FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Τέλειωσε κι η φετινή εκδοχή της εθνικής εθελοτυφλίας περί την εισαγωγή στα ΑΕΙ: λαμπρά παραδείγματα επιτυχίας σ’ ατομικούς αγώνες νέων,

Τέλειωσε κι η φετινή εκδοχή της εθνικής εθελοτυφλίας περί την εισαγωγή στα ΑΕΙ: λαμπρά παραδείγματα επιτυχίας σ’ ατομικούς αγώνες νέων, δίπλα σε αμφίβολες επιδόσεις ή προβλεπτές αποτυχίες ή ακόμα ατυχείς αστοχίες. Γνωστά πράγματα και τόσο βαρετά εν τέλει, όσον και η βέβηλη ετήσια επανάληψή τους για το αίτημα της Παιδείας και για την αντίληψη των νέων. Κι όμως, θα έπρεπε ως κοινωνία να έχουμε προβληματισθεί από καιρό για την ουσία των πραγμάτων και τα βολικά ψέματά μας. Τι πιο κραυγαλέο και συντριπτικό από τη συστηματική αποτυχία προαγωγής των μαθητών της Α΄ Λυκείου, όταν ελαφρώς τροποποιήθηκε το σύστημα των ερωτημάτων/ασκήσεων. Το Ελληνικό Σχολείο θυμήθηκε την έννοια του μετεξεταστέου! Κατα-κραυγές αντί για περισυλλογή και διερώτηση… πανταχόθεν! Θα ήθελα να μιλήσω για τα ζητήματα αυτά, σε μια σειρά αρθριδίων…

Θα ξεκινήσω, σήμερα, μ’ ένα ακριβέστατο στιγμιότυπο: η Μητέρα, με ύφος αδιευκρίνιστο μεταξύ της υπερηφάνειας και της ετοιμότητάς της για καβγά, προήλαυνε ως ναυαρχίδα της οικογένειας προς τη Γραμματεία, σε ώρα εγγραφής των νεο-εισελθόντων φοιτητών. Δύο βήματα πίσω της, ελαφρά κυρτωμένος προς τα εμπρός και με τους βραχίονες σε ελεύθερη αιώρηση, βάδιζε ο υψηλόκορμος Γιος της, ως ερώτημα του παρατηρητή εάν έπασχε από πρόβλημα της σπονδυλικής στήλης ή εάν ήταν μια εκδοχή στάσης σώματος της φυσικής εξέλιξης των πρωτευόντων θηλαστικών…! Κι ακολουθούσε, κάθιδρος ο Πατέρας, με φακέλους και τσαντικά πλήρη εγγράφων πιστοποίησης ταυτότητας και νομιμότητας αλά ελληνικά… Κι όταν, αναποφεύκτως για τη δημοσιο-υπαλληλία ή/και γραφειοκρατία, η Γραμματεία τής έθεσε μια βλακώδη δυσκολία ως προς τα «Έγγραφα», ο μεν Γιος δεν κατάλαβε τίποτα, η δε Μητέρα εστράφη προς τον κάθιδρο/άφωνο Πατέρα… «Αμάν, ρε Κώστα, μια σωστή δουλειά δεν μπορείς να κάνεις…!».

Το περιστατικό αυτό δε συνιστά κάποιας μορφής μοναδικό «ανέκδοτο»: αντιθέτως, είναι κανόνας που πολλαπλασιάζεται, ως νόημα, επικινδύνως στην επανάληψή του. Η Μητέρα με τη διεισδυτικότητα του πνεύματός της, με εντόπισε εντός του πλήθους, πληροφορήθηκε την ιδιότητά μου τότε ως Πρυτάνεως, έσπευσε δε σέρνοντας τον αμίλητο και ελαφρώς κυρτωμένο Γιο να συστηθεί και να πει: «Τώρα, παιδί μου, που μπήκες, ήλθε η ώρα να ξεκουραστείς…»! Στο στιγμιότυπο αυτό, ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ! Κι η Μητέρα, κι ο Πατέρας, κι ο Γιος και κυρίως η θεώρηση ότι στο πανεπιστήμιο πάμε για ευδόκιμη συνταξιοδότηση από την Παιδεία! Κι αν, αναγνώστη, δεν καταλαβαίνεις, ή δε θέλεις να καταλάβεις, τι εννοώ, ρώτα τα κορίτσια και τις νέες γυναίκες γιατί είναι τόσο, μα τόσο, μόνες τους! Και θα συνεννοηθούμε χωρίς να μιλήσουμε…

