Β΄ μέρος

Απολογιστικά για το 2021

05/01/2022 - 11:28

Για τα πεπραγμένα Κ. Μητσοτάκη-Ν.Δ. αναφερθήκαμε, εκτενώς, στο προηγούμενο άρθρο μας. 

Η κριτική που γίνεται, σήμερα, στα μέχρι τώρα πεπραγμένα της κυβέρνησης Κ. Μητσοτάκη ( από « φίλους» και, κυρίως, από τους πολιτικούς αντιπάλους του) δεν εστιάζει στα προεκλογικά υπεσχημένα και στο κατά πόσον αυτά πραγματοποιήθηκαν στα δύο χρόνια της διακυβέρνησής του. Η κριτική δεν αφορά στην καθυστέρηση που παρατηρείται στην θεσμοθέτηση και την εφαρμογή των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων για τον εκσυγχρονισμό του κράτους και την εξάλειψη των χρόνιων παθογενειών του, την αποκατάσταση της Μεσαίας Τάξης και την ενίσχυση των Μικρομεσαίων επιχειρήσεων, διότι αναγνωρίζεται (τουλάχιστον, από τους καλοπροαίρετους) ότι, από το τέλος του Α΄εξάμηνου της θητείας της, η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη βρέθηκε, μπροστά, σε πρωτόγνωρες καταστάσεις και κλήθηκε να διεξαγάγει έναν πολυμέτωπο αγώνα εναντίον πολλών και επικίνδυνων εχθρών για την χώρα, για την υγεία και την ζωή των κατοίκων της, με αποτέλεσμα να αλλάξουν οι προτεραιότητες και η ιεράρχηση των αναγκών. 

Η ασκούμενη, λοιπόν, κριτική για την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη είναι επόμενο και λογικό να επικεντρώνεται στα προβλήματα της συγκυρίας και στο κατά πόσον η κυβέρνηση επέδειξε την απαιτούμενη- για τόσο δύσκολες καταστάσεις- διαχειριστική επάρκεια. 

Και σχετικά με αυτό το ερώτημα, η απάντηση που δόθηκε και στο Α΄μέρος του άρθρου μας είναι ότι η παρούσα κυβέρνηση διεξήγαγε τον πολυμέτωπο αγώνα με φρόνηση και ψυχραιμία, καθώς και με γενναιότητα, όπου χρειάστηκε. Και όσον αφορά στην πανδημική κρίση, παρά τις κάποιες εσφαλμένες εκτιμήσεις, παραλείψεις, παλινωδίες και άτολμες ενέργειες, και παρά τις υπερβολές και την εμπαθή αντιπολιτευτική κριτική, που υπέστη, η Κυβέρνηση του Κ.Μητσοτάκη έπραξε το πατριωτικό της καθήκον καταβάλλοντας, μαζί με το προσωπικό του Ε.Σ.Υ. και το επιστημονικό δυναμικό της χώρας, κάθε δυνατή προσπάθεια για την προστασία του ελληνικού λαού από την θανατηφόρα νόσο.  

Και με την πολιτική που εφάρμοσε κατά της πανδημίας ακολουθώντας τις εισηγήσεις των επιστημόνων και παρακολουθώντας και την διεθνή πρακτική, συμπορεύτηκε με τα κράτη της Ε.Ε. και, κάποιες φορές, επαινέθηκε για τους επιτυχείς χειρισμούς της κρίσης, τόσο όσον αφορά στα μέτρα που πήρε, εγκαίρως, στην αρχή της κρίσης, όσον και για την στήριξη της οικονομίας και ειδικότερα, για την διατήρηση της Ελλάδας, εν μέσω πανδημίας, ως ασφαλούς τουριστικού προορισμού! 

Και, παρόλο που οι δυσκολίες και τα προβλήματα που δημιούργησε η πανδημική κρίση αποτέλεσαν την «Αχίλλειο πτέρνα» του Κ. Μητσοτάκη και δυσκόλεψαν το έργο του, κανείς (εκτός, εσχάτως, από τον Τσίπρα) δεν εμφανίστηκε να πιστεύει, σοβαρά, ότι υπάρχει στην παρούσα συγκυρία, άλλη πολιτική δύναμη και άλλος…θαυματοποιός ηγέτης που θα μπορούσε να διαχειριστεί, επιτυχέστερα (και χωρίς τις παρατηρούμενες αναταράξεις), την πανδημική κρίση και να αποτρέψει τις παράπλευρες, οικονομικές απώλειες! 

