Ο αδιέξοδος δρόμος των « ίσων αποστάσεων»

19/06/2019 - 15:21

Το ΚΙΝΑΛ τηρεί, όπως δηλώνει, ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ, καθότι ο πρώτος είναι «στρατηγικός» αντίπαλος, λόγω της κακής πολιτικής που άσκησε, τόσο ως αντιπολίτευση, όσο και ως κυβέρνηση κατά την περίοδο των Μνημονίων, η δε ΝΔ είναι ο «ιδεολογικός» αντίπαλος, λόγω διαφορετικής κομματικής ταμπέλας και λόγω της κακής πολιτικής που άσκησε επί Κώστα Καραμανλή, καθώς και επί Σαμαρά με την πολιτική των Ζαππείων.

Είναι φανερό ότι η μεν «κακότητα» του ΣΥΡΙΖΑ προσδιορίζεται με τα στοιχεία της πρόσφατης και της σημερινής συγκυρίας, η δε «κακότητα» της ΝΔ με τα στοιχεία του παρελθόντος. Αλλά όσον αφορά το προ-Μνημονιακό παρελθόν ο «αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω». Εκείνο που έχει σημασία είναι η υπευθυνότητα που επέδειξαν τα κόμματα, μετά την οικονομική κατάρρευση της χώρας και την είσοδό της στο καθεστώς των Μνημονίων, στην περίοδο 2010-2019.Και όσον αφορά την περίοδο 2010-2014, παρά τα αρχικά λάθη της πολιτικής Γιώργου Παπανδρέου και της πολιτικής των «Ζαππείων» του Αντ. Σαμαρά, τα δύο κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στη συνέχεια, ανέλαβαν, από κοινού, την ευθύνη για την ανάταξη της χώρας και συνεργάστηκαν αποδοτικά, θέτοντας στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας» τις ιδεολογικές διαφορές και την παλαιά εχθρότητά τους. Και η συνεργασία τους αυτή, όπως έδειχναν τα πρόδρομα σημάδια της οικονομικής ανάκαμψης του 2014,θα οδηγούσε τη χώρα, ήδη από το 2015,στην έξοδο από τα Μνημόνια, εάν δεν παρεμβαλλόταν η τυχοδιωκτική εκμετάλλευση από τον ΣΥΡΙΖΑ της προεδρικής εκλογής και η πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου.

Η δοκιμασία, λοιπόν, που υπέστησαν τα δύο κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, κατά την περίοδο των μνημονίων απέδειξε ότι δεν τα χωρίζουν αγεφύρωτες ιδεολογικές διαφορές, αλλά, αντιθέτως, ότι διαπνέονται από την ίδια πατριωτική διάθεση και κατευθύνονται από την ίδια πίστη για την ανάγκη εξάλειψης των παθογενειών του κράτους και των γενεσιουργών αιτίων της διαχρονικής οικονομικής υστέρησης της χώρας και, επίσης, ότι συμπίπτουν στην σταθερή απόφασή τους να βγάλουν τη χώρα από την κρίση και να ελευθερώσουν τον ελληνικό λαό από την μέγγενη των Μνημονίων.

Προς τι, λοιπόν, οι διακηρύξεις της ηγεσίας και των εκπροσώπων του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ περί «αβύσσου που μας χωρίζει» και τα περί « ίσων αποστάσεων»;

Προς τι ο φόβος τους να δεχθούν ως πιθανή μια μελλοντική συμπόρευση με το κόμμα της ΝΔ, προκειμένου να εξασφαλιστεί η κυβερνησιμότητα της χώρας και η μεγιστοποίηση της κυβερνητικής προσπάθειας για την ανασυγκρότηση της χώρας, την ανάπτυξη και την κοινωνική πρόοδο;

Εκτιμούν, λανθασμένα, κατά την γνώμη μου, ότι για την συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ φταίει η εγκατάλειψη της αντιδεξιάς συνθηματολογίας του παρελθόντος και η συγκυβέρνηση με την… «επάρατη Δεξιά» της περιόδου 2012-14.

Τα αίτια της κακοδαιμονίας του ΠΑΣΟΚ δεν είναι ότι εξέλιπε ο… «ζωτικός εχθρός» της Δεξιάς. Τα αίτια πρέπει να αναζητηθούν, πρωτίστως, στην αδυναμία εκσυγχρονισμού και επικαιροποίησης της πολιτικής πρότασης του ΠΑΣΟΚ και, ευρύτερα, της Σοσιαλδημοκρατίας. Και δευτερευόντως, στις συγκρουόμενες, στο εσωτερικό του, ιδεολογικές τάσεις (λαϊκίστικη και εκσυγχρονιστική), στην αδυναμία ανάδειξης ικανής και σταθερής ηγεσίας και στην συνεχιζόμενη εσωστρέφειά του. Και, βεβαίως, σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία του ΠΑΣΟΚ κατάφεραν οι καταδικασθέντες από την Δικαιοσύνη πρώην-επίορκοι-υπουργοί του.

Όσον αφορά, τώρα, στην παρούσα συγκυρία: Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ πρέπει να ξεκαθαρίσει -προεκλογικά- και να πείσει τους παλιούς φίλους του και τους σημερινούς συμπαθώς διακείμενους για την μετεκλογική χρησιμότητά του.

Τι θα κάνει μετεκλογικά; Με ποιον θα συνεργαστεί και με ποιόν όχι. Με ποιους όρους-συγκεκριμένα- διατίθεται να συμμετάσχει σε ένα κυβερνητικό σχήμα υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη;

Οι αφορισμοί του τύπου η ΝΔ είναι συντηρητικό κόμμα ή νεοφιλελεύθερο, όπως συνηθίζει να υποστηρίζει ο Τσίπρας και να επαναλαμβάνουν κάποιοι από το ΚΙΝΑΛ, και πως ο Μητσοτάκης δεν είναι τόσο προοδευτικός, όσο είναι η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, δεν πείθουν πια κανέναν.

Πρέπει ο κόσμος να γνωρίζει, προεκλογικά, τι θα ζητήσει το ΚΙΝΑΛ από τον Μητσοτάκη. Σε ποια σημεία συμφωνεί με το πρόγραμμα της ΝΔ και σε ποια διαφωνεί και ποια είναι η minimum προγραμματική βάση για την επίτευξη της μετεκλογικής συνεργασίας των δύο κομμάτων.

Τα περί «Τρίτης Εντολής» είναι γελοίοι «μικρομεγαλισμοί». Τα «θα δούμε, όταν και εφόσον» και τα γενικά και αόριστα «έχουμε διαφορετικές θέσεις» κάνουν τον κόσμο να υποπτεύεται ότι λέγονται «εκ του πονηρού» και υποκρύπτουν ύποπτα σχέδια. Ο κόσμος σήμερα απαιτεί -απ’ όλους- καθαρές και συγκεκριμένες θέσεις. Η ανάγκη για πολιτική σταθερότητα και αποτελεσματική διακυβέρνηση, για την θεσμική ανασυγκρότηση του κράτους και την είσοδο της χώρας στην κανονικότητα είναι τόσο επιτακτική και επείγουσα που δεν επιτρέπει κανένα εφησυχασμό και πολύ περισσότερο κανένα καιροσκοπισμό. Ο κόσμος δεν είναι διατεθειμένος, πλέον, να χαραμίσει την ψήφο του και να στείλει απλούς θεατές στο Κοινοβούλιο και πολύ περισσότερο δεν θέλει να μισθοδοτεί βουλευτές που θα έχουν ως μοναδικό έργο να πετροβολούν από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης τους κυβερνώντες (άλλωστε, γι’ αυτό είναι ασυναγώνιστος ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, κατά πάσαν πιθανότητα, θα συνεχίσει να διαπρέπει σε αυτό το… σπόρ και μετεκλογικά, ως αντιπολίτευση).

Και ένα σχόλιο για το «απονενοημένο διάβημα» της Φ. Γεννηματά με το οποίο, αποδεχόμενη την περί «βαριδίων» στο ΠΑΣΟΚ θεωρία του ΣΥΡΙΖΑ, εξώθησε στην έξοδο από το ΚΙΝΑΛ τον Ευάγγελο Βενιζέλο, πιστεύοντας πως έτσι -κάνοντας το θέλημα του Τσίπρα- θα ξανακάνει ελκυστικό το ΠΑΣΟΚ για τους καιροσκόπους φυγάδες, παλιούς Πασόκους, που αλλαξοπίστησαν και ακολούθησαν τον… «νέο προφήτη» του σοσιαλισμού Αλ. Τσίπρα!

Δεν κατάλαβε η κ. Γεννηματά ότι έτσι ακυρώνει την ιστορική πατριωτική συνεισφορά του ΠΑΣΟΚ στα δύσκολα χρόνια 2010-2014, όταν ο Ε. Βενιζέλος πήρε πάνω του, με αυτοθυσιαστική διάθεση, μεγάλο μέρος της ευθύνης για την αποτροπή της ανεξέλεγκτης κατάρρευσης της χώρας και της εκδίωξής της από την ΕΕ;

Δεν κατάλαβε ότι ένα σημαντικό ποσοστό από όσους παρέμειναν, μέχρι σήμερα, στο ΠΑΣΟΚ, παρέμειναν γιατί τιμούσαν την προσωπικότητα του Βενιζέλου και την μεγάλη προσφορά του στο κόμμα, στην πολιτική ζωή και στην πατρίδα;

Δεν κατάλαβε ότι όσοι από τον ΣΥΡΙΖΑ επιστρέψουν στο ΚΙΝΑΛ, επειδή αυτό απαλλάχθηκε, πλέον, από το «βαρίδι» Βενιζέλος, θα είναι αυτοί τα επικίνδυνα «βαρίδια» για την μελλοντική πορεία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ;

Φοβάμαι ότι, δυστυχώς, με μεγάλη χρονοκαθυστέρηση θα τα καταλάβει η κ. Γεννηματά, στις 8 Ιουλίου.

Υ.Γ. Ο Αλ. Τσίπρας, τώρα, μας υπόσχεται ότι «Θα αλλάξει την Ελλάδα», μετά από 4,5 χρόνια που «μας άλλαξε τα φώτα»!

Και, τώρα, αφού ο ίδιος «βγήκε από την κρυψώνα του», όταν, πλέον, ο ελληνικός λαός βαρέθηκε τα παιδιάστικα παραμύθια με τα οποία τον βαυκάλιζε επί 4,5 χρόνια, μας υπόσχεται πως «θα βγάλει την Δεξιά από την κρυψώνα της»!

Αν πετύχει και στις εθνικές εκλογές, να βγάλει τη ΝΔ… «από την κρυψώνα της» -με μεγαλύτερη διαφορά, από εκείνη των ευροεκλογών- και να την στείλει αυτοδύναμη στη Βουλή, τότε, πιστεύω πως -από τις 8 Ιουλίου- θα ψάχνει ο ίδιος για πραγματική, αυτή τη φορά, κρυψώνα!

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey