FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Η Μαινάδα προήλασε με προτεταμένο το «χαρτί», στο χώρο εγγραφών των πρωτοετών φοιτητών: «Πού είναι οι μετεγγραφές;», κραύγαζε στεντορείως! «Κυρία μου, πρώτα πρέπει να εγγραφεί ο γιος σας και μετά να…» απαντά η Γραμματεία, «είναι δικαίωμα ΜΟΥΥΥΥΥ…»

Η Μαινάδα προήλασε με προτεταμένο το «χαρτί», στο χώρο εγγραφών των πρωτοετών φοιτητών: «Πού είναι οι μετεγγραφές;», κραύγαζε στεντορείως! «Κυρία μου, πρώτα πρέπει να εγγραφεί ο γιος σας και μετά να…» απαντά η Γραμματεία, «είναι δικαίωμα ΜΟΥΥΥΥΥ…» διακόπτει αγενώς και διεκδικεί επιθετικά η Μαινάδα, τα λοιπά παρέλκουν ως απολύτως συγγνωστά. Αληθής εικόνα στο Λόφο, περιστατικό που πρέπει να δέσποσε ανά τις πανεπιστημιακές γραμματείες στα ΑΕΙ της χώρας.

Δύσοσμη «σεβεν-τίλα» στο μυαλό και ακριβή κολόνια στις μασχάλες, οσμή πτωματική της παιδείας… του 2014! Είχε προαναγγελθεί εγκαίρως το αποτέλεσμα αυτό, ως ιδεολογικό επιζητούμενο μιας ολόκληρης εποχής, ενός αυτάρεσκου πλην καταρρέοντος πολιτισμού που αναζητούσε «μπαχτσέδες, 3 του Σεπτέμβρη…»:

«Μόνο να γράφεις τ’ όνομά σου / και κείνο τό ‘μαθες μισό /
Να συλλαβίζεις τα όνειρά σου / στο Άργος…» κ.λπ..

Το πόσο προφητικοί είναι οι στίχοι του Μ. Ελευθερίου παρά τη θέλησή του, καθώς αυτός άλλα επιζητούσε και διεκήρυσσε, αποδεικνύεται συστηματικά στις κόλλες των φοιτητών, στα εθνικά εξεταστικά κέντρα διανομής πτυχίων, άλλως ΑΕΙ, κατά τη βούληση ολόκληρου του πολιτικού φάσματος.

Ο συνήθης «Φίλλιπος τάδε» δε, κάνει -στο 20ό «Αερινό» εξάμηνο εγγραφής του- «λάθη» προς επιβεβαίωση του εθνικού ύμνου της Μεταπολιτευτικής 30ετίας: γράφει αρλούμπες, παραληρεί αδύναμος να αντιληφθεί έννοιες λέξεων και σημασία των αριθμών. Έχουμε πρόβλημα μεγάλο… και το κυριότερο, το ξέρουμε και το συντηρούμε επιμελώς!

Κι όμως, τα μαύρα μηνύματα εισέρρεαν από ετών, πολλαπλά και συστηματικά. Κι αγνοήθηκαν από Ηγεσίες και συμβούλους, αρμόδιους Υφυπουργούς Παιδείας (Θεέ μου, συγχώρα με για την ύβρη!), εκπαιδευτικούς, δημοσιογράφους, γονείς και νέους! Υπέρ πάντων, η ψηθοθηρία του βολέματος, με κόστος το μέλλον των νέων και της χώρας. Δείτε, π.χ.:
- η Ελλάδα κατατάσσεται, επί έτη, στην (στις) τελευταία (-ες) θέσεις του συστήματος PISA ως προς το γνωσιακό επίπεδο και τις επιστημονικές δεξιότητες των μαθητών. Αντίλογος: η PISA είναι εφεύρημα των «αγορών» κ.λπ. δήθεν προοδευτικά. Αντίδραση: ας αναλάβει το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο να βελτιώσει βιβλία και προγράμματα, αν είναι δυνατόν! Αποτέλεσμα: κάθε χρόνο και χειρότερα.

- «να επανιδρυθούν» τα Πρότυπα-Πειραματικά Σχολεία, που κατελύθησαν ξεδιάντροπα κατά τη ρήση του Άσματος, μπας και… Αντίδραση: μαζική αντίσταση με πρόσχημα την απόρριψη του ελιτισμού.
- 40% των μαθητών Α΄ Λυκείου έμειναν μετεξεταστέοι μετά την εφαρμογή του εξεταστικού συστήματος που προβλέπει τη χρήση θεμάτων από ενιαία Τράπεζα. Αντίδραση: φταίει η Τράπεζα! Αναλαμβάνει ο Υφυπουργός να κάνει τις απαραίτητες μαλαγανοειδείς διορθώσεις…
- Και εν τέλει, τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία για τη μέση επίδοση των υποψηφίων στις πρόσφατες πανελλαδικές εξετάσεις εισαγωγής στην Τριτοβάθμια (σημειώνω ότι το επίπεδο των θεμάτων εφέτος θεωρείται ως κατ’ εξοχήν «βατό»). Δημόσια σχολεία: 12,1/20. Πρότυπα-πειραματικά σχολεία: 14,5/20. Ιδιωτικά σχολεία: 15,3/20.

Προφανώς, ισχύει η κανονική κατανομή: υπάρχουν και άριστοι, υπάρχουν και πλήρως αποτυχόντες και η μεγάλη μάζα τού 12. Δώδεκα είναι η επίδοση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματός μας. Έναντι αυτού, υπάρχει η εύκολη οδός: φταίει η ταξικότητα του συστήματος, η έλλειψη υποδομών, η τραγική όντως κατάσταση των εκπαιδευτικών κ.λπ.. Αντιδιαμετρικά, υπάρχει η δύσκολη οδός: αυτή που αναγνωρίζει ότι η δήθεν εθνική στρατηγική για την παιδεία ως προϋπόθεση για την ανάπτυξη της χώρας και των πολιτών της απαιτεί εφαρμογή, δύσκολη και δυσάρεστη.

Η πράξη της εκπαίδευσης πρέπει να δραπετεύσει από τα δεσμά της πολιτικής, των πολιτικών και των εκπαιδευτικών συντεχνιών. Η αριστεία πρέπει να πρυτανεύσει ως ζητούμενο. Η αξιολόγηση πρέπει να γίνει ενδογενής και αποδεκτή συνήθεια της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Όλοι δεν κάνουν για όλα, όλοι όμως έχουν το πεδίο της δικής τους βέλτιστης επίδοσης και αποτελεσματικότητας.

Και το ταπεινό όνειρό μου: να απαγορευθεί στις Μαινάδες να γράφουν τους γιους τους στα πανεπιστήμια… Ίσως να είναι το πρώτο βήμα για μια νέα Ελλάδα. Γνωρίζω πολλές νέες γυναίκες που συμφωνούν μαζί μου…

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Άλμα επί κενώ... Το κωδωνοστάσιο… »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top