Ας δούμε, όμως, τώρα, τι έκαναν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, τα οποία βρίσκονταν μακράν από το πεδίον της μάχης και πολιτεύονταν εκ του ασφαλούς. 

Με εξαίρεση, σε κάποιο βαθμό, το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, τα πεπραγμένα των αντιπολιτευόμενων κομμάτων παρουσιάζουν, από την άποψη της αισθητικής, πολλήν ασχήμια και κακομοιριά∙ όσον αφορά το περιεχόμενο και τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά, μεγάλη φτήνια - έως και χυδαιότητα (συνεχείς υβριστικοί χαρακτηρισμοί, καταγγελίες για επερχόμενες καταστροφές και για εγκληματικές ευθύνες)∙ και από την άποψη της κοινωνικής και πολιτικής εμβέλειας και ευστοχίας, έχουν ριχτεί… «στου Καραγκιόζη τον γάμο» τόσα άστοχα και άσκοπα πυρά, ώστε προκαλούν τον κλαυσίγελο, ακόμα και σε δικούς τους οπαδούς. 

Στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν απλοποιήσει - μέχρι εκχυδαϊσμού την αντιπολιτευτική τακτική τους: σε ό,τι λέγει και πράττει η κυβέρνηση αυτοί υποστηρίζουν τα αντίθετα (κακώς, λένε, έκανε Lockdown η κυβέρνηση και όταν καταργείται το Lockdown, κατηγορείται - και πάλιν- η κυβέρνηση ότι, κακώς, το καταργεί. Κακώς ανοίγει τα σχολεία και όταν τα κλείνει, κακώς τα κλείνει!). 

Όσα μέτρα παίρνει η Κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη (είτε για τον έλεγχο της πανδημίας είτε για την στήριξη των επιχειρήσεων και της οικονομίας) τα βρίσκουν καθυστερημένα και λειψά, τα λοιδορούν και τα απορρίπτουν, εκ των προτέρων, ως αναποτελεσματικά και, ενίοτε, άμεσα ή έμμεσα, τα υπονομεύουν:«αναποτελεσματικά τα εμβόλια» (Πολάκης). Όχι στον υποχρεωτικό εμβολιασμό του Υγειονομικού προσωπικού. Ναι, στις συγκεντρώσεις και τα συλλαλητήρια.  

Δεν έχουν ευθύνη οι πολίτες και οι νέοι που δεν τηρούν τα μέτρα κατά του κορονοϊού∙ υπεύθυνοι είναι μόνον οι κυβερνώντες.  

Δεν φταίνε για τα χαμηλά ποσοστά του εμβολιασμού και τους αυξημένους θανάτους όσοι ανήκουν στην ευάλωτη κατηγορία των 60 ετών και άνω, οι οποίοι αρνούνται να εμβολιαστούν, αλλά φταίει, προσωπικά, ο Κ. Μητσοτάκης που δεν τους έπεισε να εμβολιαστούν. 

Για τους αυξημένους θανάτους των νοσηλευόμενων στα νοσοκομεία της Ελλάδας φταίει, και πάλι, ο Κ. Μητσοτάκης που αύξησε κατά 800 τις ΜΕΘ - απότις 500 που βρήκε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - και δεν τις…δεκαπλασίασε ( ώστε να φτάσουν στον αριθμό των ΜΕΘ της Γερμανίας!). 

Και όσον αφορά στον ισχυρισμό τους ότι ο ΣΥΡΙΖΑ…«καταθέτει και προτάσεις», αυτές συνοψίζονται, συνήθως, σε μία και μοναδική πρόταση: «μοιράστε περισσότερα λεφτά και διορίστε περισσότερους στον δημόσιο τομέα»! 

Κατηγορούν τον Κ. Μητσοτάκη για έλλειψη σχεδίου, για προχειρότητα και πανικό, γιατί, λένε, αλλάζει, κάθε τόσο, τα μέτρα που παίρνει για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Εθελοτυφλούν ή αγνοούν, ηθελημένα ή αθέλητα, την πραγματικότητα που έχει να αντιμετωπίσει η ελληνική κυβέρνηση.  

Στην Ελλάδα, όπως και σε όλες τις χώρες που πλήττονται από την πανδημία ( ακόμα και στις πλέον προηγμένες), οι κυβερνήσεις και η επιτροπή των επιδημιολόγων αναθεωρούν, αλλάζουν, αποσύρουν ή επαυξάνουν τα θεσπιζόμενα μέτρα, διότι η συμπεριφορά του κορονοϊού είναι απρόβλεπτη, μεταλάσσεται και μεταδίδεται ευκολότερα και ταχύτερα, με συνέπεια οι επιστήμονες - διεθνώς- να σπεύδουν να αποκρυπτογραφήσουν τις ιδιότητές του νέου στελέχους, να αναπροσαρμόσουν, κάθε τόσο, την πολιτική τους και να πάρουν πρόσθετα μέτρα για την τιθάσευση του κορονοϊού. 

Στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, παρά το άγχος που τους διακατείχε, μήπως κατηγορηθούν ότι …νοθεύουν τα «μέτρα και τα σταθμά» των «ίσων αποστάσεων», από την Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ και παρά την αναχρονιστική αντιδεξιά ρητορική τους, η οποία συναγωνιζόταν, ενίοτε, αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και την, συχνάκις, επαναλαμβανόμενη διαβεβαίωση ότι η Ν.Δ. είναι ο «ιδεολογικός αντίπαλός» τους, άσκησαν αντιπολιτευτική πολιτική που μπορεί να χαρακτηριστεί, σε γενικές γραμμές, δημιουργική, με επιχειρήματα και προτάσεις οι οποίες, παρά το, συνήθως, απροσδιόριστο οικονομικό τους κόστος, θα ήταν χρήσιμες για τις ανάγκες της συγκυρίας. 

Με αυτά τα δεδομένα, που προκύπτουν από την θεώρηση των πεπραγμένων των τριών πολιτικών παρατάξεων που κυβερνούν, σήμερα, ή κυβέρνησαν, στο παρελθόν, την χώρα και φιλοδοξούν να την ξανακυβερνήσουν, μπορούμε να διακινδυνεύσουμε την πιθανολογία της μελλοντικής εξέλιξής τους, της θέσης που θα καταλάβουν και του ρόλου που θα αναλάβουν και θα διαδραματίσουν. 

Η Ν.Δ. και ο Κ. Μητσοτάκης αφού απέδειξαν ότι δεν είναι… Νεοφιλελεύθεροι ούτε κοινωνικά ανάλγητοι και…κατεδαφιστές του κοινωνικού κράτους, όπως τους κατηγορούσαν, προεκλογικά, οι Συριζαίοι, θα πρέπει, στα δύο χρόνια που υπολείπονται, μέχρι τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, να αποδείξουν την πολιτική βούλησή τους και την αποφασιστικότητά τους για την ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων που χρειάζεται η χώρα, καθώς και την ικανότητά τους να ανατάξουν την εθνική οικονομία και να επιτύχουν την ανάπτυξή της, που θα επιτρέψει την βελτίωση των συνθηκών της ζωής του ελληνικού λαού. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλ.Τσίπρας, αφού απέδειξαν ότι δεν έχουν τίποτε κοινό με τον Ανδρέα (εκτός, ίσως, από τον τόνο της φωνής του… «μπαλκονάτου» Αντρέα) και ότι είναι ικανοί μόνο στο να παραμυθιάζουν τον λαό, να «πετροβολάν» και να υβρίζουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους, πρέπει να αποδείξουν, στο διάστημα που μεσολαβεί, μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές , ότι μπορούν να ανταποκριθούν στον συνταγματικό τους ρόλο ως Αξιωματική Αντιπολίτευση∙ αλλιώς, υπάρχει πιθανότητα να επιστρέψουν στα…πατροπαράδοτα και γνωστά επίπεδα του 4%! 

Και το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ με τον Ν. Ανδρουλάκη, αφού απέδειξαν ότι είναι ακόμα ζωντανοί, παρά τις προδοσίες των « σοσιαλιστών της…τσέπης» και των « ριψάσπιδων», παρά το «πλιάτσικο» που υπέστη από τους «μασκαρεμένους συνεχιστές» του Ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ και παρά το άδικο και ανιστόρητο κόστος που πλήρωσε για την πατριωτική ευθύνη που ανέλαβε το 2012-14, πρέπει, τώρα, να αποδείξει ότι δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ ούτε Τσίπρας. Ότι μπορεί να συμβάλει στην έξοδο της χώρας από την επικίνδυνη κρίση που αντιμετωπίζει, σε πολλά επίπεδα, δίνοντας ένα πειστικό παράδειγμα σοβαρής, υπεύθυνης και εποικοδομητικής αντιπολίτευσης. 

Και ας ελπίσουμε ότι ο κριτής των πάντων λαός θα τοποθετήσει το καθένα από τα κόμματα στην θέση που του αξίζει.  

Γενική Ροή Ειδήσεων

PROUDLY POWERED BY CJ web | Copyright © 2017 {emprosnet.gr}
Made with love and a lot of coffee by CJ web, Creative web Journey