FOLLOW US

Παρα...θέσεις

15000 και μία…, Ερίδματε!

Το προφήτεψες και το’κανες πράξη, Τζίμη: «33 χρονάκια θητεία, στραβάδια, απολύομαι»! Ακριβώς 33 χρόνια μετά το σχετικό τραγούδι, ο Τζίμης απολύθηκε, ξέφυγε από τα πανταχόθεν κάγκελα! Να κι ένας που τηρεί το λόγο του στη χώρα του Λάκη! Τη χώρα κωμικών που κάνουν πολιτική και πολιτικών που διαπρέπουν στην κωμωδία - ως επί το πλείστον. Τη χώρα της εύκολης, ρηχής αλλά ακατανίκητης Σύμβασης.

Για κάθε φιλελεύθερο, η έλξη -αν όχι η συγγένεια- προς τον σαρωτικό ελευθεριακό λόγο, όπως αυτός του Τζίμη, είναι σύμφυτη της απόρριψης των άθλιων και των αθλιοτήτων του μικρο-αστισμού, ιδιαίτερα στην κρατούσα ριζοσπαστική πολιτική του διάσταση.

Αυτού δηλαδή του οπορτουνιστικού μορφώματος που πανηγυρίζει αν-αιδημόνως για την πρόσφατη κοινοβουλευτική «επέκταση» του, με την ένταξη της κας Θ. Μεγαλοοικονόμου, τέως δυσαρεστημένης του Λεβέντη (!), στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ! Πολιτικό θαύμα, ικανό εντάσεων κι εκρήξεων στα πρωινάδικα! Τί να πώ πλέον για την «Πρώτη Φορά», πέραν του ότι η δι-λοχία «αγανακτισμένων» της κας Αυλωνίτου και της κας Τζάκρη συμπλήρωσε το ρόστερ με μεταγραφή εκ των «ελεύθερων» του Γενάρη· θάναι πράγματι συγκινητικές οι στιγμές στο μέλλον όταν όλες οι Κυρίες, ομού αυτής του «Ερίδματου» -Ερίδμητου το δωρικώς ορθόν, αλλά τρέχα γύρευε τώρα- θα κλαίνε παρέα -και κατ’ έθιμον- κάθε 15 Ιουλίου… ιδιαίτερα αν τις έχουν «ξενυχιάσει» πατώντας τις Louboutin γόβες με την κόκκινη σόλα -αλλοίμονο- οι «μπότες των φασιστών». Τρίζουν τα κόκκαλα των Κορυφαίων και Ευγενών, Ερίδμ(α)ητε.

Ο Τζίμης ήταν ευθύβολος και απογυμνωτικός. Κι όσο απογύμνωνε το «σώμα», τόσα λιγότερα μένουν να δεις, ίσως όμως τα πλέον ουσιώδη. Η πρόσφατη περίπτωση του «Αρχαίου Έλληνος Κομμουνιστού», Δρος Ζουράρι, είναι απολύτως χαρακτηριστική: «χούλιγκανς, χανούμισσες, βαζέλες, όλο το Έθνος προσκυνά σώβρακα και φανέλες» είχε προβλέψει πριν το 1985. Κι αυτό λέει πολλά και για το προσωπικό μαρτύριο του Δρος που τον ωθεί στη μεζεολογία (φαντασθείτε στο Παρίσι της δεκαετίας του 1970, να παλεύει να αναδειχθεί δίπλα σε ιερά τέρατα νόησης όπως ο Ν. Πουλαντζάς, ο Κ. Καστοριάδης, ο Κ. Αξελός ή ο Ι. Ξενάκις και να καταφεύγει από τότε σ’ ό,τι γνωρίζουμε σήμερα) αλλά και για όλους εμάς που παραμένουμε ταπεινώς απαράλλακτοι τόσα χρόνια. Αμ, η κυβερνώσα παρεοκρατία που δε σηκώνει μύγα στο σπαθί της; Ουδέν θέμα όταν είπε ότι «δεν πειράζει να χάσουμε 15-16 νησιά»· ζήτημα πολιτικό μέγα όταν προσεβλήθησαν οι «λαοί» ιστορικών συλλόγων…

«Μαράθηκε η λουλουδιασμένη ιτιά… το παπάκι δεν πάει στην ποταμιά… στα Σάλωνα δε σφάζουνε αρνιά…» είπε στο «Νέο-έλληνα», για να καταλήξει -εξ ίσου προφητικά- «πάνω απ’ του τάφου μου το κυπαρίσσι, μαύρη χελώνα μ’ έχει κατουρήσει». Και στην «Ευρώπη», είχε πεί: για τους «βάρβαρους»: «…μας τρελάναν στα πέναλτι και δεν έχουμε τέρμα…» και πιο κάτω «…ξεχυθήκαν στο Σύνταγμα από Δούρειο Ίππο, με καπνούς και με λέιζερ, και μας πιάσαν στον ύπνο…».

Μας ξενίζει αυτό; Όχι, βέβαια. Πάνε σχεδόν τέσσερα χρόνια που βλέπουμε -και δε πιστεύουμε τα μάτια μας- πώς είναι δυνατόν παλαιότεροι συνεργάτες και φοιτητές μας να χαριεντίζονται με επαρχιώτικα κομματικά περιτρίμματα, με ανύπαρκτους «εκπρόσωπους του λαού» στο όνομα των «αριστερών υπο-δεκανέων αλλαγής» που αγωνίζονται επιτυχημένα να κατασκευάσουν την «Τελευταία Φορά». Είμαι (-αστε) όντως η «αδικημένη γενιά του 60», όπως προέβλεψε ο Τζίμης, ίσως για ευρύτερους λόγους. Ζήσαμε μια εποχή «δίχως κατοχή και πείνα, χωρίς ρετσίνα» κι αποτύχαμε ανεξέλεγκτοι όντες, έρμαια πλαστής ευμάρειας και καλόβολης άπλας. Κι έτσι «κάψαμε τα δάση για να χτίσουμε μεζονέτες»…

Μ’ ένα πράγμα διαφωνώ ριζικά με την προφητεία του Τζίμη: η αναφορά του στον «αόρατο εχθρό». Είναι απολύτως ορατός κι είναι δίπλα μας. Υπάρχει και κάτι ακόμα, ερήμην του Τζίμη: εάν δε βάλουμε μυαλό, τα καυστικά τραγούδια-προφητείες του θα είναι πάντα επίκαιρα!

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΆΡΘΡΑ
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Το στερητικό «α»… Τεκτονικά ρήγματα… »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top