FOLLOW US

Παντός καιρού

Ένας νέος Διαφωτισμός είναι αναγκαίος για τη χώρα μας, αλλά και γενικότερα για την Ευρώπη. Μια πνευματική αφύπνιση ανάλογη με εκείνη που σημειώθηκε το 18ο αιώνα από τους Γάλλους φιλοσόφους, οι οποίοι προετοίμασαν πνευματικά τη Γαλλική Επανάσταση και οδήγησαν τους λαούς της Ευρώπης στην έξοδο από το φεουδαρχικό και το θεοκρατικό Μεσαίωνα.

«δράξασθε παιδείας»
(Αδαμάντιος Κοραής)

Ένας νέος Διαφωτισμός είναι αναγκαίος για τη χώρα μας, αλλά και γενικότερα για την Ευρώπη. Μια πνευματική αφύπνιση ανάλογη με εκείνη που σημειώθηκε το 18ο αιώνα από τους Γάλλους φιλοσόφους, οι οποίοι προετοίμασαν πνευματικά τη Γαλλική Επανάσταση και οδήγησαν τους λαούς της Ευρώπης στην έξοδο από το φεουδαρχικό και το θεοκρατικό Μεσαίωνα. Για να περάσει και πάλι ο κόσμος μας από την ανωριμότητα, όπως έλεγε ο φιλόσοφος Ιμμάνουελ Καντ, στην ωριμότητα, πρέπει να επικαιροποιήσουμε και πάλι τις βασικές ιδέες του Διαφωτισμού και να τις «μετακενώσουμε», κατά την έκφραση του Αδαμάντιου Κοραή, σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό.

Να αποκαταστήσουμε την πίστη στις λογικές δυνάμεις του ανθρώπου και στην επιστημονική γνώση. Να απελευθερώσουμε τον άνθρωπο από τη δουλεία του σε αυθεντίες, δόγματα και ιδεοληψίες, προλήψεις και προκαταλήψεις, από φοβικά σύνδρομα και δεισιδαιμονίες. Να του ανοίξουμε τη φυσική, κατά τον Αριστοτέλη, «όρεξη» του «ειδέναι», να τον ενθαρρύνουμε να αναζητήσει σε κάθε περίπτωση τη γνώση, ακολουθώντας το σύνθημα του Καντ «aude sapere» (τόλμα να γνωρίσεις). Να του καλλιεργήσουμε το πάθος για τη δημιουργία και την πρόοδο, τον αμοιβαίο σεβασμό, όσον αφορά στα πολιτικά και τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη συνείδηση ευθύνης για τη διασφάλιση της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Η ορμή του Διαφωτισμού, που ξεκινώντας από τη Γαλλία φώτισε τη σκέψη και των Ελλήνων δασκάλων του υπόδουλου γένους, για να ανάψει στη συνέχεια την επαναστατική φλόγα που φλόγισε τις καρδιές των αγωνιστών τού 1821, ανακόπηκε με το θάνατο, το 1833, του Αδαμάντιου Κοραή, που υπήρξε η ψυχή της προσπάθειας για τη «μετακένωση» των ιδεών του Διαφωτισμού στον υπόδουλο Ελληνισμό. Στα χρόνια που ακολούθησαν, η παιδεία του ελληνικού λαού πορεύτηκε στους σκολιούς δρόμους που επέβαλαν οι συντηρητικές δυνάμεις που κυριάρχησαν στην πολιτική και πνευματική ζωή του νεοελληνικού κράτους.

Κάποιες απόπειρες να σπάσει το καλούπι του αναχρονιστικού και στείρου εκπαιδευτικού συστήματος (1926: Εκπαιδευτικός Όμιλος, Αλέξανδρος Δελμούζος, Δ. Γληνός, Μίλτος Κουντουράς. Μεταρρύθμιση Ν. 4397/1929 Ελευθέριου Βενιζέλου, Γ. Παπανδρέου. 1964 Μεταρρύθμιση Γ. Παπανδρέου - Ευάγγ. Παπανούτσου) αδρανοποιήθηκαν κάτω από την αντίδραση του πολιτικού και εκκλησιαστικού κατεστημένου. Ακόμα και η διστακτική Μεταρρύθμιση του Γ. Ράλλη το 1976 αποψιλώθηκε και αφυδατώθηκε απ’ αυτούς που τον διαδέχτηκαν τα επόμενα χρόνια στη χάραξη και εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής της δικής του παράταξης.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, παρά τις ποσοτικές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στην εκπαίδευση και παρά την ανάπτυξη πολλών άλλων ισχυρών παιδευτικών δυνάμεων, εκτός του επίσημου εκπαιδευτικού συστήματος, δεν προέκυψε η αναμενόμενη ποιοτική αλλαγή στην παιδεία του λαού μας· αντίθετα, μπορούμε να πούμε ότι το δημόσιο σύστημα της εκπαίδευσης παρουσιάζει επικίνδυνα συμπτώματα υποβάθμισης και μειονεξίας έναντι εκείνων των κέντρων λαϊκής παιδείας, που δρουν ανεξέλεγκτα και άναρχα, εκτός του δημόσιου συστήματος και διαμορφώνουν την ηθική και πνευματική υπόσταση του σύγχρονου ανθρώπου.

Η αδυναμία του επίσημου εκπαιδευτικού συστήματος να καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας μας και να επηρεάσει αποτελεσματικά τη διαμόρφωση ελεύθερων και υπεύθυνων πολιτών, ικανών να επεξεργάζονται τις πληροφορίες που δέχονται με τρόπο καταιγιστικό από τα σύγχρονα μέσα πληροφόρησης και επικοινωνίας και να αυτοκαθορίζονται ως άνθρωποι και πολίτες, αποτελεί το βασικό αίτιο όλων των παθογενειών που κατατρύχουν την ελληνική και γενικότερα τη σύγχρονη κοινωνία.

Έτσι βρισκόμαστε μπροστά σε φαινόμενα που ντροπιάζουν τον πολιτισμό μας: να διαιωνίζονται στις μέρες μας οι προλήψεις και δεισιδαιμονίες του Μεσαίωνα, να πιστεύουμε ακόμα σε μάγους και σε κάποιους «σαλεμένους» καλόγερους ψευδοπροφήτες, σε αστρολόγους και χαρτορίχτρες, που κάνουν χρυσές δουλειές, με την ανοχή της Δικαιοσύνης. Να πιστεύουμε ακόμα και στην ύπαρξη των... εξωγήινων Νεφιλίμ, που κυκλοφορούν ανάμεσά μας και να αυτοαθωωνόμαστε από κάθε ευθύνη για την κατάσταση της χώρας μας, την οποία διαχρονικά αποδίδουμε στη συνωμοσία των «Σοφών τής Σιών» ή κάποιων Κίσινγκερ, που έχουν, οι... σατανικοί, προκαθορίσει και ελέγχουν, βάσει σχεδίου, κάθε πτυχή της ζωής μας.

Να νεκρανασταίνουμε αιμοσταγείς τυράννους, σαν το Χίτλερ και το Στάλιν, και να εναποθέτουμε τις τύχες μας, το μέλλον της χώρας μας, ακόμα και τη μόρφωση των παιδιών μας, στους σύγχρονους θιασώτες της απάνθρωπης πολιτικής τους. Να ψηφίζουμε από τυφλή αντίδραση ή για... πλάκα τους εγχώριους σωσίες του γελωτοποιού Πέπε Γρύλου, καθώς και τους συνωμοσιολόγους πολιτικούς που ισχυρίζονται, σοβαρολογώντας, πως ο λαός δεν αντιδρά απέναντι στα βάρβαρα «μνημονιακά» μέτρα, γιατί η Μέρκελ έστειλε αεροπλάνα που μας ράντισαν με... αποβλακωτικό αέριο!

Πόσο περήφανοι μπορούμε να είμαστε γι’ αυτό το επίπεδο της παιδείας μας;

Σ’ έναν κόσμο που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, εμείς πορευόμαστε ακόμα με τον αραμπά της Λίθινης Εποχής μας!

Πώς θα κυβερνηθεί αυτός ο λαός και θα προχωρήσει προς την πρόοδο; Ποιοι πολιτικοί θα μπορέσουν να τον εμπνεύσουν και πώς θα οργανώσουν τις δυνάμεις που διαθέτει, προκειμένου να διασφαλίσουν την ύπαρξη και τη μελλοντική του πορεία μέσα στο θαυμαστό αλλά και σκληρό κόσμο, όπου οι ικανοί επιβιώνουν και οι ανίκανοι περιθωριοποιούνται και απορρίπτονται στη χωματερή της Ιστορίας;

Να ξαναπιάσουμε, λοιπόν, το νήμα του διαφωτισμού από εκεί που το άφησε ο Αδαμάντιος Κοραής. Να απελευθερώσουμε την παιδεία μας από τα δεσμά που την κρατούν υποταγμένη στην εξυπηρέτηση μικροπολιτικών, προσωπικών ή συντεχνιακών συμφερόντων, να ξανακάνουμε το ραγιά του λαϊκισμού ελεύθερο πολίτη, να της δώσουμε τη δύναμη για ένα διαφωτισμό των ανοιχτών οριζόντων, για τη δημιουργία ενός μαζικού λαϊκού, μορφωτικού κινήματος, που θα υπερβαίνει την εγωκεντρική προσέγγιση της γνώσης, θα καλλιεργεί το πνεύμα της συλλογικότητας και θα ενθαρρύνει τη συμμετοχή περισσότερων ανθρώπων για την αναμόρφωση της κοινωνίας μας, με τη μέγιστη κοινωνικοποίηση της επιστημονικής γνώσης και με περισσότερο σεβασμό στις αρχές της Δημοκρατίας και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Να μετεξελίξουμε, όπου και όσο χρειάζεται, τις ιδέες του διαφωτισμού, ώστε να οικοδομήσουμε μια καινούργια σχέση του ανθρώπου-πολίτη με την κοινωνία, με τη φύση και το σύγχρονο κόσμο. Αυτή όμως η υπόθεση δεν μπορεί να επαφεθεί στις καλές προθέσεις και στις δυνατότητες μιας πολιτικής παράταξης - η Ιστορία μάς φωνάζει ότι οι μονοπαραταξιακοί δρόμοι είναι αδιέξοδοι· μόνο με την επιστράτευση των πνευματικών δυνάμεων σε εθνικό επίπεδο μπορεί να υπάρξει παιδεία αντάξια του έθνους μας. Γιατί η παιδεία δεν είναι ούτε δεξιά ούτε αριστερή· η παιδεία είναι εθνική και ανήκει στο ελληνικό έθνος και σε ολόκληρο το λαό της Ελλάδας, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις.

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top