FOLLOW US

Παντός καιρού

 Ως συντεταγμένη πολιτεία, ως πολιτικά κόμματα και ως λαός αρνούμαστε να ενηλικιωθούμε.

«Το μειονέκτημα της Ελλάδας σε σχέση με άλλες χώρες, είναι η έλλειψη μιας πολιτικής επιστήμης συγκροτημένης πάνω σε πραγματιστική βάση και ασκούμενης από επιστήμονες, η οποία να αντιζυγιάζει μέσα στο δημόσιο διάλογο τα φληναφήματα, τα ευχολόγια και τις αμπελοφιλοσοφίες.»
Παναγιώτης Κονδύλης
 
Ως συντεταγμένη πολιτεία, ως πολιτικά κόμματα και ως λαός αρνούμαστε να ενηλικιωθούμε. Αδυνατούμε να λειτουργήσουμε ως φυσιολογικό, ευνομούμενο κράτος, να συνειδητοποιήσουμε σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε, τι ακριβώς συμβαίνει στον κόσμο που μας περιβάλλει - τον ευρωπαϊκό και το διεθνή -, ποιες είναι οι δυνατότητές μας να παρέμβουμε στα κέντρα των αποφάσεων και να καθορίσουμε τις εξελίξεις που μας αφορούν ως χώρα. Παραμένουμε προσκολλημένοι σε αναχρονιστικά πρότυπα και ιδεοληψίες, που μας οδηγούν σε καταστάσεις εθνικού αυτισμού.

Ο πολιτικός κόσμος της σημερινής Ελλάδας ολοένα και διολισθαίνει στο επίπεδο της γελοιότητας, με τις δηλώσεις, τις συμπεριφορές και τις πολιτικές πρακτικές που μετέρχεται: ως «ασύντακτη» πολιτεία απελευθερώνουμε φονιάδες και τρομοκράτες· και κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποί μας (!) φαντασιώνονται επαναστάσεις και προκαλούν τις φρικιαστικές μνήμες του Εμφυλίου δίνοντας «ραντεβού στα Γουναράδικα»· άλλοι επαγγέλλονται ολικές ανατροπές και ρήξεις και αυτοπροσδιορίζονται ως σωτήρες, όχι μόνον της Ελλάδας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης· δηλώνουν θαυμαστές της «Λατινοαμερικάνικης Δημοκρατίας», της «φαβέλας» και του κοινωνικού χάους (βλέπε και την... «ευτυχή» Αργεντινή)· παρουσιάζονται ως άλλοι Μωυσείς που θα οδηγήσουν το λαό, διασχίζοντας την Ερυθρά Θάλασσα, στους κήπους της Εδέμ· μηδενίζουν κάθε προσπάθεια των πολιτικών τους αντιπάλων και τροφοδοτούν τα διχαστικά πάθη αποκαλώντας τους «Κουίσλινγκ» και δοσίλογους· και αλληλοκατηγορούνται, κόμματα και πολιτικοί, ακόμα και ως συνεργάτες τρομοκρατών και προβοκατόρων!

Είναι ακόμα και κάποιοι που μας τάζουν την εκτός Ευρώπης ευτυχία, όταν στην Τουρκία και την Ουκρανία οι νέοι άνθρωποι σκοτώνονται για να γίνει πραγματικότητα το ευρωπαϊκό τους όνειρο.

Κι αν προσπαθήσεις να εξερευνήσεις το ιδεολογικό βάθος αυτών των εκδηλώσεων, που λαμβάνουν χώρα στην ελληνική πολιτική σκηνή, θα συναντήσεις έναν ιδεολογικό «αχταρμά» από καφενόβιες υπεραπλουστευτικές θεωρίες, από ελληνοκεντρικές μυθοπλασίες και συνωμοσιολογικές πίστεις, από μετεμφυλιοπολεμικά σύνδρομα και ΕΑΜογενείς φαντασιώσεις, από αριστερές προλήψεις και δεξιές προκαταλήψεις.

Αποτελούν, λοιπόν, είδος υπό εξαφάνιση οι σοβαροί άνθρωποι σ’ αυτή τη χώρα;

Ασφαλώς και διασώζεται ακόμα το είδος τους· όμως αυτοί είναι ή... «αποσυνάγωγοι» ή έχουν αποστασιοποιηθεί από την ενεργό πολιτική ζωή, μετά τις τραυματικές εμπειρίες που είχαν από την εμπλοκή τους με την πολιτική σε κάποια φάση της ζωής τους.

Υπάρχουν, επίσης, πολλοί στο χώρο της διανόησης που αισθάνονται άβολα στην άσκηση οποιασδήποτε πολιτικής εξουσίας· οι οποίοι όμως με τις ιδέες και τις προτάσεις τους θα μπορούσαν, ως σύμβουλοι των πολιτευομένων - όσων, έστω, είναι επιδεκτικοί μαθήσεως - να απαλλάξουν την εφαρμοζόμενη πολιτική από την αβάσταχτη ελαφρότητά της και τη γελοιότητα που τη χαρακτηρίζει.

