FOLLOW US

Παντός καιρού

Το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου αντανακλά και την ποιότητα της δημοκρατικής λειτουργίας, καθώς και το βαθμό που το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας έχει πραγματώσει το στόχο της κοινωνικοποίησης και της πολιτικοποίησης των εκπαιδευομένων.

Το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου αντανακλά και την ποιότητα της δημοκρατικής λειτουργίας, καθώς και το βαθμό που το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας έχει πραγματώσει το στόχο της κοινωνικοποίησης και της πολιτικοποίησης των εκπαιδευομένων.

Στην πραγματική δημοκρατία, ο διάλογος είναι ελεύθερος από εξωτερικούς περιορισμούς, ως υπαγόμενος στην ευρύτερη έννοια της συνταγματικά κατοχυρωμένης ελευθερίας της έκφρασης· διέπεται όμως από τη δεοντολογία που επιβάλλουν οι αρχές της ηθικής και της λογικής, οι οποίες και εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη εξέλιξή του και την καρποφόρα κατάληξή του.
Βασική ηθική αρχή στη διεξαγωγή του διαλόγου είναι ο αμοιβαίος σεβασμός των διαλεγομένων, προσώπων, ομάδων ή παρατάξεων. Αυτό σημαίνει ότι οι ύβρεις και οι προσβλητικοί χαρακτηρισμοί δεν έχουν θέση στο δημοκρατικό διάλογο.

Θεμελιώδης, εξάλλου, λογική αρχή είναι ότι στην αντιπαράθεση απόψεων, ιδεών και προτάσεων χρησιμοποιούνται επιχειρήματα, που αντέχουν στον έλεγχο του ορθού λόγου, καθώς και διαπιστωμένα πραγματικά στοιχεία ή έγκυρα επιστημονικά δεδομένα. Κι αυτό, επίσης, σημαίνει ότι από το δημοκρατικό διάλογο αποκλείονται στοιχεία που βρίσκονται πέρα από τα όρια της λογικής, δογματικές ή «εξ αποκαλύψεως αλήθειες», αυθαίρετες κρίσεις, στοιχεία που ανάγονται στη σφαίρα της φαντασίας, εικασίες και υποκειμενικές εκτιμήσεις, φημολογίες ή γνώμες προσωπικές που στερούνται επιστημονικής τεκμηρίωσης. Η παρεμβολή τέτοιων στοιχείων όχι μόνον διαταράσσει την ομαλή εξέλιξη του διαλόγου, αλλά, τελικά τον καθιστά άγονο και οδηγεί στη διακοπή του.

Ο πολιτικός διάλογος που διεξάγεται στη χώρα μας, κατά κανόνα, παραβιάζει όλες τις παραπάνω προϋποθέσεις, από τις οποίες εξαρτάται η ομαλή και αποδοτική διεξαγωγή του. Ο «διάλογος» που αναπτύσσεται στη Βουλή, στα τηλεοπτικά τραπέζια ή παράθυρα και στο Διαδίκτυο, χαρακτηρίζεται, συνήθως, από την εχθρική διάθεση μεταξύ των συνομιλητών - σαν να βλέπεις Βορειοκορεάτες να... συνομιλούν με Νοτιοκορεάτες! Ξεκινώντας, λοιπόν, από μια τέτοια αφετηρία, επόμενο είναι οι διαλεγόμενοι να προσέρχονται στο διάλογο όχι για να αναζητήσουν την «αλήθεια», αλλά για τη νίκη της δικιάς τους αλήθειας· όχι για να λύσουν «το πρόβλημα», αλλά για να κατατροπώσουν, ως κομματικοί «δορυφόροι», τον αντίπαλο, καταλογίζοντας σ’ αυτόν όλες τις ευθύνες για τη δημιουργία του προβλήματος.

Οι διαλεγόμενοι σπανίως αποδέχονται την αλήθεια, ακόμα κι αν είναι ολοφάνερη ή έχει αποδειχθεί περίτρανα· παραμένουν, μέχρι τέλους, «αντιπολιτευόμενοι», πιστοί στη γραμμή τού κόμματός τους, ακόμα κι αν κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν μικρόνοες.

