FOLLOW US

Αιολίας Λόγος

H ράτσα μας, αφ’ ότου διαμορφώθηκαν τα εθνικά σύνορα, μετά και τη μικρασιατική πια καταστροφή, αύξανε πληθυσμιακά κατά δεκαετία. Το 1961 ήταν 8.388.553, έφθασε δε στο μέγιστο το 2001, στα 10.939.771 άτομα. Τότε, έναντι του 1991, υπήρξε μία αύξηση ~680.000 ατόμων.

H ράτσα μας, αφ’ ότου διαμορφώθηκαν τα εθνικά σύνορα, μετά και τη μικρασιατική πια καταστροφή, αύξανε πληθυσμιακά κατά δεκαετία. Το 1961 ήταν 8.388.553, έφθασε δε στο μέγιστο το 2001, στα 10.939.771 άτομα. Τότε, έναντι του 1991, υπήρξε μία αύξηση ~680.000 ατόμων.

Η τελευταία απογραφή τού 2011 έδειξε ότι μέσα σε 10 χρόνια, ατυχώς μειωθήκαμε κατά 146.407 άτομα, φθάνοντας στα 10.787.690 άτομα.

Βέβαια, ένα στοιχείο που θα πρέπει να μην αγνοείται, είναι ότι κατά την προηγούμενη 20ετία, όταν ατυχώς η χώρα μας είχε καταστεί στην κυριολεξία ένα «ξέφραγο αμπέλι», μας ερχόντουσαν κατά κύματα ξένοι, κάθε καρυδιάς και προελεύσεως. Οι απογραφέντες ξένοι το ’91 ήσαν ~100.000. Το 2001 ~650.000. Εξ αυτών, οι ~430.000 Αλβανοί (πολλοί βέβαια εξ αυτών, Βορειοηπειρώτες Έλληνες). Άρα η αύξηση των ~680.000 που αναφέραμε πιο πάνω, κυρίως οφειλόταν στη μαζική είσοδο στη χώρα γειτόνων Αλβανών, όταν άνοιξε τα σύνορα ο τότε Υπουργός Εξωτερικών, νυν Πρωθυπουργός κ. Σαμαράς, και ανεξέλεγκτα «εισέβαλαν» αυτοί κατά εκατοντάδες χιλιάδες.

Ο αριθμός των αλλοδαπών που απογράφηκε το 2011, ήταν ~910.000 άτομα. Αν αφαιρέσουμε τους αλλοδαπούς, τότε σημαίνει ότι οι γηγενείς Έλληνες ήταν το 2011 ~9.880.000 άτομα, ενώ το 2001 ήταν ~10.300.000. Δηλαδή σε μια δεκαετία, ο ελληνικός πληθυσμός μειώθηκε κατά ~400.000 άτομα. Ήτοι, χάθηκαν Έλληνες όσο τρεις φορές το Ηράκλειο. Το άσχημο είναι ότι ο πληθυσμός των άνω των 65 ετών φθάνει τώρα τα 2.000.000 άτομα, δηλαδή το ~20% του συνόλου.

Εκτιμάται δε ότι το 2050 το 40% θα είναι ηλικιωμένοι άνω των 60. Εάν τα πράγματα συνεχιστούν όπως είναι τώρα, το 2100, οι ειδικοί εκτιμούν, ο πληθυσμός της Ελλάδας θα μειωθεί κατά 2.300.000 άτομα. Η ερώτηση είναι: Θα εξακολουθούμε σε κάποιο ορίζοντα μέλλοντος να υπάρχουμε ως ράτσα; Ή θα εκλείψουμε; Βέβαια η μείωση του πληθυσμού μας, είναι γνωστό σ’ όλους, έχει γίνει κοινή συνείδηση και το κυριότερο είναι πως τούτο ευτυχώς απασχόλησε προ μηνών το Κοινοβούλιο. Όμως, ατυχώς, δεν υπήρξε αποτέλεσμα. Η Κυβέρνηση δε θεσμοθέτησε κάποιο θετικό μέτρο προς τόνωση της ελληνικής οικογένειας. Αντιθέτως, όλα τα επιδόματα για τους πολύτεκνους κουτσουρεύονται. Ακόμη και φορολογικά έχει συμβεί το πρωτάκουστο, τα πολλά παιδιά στην οικογένεια να εκλαμβάνονται ως τεκμήριο!!!

Για τη μείωση του πληθυσμού μας φταίει η υπογεννητικότητα. Ατυχώς η χώρας μας έχει το αρνητικό προνόμιο υπογεννητικότητας (τρίτη στην Ε.Ε.). Οι Έλληνες γεννούν ατυχώς ~1,5 παιδί ανά οικογένεια, δηλαδή κάτω απ’ το όριο 2,11 (που ο πληθυσμός μένει στάσιμος). Αυξάνει όταν ανά οικογένεια γεννιούνται τουλάχιστο τρία παιδιά. Για την παρελθούσα δεκαετία, ο λόγος τής μη γέννησης παιδιών ήταν ο καταναλωτισμός, η ευμάρεια και ο συβαριτισμός που είχε περιπέσει η ελληνική κοινωνία. Βέβαια, τώρα που η χώρα έχει βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα και η φτώχεια έχει γονατίσει ακόμη και τη μεσαία τάξη, η γέννηση παιδιού φαντάζει ως πολυτέλεια Το χειρότερο είναι ότι οι νέοι μας δεν τολμούν να παντρευτούν.

Ζητώ συγγνώμην απ’ τους αναγνώστες μου για το ότι χρησιμοποίησα πολλούς αριθμούς, αλλά ως εκ τη φύσεως του θέματος, τούτοι είναι απαραίτητοι για να γραφεί η όποια σκέψη και επιχείρημα ώστε να εξαχθεί το κάποιο συμπέρασμα.

Ατυχώς, το μέλλον της ράτσα μας προβάλλει ζοφερό.

Μετά τα πιο πάνω για τη χώρα, ας έρθουμε στα καθ’ ημάς. Του νησιού μας. Το 1971 ο πληθυσμός μας ήταν 97.013, το 1981 μειώθηκε στις 88.603, το 1991 στις 87.151, το 2001 αυξήθηκε 90.642, Τέλος, το 2011 ήταν 85.330. Με δεδομένο δε ότι το 1991 υπήρχαν απογεγραμμένοι 553 αλλοδαποί που το 2001 πλησίασαν τις 5.000 (σ’ όλο το νομό ήταν 5.627), συνεπάγεται ότι το 2011 θα πλησίαζαν ~10.000 στη Λέσβο. Δηλαδή ο γηγενής πληθυσμός μας ήταν ~75.000 άτομα. Απίστευτο αλλά αληθινό, στο ύψος του πληθυσμού της απογραφής τού 1840 που ήταν 74.000 άτομα, όταν τούτο έγινε λίγα μόνο χρόνια μετά το «μεγάλο θανατικό» (πανώλη) του 1836 (πέθαναν τότε 25.000 τουλάχιστον ψυχές!).

Οι γεννήσεις από 3.933 (1960), μειώθηκαν προοδευτικά και το 2001 ήταν μόνο 948. Έτσι μοιραία φθάσαμε στο τραγικό σημείο οι θάνατοι από πολλών πια ετών, να ξεπερνούν ατυχώς και μάλιστα κατά πολύ τις γεννήσεις. Για το 2001 επί μόνο 948 γεννήσεων, είχαμε 1.337 θανάτους. Έκτοτε ατυχώς αυτή η τάση όχι μόνο δεν ανεστράφη, αλλά αντιθέτως και επιδεινώθηκε.

Για να μη μου λεχθεί ότι έτσι έγινε σ’ όλη την Ελλάδα, θα αντιπαραθέσω το παράδειγμα της γειτονικής μας Δωδεκανήσου, που από ~123.000 το 1961, έφθασε τις ~190.000 το 2001. Αύξηση παρουσίασε επίσης η Κρήτη.

Τι φταίει για τη Λέσβο; Η άποψή μου είναι, η μη διεκδικητικότητα των Λεσβίων. Τούτο είναι πια εδραία πεποίθησή μου, μετά την εμπειρία των 10 χρόνων ως επικεφαλής της Επιτροπής Αγώνα του οδικού άξονα Καλλονής - Σιγρίου, που έχουμε πια την ευτυχία να βλέπουμε να αρχίζει. Έργο ύψους 44,50 εκατ. ευρώ, το μεγαλύτερο που έγινε ποτέ στον αιγαιακό χώρο στα 100 χρόνια ελεύθερου εθνικού του βίου. Η Πολιτεία πάντα παραβλέπει το νησί μας (ως τη δεκαετία τού ’80, το μόνο αναπτυξιακό έργο που του προσέφερε, ήταν το λιμάνι στη Μυτιλήνη). Ουδέν άλλο ενδιαφέρον. Ακόμη και από τα τέσσερα Κοινοτικά Πλαίσια (~85 δισ. ευρώ) που θα έπρεπε με βάση τον πληθυσμό μας να είχε έρθει για έργα αναπτυξιακά κλίμακας ~1 δισ. ευρώ, μας ήρθε ποσό που με τον οδικό άξονα Καλλονής - Σιγρίου είναι λιγότερο των 150 εκατ. ευρώ.

Τα μισά απ’ αυτά που μας αποστέρησε η Πολιτεία κατά τα ανωτέρω να είχαν έρθει, η Λέσβος θα είχε κάνει το δεύτερο λιμάνι της (Σίγρι), το νέο εργοστάσιο 120 MW (ΔΕΗ), δρόμους 250 km, το φράγμα του Τσικνιά, νέο αεροδρόμιο στη Κλοπεδή και άλλα μικρότερης εμβέλειας έργα, που θα δημιουργούσαν χιλιάδες θέσεις εργασίας και η Λέσβος έτσι θα ήταν ένα νησί σφύζον από ζωή και όχι γερόντων, δηλαδή τελικά νησί της ερήμωσης. ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ λοιπόν. Μόνο αυτή θα σώσει το νησί μας.

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top