Αξίζει να ακούσουμε έναν απ’ αυτούς τους διανοητές, ο οποίος, παρ’ όλο που πέθανε νωρίς (1998), μας άφησε, σε ανύποπτο χρόνο, πολύ πριν από την κρίση, τις προφητικές του σκέψεις και εκτιμήσεις για τον επικίνδυνο δρόμο στον οποίον πορευόταν, από τότε, η χώρα μας: «Η σημερινή Ελλάδα αποτελεί περίπτωση φθίνοντος έθνους. Εκλαμβάνει τις έμμονες μυθολογικές του ιδέες για τον εαυτό του ως ρεαλιστική αυτεπίγνωση.

Δεν είναι διόλου περίεργο ότι η ψυχολογική αυτή κατάσταση συχνότατα παρουσιάζει συμπτώματα παθολογικού αυτισμού, γιατί το απαραίτητο υπόβαθρο και πλαίσιο της υγιούς αυτεπίγνωσης είναι η γνώση του ευρύτερου περιβάλλοντος κόσμου, μέσα στον οποίον καλείται να δράσει ένα ατομικό ή συλλογικό υποκείμενο, αποτιμώντας, κατά το δυνατόν νηφάλια, τις δυνατότητές του και υποκαθιστώντας τη νοσηρή εγωκεντρική αρχή της ηδονής με τη φυσιολογική εγωκεντρική αρχή της πραγματικότητας. Υπάρχει διάχυτη η εντύπωση ότι μόλις εμφανιστεί στο διεθνές προσκήνιο η Ελλάδα και υψώσει τη φωνή για τα δίκαιά της, η κοινωνία των εθνών θα αφήσει τις δικές της έγνοιες και θα ενδιαφερθεί για τα ελληνικά αιτήματα, περίπου αποσβολωμένη από την ηθική λάμψη τους.

Η ελληνική πλευρά συχνότατα θεώρησε και θεωρεί ως αδιανόητο ότι οι άλλοι μπορούν να έχουν (ειλικρινά ή όχι) διαφορετική αντίληψη για το τι είναι δίκαιο. Επίσης δυσκολεύεται να συμφιλιωθεί με τη σκέψη ότι οι άλλοι δεν παίρνουν πάντα τοις μετρητοίς τους ισχυρισμούς της και ότι χρησιμοποιούν και άλλες πηγές πληροφοριών ή ακούνε και άλλες απόψεις.

Εκείνο, όμως, που προπαντός αρνείται να κατανοήσει σε μόνιμη βάση η ελληνική πλευρά είναι ότι κάθε ισχυρισμός και κάθε διεκδίκηση μετρούν μόνο τόσο, όσο και η εθνική οντότητα που στέκει πίσω τους. Όποιος λ.χ. μονίμως επαιτεί δάνεια και επιδοτήσεις για να χρηματοδοτήσει την οκνηρία και την οργανωτική ανικανότητα, δεν μπορεί να περιμένει ότι θα ληφθεί ποτέ σοβαρά υπόψη μέσα στο διεθνές πολιτικό παιχνίδι, αν δεν έχει κατανοήσει, και αν δεν συμπεριφέρεται έχοντας κατανοήσει, ότι - πίσω και πέρα από τις μη δεσμευτικές διακηρύξεις αρχών ή τις αόριστες φιλοφρονήσεις - τις φιλίες ή τις έχθρες τις δημιουργεί και τις παγιώνει η σύμπτωση ή η απόκλιση των συμφερόντων. [...]

Ίσως να θεωρεί κανείς “απάνθρωπα” και λυπηρά αυτά τα δεδομένα· αν όμως ασκεί εθνική πολιτική αγνοώντας τα, αργά ή γρήγορα, θα βρεθεί σε μια κατάσταση όπου τη λύπη για την ηθική κατάπτωση των άλλων θα τη διαδεχθεί ο θρήνος για τις δικές του συμφορές.»

Και μια τελευταία προφητική επισήμανση: «Η οικονομική υποπλασία της Ελλάδας, η οποία χρηματοδοτήθηκε και εξωραΐσθηκε καταναλωτικά με την εκτεταμένη απώλεια της οικονομικής της ανεξαρτησίας, θα περιορίσει πολύ τα περιθώρια των πολιτικών της επιλογών και δραστηριοτήτων, προπαντός όταν θα συγκρουστούν οι δικές της θέσεις με εκείνες των Ευρωπαίων και των άλλων χρηματοδοτών της. Και η σύγκρουση αυτή δεν αποκλείεται, κάποτε, να πάρει εκρηκτικές διαστάσεις.» (Παναγιώτης Κονδύλης, επίμετρο από το βιβλίο του «Πλανητική Πολιτική μετά τον ψυχρό πόλεμο», 1992)

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top