Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης. Με τη χρήση της αποδέχεστε αυτόματα την χρήση των cookies. ΠληροφορίεςΚλείσιμο

Γιώργος Καμβυσέλλης

  • Στη γιορτή του Ερυθρού Σταυρού, τμήματος Καστελίου

    Ένα ταλάντεμα των νευραπολήξεων της καρδιάς μου, σκέψεις, πολλές σκέψεις μαζωμένες στο νου, που κατρακυλούσανε ως τα τρίσβαθα της ψυχής μου και αποφασιστικά βήματα, τούτο το γνώριμο κι αιχμηρό αίσθημα ευθύνης του ομιλητή, με οδήγησε στο κόσμημα της περιοχής, το Τσατσαρωνάκειο πολιτιστικό πολύκεντρο της Ιεράς Μητροπόλεώς Κισάμου Χανίων.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Ο Θοδωρής

    Η χήρα μάνα μου, Οκτώβρη του 1946, από το νησί πήγαινε εμένα και ένα απ’ τ’ αδέρφια μου, οχτώ κι εννιά χρονώ, στην Αθήνα. Στο «Μιαούλης» ανταμώσαμε το ψυχογιό της, Δημητρό, φαντάρο.

     
    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Σοβαροί πολιτικοί, ποιοι;

    Λίγο - πολύ όλοι μας ετούτο μονολογούμε ή και λέμε αγανακτισμένοι, πως όλοι οι τελευταίοι πολιτικοί ρέκτες ή και κατακτητές της εξουσίας στον τόπο μας, έδειξαν μια ασύστολη ασυνέπεια και ψευδεπίγραφη συνθηματολογία ώσπου να αναρριχηθούν στην εξουσία και να απολαύσουν την πολυπόθητη πολυθρόνα.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Ήρθανε τα Φώτα, τότε...

    Ξέρεις, τα πλούτη μας στο Σφηναράκι είναι λίγα αλλά σπουδαία και για να ξεκαθαρίσω ευτύς τη θέση μου, σου εμπιστεύομαι φίλε μου και συμπατριώτη, πως δεν είναι οι δραχμές τότε, μηδέ και τα ευρώ σήμερα. Όοχι! Το μεγάλο αγαθό μας, είναι πως αφήνουμε το ρολόι σε μιαν άκρη και μετά το ψάχνουμε.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Αξέχαστα Σφηναριώτικα Χριστούγεννα

    Κείνο το βράδυ, 23 Δεκέμβρη 1978, σ’ ετούτο το ακριτικό κι ασυμβίβαστο θαλασσοχώρι, το Σφηναράκι, καμιά δεκαριά βασανισμένοι ξωμάχοι π’ αποσπερίζανε στου Καπεταναντώνη του Χόχλακα τον καφενέ, τσουγκρίζανε αναντρανιστά το τρίτο ποτηράκι τσικουδιά μαζί μου για τα καλωσορίσματα, που είχα φτάσει μετά τέσσερις ώρες οδήγηση στο τσουχτερό κρύο, από Ηράκλειο, όταν κάποιος έσκασε το μυστικό.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Θε μου και να ξανάρχονταν κείνα τ’ Αγιασώτικα ξημερώματα!

    Σύναυγα πετάχτηκα, κατά που το συνηθίζω, μην χαράξει η καινούργια μέρα, τούτο το Θεϊκό δώρο, και μ’ εύρει στα στρωσίδια χουζουρεμένο. Σμιλεμένη βλέπεις στο μεδούλι μου, απόμεινε η δραματική κουβέντα του θεατράνθρωπου και φίλου μου Αλέκου Γαλανού όταν, απρόσμενα, χτυπήθηκ’ απ’ την επάρατο νόσο.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Κι ο Γέροντας Νικόδημος, έφυγε…

    Μικρός, κάθε που κατέβαινα με το λεωφορείο, αφήναμε πίσω τη διακλάδωση προς Ανεμώτια κι ίσιωνε μια στάλα ο φιδωτός ο δρόμος, άκουγα παραξενεμένος να μιλάνε για το φημισμένο μοναστήρι που έχτισε ο δικός μας Άγιος Ιγνάτιος εκεί που ήτανε, λέει, ένα φτωχικό ξωκλήσι του Αρχιστράτηγου Μιχαήλ και με δέος έστριβα δεξά το κεφάλι, ανασηκωνόμουν στα νύχια των ποδιών μου, έβλεπα κάτω χαμηλά ένα όμορφο καμποτόπι, μια καταπράσινη κι ολάνθιστη όαση, μ

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Ας κάνουμε μιαν ευκή

    Είναι μερικά πράματα στη ζωή, που σε κρατάνε με την ανάσα κομμένη, τη καρδιά μαυρισμένη και τα μάτια στραμμένα αψηλά.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Και να δεις, με τα θρησκευτικά, βγαίνουμε από την κρίση!

    Αμ δεν σας τα ‘λεγα! Βγαίνουμε απ’ την κρίση. Τούτη τη φορά χάρη στα προγνωστικά του Νικολιού, που μου κουβαλήθηκε χαράματα.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Η «μικρή αυλή με τη ροδιά», του Αρτέμη Γιαννίτσαρου

    Το γνωστό μου πρόβλημα και η απουσία από το σπίτι, μου στέρησε τη χαρά να πάρω στα χέρια μου ένα σπάνιο δώρο από έναν εκλεκτό φίλο, γνωστό από τα ίχνη της γραφίδας του.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Pages