FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Το προηγούμενο άρθρο μου στο «Εμπρός» ήταν μια απάντηση σε κείμενο του Κ. Γαβρόγλου στην «Αυγή» (20/07/2014), περί της «ήττας της Αριστεράς στα πανεπιστήμια».

Το προηγούμενο άρθρο μου στο «Εμπρός» ήταν μια απάντηση σε κείμενο του Κ. Γαβρόγλου στην «Αυγή» (20/07/2014), περί της «ήττας της Αριστεράς στα πανεπιστήμια».

Ως προκύπτει, δεν πρωτοτύπησα, ευτυχώς! Πλείστα όσα άρθρα και δοκίμια δημοσιεύθηκαν εντωμεταξύ σε απάντηση του εν λόγω άρθρου: το θέμα της Παιδείας και του ρόλου της Αριστεράς ζέει στην Εκπαίδευση, άρα καλώς έγραψε ως πρόκληση πνεύματος ό,τι έγραψε ο Κ. Γαβρόγλου.

Στο ερώτημα των αιτιών της Ήττας της Αριστεράς, κατά Γαβρόγλου, εδόθησαν πολλές απαντήσεις, ένθεν κακείθεν: ας κρατήσουμε ως εύληπτη δυνητική ερμηνεία τις άμεσες σκέψεις του καθηγητή Καρακάση στο Protagon ή τις έμμεσες του καθηγητή Βερέμη στην Καθημερινή.

Ως όφειλα εκ της ακαδημαϊκής τάξης αλλά και της παιδείας μου, πριν αποστείλω το άρθρο αυτό προς δημοσίευση το κοινοποίησα στον ίδιο το συγγραφέα: ένας διάλογος ποιότητας αναπτύχθηκε μεταξύ μας -δεν παρουσιάζω εδώ πλήρη κείμενα της αλληλογραφίας μας, καθότι δεν έχω τη σύμφωνη γνώμη του- αλλά βεβαιώ ότι ο Κ. Γαβρόγλου ετίμησε το «θάρρος» της γραφής μου, καίτοι διατήρησε τις αποστάσεις του. Υποθέτω ότι αυτό είναι, όντως, το Ήθος της Αριστεράς.

Κι ύστερα, «ήλθαν τα χιόνια»… στο Διαδίκτυο: από το ευγενές σχόλιο «είναι ντροπή να διαβάζετε Αυγή, κ. Τρούμπη» έως τη σταλινική αθλιότητα της χλεύης ως «φασίστα»! Παλιά μου τέχνη, κόσκινο… Δηλώνοντας δημοσίως ότι διαβάζω ό,τι «καίει» την ανάγκη μου να καταλάβω πώς και γιατί μετέχω στην τραγωδία της Εκπαίδευσης στις πολλαπλές πρακτικές διαστάσεις της, για να καταλάβω εντέλει τις αιτίες του ξεπεσμού μας/μου, επανέρχομαι στο αρχικό άρθρο του Κ. Γαβρόγλου, μπας και συνεννοηθούμε επιτέλους. Με μια σειρά επεξηγηματικών ερωτημάτων και με την παρ-ελπίδα ότι θα γίνω περισσότερο κατανοητός.

Η πρώτη δέσμη ερωτημάτων σχετίζεται με το υποφώσκον ερώτημα του Γαβρόγλου: ποίο το μέτρο της «νίκης» ή της «ήττας» της Αριστεράς, αν κάτι τέτοιο ορίζεται -που δεν το πιστεύω! Γράφει στο άρθρο του: «Με δεδομένες ορισμένες εξαιρέσεις, πώς εξηγείται η απουσία --ή, έστω, η αναποτελεσματικότητα-- της Αριστεράς στα πανεπιστήμια;», υπονοώντας τις Πρυτανικές εκλογές. Ας αντιστρέψω το ερώτημα: εάν είχε εκλεγεί ως πρύτανις κάποιος Πελεγρίνης Β’ ή κάποιος Μυλόπουλος Β’ -στα λεγόμενα κεντρικά πανεπιστήμια- αυτό θα συνιστούσε «νίκη της Αριστεράς;»