Ένα άλλο σύμπτωμα τού ελληνικού πολιτικού διαλόγου είναι το βαρύ... άρωμα του λαϊκισμού που αναδίδει η «επιχειρηματολογία» των διαλεγομένων, οι οποίοι εκλαμβάνουν το διάλογο ως ευκαιρία για να κολακεύσουν τους ακροατές τους, να εμφανιστούν αυτοί ως οι γνησιότεροι προστάτες των αδικουμένων και να εμφανίσουν τους «άλλους» ως... «εχθρούς του λαού» και «δοσίλογους»! Σε κάτι τέτοιους διαλόγους, τα λογικά επιχειρήματα δίνουν τη θέση τους στις γνωστές «αντιμνημονιακές» κορώνες περί της «χούντας» των αιμοδιψών τυράννων, περί του «ολοκαυτώματος» του λαού, περί «ξεπουλήματος της εθνικής κυριαρχίας», περί των... γιγάντων της ηθικής που προελαύνουν ακάθεκτοι προς την εξουσία, για να καθαρίσουν, ως άλλοι Ηρακλείς την κόπρο του Αυγεία!

Συνήθης εικόνα διαλόγου είναι και οι χωριστοί μονόλογοι. Οι «διαλεγόμενοι» συμπεριφέρονται ως κωφάλαλοι: απαντούν χωρίς να ακούν το συνομιλητή τους, απαγγέλλοντας τα δικά τους «δίστιχα», που έχουν εγγράψει στην κομματική τους... κασέτα. Κι ενώ διατείνονται πως διαθέτουν λύσεις -κατά κανόνα ανώδυνες για το λαό- για τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, όταν τους ζητείται να τις συγκεκριμενοποιήσουν, ή δραπετεύουν στη... «Νεφελοκοκκυγία» τού Αριστοφάνη ή διατείνονται πως θα επαναλάβουν το «εν Κανά θαύμα» μετατρέποντας το νερό σε κρασί!

Εκεί, όμως, που η διαλεκτική ικανότητα του ανθρώπου εμφανίζεται απαράμιλλη, ως προς την ευτελισμό της, είναι στον «ιντερνετικό» διάλογο και ειδικότερα στο σχολιασμό των άρθρων που γράφονται στις εφημερίδες ή στις ιστοσελίδες· καλυπτόμενοι, συνήθως, οι σχολιαστές με την κουκούλα της ανωνυμίας, αποκαλύπτουν όλη την κενότητα τού εγκεφάλου τους και την ερημιά του ψυχικού τους κόσμου. Η απουσία της λογικής και η ευτέλεια της γλωσσικής έκφρασης -που ορισμένες φορές εκδηλώνεται με άναρθρους φθόγγους και γρυλίσματα... ιδρυματικού τύπου- καθώς και η φασίζουσα αντιμετώπιση της διαφορετικής άποψης, αποτελούν τα χαρακτηριστικά στοιχεία μιας θλιβερής παιδευτικής στάθμης πολλών από τους ανωνύμως μετέχοντες στο διαδικτυακό... διάλογο! Και είναι να απορεί κανείς, μετά την επέκταση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης στα εννιά χρόνια, η οποία σήμερα πια, στην πράξη, έχει επεκταθεί στα δώδεκα χρόνια· μετά την τεράστια αύξηση των εισαγομένων στις πανεπιστημιακές σχολές, τι άλλαξε στην ανθρώπινη συμπεριφορά, πόσο βελτιώθηκε η ικανότητα τού ανθρώπου, ως έλλογου όντος, ώστε να χρησιμοποιεί το «λόγο» -με τη διπλή του έννοια ως σκέψη και έκφραση- για να επικοινωνεί με τον συνάνθρωπό του, να ανταλλάσσει απόψεις και να αναζητεί την αλήθεια, την περισσότερη αλήθεια, που χρειάζεται η ζωή όλων, αντιπολιτευομένων και συμπολιτευομένων.

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top