Απαστράπτουσα και ωραία, ως μόλις να βγήκε από το κομμωτήριο, η κυβερνητική εκπρόσωπος χαμήλωσε το βλέμμα, χαμογέλασε με νόημα και με επιμελώς μελετημένο τόνο φωνής, απάντησε... «...δεν έχει συζητηθεί, αλλά και δεν αποκλείεται...».

Η ερώτηση (στημένη ασφαλώς, γιατί πώς να του ήρθε έτσι ξαφνικά και απότομα του δημοσιογράφου) αφορούσε στο αν η Κυβέρνηση σκοπεύει να κάνει δημοψήφισμα για τις συνταγματικές μεταβολές τις οποίες προτίθεται να δρομολογήσει.

«Δεν έχει συζητηθεί, αλλά και δεν αποκλείεται». Δηλαδή, αφού δεν έχει συζητηθεί, αυτό το «δεν αποκλείεται» τί το 'θελε; Το σκέφτηκε εκείνη την ώρα μοναχή της, το είχε ερευνήσει αυτοπροσώπως προηγουμένως, της ξέφυγε; Τίποτα από αυτά, να είστε σίγουροι.

Είναι προφανές ότι άλλο ένα παιχνίδι πρόκειται να παιχτεί στις πλάτες μας, άλλη μια εξαπάτησή σε βάρος μας στήνεται μεθοδικά και με σύστημα δοκιμασμένο. Ο «κυρίαρχος Λαός» θα κληθεί να αποφασίσει αυτό που η κυβέρνηση έχει ήδη αποφασίσει. Αλλά και αν δεν αποφασίσει, δεν χάλασε και ο κόσμος...

Τα πάντα είναι θέμα ερμηνείας της λαϊκής βούλησης. Ο Λαός, παραδείγματος χάριν, μπορεί να ψηφίσει «Όχι» σε ένα ερώτημα, αλλά η ορθή ερμηνεία να είναι «Ναι». Το θέμα είναι τί συμφέρει στην Κυβέρνηση. Στον Τσίπρα, τον Κατρούγκαλο, το Φλαμπουράρη και τα άλλα τα παιδιά.

Η μεθόδευση ξεκίνησε και εξελίσσεται σύμφωνα με το σχέδιο. Ο πρόεδρος της Βουλής, πήρε κάποιες προσεκτικές αποστάσεις, η εκπρόσωπος επανήλθε την επομένη διορθωτικά τάχα, αλλά είπε τα ίδια πράγματα με άλλα λόγια, το Μαξίμου σιωπά και ο μέγας Κουρουμπλής, στα καλά καθούμενα έκανε την ιδιαιτέρως βαρυσήμαντη δήλωση ότι είναι υπέρ της άμεσης εκλογής του Προέδρου... Το νερό μπήκε στο αυλάκι...

Οι καθ' έξιν συνταγματολογούντες ξεσκονίζουν τα περί δημοψηφισμάτων και ετοιμάζουν τις τοποθετήσεις τους, ενώ οι πραγματικοί και κατ' επάγγελμα συνταγματολόγοι τραβάνε τα μαλλιά τους. Αλλά και τούτο πολύ λίγη σημασία έχει. Το τελευταίο που μπορεί να ενδιαφέρει αυτή την Κυβέρνηση είναι η νομιμότητα μιας απόφασης. Εάν αυτή δεν συνάδει με το Σύνταγμα, τόσο το χειρότερο για το Σύνταγμα.

Δουλειές να 'χουμε, να περνάει ο καιρός, να αποσπάται η προσοχή του κόσμου, να ζεσταίνουμε τις καρέκλες μας, μέχρι να δούμε τι θα κάνουμε μπας και ξαναβγούμε.... Δύσκολο το βλέπω βέβαια... Δύσκολο, γιατί κάθε μέρα που περνά, τους παίρνουμε και πιο πολύ χαμπάρι.. Μας κούρασαν με τα ψέματα, τις μεγαλοστομίες, τις φανφάρες και τα καμώματά τους. Και γιατί δεν πάει άλλο, βρε αδερφέ. Δεν πάει!