Ήτοι, η επανεκλογή των «Πρώτων Τραπέζι Πίστα» θα σήμαινε νίκη; Έναντι τίνος; Της χωματερής, στην οποία έχουν μετατραπεί αγωνιστικά αυτά τα Ιδρύματα, υπό την ηγεσία τους; Της τραγωδίας των χαμένων σπουδών των φοιτητών; Της κατάρριψης της μεγάλης σιωπηράς σύμβασης μεταξύ των φυλών των «προγραμματάκηδων» καθηγητών και των «επαναστατών» καθηγητών και διοικητικών; Μπορεί το ανωτέρω να είναι κριτήριο ήττας και νίκης, κ. Γαβρόγλου;
Η δεύτερη δέσμη ερωτημάτων σχετίζεται με τη στάση των φοιτητών. Μήπως, πράγματι, «ήττα της Αριστεράς» είναι το αμελητέο ποσοστό της φοιτητικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ, ΑΡ.ΕΝ., επί έτη πολλά, στις φοιτητικές εκλογές; Μήπως άραγε «ήττα της Αριστεράς» είναι η ιστορική απόφαση των φοιτητών της Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ, για παιδιά 18-20 χρονών μιλάμε, που ζήτησαν να χαθεί το εξάμηνο τους μετά τις απεργίες/καταλήψεις αριθμού υπαλλήλων, καθότι καταλαβαίνουν και αναλαμβάνουν την ευθύνη του ό,τι δεν σπούδασαν με τα καμώματα και τους τακτικισμούς της «Αριστεράς»;

Που μαύρισε η ψυχή τους σε ιδιαίτερα και πανελλαδικές, για να καταπέσει η δίψα τους για μάθηση στα χρόνια της σπουδής τους; Η σημειολογία είναι συντριπτική: στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ! Ναι, αυτό κι αν είναι Ήττα, εκτός εισαγωγικών!

Όμως, όλα τα ανωτέρω ίσως να είναι παραλειπόμενα μιας αργής διαδικασίας κατάπτωσης έναντι της οποίας αντιστέκεται η ακαδημαϊκή κοινότητα, με τον τρόπο της, με καθυστέρηση, υποτονικά αλλά καθοριστικά! Η «Αριστερά», κατά Γαβρόγλου, δεν καταλαβαίνει ότι υπάρχουν έστω και ήσσονες κανόνες απαιτήσεων παιδείας, προσδοκιών γνώσης, ελπίδων ανέλιξης και πράξεων επιλογής της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Η «Αριστερά», κατά Γαβρόγλου, δεν καταλαβαίνει ότι, όταν πανηγύριζε ως «νίκη» για τη νομικώς παράλογη και δημοκρατικώς απαράδεκτη δικαστική «αθώωση» των «φοιτητών» που έκτισαν τον αντιπρύτανη του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, απεκόπτετο από τον Ορθολογισμό που διέπει την επιστήμη και την ακαδημαϊκή τάξη! Για όσους δεν γνωρίζουν το θέμα, ας αναφέρω ότι με πρόταση Εισαγγελέως Έδρας, ενώ ανεγνωρίζετο η φυσική ταυτότητα και η ποινική ευθύνη των φυσικών «κτιστών», εζητήθη η απαλλαγή τους καθότι… «τα παιδιά» ευρίσκοντο σε «νομική πλάνη», τάχατες ότι τούτο δεν είναι αδίκημα!

Η «Αριστερά», κατά Γαβρόγλου, θα ηττάται όσο χάρτινο χρόνο δεν καταλαβαίνει ότι επικρατεί στα ΑΕΙ η ευαρέσκεια της «αμορφωσιάς», η έννοια των «πολυετών διακοπών εν σπουδή», γνωρίσματα αισθητικώς απορριπτέα και καταδικαστικά για το μέλλον, όσο Δεξιοί κι Αριστεροί, όχι «Αριστεροί», θα επιδιώκουν ένα πράγμα: την Παιδεία!

Πού να τα καταλάβουν όμως αυτά οι κομματικοί «σωληνόπαιδες» εκ «Ρουμανίας», κ. Γαβρόγλου; Το πρόβλημα είναι ότι η «Αριστερά» έχει ξεμείνει από Αριστερούς στο κατεξοχήν πεδίο δράσης της, στα πανεπιστήμια, όπως έγραψε προφητικά το 2009 ο εκλιπών Λεωνίδας Λουλούδης!

Ίσως έχει δημιουργηθεί το αντίστροφο φαινόμενο: μια κάποια «Αριστερά» που δεν αντέχει τους Αριστερούς. Πάντως οι «Αριστεροί», που με τόση μανία καθύβριζαν ανωνύμως έναν διάλογο, Αριστεροί δεν είναι: ψάχνουν ταυτότητα ανάμεσα στον απλό χουλιγκανισμό και το χρόνιο γεροντο-φρικιασμό, αμφότερες ανίατες νόσους του πνεύματος!

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top