Το ανωτέρω περιστατικό είναι αποτύπωση της έκπτωσης στην αναζήτηση της Παιδείας στα χρόνια μας. Η ανωτέρω - αληθής - Μητέρα δεν είναι μια κωμική «θανάσιμη πεθερά»: είναι η ερήμην της ιδίας συμπυκνωμένη επιτομή της στρέβλωσης του πολιτισμικού αιτήματος της παιδείας στη χώρα. Είναι το μέτρο μιας χρονίζουσας παθογένειας όπου εμπλέκονται ατομικές και οικογενειακές υπόκρυφες προσδοκίες εκδίκησης για το παρελθόν των γονέων και εύκολης «αποκατάστασης» των απογόνων, στερεότυπα και τεράστιες δαπάνες, πελατειακές νοοτροπίες και συντεχνιακές λογικές και κυρίως το στρατηγικό έγκλημα της Πολιτείας να ψεύδεται διαρκώς περί της προτεραιότητας της Παιδείας ως κινητήριας δυνάμεως για την ανάπτυξη της χώρας… Επαναλαμβάνω το ανωτέρω: «όλα είναι λάθος» σ’ αυτό το εκρηκτικό μείγμα καταστροφής του μέλλοντος που συλλογικά συνδιαμορφώνουμε!

Αηδίες και βολικά ψέματα: βαυκαλιζόμεθα περί το υψηλό επίπεδο κατάρτισης των παραγωγικών ηλικιών μας. Ας αντιπαραβάλουμε το στερεότυπο αυτό με τη διαπίστωση ότι παρά το συντριπτικό ποσοστό ανεργίας των νέων και παρά την κρίση, εταιρείες με στρατηγική ανάγκη προσλήψεων δε βρίσκουν κατάλληλο δυναμικό να προσλάβουν. Κάτι τρέχει, εμφανώς, στο ρόλο της Εκπαίδευσης ως προαγωγού της Οικονομίας. Ας αντιπαραβάλουμε τις πολλές, επάξιες συγχαρητηρίων πλην σποραδικές ατομικές επιδόσεις αριστείας, μαθητών, φοιτητών και προσηλωμένων εκπαιδευτικών, με τη γενικευμένη κι επαναλαμβανόμενη διαπίστωση της συστημικής αστοχίας του συστήματος Εκπαίδευσης: από τα γελοία διδακτικά βιβλία και τη μεθοδολογικώς αξιοθρήνητη εξεταστέα ύλη, στις παιδαγωγικές ιδεοληψίες του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, στην αντίσταση στην «αξιολόγηση» (!!!) ως απόλυτη συστροφή της δομικής έννοιας στο χώρο που υφίσταται/ορίζεται υπαρξιακά μέσω αυτής, στα αποτελέσματα της όποιας δοκιμασίας γνώσεων και επίδοσης.

Ας μη γελιόμαστε: έχουμε πρόβλημα, μεγάλο! Τα παιδιά μπαίνουν στο πανεπιστήμιο κουρασμένα, εξαντλημένα από ένα σύστημα αξιολόγησης για το οποίο ευθύνεται ΕΝΑ και μόνον πράγμα: η γενικευμένη ψευδ-αίσθηση ότι η διαφθορά της κοινωνίας των Μεγάλων θα αδικήσει τους υποψηφίους ακόμα και κατά την κρίση τους για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια! Επειδή η «Μητέρα» γνωρίζει εκ της πορείας της ότι με ρουσφέτι έπραξε επί έτη! Με άλλα λόγια, εκ προσωπικής πείρας φοβάται ότι «διεφθαρμένοι» εκπαιδευτικοί στη Β΄/- και στη Γ΄/θμιο Εκπαίδευση θα «αδικήσουν» και θα σκοτώσουν τα όνειρα των παιδιών της! Απίστευτη φενάκη, το αδιάβλητο κι όλη η σχετική φιλολογία… με θλιβερές συνέπειες για τις ζωές των παιδιών μας.

Εν τέλει, πού καταλήγουμε; Ημιμαθή παιδιά, σε άλλες αντ’ άλλων Σχολές, υπό διαρκή περίπου κατάληψη, με τρομερά λειτουργικά ζητήματα, νομίζουν ότι μπορούν να ξεπεράσουν τη στραβωμάρα που παρέλαβαν σε προηγούμενες βαθμίδες, επικαλούμενα την κρίση! Καμμία αίσθηση της γλώσσας και, βεβαίως, καμμία σχέση με τη μαθηματική λογική και σκέψη.

Στη χώρα που υποτίθεται ότι ανέδειξε και τους δύο νοητικούς πυλώνες του δυτικού πολιτισμού, έχει γίνει στοίχημα ανάπτυξης η κατανόηση της «μεθόδου των τριών», σε στοιχειώδη ελληνική!
Θα επανέλθω…

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top