Μετά την Πρωτοχρονιά

13/01/2022 - 12:00

Αν η δεύτερη μέρα κάθε νέου χρόνου ανακηρύσσεται πανηγυρικά σε μέρα «που τρώμε το χτεσινό φαγητό», η τρίτη μέρα κάθε καινούργιας χρονιάς είναι σίγουρα μέρα φακής, γενικώς αποτοξίνωσης από όλες τις λιχουδιές που υπερβολικά καταναλώσαμε όλο το περασμένο δεκαήμερο. Γιορτή χωρίς κραιπάλη δε γίνεται. Η μουσική χαμήλωσε, οι όρθιοι στα νυχτερινά κέντρα αποχώρησαν, τα καπάκια από τις χύτρες αντίθετα ανέβασαν ταχύτητα, όπως γίνεται πάντα τέτοιες μέρες. Άγιες μέρες χωρίς «αθώες» αμαρτίες δε γίνονται!  

Μια φίλη μου, καλοζωισμένη η αλήθεια, υποστηρίζει πως αξία έχει να κακομαθαίνεις τον εαυτό σου όλο τον χρόνο. «Μπορείς να θυμηθείς πότε περιποιήθηκες τον εαυτό σου για τελευταία φορά»; «Μπορείς να μου πεις πότε προγραμματίζεις να του προσφέρεις μια ακόμη μικρή πολυτέλεια»; Υποστηρίζει ότι η απόλαυση της καθημερινής ζωής κρύβεται στις σύντομες αποδράσεις από τις συνήθειες και τις υποχρεώσεις. Τι είναι λοιπόν πολυτέλεια στη ζωή; Είναι κάτι που απολαμβάνουμε λίγο, αν και το θέλουμε πολύ; Και αν συμβαίνει αυτό, πώς πιστεύουμε ότι δε ζούμε μέσα στη στέρηση; Αν από την άλλη η πολυτέλεια μας έβλαπτε, ως συνήθεια της καθημερινής ζωής, τότε μήπως δεν είμαστε προορισμένοι, για να ευτυχήσουμε; Μήπως γεννηθήκαμε, για να στερούμαστε και να απολαμβάνουμε με το σταγονόμετρο;  

Μια από τις πολυτέλειες που μπορείς να απολαύσεις με το παραπάνω στη διάρκεια των χριστουγεννιάτικων διακοπών είναι η σπατάλη του χρόνου. Να οδηγείς χωρίς προορισμό, σε μια ατέλειωτη ευθεία δίπλα στη θάλασσα, ώσπου να περάσεις τη στροφή για το Σούνιο! Να κοιτάζεις το κενό, καθαρίζοντας το μυαλό από τις περιττές σκέψεις και τις έννοιες! Να ακούς όλες τις μουσικές εκπομπές στον αγαπημένο σου σταθμό, χωρίς περιορισμό. Να κοιτάς τα δέντρα από το παράθυρο, το μεσημέρι και όταν παίρνεις το βλέμμα σου από πάνω τους να ξεκινά το δελτίο ειδήσεων των οχτώ! Να ξεκινάς ένα βιβλίο το πρωί και να το τελειώνεις πριν βραδιάσει! («Οι καθηγηταί δεν εργάζονται αλλά το κράτος είναι συνένοχος των αέργων»! φιλοσοφεί μία άλλη φίλη που εργάζεται και τα Σαββατοκύριακα - λες και ευθύνονται για το ωράριό της …..οι καθηγηταί!)  

Κάθε φορά που οι διακοπές τελειώνουν, η κατάχρηση της πολυτέλειας αυτής με ζορίζει υπερβολικά. Οι καθημερινές υποχρεώσεις έχουν περιθώρια, ανελαστικά, πρόγραμμα, έχουν κουδούνια που χτυπούν και κουδουνάκια να σημαίνουν το τέλος του διαλείμματος κυριολεκτικά και μεταφορικά. Μαζί με την υποχρέωση να είμαι εμπρόθεσμη! Από την επομένη ακόμη των υπέροχων διακοπών και της σπατάλης του χρόνου τους. Αν αυτό δεν είναι μαρτύριο, δεν ξέρω στ’ αλήθεια τι είναι!  

Πολυτέλεια είναι να ζεις τη ζωή σου, όπως την ονειρεύεσαι! Δεν ξέρω αν είναι εφικτό και πόσοι από εμάς το πετύχαμε, αλλά πράγματι είναι! Και ευτυχία μαζί! Να ζεις με τον τρόπο σου, που τραγουδά ο Φρανκ Σινάτρα! Να αποδέχεσαι και να σέβεσαι τα λάθη σου, γιατί χάρη σ’ αυτά πήρες αργότερα σωστές αποφάσεις. Ταυτόχρονα να τα αφήνεις πίσω σου. Άραγε το ότι αναγκαστικά ακολουθούμε σε καθημερινή βάση συγκεκριμένο πρόγραμμα, μήπως σημαίνει ότι τελικά δεν μπορούμε να ζήσουμε, όπως πραγματικά επιθυμούμε; Μήπως η ευτυχία υπάρχει, για να τη στερούμαστε κατά βάση και να την αποζητούμε, παρά για να την απολαμβάνουμε; Μήπως -το χειρότερο-δεν αντέχουμε ούτε καν οργανικά να είμαστε ευτυχισμένοι;  

Στο ξεκίνημα του καινούργιου χρόνου αναρωτιέμαι αν η ευτυχία είναι ουτοπία ή κατάκτηση, δικαίωμα ή χίμαιρα, στόχος ή βίωμα. Αν γίνεσαι ευτυχισμένος με τη σκέψη, με την απουσία ή με την απόλαυσή της; Αν υπάρχεις μόνον για να την κυνηγάς. Αν - πολύ περισσότερο-μπορείς να την προσδιορίσεις σαν ένα μέγεθος μονοσήμαντα ορισμένο για σένα- αυτό είναι η εμπειρία ή η σοφία της ζωής. Αν τολμάς να τη ζήσεις!  

Μια από τις ανελαστικές προθεσμίες εδώ και μερικές δεκαετίες είναι το κείμενο αυτό. Από τις απολαύσεις που τρύπωσαν στις προγραμματισμένες υποχρεώσεις, απόδειξη ότι η συνήθεια είναι και απόλαυση! Ο κόσμος είναι απλός!  

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey