FOLLOW US

Παντός καιρού

Ένα σύμπτωμα που επιτείνει την «ακρισία και την ταραχή» των ημερών μας και επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση της κοινωνίας μας, είναι η παραχάραξη και η στρέβλωση των εννοιών. Αυτό το φαινόμενο της αλλαγής του νοήματος των λέξεων δεν αφορά μόνο τη φιλολογική επιστήμη ως γλωσσολογικό φαινόμενο, αλλά, κυρίως, την πολιτική επιστήμη ως πολιτικό φαινόμενο.

«και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει»
(Θουκυδίδη «Ιστορία», Γ, 82, 4)

Ένα σύμπτωμα που επιτείνει την «ακρισία και την ταραχή» των ημερών μας και επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση της κοινωνίας μας, είναι η παραχάραξη και η στρέβλωση των εννοιών. Αυτό το φαινόμενο της αλλαγής του νοήματος των λέξεων δεν αφορά μόνο τη φιλολογική επιστήμη ως γλωσσολογικό φαινόμενο, αλλά, κυρίως, την πολιτική επιστήμη ως πολιτικό φαινόμενο. Πρώτος ο αρχαίος ιστορικός Θουκυδίδης παρατηρεί και σημειώνει στην «Ιστορία» του ότι οι αντιμαχόμενες παρατάξεις κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο «άλλαζαν και την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, προκειμένου να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους».

Έτσι «την επιπόλαιη αποκοτιά την πρόβαλλαν σαν παλικαριά υπέρ της σωτηρίας των πολιτών, ενώ τη σωφροσύνη την κατηγορούσαν σαν πρόσχημα της ανανδρίας· την προνοητικότητα για το μέλλον της πατρίδας, σαν υποκρισία των δειλών και το πνεύμα της αμεροληψίας απέναντι και στις δυο παρατάξεις, σαν δικαιολογία της απραξίας». Με αποτέλεσμα, όπως επισημαίνει ο μεγάλος ιστορικός, «κανένας από τις δυο παρατάξεις να μη δείχνει σεβασμό προς το δίκαιο και το σωστό, αλλά όσοι με ωραία και ευχάριστα λόγια πετύχαιναν να σκεπάσουν τις εγκληματικές τους πράξεις, να απολαμβάνουν και την καλύτερη φήμη»!

Έκτοτε η παραχάραξη των εννοιών συνέχισε τη διαχρονική της πρόοδο, για να αναδειχθεί ως ένα από τα βασικά στοιχεία της προπαγάνδας που μετέρχονται οι πολιτικές, οικονομικές ή και θρησκευτικές δυνάμεις, κατά τη διεκδίκηση της πολιτικής, οικονομικής ή πνευματικής εξουσίας στην ανθρώπινη κοινωνία. Αρκεί να θυμηθούμε πόσοι απάνθρωποι κατακτητικοί πόλεμοι βαφτίστηκαν ως «επεμβάσεις των πολιτισμένων για τον εκπολιτισμό ή τον εκχριστιανισμό των βαρβάρων και απολίτιστων», για την «απελευθέρωση» των λαών ή την «αποκατάσταση της Δημοκρατίας»· και ακόμα πόσοι «αιρετικοί» ή και επιστήμονες πέθαναν στην πυρά της «Ιεράς Εξέτασης», προκειμένου να «εξαγνιστούν από το... πνεύμα του Σατανά που τους είχε κατακυριεύσει»! Όπως κάποιοι άλλοι, χιλιάδες ανθρώπων, πέθαναν, αντί της πυράς, στην παγωμένη Σιβηρία ως «πράκτορες του εχθρού» και άλλοι - εκατομμύρια - που θανατώθηκαν στους «θαλάμους αερίων» και στα χιτλερικά κρεματόρια, προκειμένου να διασφαλιστεί η... «καθαρότητα της αρίας φυλής!

Στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης και ειδικότερα της τελευταίας τριετίας του «Μαύρου Μετώπου» των «δοσίλογων» του Μνημονίου και της «Τρικομματικής Κατοχικής Κυβέρνησης», οι... «γλωσσολόγοι» των κομματικών εργαστηρίων έχουν να επιδείξουν ιδιαίτερες ικανότητες στην... μεταμφίεση των εννοιών, έτσι ώστε να πλασάρουν το ξίδι σα λάδι και το λάδι σαν ξίδι. Στη μετονομασία των εννοιών εμπνέονται συνήθως, ανάλογα με τον υπηρετούμενο στόχο, από τις ηρωικές ή τις «μαύρες» σελίδες της Ιστορίας μας, χρησιμοποιούν σύμβολα και λέξεις που ξεχειλίζουν από ευγενικά αισθήματα, ορολογία και εκφράσεις με το άρωμα ιδεών και ιδανικών, με τις οποίες αυξάνουν τη... γοητεία τους για να αποπλανήσουν τους εύπιστους και, ακόμα, για να αποκρύψουν την κενότητα της πολιτικής τους θέσης ή και για να καμουφλάρουν παράνομες δράσεις.

Έτσι φτάσαμε στο σημείο η ασυδοσία να βαφτίζεται «πλέρια δημοκρατία», η αναρχία «άμεση δημοκρατία» (Β. Διαμαντόπουλος, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ), η ασέβεια προς τις αρχές της δημοκρατικής πολιτείας και η ανυπακοή προς τους νόμους ως... «συνταγματική επιταγή», οι αποφάσεις της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας να προσβάλλονται ως «κοινοβουλευτικό πραξικόπημα», οι βιαιοπραγίες των «αγανακτισμένων» ως «ξέσπασμα της δίκαιης οργής του λαού», οι υποχρεώσεις που έχουμε ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως «ξεπούλημα της εθνικής μας κυριαρχίας» και οι υποχρεώσεις μας απέναντι στους εταίρους μας και δανειστές μας ως «εθνική υποτέλεια» και «δοσιλογισμός».

Το βραβείο της «καλλιτεχνικής ιδιοφυίας» και της εφευρετικότητας για την επινόηση... υψηλής αισθητικής αξίας παραπλανητικών όρων νομίζω πως πρέπει, δικαίως, να απονεμηθεί στην «εξωκοινοβουλευτική Αριστερά», παρά το ότι εσχάτως... κερδίζουν πολλούς πόντους στη διεκδίκησή του και οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτοι αυτοί μετονόμασαν τις ληστείες των τραπεζών ως «απαλλοτρίωση του κεφαλαίου για τη χρηματοδότηση της δράσης τους» και το πλιάτσικο στα σούπερ μάρκετ ως «απαλλοτρίωση των τροφίμων υπέρ των φτωχών».

Αυτοί, επίσης, είναι οι... νονοί που βάφτισαν τα υπό κατάληψιν δημόσια κτήρια, όπως τη Βίλα «Αμαλία», σε «χώρους συλλογικότητας» ή «ελεύθερους αυτοδιαχειριζόμενους κοινωνικούς χώρους», οι οποίοι, σύμφωνα με τις δηλώσεις του εκπροσώπου και κάποιων βουλευτών τού ΣΥΡΙΖΑ, ήταν «χώροι πολιτισμού» και... μάθησης, όπου, φαίνεται, ότι απλώς διδάσκονταν πολεμικές τέχνες, όπως είναι η... κατασκευή «βομβών Μολότωφ» και άλλων «αγχέμαχων» όπλων - όπως ρόπαλα και στειλιάρια - πολύ... χρησίμων κατά τις «ειρηνικές διαδηλώσεις του λαού», τα οποία πρέπει, κατά τη δήλωση του παραπάνω προνοητικού εκπροσώπου, να διαθέτει κάθε καλός «νοικοκύρης» στο σπίτι του!

Πολύ «πετυχημένη», επίσης, είναι η κατ’ ευφημισμόν ονομασία τού... «Ξένιου Δία» που έδωσε το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις για το «μάντρωμα» ή αλλιώς «φιλοξενία» των μεταναστών που εισήλθαν παράνομα στη χώρα μας. Για το ίδιο θέμα σημαντική είναι και η... συμβολή των χρυσαυγιτών, οι οποίοι πραγματοποίησαν «ελέγχους νομιμότητας των εμπορευομένων μεταναστών», δοκιμάζοντας στην πλάτη τους την... αντοχή των στειλιαριών τους!

Η πιο πρόσφατη γλωσσολογική... εκτροπή προέρχεται από τον παλαίμαχο αγωνιστή της Αριστεράς, τον Μανόλη Γλέζο, ο οποίος απέδωσε την απόπειρα εμπρησμού της κατοικίας και του κινδύνου που αντιμετώπισαν να καούν ζωντανοί τα μέλη της οικογένειας τού αδελφού του κυβερνητικού εκπροσώπου, καθώς και τους πυροβολισμούς που ερρίφθησαν εναντίον τού κτηρίου του κυβερνητικού κόμματος και του γραφείου του προέδρου του κόμματος και πρωθυπουργού σε... «φίλιες δυνάμεις προς το κυβερνητικό κόμμα»!

«Ο φασισμός απέδειξε πως οι πιο γερές αλυσίδες μας φτιάχνονται από τις αξίες που στρεβλώνουμε ή προδίδουμε», γράφει ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος στην «Έσχατη Στράτευσή» του. Η γλώσσα είναι μια απ’ αυτές τις αξίες, που στρεβλώνονται και κακοποιούνται από την εποχή ακόμα του Θουκυδίδη και, καθ’ υπερβολήν, στις μέρες μας. Κι αυτή η στρέβλωση εξυπηρετεί το φασισμό της εποχής μας. Διότι η γλώσσα δεν είναι μόνο ένας κώδικας επικοινωνίας, αναγκαίος για τη συνεννόηση μεταξύ μας. Είναι «λόγος» με τη διπλή έννοια: λόγος=ομιλία και λόγος=λογική. Είναι, δηλαδή, ο κώδικας εκείνος με τον οποίον ο ανθρώπινος νους επεξεργάζεται τα πραγματικά δεδομένα και καθορίζει, στη συνέχεια, τη σχέση του με την πραγματικότητα.

«Η νόηση του ανθρώπου, η σκέψη του δημιουργήθηκε, αναπτύχθηκε, υπάρχει, αναπτύσσεται και λειτουργεί με το λεκτικό συμβολισμό», γράφει ο Μανόλης Γλέζος στο βιβλίο του «Το φαινόμενο της αλλοτρίωσης στη γλώσσα», που εξέδωσε το 1977. Κατά συνέπεια, όποιος παραχαράσσει ή μεταμφιέζει κρύβοντας κάτω από φραστικές «κουκούλες» το πραγματικό νόημα των εννοιών, αποσκοπώντας στον έλεγχο του μηχανισμού της ανθρώπινης σκέψης, διαστρέφει και την ανθρώπινη λογική. Κι αυτό είναι που ανοίγει το δρόμο για το φασισμό.

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top