Ο κόσμος των μεταναστών είναι σήμερα χωρισμένος στα δύο. Για την ακρίβεια υπάρχουν δύο κόσμοι διαφορετικοί, αντίθετοι, βαθιά χωρισμένοι. Στη χώρα μας ζουν Άραβες, Παλαιστίνιοι, Πακιστανοί, Αιγύπτιοι κ.λπ.

Μετά την ακύρωση της συγχώνευσης της Εθνικής με τη Eurobank από την τρόικα, πρέπει να βγάλουμε ορισμένα συμπεράσματα για το πού οδηγείται το τραπεζικό σύστημα στη χώρα μας και πώς αυτή η επερχόμενη μετάλλαξή του θα επηρεάσει το μέλλον της εθνικής μας οικονομίας.

Κάθε εποχή έχει το δικό της τοτέμ. Το τοτέμ της δικής μας εποχής είναι ο επενδυτής.

Φανταστείτε έστω για λίγο τι θα παθαίναμε αν φεύγαμε από το Ευρώ. Αναλογιστείτε τον εφιάλτη που θα ζούσαμε. Πρώτα από όλα θα είχαμε πολύ μεγάλη μείωση μισθών. Κίνας θα λέγαμε, για να μην πούμε Βουλγαρίας. Θα έπεφταν μέχρι τα 400 έως 500 ευρώ το μήνα (αντιστοιχία σε δραχμές εννοείται) για ολοήμερη δουλειά, άσε που μπορεί να δουλεύαμε και να ήμασταν απλήρωτοι για μήνες.

Το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας μάλλον θα δεχθεί τη δεύτερη κατά σειρά ληστεία του μετά το περιβόητο PSI των Βενιζέλου και Παπαδήμου. Σύμφωνα με τον τότε ισχύοντα νόμο, τα ασφαλιστικά ταμεία ήταν υποχρεωμένα να καταθέτουν τα αποθεματικά τους στην Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία αγόραζε αφειδώς ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που υπέστησαν τότε το πρώτο κούρεμα.

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, η Ν.Δ. καταγράφεται ρευστοποιούμενη με σοβαρή διάβρωση από τη «Χρυσή Αυγή» και ο Σαμαράς εμφανίζεται με προστιθέμενο ποσοστό αναξιοπιστίας. Η εικόνα της τρικομματικής κυβέρνησης θυμίζει την κυβέρνηση Παπανδρέου ακριβώς ένα χρόνο πριν καταρρεύσει.

Κάθε φορά που εξαπολύεται μια νέα γενική επίθεση στα κοινωνικά δικαιώματα, οι τροϊκανοί και οι κυβερνητικοί υποστηρικτές τους επιχειρούν να προκαλέσουν κλίμα πλαστής αισιοδοξίας, ώστε να δικαιολογήσουν τη βαναυσότητα των μέτρων δημιουργώντας ψευδαισθήσεις ότι υπάρχει φως στο τούνελ.

Ο πρωθυπουργός μας, όχι μόνο αποκήρυξε το αντιμνημονιακό του παρελθόν ενώπιον της κ. Μέρκελ που του ζήτησε «η κυβέρνηση να υλοποιήσει όσα έχει υποσχεθεί», αλλά «ξέχασε» να αναφερθεί και στην επιμήκυνση, που την είχε κάνει σημαία του κατά την προεκλογική περίοδο, όχι μόνο αυτός, αλλά και οι άλλοι δύο της συγκυβέρνησής του.

Τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης, έχοντας προεκλογικά πορευθεί με την αυταπάτη της επαναδιαπραγμάτευσης και βλέποντας τώρα να μη βγαίνουν οι λογαριασμοί, αποφάσισαν, αντί να λογαριαστούν με την τρόικα, να λογαριαστούν με την κοινωνία.