Κοινωνία

  • Έκκληση για βοήθεια σε 71χρονο άστεγο
Κοιμάται σε φορτηγό από το 2010!

Χαλασμένο και ξεχαρβαλωμένο, ακινητοποιημένο στο πάρκινγκ της Μυτιλήνης, το φορτηγό με το οποίο επί 33 χρόνια έκανε μετακομίσεις, κρύβει εν έτει 2018 ένα… «δωμάτιο». Μέσα σε αυτό είναι όλη η περιουσία του 71χρονου κ. Παναγιώτη και στο μπρελόκ με το κλειδί είναι και η βέρα του που φορούσε μέχρι πριν από δύο μήνες και αποφάσισε να βγάλει, μια και ο γάμος του φαίνεται να έχει τελειώσει προ πολλού. Ζει σε ένα φορτηγό από το 2010. «Μένω στο φορτηγάκι που βλέπεις από τον Οκτώβριο του 2010. Έχω βγάλει μέσα το 2010, το 2011, το 2012, το 2013, το 2014, το 2015, το 2016, το 2017 και μπήκαμε στο 2018. Δεν θέλω να γίνω ρεζίλι. Όσοι ξέρουν αυτό το φορτηγό, με ξέρουν» μας λέει.

Έτσι τα έφεραν τα πράγματα κι αν έχει αλλάξει πόσες και πόσες δουλειές κι αν είναι στο μεροκάματο από τα εφτά του, έφτασε 71, να τον καλημερίζει ο κόσμος, μα όχι οι δικοί του, η σύζυγος, τα παιδιά και τα εγγόνια του. Και να μην έχει εδώ και οχτώ χρόνια πού να κοιμηθεί το βράδυ, ώστε το φορτηγάκι το ξεχαρβαλωμένο να είναι το «σπίτι» του. Εκείνος όμως θυμάται, πότε ξεκίνησε, πότε παντρεύτηκε, τα τρία χρόνια που μπάρκαρε, τα 11 που είχε το τρίκυκλο και τα 33 που έκανε τις μεταφορές με το φορτηγό. Μετά αναδουλειά, ούτε σύνταξη κατόρθωσε να βγάλει ακόμα, μόνο να παραδώσει αυτές τις πινακίδες που προσπαθούσε για χρόνια.


Όλη κι όλη αυτή είναι η «περιουσία» του 71χρονου. Ένα φορτηγό στο οποίο κοιμάται από το Φθινόπωρο του 2010 έως σήμερα…

«Μια καμαρούλα να πλαγιάσω»

Παίρνει το φαγητό του από το ΚΑΠΗ και πηγαίνει κάθε μέρα σε μια καφετέρια και το τρώει. «Δόντια δεν έχω, από το 1992 τα έχω βγάλει,» συμπληρώνει. Ζει από το επίδομα αλληλεγγύης των 200 ευρώ και προσπαθεί να υπολογίζει κάθε πότε μπορεί να πίνει τον μονό ελληνικό του.  «Εντάξει ενδιαφέρεται ο κόσμος, αλλά εδώ τα ίδια τα παιδιά μου δεν ενδιαφέρονται» λέει με παράπονο. Και θυμάται μια παραμονή Πρωτοχρονιάς που άλλαζε ο χρόνος, το 2016: «Ήταν τότε με τα χιόνια. Πήρα την κόρη μου τηλέφωνο, της είπα ότι κοιμήθηκα σε ένα μπαρ δύο βράδια. Μια χάρη ήθελα, να στρώσει κάποιος μια κουβέρτα να ξαπλώσω. “Ρε μπαμπά”, λέει, “έχω ένα ντόπερμαν αν σε δαγκώσει, θα έχεις πρόβλημα”. Και μας λέει: «Μετά απ’ αυτό, δεν έκανα καμία προσπάθεια. Έμενα στο φορτηγό έξι χρόνια και δεν τους ενόχλησα ποτέ, μόνο στα χιόνια και μου γύρισαν την πλάτη. Έχω περάσει πνευμονία και ήμουν μόνος μου για μέρες μες στο φορτηγάκι, ένιωθα να πνίγομαι και τη μοναξιά πιο σκληρή από ποτέ. Δεν αντέχεται, ζητώ μια καμαρούλα να μένω και να μπορώ να κάνω ένα μπάνιο».

Τι συνέβη;

Κάθε βράδυ βγάζει τις χαρτόκουτες για να μπορέσει να ανοίξει το φορτηγάκι και να κοιμηθεί. «Εδώ κοιμάμαι» μας λέει και μας δείχνει τα ελάχιστα εκατοστά χώρου που έχει για να πλαγιάσει, αφού πάνω στο τιμόνι είναι δεκάδες πλαστικές σακούλες παραγεμισμένες με τα ρούχα του.

Τι συνέβη κι έφτασε ως εδώ; Τα περισσότερα λέγονται, μα δεν γράφονται. «Τα λεφτά τα κάναν όλα. Τη μία μέρα έδωσα στη γυναίκα μου ένα χιλιάρικο, την άλλη δύο κατοστάρικα, την άλλη ένα. Της έδινα ένα χιλιάρικο το μήνα, ρεύμα, νερό, λογαριασμούς τα έπλενα εγώ. Τρίκυκλο 11 χρόνια και 33 χρόνια φορτηγάκι, μεταφορέας. Ήταν Κυριακή και μου έκλεισαν την πόρτα στα μούτρα κι έκανα μεταβολή και μένω εδώ, επειδή δεν έδινα τα πολλά λεφτά, όπως παλιά. Δεν μου μιλάει ούτε στο δρόμο, κάνει μεταβολή και φεύγει»

Και μονολογεί: «Διαζύγιο δεν έχω πάρει, τι να το κάνω στα 71 μου. Α ρε τυραννίδα που τραβάς ρε Παναγιώτη. Έχω δυο κόρες η μία είναι στα 47 και η άλλη στα 50. Το σπίτι πήγε στην κόρη τη μεγάλη και η άλλη μένει σε χωριό μακριά από τη Μυτιλήνη. Στο δικό μου μένει η γυναίκα μου. Τη φορούσα πριν από δύο μήνες ακόμα τη βέρα μου, μετά την έβγαλα, και τι νόημα είχε;»


Τα ελάχιστα εκατοστά χώρου που έχει για να πλαγιάσει ο 71χρονος κ. Παναγιώτης. Πάνω στο τιμόνι δεκάδες πλαστικές σακούλες παραγεμισμένες με τα ρούχα του.

Προσωρινές λύσεις

Εξηγεί, παράλληλα: «Στο ΚΑΠΗ πήγαινα για μπάνιο, αλλά επειδή είναι χειμώνας και κάνει κρύο, πηγαίνω στη νύφη μου, αλλά δεν θέλω να υποχρεώνομαι ούτε εκεί. Με βοήθησε ο αντιδήμαρχος κ. Κατσαρός, αλλά δεν υπάρχει θέση στις παλιές εργατικές κατοικίες, τώρα σε μια αποθήκη που είχε βρει ο πρώην δήμαρχος κ. Βουνάτσος πηγαίνω το βράδυ γιατί έχει κρύο, αλλά δεν έχει τουαλέτα. Πήγα στην κ. Γόμου, αλλά όλα τα σπίτια έχουν διατεθεί. Προσπάθησε να βοηθήσει με μία ΜΚΟ, η οποία όμως δεν ανταποκρίθηκε. Η αντιδήμαρχος  κ. Αντωνέλλη μου πρότεινε λύση στο γηροκομείο της Αγιάσου. Εγώ όμως δεν είμαι κουτσός ή στραβός. Το ίδιο και από τις κοινωνικές υπηρεσίες του Νοσοκομείου, να πάω στην Αγιάσο, ε, δεν πάω»

«Τι να κάνω…»

«Δυο κατοστάρια παίρνω κάθε μήνα από το Εισόδημα αλληλεγγύης. Σύνταξη ακόμα δεν δικαιούμαι; Το 2012 σταμάτησα να δουλεύω» αναρωτιέται που ακόμα δεν έχει καταφέρει να πάρει τη σύνταξη γήρατος.

Ένας περαστικός που με τα αυτοκίνητό του έκλεισε την πόρτα του φορτηγού, μας βλέπει που μιλάμε και τον θυμάται. «Ήταν 2011 που έκανες τη μετακόμισή μου στο σπίτι μου στο αεροδρόμιο, τι κάνεις;» τον ρωτά. «Τι να κάνω» του απαντά, «εδώ μες στο φορτηγάκι κοντά οχτώ χρόνια μένω…». «Μάλιστα» του απαντά ο περαστικός, κατεβάζει το κεφάλι του και φεύγει, λέγοντας «Υγεία να έχουμε, κι ο Θεός θα τα βολέψει». Άραγε πώς θα μπορούσε να βοηθήσει;

Η αντιπεριφερειάρχης

Η αντιπεριφερειάρχης, Κοινωνικής Μέριμνας, Καλλιόπη Γόμου εξηγεί ότι επί δύο μήνες καθημερινά προσπαθούσε να βρει λύση, ώστε να μην ξεπαγιάζει ο άνθρωπος στο κρύο φορτηγό. «Εκανα ό,τι μπορούσα. Δεν γίνεται αυτός ο άνθρωπος στην ηλικία του να μένει έξω. Όμως τα διαμερίσματα που διαθέτει η Περιφέρεια στους απόρους δεν είναι διαθέσιμα. Μακάρι να βρεθεί λύση, να προσφερθεί κάποιος και να βοηθήσουμε όλοι μαζί για να έχει αυτός ο άνθρωπος ένα μέρος να πλαγιάσει και να κάνει μπάνιο.»

Όσοι επιθυμούν να βοηθήσουν ή να συνδράμουν, μπορούν να καλέσουν τον κ. Παναγιώτη 6934921781.

Top