Τα τέρατα και τα θαύματα

26/07/2021 - 12:00

Οι ανθρώπειες κοινωνίες ανέκαθεν ερωτοτροπούσαν με το να υπερβαίνουν και να αγνοούν τη φύση.

Όχι να την μελετούν και να την αποκωδικοποιούν όπως θα έπρεπε, αλλά να την ξεπερνούν.

Έτσι γεννήθηκαν τα «τέρατα» σ’ όλες τις ιστορίες και τις μυθολογίες και τα «θαύματα» σ’ όλες τις θρησκείες του κόσμου.

Οι δύο λέξεις μάλιστα είναι ταυτόσημες εννοιολογικά. Ό, τι είναι τεράστιο, φοβερό και ασύνηθες το θαυμάζουμε με έκπληξη.

Έτσι κάπως γεννήθηκε η μελέτη του έξω κόσμου (αστρονομία) αλλά και η αναδίφηση του έσω κόσμου και των αδύτων της ψυχής (φιλοσοφία).

Παρά τις φιλότιμες προειδοποιήσεις πολλών φιλοσόφων της ιστορίας για το ποια στάση πρέπει να τηρεί ο άνθρωπος απέναντι στη μητέρα φύση, σήμερα έχουμε υπερβεί με μια τοξική αβελτηρία κάθε φυσικό και βιολογικό όριο.

Για παράδειγμα, πολύ πριν από τον Μεφιστοφελή ο άνθρωπος κυνηγάει την αιώνια νεότητα, αλλά σήμερα, με τόσα τεχνολογικά μέσα, πιστεύει ότι έχει ένα λόγο παραπάνω...

Να θυμηθούμε ότι και η Τέχνη -εξαιρουμένης της κλασικής- πρωτοστάτησε πάντοτε στην άρνηση ή στην υπέρβαση της φύσης.

Για παράδειγμα, ο δωδεκαφθογγισμός στη μουσική (Σένμπεργκ, Βέμπερν, Σκαλκώτας) χρησιμοποιεί διαστήματα και κλίμακες μουσικών φθόγγων μη αντιληπτά στις φυσικές αισθήσεις.

Ο νεοπλαστικισμός στην φορμαλιστική ζωγραφική (Πιετ Μοντριάν) παίζει με γραμμές, σχήματα και χρώματα εκτός φύσης.

Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι αποπαίδι της φύσης αλλά έχει την εντύπωση ότι είναι ο κυρίαρχος, για να μην πούμε ο μαστροπός της.

Θέλει να είναι φτασμένος οικονομικά στα είκοσι πέντε του, να σπουδάζει μέχρι τα σαράντα, να παίρνει σύνταξη στα σαράντα πέντε, να τεκνοποιεί μετά τα πενήντα και να είναι θαλερός και αζάρωτος μέχρι τα εκατό.

Όλα αυτά βέβαια είναι «ύβρεις» με προεξάρχον αυτό το «να τεκνοποιεί» που έχει ανατρέψει κοινωνικές ισορροπίες και δημογραφικούς στόχους.

Διάβασα τέσσερα άρθρα τελευταία με το ίδιο θέμα: το πώς πρέπει να ενημερώσουμε άνδρες και προπαντός γυναίκες για το μέγα θέμα της γονιμότητας, αφορμής γενομένης από το Πρώτο Πανελλήνιο Συνέδριο Γονιμότητας και Αναπαραγωγικής Αυτονομίας, το οποίο, μάλλον ευτυχώς όπως συμφωνούν όλοι, ματαιώθηκε.

Κάποιο σχετικό με το θέμα διαφημιστικό σποτάκι που είδε το φως της δημοσιότητας, επικρίθηκε κι αυτό σφόδρα για τον πατερναλιστικό και τον καθωσπρεπιστικό χαρακτήρα του.

Κανείς πλέον σ’ όλον τον κόσμο, άνδρας ή γυναίκα, δεν αποδέχεται τον φυσικό ετεροπροσδιορισμό του.

Κανείς δεν δέχεται να του υποδείξουν τι θα ήταν ορθότερο να κάνει.

Ειδικά η γυναίκα είναι το μοιραίο πρόσωπο της υπόθεσης:

Πρέπει να προφτάσει να μεγαλώσει συντομότερα, να σπουδάσει συντομότερα, να αποκατασταθεί επαγγελματικά, πράγμα δύσκολο, ταυτόχρονα να τεκνοποιήσει στους βιολογικούς της χρόνους, να νουθετεί το αρσενικό, να διατηρείται ωραία και εν ολίγοις να είναι, όπως λέγαμε παλιά, σκεύος ηδονής και ταυτόχρονα χρηστόν πηδάλιον οικίας.

Δύσκολοι πράγματι ακροβατισμοί που μεταλάσσουν τη φύση του ανθρώπου αλλάζοντας όλα τα κοινωνικά, τα βιολογικά και τα πολιτικά δεδομένα.

Και μπορεί όλα αυτά να αποσκοπούν στην ευτυχία του ανθρώπου όπως τη φαντάζεται ο ίδιος, αναπόφευκτα όμως οδηγούν στο οξύ φαινόμενο του δημογραφικού, που γίνεται οξύτερο όχι με την πληθυσμιακή συρρίκνωση τη δική μας, αλλά με την πληθυσμιακή έκρηξη του τρίτου κόσμου, και δη του μουσουλμανικού δίπλα μας, που πυροδοτεί παγκόσμιες απειλές και ανακατατάξεις.

Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει αλλάξει προτεραιότητες (δικαίωμά του!) αλλά δεν θα μπορέσει να αλλάξει ποτέ τη φύση του.

Όσο για το δημογραφικό (γιατί γι αυτό χτυπάνε οι καμπάνες) υπάρχουν πολλοί γενεσιουργοί λόγοι, και άμεσοι και έμμεσοι, που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψιν από ένα σύγχρονο και σοφό κράτος.

Ενδεικτικά να αναφέρουμε τα «αγκάθια» που είναι η οικονομική ερήμωση της υπαίθρου προς χάριν της πρωτεύουσας, η νομική εξαθλίωση της εργασίας, η κατοχύρωση του αχαλίνωτου δικαιωματισμού και πάνω απ’ όλα η θεσμική απαξίωση της οικογένειας και του γάμου.

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey