Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης. Με τη χρήση της αποδέχεστε αυτόματα την χρήση των cookies. ΠληροφορίεςΚλείσιμο

Χρονογράφημα

  • Ο Θοδωρής

    Η χήρα μάνα μου, Οκτώβρη του 1946, από το νησί πήγαινε εμένα και ένα απ’ τ’ αδέρφια μου, οχτώ κι εννιά χρονώ, στην Αθήνα. Στο «Μιαούλης» ανταμώσαμε το ψυχογιό της, Δημητρό, φαντάρο.

     
    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Ενδοστρέφεια

    Την περασμένη βδομάδα χιόνισε. Απόγευμα Δευτέρας, λεπτές νιφάδες γέμισαν τη ζακέτα μου, μόλις άνοιξε η πόρτα του αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα να θυμίζω χιονάνθρωπο πριν φτάσω στην είσοδο της πολυκατοικίας, μόλις πενήντα μέτρα απόσταση. Ως το βράδυ, το έστρωσε: καθόμουν στο τζάμι, με το καλοριφέρ στο φουλ και κοιτούσα το χιόνι να πέφτει και να σκεπάζει τα πάντα. Χαλαρά. Μόλις είχε ανακοινωθεί ότι την επόμενη μέρα τα σχολεία θα παρέμεναν κλειστά κι επομένως είχα στη διάθεσή μου ένα ωραίο απόγευμα και ένα ακόμη ωραιότερο πρωινό, χωρίς καμία απολύτως υποχρέωση!

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Σοβαροί πολιτικοί, ποιοι;

    Λίγο - πολύ όλοι μας ετούτο μονολογούμε ή και λέμε αγανακτισμένοι, πως όλοι οι τελευταίοι πολιτικοί ρέκτες ή και κατακτητές της εξουσίας στον τόπο μας, έδειξαν μια ασύστολη ασυνέπεια και ψευδεπίγραφη συνθηματολογία ώσπου να αναρριχηθούν στην εξουσία και να απολαύσουν την πολυπόθητη πολυθρόνα.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Απέναντι του βουνού

    Το κέντρο της Αθήνας κρύβει πάντα μικρές ευχάριστες εκπλήξεις, από κείνες που σε ζεσταίνουν μέσα στο κρύο και κάνουν την καρδιά σου να ζωντανεύει, όταν απολαμβάνεις την ομορφιά της τέχνης και συνάμα ξεχειλίζεις από τις αναμνήσεις σου. Εκείνο το σκοτεινό απόγευμα κατηφορίσαμε με μια φίλη, την Αγίου Κωνσταντίνου και τρυπώσαμε στο φιλόξενο εκθεσιακό κέντρο του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης, να γλιτώσουμε από το κρύο που μας πιρούνιαζε και να επισκεφτούμε την πρόσφατη έκθεση ζωγραφικής του Χρόνη Μπότσογλου, που ονομάζεται «Απέναντι του βουνού», λίγο πριν το ταξίδι της στη Θεσσαλονίκη.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Ήρθανε τα Φώτα, τότε...

    Ξέρεις, τα πλούτη μας στο Σφηναράκι είναι λίγα αλλά σπουδαία και για να ξεκαθαρίσω ευτύς τη θέση μου, σου εμπιστεύομαι φίλε μου και συμπατριώτη, πως δεν είναι οι δραχμές τότε, μηδέ και τα ευρώ σήμερα. Όοχι! Το μεγάλο αγαθό μας, είναι πως αφήνουμε το ρολόι σε μιαν άκρη και μετά το ψάχνουμε.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Στα γρανάζια της γραφειοκρατίας

    Η τελευταία εργάσιμη του παλιού χρόνου, με βρήκε ανάμεσα στους πρώτους, που συνωστίστηκαν, χαράματα, έξω από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, για να προλάβουν τις προθεσμίες για την αναγνώριση χρόνου προϋπηρεσίας. Έξι το πρωί, μέσα στην παγωνιά, ενώ η ανάσα μου άχνιζε, όπως ο διπλός ελληνικός που κρατούσα, βρέθηκα να ανταλλάσσω αστεία, να κάνω επιτόπιο ελαφρό τροχαδάκι, για να ζεσταθώ, χωρίς να χάσω τη σειρά μου.

     
    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Η ζωή και τα έργα τ’ Γιαννέλ’ (Β΄ μέρος)

    Όπως είπαμε και στο προηγούμενο σημείωμα, ο Γιάννης είναι καλό παιδί και κυρίως καλός νοικοκύρης. Μια από τις αδυναμίες του, είναι το χωριό. Του αρέσει πολύ το χωριό αν και ζει και «δουλεύει» στη Μυτιλήνη. Έτσι πολλά πρωινά οι χωριανοί τον βλέπουν να περιποιείται το μπαχτσέ του, τις κότες και τα λίγα προβατάκια που διατηρεί.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Ο Απολογισμός

    Από παιδί κρατούσα ημερολόγιο. Αυτό φυλλομετρώ την παραμονή κάθε καινούργιου χρόνου, κάνοντας έναν μικρό απολογισμό. Μετά από χρόνια κατέστρωσα έναν κατάλογο με όσα πρέπει να έχει μια χρονιά, για να αξίζει μια θέση στις αναμνήσεις μας. Λέει περίπου ότι απαιτείται να περιέχει αλλαγές στην καθημερινή πραγματικότητα, αναθεωρήσεις στον τρόπο που θυμόμαστε το παρελθόν και ισχυρές συγκινήσεις. Ευχάριστες ή δυσάρεστες δεν έχει καμία σημασία.

     
    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Η ζωή και τα έργα τ’ Γιαννέλ’ (Α΄ μέρος)

    Ο Γιάννης είναι καλό παιδί και κυρίως καλός νοικοκύρης. Η μάνα του και η πεθερά του, έχουν να λένε πόσο εργατικό και προκομμένο είναι το παιδί τους και πόσο πασχίζει για την οικογένειά του. «Του Γιαννέλ’, τσι του Γιαννέλ’», λένε όπου βρεθούν και όπου σταθούν και στάζει μέλι το στόμα τους.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Αξέχαστα Σφηναριώτικα Χριστούγεννα

    Κείνο το βράδυ, 23 Δεκέμβρη 1978, σ’ ετούτο το ακριτικό κι ασυμβίβαστο θαλασσοχώρι, το Σφηναράκι, καμιά δεκαριά βασανισμένοι ξωμάχοι π’ αποσπερίζανε στου Καπεταναντώνη του Χόχλακα τον καφενέ, τσουγκρίζανε αναντρανιστά το τρίτο ποτηράκι τσικουδιά μαζί μου για τα καλωσορίσματα, που είχα φτάσει μετά τέσσερις ώρες οδήγηση στο τσουχτερό κρύο, από Ηράκλειο, όταν κάποιος έσκασε το μυστικό.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν

    Εδώ είμαστε λοιπόν! Παραμονές των Χριστουγέννων, σε ένα ευρωπαϊκό τοπίο ζοφερό, καθώς  οι τρομοκρατικές επιθέσεις που πέρσι μπήκαν στη ζωή μας, όπως φαίνεται ήρθαν, για να μείνουν! Παραμονές Χριστουγέννων με αστέγους και πρόσφυγες, με αγωνίες οικονομικές, με στολισμένη και φωτισμένη αγορά, με πολύ κόσμο να κυκλοφορεί και λίγο να ψωνίζει και με την κυκλοφοριακή συμφόρηση να ενσκήπτει το τελευταίο δίμηνο στους αθηναϊκούς δρόμους.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Μια αληθινή ιστορία!

    Ήταν ακόμη μαθητής του Γυμνασίου. Προς χαρτζηλικισμόν για το τσιγάρο, που το ‘χεν αρχίξει παιδιόθεν, έκαμεν την τέχνην του βιβλιοδέτη. Δεξιοτέχνης και επινοητικός. Ταίρι δεν είχε στα τέτοια. Ναι, ήταν παραμονές εορτών, κάποια χρονιά απ’ τις δύστηνες. Τα σχολεία κλειστά. 

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Οι προθεσμίες

    «Θα σου δώσω μισή ώρα προθεσμία να το σκεφτείς, μήπως αλλάξεις γνώμη και δεν σε τιμωρήσω» έλεγε πάντα η μητέρα μου. Η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα πρακτικά τη σημασία της ήταν ένα καλοκαίρι που άργησα να ξυπνήσω. Ακόμη με θυμάμαι να παρακολουθώ από το μόλο, με τα κουβαδάκια στο χέρι, τη βάρκα με τους γονείς μου να κατευθύνεται στο νησί…. Στις διαμαρτυρίες μου απάντησαν ότι αν πραγματικά ήθελα πολύ να τους ακολουθήσω, έπρεπε να είχα ξυπνήσει εγκαίρως.

     
    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • «Μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα» για τεθνεώτες και …ημιθανείς

    Α. Τσίπρας: «Είναι ντροπή, είναι καταισχύνη! Σας παίρνουν το ψωμί από το τραπέζι και σας δίνουν τα ψίχουλα!»

    (2014. Ομιλία του, τότε, αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όταν ο, τότε, πρωθυπουργός Α. Σαμαράς μοίραζε το δικό του «πλεόνασμα»).

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Η ανακάλυψη των ονομάτων των εθελοντών στρατιωτών της Λεσβιακής Φάλαγγας και του Πλωμαρίτη ιδρυτή της

    Την ερχόμενη Πέμπτη, 8-12-2016, στις 18.30, θα παρουσιασθεί στο Πειραματικό Λύκειο Μυτιλήνης, ο τόμος του περιοδικού «Λεσβιακά» του 2016, με τίτλο: «Πρακτικά Συνεδρίου Ιστορίας “Λέσβος 1912: Από την οθωμανική στην ελληνική επικράτεια”, Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, 8-10 Νοεμβρίου 2012», όπου περιέχεται και η εισήγηση της συζύγου μου Κωνσταντίνας Βάκκα, με τίτλο: «Τα ονόματα των ανδρών της Λεσβιακής Φάλαγγας και η συνέντευξη του οργανωτή-ταμία Ευστρατίου Ι. Αθανασιάδη στον Αμερικανικό τύπο».

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Θε μου και να ξανάρχονταν κείνα τ’ Αγιασώτικα ξημερώματα!

    Σύναυγα πετάχτηκα, κατά που το συνηθίζω, μην χαράξει η καινούργια μέρα, τούτο το Θεϊκό δώρο, και μ’ εύρει στα στρωσίδια χουζουρεμένο. Σμιλεμένη βλέπεις στο μεδούλι μου, απόμεινε η δραματική κουβέντα του θεατράνθρωπου και φίλου μου Αλέκου Γαλανού όταν, απρόσμενα, χτυπήθηκ’ απ’ την επάρατο νόσο.

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • Η μαύρη Παρασκευή

    Όταν το πρωτοακούς, μεταφρασμένο, ο νους σου πηγαίνει εντελώς άστοχα α) στην 21η Απριλίου του 1967 -«και ξημερώνοντας Παρασκευή» γράφει ο Μάνος Ελευθερίου, β) στη Μεγάλη Παρασκευή -«και σκότος εγένετο από ώρας έκτης έως ώρας ενάτης» αναφέρεται στο ιερό Ευαγγέλιο, γ) στην Παρασκευή που μας επιβλήθηκαν τα capital controls, δ) άντε και σ’ αυτήν, την πιο πρόσφατη, της τρομοκρατικής επίθεσης στο Μπατακλάν! 

    ΣΧΟΛΙΑ (0)
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Pages