωσε την τσέπη του, ταυτόχρονα αποκάλυψε το τεράστιο έλλειμμα Παιδείας και Πολιτισμού του, πόσο λάθος θα κάνω; Ακόμα δε περισσότερο, αν του πω ότι η Κρίση αυτή προκλήθηκε ακριβώς από αυτό το έλλειμμα κι ότι το πληρώνει στην τσέπη του γιατί τυφλωμένος από το δήθεν «όραμα», ελησμόνησε το αναγκαίο συνοδευτικό «πρόγραμμα», πόσο λάθος θα κάνω;

Αν πω στον «κληρονόμο» ότι κάθε κληρονομιά προϋποθέτει «διαθήκη» κι ότι στα καθ’ Ημάς συλήσαμε αμετροεπώς το «διαθέτη», πόσο λάθος θα κάνω;

Αν τολμήσω να ερωτήσω τον «κληρονόμο» που αγωνίζεται στην μπλογκόσφαιρα και το φεϊσμπουκικό σύμπαν ότι η ανοησία και η συνωμοσιολογία έχει επικαλύψει τα πάντα, πόσο λάθος θα κάνω; Δείτε κι αναρωτηθείτε: ο «τάφος της Αμφίπολης» δεν είναι, λέει, τάφος, αλλά είναι μυστικό θησαυροφυλάκιο των Μακεδόνων με αμύθητο θησαυρό που θα ξεπληρώσει το δημόσιο χρέος! Το «αποδεικνύουν» τα νομίσματα που βρέθηκαν εκεί και οι «κλέφτες»/αρχαιοκάπηλοι τα έδωσαν σε διεθνείς δημοπρασίες... Άσε που και αστρολογικώς προβλέπεται μια μείζων ανακάλυψη που θα αντιστρέψει την πορεία των οικονομικών του έθνους των «κληρονόμων»... Καθαγιασμένος «ψεκασμός»!

Αν υπενθυμίσω, αγενώς, στον «κληρονόμο» τη δημόσιαν απάντηση της κ. Γλύκατζη - Αρβελέρ περί του τι περιμένει να βρεθεί στην Αμφίπολη κι αυτή, ομοίως βέβηλη και σαρκαστική, απάντησε «ψαροκόκκαλα», πόσο λάθος θα κάνω και κυρίως θα κάνει; Είπε η Σοφός, στην τηλεόραση, περίπου επί λέξει: «ψαροκόκκαλα, τα ψαροκόκκαλα της Γοργόνας, της αδελφής του Μεγαλέξανδρου...!». Όποιος κατάλαβε! Απλώς να σημειώσω ότι η κ. Γλύκατζη είναι κι αυτή, στο δημόσιο λόγο, μέρος της ιεράς «κληρονομιάς» κι ότι, μη βιάζεστε, ίσως τη δείτε στη λίστα των επόμενων υποψηφίων για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Αλήθεια, τι ανασκάπτεται στο Λόφο Καστά; Ανασκάπτεται, ταπεινά κατ’ εμέ, η αδιαμφισβήτητη «διαθήκη», χωρίς όρους και προϋποθέσεις που αγενέστατα διακηρύξαμε. Και ο «αρχαιοκάπηλος», τον είδαμε όλοι στην τηλεόραση, μετέχει του ίδιου μύθου! Τον καταστήσαμε συμπαθή ως «άτακτο γεράκο», ενώ έπρεπε να πάει σιδεροδέσμιος για την προσβολή στην Ιστορία, για τη σύληση του οικουμενικού αποθέματος πολιτισμού! Κι αυτός «κληρονόμος», με την εκχρηματισμένη έννοια του όρου; Είναι δυνατόν;

Η «κληρονομιά» μετριέται στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου βρίθουν οι Αρχαιολόγοι και όχι μόνον. Εκεί που τα παιδιά μας «σπουδάζουν» μέσα στα βδελυρά σκουπίδια και τη βρόμα, διότι οι «νομικές διαδικασίες» για την ανάθεση έργου σε σκουπιδιάρηδες καθυστερούν στο Ελεγκτικό Συνέδριο! Μετριέται στην αντίληψη για την Παιδεία και τον Πολιτισμό, μετριέται καθημερινά σε στάσεις και συμπεριφορές. Μετριέται κυρίως στον πολιτικό λόγο, αυτό το απίστευτο μείγμα εθνικο-λαϊκισμού που επικαλύπτει τα πάντα. Τελευταίως και με προοδευτική καθαγίαση!

Ποιος είναι ο «κληρονόμος», άραγε; Κοιτάζω μέσα μου και γύρω μου και τον βλέπω, τον διακρίνω έτοιμο να εφορμήσει... Εσείς; Τον βλέπετε;

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top