Δυο μέρες πριν το παιγνίδι της Κυριακής της Καλλονής, είχαμε προτρέψει τους φιλάθλους να έρθουν στο γήπεδο, πρώτον γιατί θα δουν να αγωνίζεται μια ομάδα με νεανική ραχοκοκαλιά που βγάζει πάθος και φιλότιμο, και αξίζει επομένως τη συμπαράσταση όλων μας, και δεύτερον γιατί πιθανότατα θα δουν και… μπάλα!

Δεν ισχυριζόμαστε βέβαια ότι ο σχεδόν διπλάσιος κόσμος που βρέθηκε στον Ταρλά σε σχέση με προηγούμενα παιγνίδια οφειλόταν στη… δικιά μας προτροπή! Για όποιο λόγο κι αν ήρθαν όμως, σταθεροί και λιγότερο σταθεροί υποστηρικτές της ομάδας, σίγουρα θα συμφώνησαν πως άξιζε τελικά τον κόπο.

Μια καλοδουλεμένη ομάδα από έναν δικό μας άνθρωπο, τον Δημήτρη Γαβαλά, που αν μη τι άλλο κατάφερε να ενώσει και να εμπνεύσει την ομάδα κάτω από δύσκολες συνθήκες, έδειξε να πιστεύει στον εαυτό της και δικαιώθηκε, κάνοντας το στόχο της παραμονής να φαίνεται δύσκολος μεν, εφικτός δε.

Τηλεγραφικά τώρα για την οικονομία του χώρου:

- Η κούραση από τα συνεχόμενα παιγνίδια ήταν προς το τέλος του αγώνα παραπάνω από εμφανής, αφού η ομάδα δεν έχει την πολυτέλεια των πολλών επιλογών. Όμως ισοσταθμίστηκε με το παραπάνω με το πάθος όλων των παιδιών.

- Με κίνδυνο να αδικήσουμε κάποιους από ένα γενικά καλό σύνολο, ας σταθούμε από τους έμπειρους στη σταθερότητα στα τελευταία παιγνίδια του Ρεπετσά, που δίνει σιγουριά στην ομάδα, και στην πολύ καλή κάλυψη του «άσσου» από τον Παπαδόπουλο απόντος του τραυματισμένου Μανιάτη. Από τους υπόλοιπους νεοαποκτηθέντες ο Σισέ δείχνει διάθεση αλλά και ξέρει μπάλα. Εκτίμησή μας ότι, επειδή είναι παίκτης με φαντασία, όσο γνωρίζεται με τους υπόλοιπους θα προσφέρει περισσότερο.

- Υπάρχουν όμως και οι ελπιδοφόροι πιτσιρικάδες μας. Σήμερα δεν θα σταθούμε τόσο στους ταλαντούχους Λαμπράκη, Ευαγγελιδάκη και τ’ άλλα παιδιά, αλλά στην πιο μεστή από ποτέ εμφάνιση του MVP του αγώνα Γιώργου Σοφιάνη, που πέρα από τις μάχες που έδωσε κόντρα σε όλη τη αντίπαλη άμυνα, έβαλε το δεύτερο γκολ και από τον ίδιο ξεκίνησε και το πρώτο. Γερό να είναι το παλληκάρι και να συνεχίσει να δουλεύει με το κεφάλι κάτω, αλλά θα την πούμε τη βαριά κουβέντα: Μας φαίνεται πως η ομάδα απέκτησε καινούργιο… Χουάνμα βγαλμένο από τα σπλάχνα της.

- Για να μη λέμε μόνο επαίνους, ας μας επιτραπεί μια φιλική παρατήρηση. Ίσως χρειάζεται λίγο περισσότερο αγωνιστική πειθαρχία στο να βγαίνει η μπάλα από την άμυνα «με τη μία», αφού μια τάση ορισμένων παιδιών για το κάτι παραπάνω μπορεί να δημιουργεί αναίτιους κινδύνους.

ΥΓ. Μετά από τα παραπάνω, το να ξαναπούμε σε όλους τους φίλους «ελάτε στο γήπεδο» φαντάζει περιττό. ΥΓ2. Στο προηγούμενο άρθρο μας μας εγκάλεσε ένας φίλος, γιατί λέει δεν είπαμε «πάτε στο γήπεδο και για τον Αιολικό». Μα είναι αυτονόητο, φίλε, ότι κάθε υγιής φίλαθλος που δεν φορά παρωπίδες στηρίζει όλες τις λεσβιακές ομάδες κι ας έχει την όποια οπαδική του προτίμηση. Εμείς γράψαμε απλά ότι είναι αμαρτία μια νεανική κατά βάση ομάδα, που παλεύει να μείνει στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία του ποδοσφαίρου μας, να αγωνίζεται μπροστά σε σχετικά λίγους φιλάθλους.

 

Παναγιώτης Μυριτζής