Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, κάποια στιγμή ο θεός Άρης έστειλε έναν αγριόχοιρο που κατάφερε θανατερό πλήγμα στην ηβική χώρα του πανέμορφου Άδωνη. Η θεά Αφροδίτη άκουσε το γοερό βόγγο του αγαπημένου της και έπεσε επάνω του θρηνώντας για το χαμό του.

Η νεοελληνική αγροτική Αποκριά είναι η μόνη καθαρά εξωεκκλησιαστική λατρευτική ψυχαγωγική γιορτή, μια κορυφαία στιγμή χαράς και ανανέωσης, ένα πρόσκαιρο σταμάτημα της αμείλικτα γοργής περιστροφής του χρόνου

Κατά τις εποχές που επικρατούσε το έθιμο της καύσης των νεκρών, τα προσφερόμενα τρόφιμα καιγόντανε μαζί με τα άλλα αναθήματα και με το σώμα του νεκρού στην πυρά. Έτσι πίστευαν ότι ο νεκρός τα έπαιρνε μαζί του στον άλλο κόσμο. Η αντίληψη ότι εξακολουθούσε να ζει σε μια άλλη ζωή και να έχει όλες τις ανάγκες των ζωντανών ανάγεται σε πανάρχαια εποχή.

Στα ιδιαίτερα έθιμα της Πρωτοχρονιάς κυριαρχεί η κοινή αντίληψη ότι καθετί που γίνεται στην αρχή μιας νέας περιόδου, θα ισχύσει σ’ ολόκληρο το διάστημά της. Έτσι εξηγούνται και πολλά έθιμα, όπως είναι το ποδαρικό. Αλλά και τα γλυκίσματα που παρασκευάζουμε τις μέρες αυτές, αποβλέπουν στον ίδιο σκοπό, να είναι δηλαδή πάντα χαρούμενη και γλυκιά η ζωή στο σπίτι.