Η διαχρονική διχαστική προπαγάνδα

20/10/2021 - 12:51

Η διχαστική κομματική προπαγάνδα και ο κομματικός φανατισμός- από την πρώτη δεκαετία της Μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα- είχαν ως συνέπεια να επικρατήσει, σε ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας, ο διαχωρισμός των ανθρώπων σε «καλούς» και  «κακούς» ∙όχι ανάλογα με την ηθική ποιότητα και την συμπεριφορά του καθενός αλλά ανάλογα με την πολιτική παράταξη στην οποίαν ανήκαν, την οικονομική και κοινωνική θέση στην οποίαν βρίσκονταν ή το αξίωμα που κατείχαν: «καλοί» οι Αριστεροί και «κακοί» οι Δεξιοί και το αντίθετό τους, «καλοί» οι Δεξιοί, «κακοί» οι Αριστεροί (ανάλογα με το «Κόκκινο», «Πράσινο» ή «Γαλάζιο» καφενείο).

«Κακοί» οι πλούσιοι, «καλοί» οι φτωχοί. «Καλοί» οι εργάτες, «κακοί» τα αφεντικά, «κακοί» οι επιχειρηματίες, «καλοί» οι εργαζόμενοι. «Κακοί» οι πολιτικοί ( «κλέφτες και απατεώνες», κατά την επικρατούσα άποψη του καφενείου) και πιο «κακοί» οι κυβερνώντες, ενώ οι αντιπολιτευόμενοι είναι, προσωρινά, «καλοί», ώσπου να αναλάβουν την διακυβέρνηση της χώρας, οπότε αποδεικνύονται ως οι «χείριστοι»!

«‘Όλοι οι μπάτσοι είναι….», ενώ οι επιτιθέμενοι, εναντίον τους, ακόμα και με τα καδρόνια και με μολότοφ,  είναι οι «καλοί»!

 Και όλοι οι ισχυροί  του κόσμου είναι «κακοί» (Αμερικάνοι, Γερμανοί, ακόμα και ο Μακρόν, ο οποίος θέτει ως όρο στην «αμοιβαία αμυντική συνδρομή» των δυο συμμάχων, Γάλλων και Ελλήνων, όταν δέχεται επίθεση ο ένας από τους δυο, να σπεύδει σε βοήθεια ο άλλος)!

«Άκουσον, άκουσον», βροντοφωνάζει, στην Βουλή, ο… «Δικαιόπολις» Τσίπρας: «τι «Γαλλία-Συμμαχία» είναι αυτή να πολεμούν και οι Έλληνες στρατιώτες υπέρ των Γάλλων, όταν κι αυτοί δεχθούν κάποια επίθεση»!

Και οι « καλοί» της Αντιπολίτευσης αναρωτιούνται:δεν αρκεί που είμαστε οι«ευεργέτες της ανθρωπότητας», πρέπει να έχουμε και αμοιβαίες υποχρεώσεις προς τους συμμάχους μας;

Ο καθένας, χωριστά, μπορεί να έχει την γνώμη ότι κάποιος γνωστός του,ο κουμπάρος του ή ο φίλος του,αν και είναι αντίθετός του ιδεολογικά, είναι καλός άνθρωπος∙ όμως στο καφενείο, εύκολα,  προσχωρεί στην  άποψη του καφενόβιου ινστρούχτορα, ο οποίος αποφαίνεται πως όλοι οι  Δεξιοί  ή , αντίθετα, όλοι οι Αριστεροί είναι «καθάρματα»!

Κι αν κανείς αποτολμήσει να προβάλει την άποψη πως ο κόσμος δεν είναι, μόνον, άσπρος ή μαύρος, αλλά ότι υπάρχουν πολλές ενδιάμεσες αποχρώσεις ή ότι οι άνθρωποι δεν διακρίνονται ανάλογα με την παράταξη στην οποία ανήκουν αλλά ανάλογα με την ποιότητά τους ως άνθρωποι, αντιμετωπίζεται ως « ξένο σώμα» ή ως συμβιβασμένος με το « σύστημα»!

Για αυτήν την γενίκευση των απαξιωτικών  χαρακτηρισμών και την απόλυτη κατηγοριοποίηση των ανθρώπων σε καλούς και κακούς, πρωτίστως, φταίνε τα κόμματα, τα οποία στον αμείλικτο πόλεμό τους  για την κατάκτηση της εξουσίας  φανατίζουν τους πολίτες χρησιμοποιώντας ως όπλο την διχαστική προπαγάνδα, η οποία  δεν ορρωδεί μπροστά σε καμιά ηθική αρχή και δεοντολογία , προκειμένου να πλήξει τον αντίπαλο, να τον μειώσει ηθικά, εμφανίζοντάς τον ως διεφθαρμένο και ανίκανο!

Σπανίως σε αυτόν τον πόλεμο ακούγεται ο θετικός λόγος « ψηφίστε εμάς, γιατί εμείς είμαστε ειλικρινείς, έντιμοι, ικανοί και καλοί πατριώτες»∙ τις περισσότερες φορές, ο λόγος τους είναι επιθετικά αρνητικός  εναντίον του αντιπάλου: «μην ψηφίσετε αυτόν που είναι ψεύτης και απατεώνας, Νεοφιλελεύθερος και «εχθρός του λαού»!

Και ο εύπιστος λαός- επιρρεπής, συνήθως, στην επίκριση, σε όποια πλευρά κι αν βρίσκεται- καταλήγει να υιοθετεί τον κοινό και γενικό χαρακτηρισμό « όλοι οι πολιτικοί  είναι ψεύτες και απατεώνες»!

Ίσως, όμως, η όποια προπαγάνδα  και η απαξίωση αυτών που ασκούν κάποια εξουσία να μην γινόταν τόσον εύκολα και  απόλυτα αποδεκτή από τον λαό, εάν οι «υψηλά ιστάμενοι», δεν έτρεφαν στους κόλπους τους και δεν ανέχονταν  στην  κομματική  « Συντροφία» τους πρόσωπα διεφθαρμένα, που παραβιάζουν  τον νόμο, την δεοντολογία και την ηθική τάξη. Ένας φαύλος και διεφθαρμένος πολιτικός ή κάποιος άλλος που κατέχει θέση ευθύνης και ασκεί κάποια εξουσία, όταν  παρανομεί και αδικεί, μπορεί να στιγματίσει έναν ολόκληρο κλάδο. Έτσι απαξιώνονται, στην λαϊκή συνείδηση, πρόσωπα, Αρχές και Θεσμοί και  δημιουργούνται  τα στερεότυπα για τους πολιτικούς ότι όλοι τους, ανεξαιρέτως, είναι «πολιτικάντηδες», που εξαπατούν τον λαό∙ για τους εργοδότες ότι όλοι τους είναι…αιμοδιψείς, που  «πίνουν  το αίμα της εργατιάς»∙ ακόμα και για  τον Νόμο και την απονομή της Δικαιοσύνης πως «εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου»!

Τα πολιτικά κόμματα, ως δυνάμεις προορισμένες, εκτός των άλλων, και για την ορθή διαπαιδαγώγηση του λαού, αντί να συμβάλλουν στην αποκατάσταση της αλήθειας και να καταδικάζουν την άδικη γενίκευση του στιγματισμού ενός συνόλου ανθρώπων ( οι οποίοι, στην πλειονότητά τους, κάνουν την δουλειά τους, μέσα στα πλαίσια που ορίζουν οι νόμοι της Πολιτείας και οι  κρατούντες ηθικοί κανόνες της κοινωνίας),ενισχύουν, ακόμη περισσότερο, την τοξικότητα στο κλίμα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, με χυδαίες, πολλές φορές, ύβρεις και ανυπόστατες κατηγορίες κατά των αντιπάλων τους!

