FOLLOW US

Παντός καιρού

«Ο τόπος χρειάζεται ένα λόγο πλουραλιστικό, ήπιο αλλά ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο και πάντως ένα λόγο της πικρής αλήθειας, που να απευθύνεται στην κοινή λογική. Χωρίς περιττούς εξωραϊσμούς και φρούδες ελπίδες. Ένα λόγο αντάξιο χώρας ευρωπαϊκής...»

«Ο τόπος χρειάζεται ένα λόγο πλουραλιστικό, ήπιο αλλά ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο και πάντως ένα λόγο της πικρής αλήθειας, που να απευθύνεται στην κοινή λογική. Χωρίς περιττούς εξωραϊσμούς και φρούδες ελπίδες. Ένα λόγο αντάξιο χώρας ευρωπαϊκής...»
(Αντώνης Μανιτάκης, εφ. «Καθημερινή», 9-3-2014)

Μετά τα διχαστικά και εμφυλιοπολεμικά «ή αυτοί ή εμείς», μετά τις εκκωφαντικές γκρανκάσες και τα εθνικοαπελευθερωτικά θούρια των πατριδοκαπήλων, μετά την έξοδο από τους υπονόμους της Ιστορίας των βρικολακιασμένων «ταγμάτων εφόδου», μετά τον αντιμνημονιακό κουρνιαχτό που πάει να καλύψει ακόμα και το χώρο της Αυτοδιοίκησης, μετά την ηρωοποίηση των αρχιδολοφόνων της 17ης Νοέμβρη από θλιβερούς «Ροβεσπιέρους» και «ασεβείς» εκδότες, κάτι αρχίζει να θαμποχαράζει!

Ο κόσμος των σκεπτόμενων ανθρώπων συνέρχεται από την αμηχανία και την αδράνειά του, φαίνεται να ξαναβρίσκει τη δύναμή του και το πάθος να υπερασπιστεί «το ορθώς σκέπτεσθαι» και «το ορθώς ποιείν».

Βγαίνει στο πολιτικό προσκήνιο και τολμά να αρθρώσει το δικό του πολιτικό λόγο, τη δική του πρόταση για την έξοδο από την κρίση, τη δική του θεωρία για την αναγέννηση της χώρας, τη δική του αντίληψη για την έννοια του σύγχρονου πατριωτισμού, για την εθνική ενότητα και τη συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων, για να μην περάσει ο λαϊκισμός και για να μην περάσει ο φασισμός.

«Συγκροτούμε την ΕΛΙΑ χωρίς πόζες, χωρίς υποκρισίες, χωρίς - δήθεν αριστερούς - συντηρητισμούς μιας μυξοπάρθενης αντίληψης για την πολιτική των αόριστων λόγων και της ανύπαρκτης πράξης, της ηθικολογικής αυτοπροστασίας που θυμίζει παρεκκλησιαστικές οργανώσεις που φοβούνται τους αμαρτωλούς [...]. Υπό συνθήκες εθνικής κρίσης, χρειάζεται ενότητα, χρειάζεται συνευθύνη, χρειάζονται λύσεις οικουμενικές», σημειώσαμε από τους λόγους των μεν.

«Το ΠΟΤΑΜΙ είναι ένα κίνημα που κλέβει ιδέες και από την Αριστερά και από τη Φιλελεύθερη Παράταξη. [...] Το μνημόνιο τελειώνει το Μάιο, άρα ανήκει στο παρελθόν. Το μεγάλο ζήτημα, αυτήν τη στιγμή, της χώρας δεν είναι να συζητά για τις μεγάλες αποφάσεις του παρελθόντος.

Η μεγάλη ανάγκη είναι αν θέλουμε ένα εθνικό σχέδιο, για να βγούμε από την κρίση [...]. Για να ξεφύγουμε από τα μνημόνια ένας τρόπος υπάρχει: να εκπονήσουμε ένα Εθνικό Σχέδιο που θα εξασφαλίζει, πρώτα απ' όλα, ότι η ελληνική οικονομία θα γίνει παραγωγική και θα συγκλίνει με την Ευρωζώνη», σημειώσαμε από τους λόγους των δε.

«Επιδιώκουν να σας κλέψουν την ψήφο όσοι εκμεταλλεύονται την οργή, το θυμό, την αγανάκτηση για το μνημόνιο, προτάσσοντας το θέμα αυτό στις εκλογές.

Οι εκλογές της 18ης Μαΐου είναι αυτοδιοικητικές και όχι κομματικές. Είναι εκλογές όπου χρειάζονται άνθρωποι οι οποίοι να ξέρουν τα προβλήματα, και δε γίνονται ούτε για τα κόμματα και την καταγραφή της δύναμής τους, ούτε για το μνημόνιο.

Να μας κρίνετε με ένα μόνο κριτήριο: τη δυνατότητά μας να προσφέρουμε στον τόπο μας», διακήρυξε υποψήφιος δήμαρχος στη Λέσβο - αν και προερχόμενος από κόμμα αντιμνημονιακό -, διαλύοντας το ρυπογόνο νέφος της αντιμνημονιακής προπαγάνδας που δηλητηριάζει τη λογική των αυτοδιοικητικών εκλογών.
Συμμεριζόμαστε την πίστη και την ελπίδα «ότι οι καταπιεσμένες από την "πολιτική απάτη" της 40ετίας δημιουργικές δυνάμεις, τα ρυάκια κάτω από την έρημο, θα ενωθούν για να ποτίσουν πάλι τη διψασμένη χώρα» (εφ. «Έθνος», 13-3-2014, «Αποσύνθεση και ανασυγκρότηση»).

Και συμφωνούμε «ότι όσο κυριαρχεί η δαιμονοποίηση κάθε Σοσιαλδημοκρατίας, όσο περνά σε τρίτη μοίρα η ανάγκη για αποστάσεις από τις στρεβλώσεις του εγχώριου κοινωνικού μοντέλου στο όνομα των πρόσφατων δεινών του, όσο χτίζονται τείχη κακοπιστίας, τόσο περισσότερο δυσκολεύει και η προοπτική των συμμαχιών». (Νικόλας Σεβαστάκης, εφ. «Εμπρός», 12-3-2014).

Η Δημοκρατία επιτρέπει και απαιτεί να ακουστεί ο λόγος όλων, όσοι φιλοδοξούν να υπηρετήσουν την κοινωνία, και ο λαός, ως τελικός κριτής, επιλέγει αυτούς που θεωρεί ικανούς να του λύσουν τα προβλήματα και να τον οδηγήσουν με ασφάλεια στο μέλλον.

Ο λαός οφείλει νηφάλια, με λογική που δεν τη θολώνει η οργή και η τυφλή αντίδραση, και χωρίς αυταπάτες, να λογαριάσει το βραχυπρόθεσμο αλλά και το μακροπρόθεσμο συμφέρον του, το πρόσκαιρο αλλά και το μόνιμο, το ατομικό αλλά και το συμφέρον της κοινωνίας, των δικών του παιδιών, αλλά και των παιδιών των συμπολιτών του.

Ο λαός οφείλει να λειτουργήσει ως πολίτης, που σημαίνει με συνείδηση ευθύνης για τις συνέπειες που θα έχει η όποια επιλογή του, όχι μόνον για τον ίδιο, αλλά και το κοινωνικό σύνολο, για όλους τους συμπολίτες και συνανθρώπους του, με τους οποίους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και η δική του ζωή.

Σήμερα, μετά από τέσσερα χρόνια κολασμένα, κάποια σημάδια στον ορίζοντα αναζωπυρώνουν τις ελπίδες μας πως αρχίζει η αντίστροφη πορεία. Όχι, δε θα είναι επιστροφή από την κόλαση στον παράδεισο· τέτοιοι «παράδεισοι» που διαλαλούν οι πραγματευτάδες της μικροπολιτικής, δεν πρόκειται να ξαναϋπάρξουν.

Η επιστροφή θα είναι στη φυσιολογική ζωή μιας κανονικής χώρας, μιας οργανωμένης και ευνομούμενης κοινωνίας, που δημιουργεί, εργάζεται και παράγει αυτά που χρειάζεται, για να καλύπτει τις φυσικές και λογικές της ανάγκες και όχι για να πιθηκίζει, σαν ξιπασμένος αρχοντοχωριάτης, τους μεγιστάνες του πλούτου.

Στα τέσσερα οδυνηρά χρόνια που πέρασε ο ελληνικός λαός, συγκέντρωσε ένα τεράστιο, πολύτιμο κεφάλαιο: απέκτησε μια πικρή παιδεία για τον τρόπο που διαχειρίστηκε στα χρόνια της Μεταπολίτευσης την ψήφο του, για τον τρόπο που σπατάλησε τις δημιουργικές του δυνάμεις, για το βαθμό που ανταποκρίθηκε στις ευθύνες που του εμπιστεύθηκαν η πολιτεία και η κοινωνία.

Μια πολύτιμη παιδεία για τη συνείδηση συνευθύνης που πρέπει να έχει και ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας γι' αυτά που πράττει, αλλά και γι' αυτά που έπρεπε και δεν έπραξε, γι' αυτά που δίνει και γι' αυτά που παίρνει, γι' αυτά που παράγουμε και γι' αυτά που καταναλώνουμε, για όσα ευτελίζουμε και όσα δοξολογούμε, για όσα διδάσκουμε με το παράδειγμά μας στα παιδιά.

Με πολλές ωδίνες συνειδητοποιούμε τις πολιτικές μας ευθύνες ως πολίτες και πολιτικοί. Βήμα, βήμα θα κερδίσουμε την ελευθερία μας και την αναγέννηση της χώρας μας.
Βήμα, βήμα ξανακερδίζουμε την αξιοπρέπειά μας ως χώρα και λαός. Αυτό το κεφάλαιο δεν πρέπει να το ξαναπαίξουμε στα... ζάρια!

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top