Με την δημαγωγική κομματική προπαγάνδα υποδαυλίζουν την  όποια δυσαρέσκεια, ανάμεσα στους ασκούντες  κάποια εξουσία και τους εξουσιαζόμενους και, συνήθως, πλειοδοτώντας σε εξωπραγματικές  απαιτήσεις, προκειμένου να απαξιώσουν την πολιτική του κομματικού τους αντίπαλου και να αποκομίσουν κομματικά οφέλη, διαταράσσουν τις ομαλές και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις ανάμεσα στους κοινωνικούς εταίρους, καλλιεργούν τον φανατισμό και την εχθρότητα, διασπούν την κοινωνική συνοχή και διχάζουν τον λαό.

Ακόμα και στην περίοδο της πανδημίας του κορονοϊού, οι πάσχοντες από την ενδημική νόσο της κομματοκρατίας και της μικροπολιτικής  δεν σεβάστηκαν και τις πιο στοιχειώδεις και αυτονόητες αρχές της λογικής, οι οποίες ίσχυσαν για την διαχείριση των  έκτακτων αναγκών που δημιούργησε η πανδημία.

Προκειμένου να πλήξουν την κυβερνητική πολιτική και να ψηφοθηρήσουν, επέκριναν ως λανθασμένα και αντιλαϊκάτα μέτρα για τον έλεγχο της πανδημίας, υπέθαλψαν τις αντιδράσεις των αρνητών της πανδημίας  και του  προληπτικού εμβολιασμού και κατάφεραν, για άλλη μια φορά, να χωρίσουν τον λαό σε κακούς και καλούς: «κακοί» οι κυβερνώντες που επικαλούνται την ατομική ευθύνη και επικρίνουν τους διοργανωτές των «κορονοπάρτι» της νεολαίας και τις διαδηλώσεις, διότι διασπείρουν  την πανδημική νόσο. «Κακοί» οι κυβερνώντες που επιβάλουν τον υποχρεωτικό εμβολιασμό στους υγειονομικούς και «καλοί» ( ως…« αθώοι») όσοι, χωρίς συναίσθηση της ευθύνης που υπέχουν ως πολίτες, αντιτίθενται  στα μέτρα κατά του κορονοϊού και διεκδικούν το δικαίωμα να παραμένουν ανεμβολίαστοι θέτοντας σε κίνδυνο, εκτός από την δική τους ζωή, και την ζωή των συνανθρώπων τους!

Και ενόσω οι ιθύνοντες, στην πολιτική, την πνευματική, την οικονομική και κοινωνική ζωή, αδιαφορούν ή ασεβούν προς τις αρχές της λογικής και αποφαίνονται ερήμην της πραγματικότητας, προκειμένου να εξυπηρετήσουν μικροπολιτικές σκοπιμότητες και μικροσυμφέροντα, ο απλός λαός θα πορεύεται με χαλασμένη την πυξίδα της ζωής του, παραπαίοντας σε ένα δρόμο με ψευδεπίγραφες ταμπέλες, που τον εγκλωβίζουν, τελικά, στα αδιέξοδα σοκάκια των προλήψεων, των ιδεοληψιών και των προκαταλήψεων.

Και όσο ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας παραμένει «εγκλωβισμένο», τόσο αυξάνουν οι κίνδυνοι για τον διχασμό των πολιτών, την ενθάρρυνση των οπαδών της ανωμαλίας, την επανεμφάνιση της ανθρωποπανίδας των «αγανακτισμένων» και της τυφλής βίας της περιόδου  2010- 2014!

Διότι, όπως έλεγε ένας- μακαρίτης- φίλος, « το μυαλό είναι σαν το αλεξίπτωτο, εάν δεν ανοίγει, είναι άχρηστο», οπότε «το μοιραίον φυγείν αδύνατον»!

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey