Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Τρίτη, 06 Φεβρουαρίου 2018 - EmprosNet.gr
Κατηγορία Αστυνομία
- 06|02|2018 20:06

Οργανωμένη επιχείρηση του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Μυτιλήνης συνέλαβαν, με την πολύτιμη συνδρομή αστυνομικού σκύλου, τρία άτομα στη Μυτιλήνη το Σάββατο (3/2), έπειτα από κατάλληλη αξιολόγηση και αξιοποίηση στοιχείων εις βάρος τους.
Πρόκειται για τρεις Έλληνες, ηλικίας 26, 31 και 44 ετών, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία κακουργηματικού χαρακτήρα για κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών. Συγκεκριμένα, σε δύο σπίτια στη Μυτιλήνη, τα οποία οι προαναφερόμενοι είχαν μισθώσει και χρησιμοποιούσαν, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν τρεις ανισοβαρείς αυτοσχέδιες συσκευασίες, που περιείχαν ποσότητες ακατέργαστης κάνναβης (χασίς), συνολικού βάρους 376 γραμμαρίων περίπου, καθώς επίσης δύο τμήματα χαρτιού, εμποτισμένα με ναρκωτική ουσία, ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας, μεταλλικός τρίφτης, 19 κενές νάιλον συσκευασίες και 50 πακέτα τσιγαρόχαρτα.
Επίσης, στο πλαίσιο των ερευνών, βρέθηκαν στην κατοχή των συλληφθέντων, καθώς και στο αυτοκίνητο του 31χρονου και κατασχέθηκαν δύο αυτοσχέδιες συσκευασίες με μικροποσότητες ακατέργαστης κάνναβης (χασίς), ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας, τέσσερα κινητά τηλέφωνα, κάρτες SIM, καθώς και το κλειδί της μίας οικίας.
Σημειώνεται, ότι σύμφωνα με ανακοίνωση της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Βορείου Αιγαίου από την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης, προέκυψε ότι οι παραπάνω ναρκωτικές ουσίες προορίζονταν για διάθεση σε τρίτους, έναντι χρηματικής αμοιβής. Προανάκριση διενεργείται από την Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Μυτιλήνης.


Ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα με υλικές ζημιές
Και μεθυσμένος και χωρίς δίπλωμα!

Δεν φτάνει που είχε πιει κάτι παραπάνω από το επιτρεπτό, οδηγούσε χωρίς την απαιτούμενη άδεια ικανότητας οδήγησης και ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα.
Ο λόγος για έναν αλλοδαπό, ηλικίας 33 ετών, ο οποίος συνελήφθη στη Μυτιλήνη για παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, το πρωί της Τρίτης (6/2), από αστυνομικούς του Τμήματος Τροχαίας Μυτιλήνης.
Συγκεκριμένα, ο 33χρονος, οδηγώντας Ι.Χ. επιβατικό αυτοκίνητο σε δημοτική οδό της πόλης, ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα υλικών ζημιών, ευρισκόμενος όπως εξακριβώθηκε υπό την επήρεια αλκοόλ, ενώ στερούνταν και της απαιτούμενης άδειας ικανότητας οδήγησης. Το Τμήμα Τροχαίας Μυτιλήνης διενεργεί προανάκριση.

Κατηγορία Οικονομία
- 06|02|2018 16:21

 

Όπως ενημέρωσε ο Συντονιστής για το σεισμό στη Λέσβο, Βασίλης Τεντόμας, παρελήφθησαν προχτές από το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής (ΣΑ) και από την Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων οι οκτώ αρχιτεκτονικές μελέτες για ισάριθμα σχολικά κτίρια του νησιού που υπέστησαν βλάβες από τον σεισμό της 12.6.2017 και για τα οποία έχει αναλάβει την εκπόνηση των μελετών και την κατασκευή των αντίστοιχων έργων η ΚΤΥΠ (πρώην ΟΣΚ).Πρόκειται για τα σχολικά κτήρια του ΕΠΑΛ Πλωμαρίου, του Δημ. Σχολείου Μεγαλοχωρίου και του νηπιαγωγείου Μεγαλοχωρίου, του 1ου Δημ. Σχολείου Πλωμαρίου, του Δημ. Σχολείου Πολιχνίτου και του νηπιαγωγείου Πολιχνίτου, του νηπιαγωγείου Τρύγονα και του Δημ. Σχολείου Πλαγιάς. Η δέσμευση λοιπόν της κυβέρνησης για την αποκατάσταση των «κόκκινων» σχολείων, υλοποιήθηκε κατά το ήμισυ και μετά την έγκριση των αρχιτεκτονικών μελετών θα ακολουθήσει η υποβολή φακέλων στην Υπηρεσία Δόμησης Λέσβου για την έκδοση των οικοδομικών αδειών. Υπενθυμίζεται ότι για τα έργα αυτά έχει εγκριθεί από το ΠΔΕ κονδύλι 3,5 εκατ. ευρώ και σημειώνεται ότι τα δημοτικά σχολεία Πολιχνίτου και Πλωμαρίου είναι κηρυγμένα διατηρητέα και γι' αυτό οι αρχιτεκτονικές μελέτες θα πρέπει να εγκριθούν από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων και να ακολουθήσει σχετική απόφαση της υπουργού Πολιτισμού.Επιβάλλεται λοιπόν μετά το πρώτο σημαντικό βήμα , με την εκπόνηση των μελετών, να ακολουθήσουν το συντομότερο δυνατόν τα επόμενα βήματα των εγκρίσεων και το μείζον της κατασκευής των εργασιών αποκατάστασης ωστε η προσωρινή λύση των λυομέμων αιθουσών να μη μακροημερεύσει!

 

- 06|02|2018 15:59

 

O Στρατής Φραντζέσκος εδώ και λίγο καιρό είναι πια συνταξιούχος αρχιτέκτονας, αφού συμπλήρωσε 35 χρόνια, υπηρετώντας από πολλά μετερίζια την αγαπημένη του επιστήμη. Πάντα ανήσυχος και δημιουργικός, παρακολουθεί από κοντά τα δρώμενα τόσο στη Μυτιλήνη όσο και στη γενέθλια γη της Πέτρας, στην οποία αναφέρεται και το νέο του βιβλίο. Μετά, λοιπόν, από τους «Υδρόμυλους της Λιγώνας» ήρθε και ένα ακόμα βιβλίο -κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μύθος»- που ζυμωνόταν αρκετά χρόνια. Η συζήτηση που ακολουθεί έχει ως θεματικό άξονα την Πέτρα του Στρατή Φραντζέσκου.

Tι ήταν αυτό που σας παρακίνησε να γράψετε για τη «δική σας Πέτρα»;
«Την πληρέστερη απάντηση θα την βρει ο αναγνώστης διαβάζοντας το βιβλίο.
Θα προσπαθήσω να είμαι όσο το δυνατόν αντικειμενικός, επειδή αυτόματα μπαίνει το ερώτημα, πόσο αντικειμενικοί μπορεί να είμαστε όταν αφηγούμαστε κάτι προσωπικό. Αναγκαστικά βέβαια το περιεχόμενο της συνέντευξης είναι τέτοιο, πόσο μάλλον ο τίτλος της έκδοσης, που προϊδεάζει εξ αρχής ότι πρόκειται για κάτι πολύ προσωπικό.
Αναφέρομαι στο γενέθλιο τόπο μου, την Πέτρα όπως τη βίωσα σε μια συγκεκριμένη εποχή, αλλά ταυτόχρονα και σε κάθε “πέτρα” που κουβαλάμε μέσα μας.
Αφορούσε μια εσωτερική επιθυμία που με απασχολούσε πολύ καιρό, για πολλούς λόγους. Αυτή η επιθυμία αργότερα έγινε ανάγκη.
Με παρακίνησαν βέβαια και ορισμένα συγγενικά, αλλά και φιλικά πρόσωπα με τα οποία κουβέντιαζα τις αναμνήσεις αυτής της εποχής, των νεανικών μας χρόνων, μια εποχή μεταβατική και ενδιαφέρουσα από πολλές πλευρές.
Ήμουν πολύ διστακτικός στην αρχή επειδή πιστεύω ότι με οτιδήποτε καταπιάνεσαι θα πρέπει να είσαι σχολαστικός και να το γνωρίζεις καλά. Έτσι ήμουν και στη δουλειά μου. Πορευόμουν με το αξίωμα: “Ποτέ να μη λες ότι έμαθες”.
Όταν μπήκα στη διαδικασία της συγγραφής παιδεύτηκα αρκετά, αφού δεν ήμουν εξοικειωμένος με το γράψιμο. Η επιθυμία όμως να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου ήταν έντονη. Τα κείμενα γράφτηκαν μια φορά πριν από χρόνια στην αρχή της κρίσης. Τα έγραψα όπως ήταν αποτυπωμένα στο νου και δεν θέλησα να τα επεξεργαστώ.
Επιθυμούσα να τα μεταφέρω από τη μνήμη στο χαρτί αυτούσια, με τη μορφή και τις ιδιαιτερότητες του προφορικού λόγου. Πιστεύω ότι θα έχαναν την αυθεντικότητα και την ομορφιά που έχει κάθε τι το ημιτελές και ανεπεξέργαστο».

Εξηγήστε μας τον υπότιτλο «Μύθοι και πραγματικότητες μιας άλλης εποχής»;
«Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι η μνήμη με το πέρασμα του χρόνου έχει τη τάση να εξωραΐζει τα δυσάρεστα και να ομορφαίνει ακόμα πιο πολύ τα ευχάριστα, να τους δίνει μερικές φορές μια παραμυθένια διάσταση. Πιθανόν να έπεσα και λίγο ηθελημένα σ’ αυτή την παγίδα. Είμαστε μια γενιά που μεγαλώσαμε με τα παραμύθια, με τον προφορικό κυρίως λόγο στο οικογενειακό και στο κοινωνικό περιβάλλον. Ζήσαμε σε μια εποχή που ούτε τηλεόραση υπήρχε, ούτε διαδίκτυο και κινητά, ακόμα και το ραδιόφωνο ήταν είδος πολυτέλειας, το πικ-απ για τα πάρτι σίγουρα δανεικό. Πέραν από το πόσο αντικειμενικός μπορεί να είναι ο λόγος, πιστεύω ότι η αφήγηση εμπεριέχει αναγκαστικά και τον μύθο. Στις προθέσεις μου ήταν να μεταφέρω το κλίμα της εποχής μου στους νεώτερους με αυτό τον τρόπο. Διαφορετικά θα επρόκειτο για μια ιστορική ή λαογραφική έρευνα που ήδη έχει πραγματοποιηθεί με εξαιρετικά σχολαστικό τρόπο από τον φίλο, συγχωριανό καθηγητή και ιστορικό Νίκο Σταυρίδη. Πρόκειται για μια τεκμηριωμένη μελέτη που φώτισε αρκετά την ιστορία του οικισμού. Πάντως, είναι πολύ σημαντικό οι νεώτεροι που κατοικούν έναν τόπο να μην είναι αποκομμένοι από το πρόσφατο παρελθόν. Διαπίστωσα ότι το έχουν ανάγκη».

Εάν σας ζητούσαν να επαναφέρετε κάτι από τη «δική σας Πέτρα» που σήμερα εκλείπει, ποιο θα ήταν αυτό;
«Το ερώτημα είναι υποθετικό. Τα πάντα αλλάζουν, άλλα προς το καλύτερο κι άλλα προς το χειρότερο, το ζητούμενο είναι προς τα πού γέρνει η ζυγαριά ή προς τα πού θέλουμε να γέρνει και κατά πόσο αυτό είναι εφικτό και μπορεί να προδιαγραφεί.
Σίγουρα δεν μπορεί να είμαστε αδρανείς νοσταλγοί, ούτε είναι δυνατόν να ζούμε με το παρελθόν, γιατί αυτό μας εμποδίζει να δούμε μπροστά. Βέβαια δεν πρέπει να διαγράψουμε μνήμες και γεγονότα των οποίων η γνώση μάς βοηθά να πορευτούμε στο μέλλον.
Θεωρώ ότι το να επαναφέρω κάτι από τη “δική μου Πέτρα” είναι ανέφικτο.
Νοσταλγώ όμως τις φωνές των παιδιών στα καλντερίμια, τις μυρωδιές των φούρνων, τη βουή και τη ζωή της αγοράς, τα θαμπά τζάμια των καφενείων, τη ζωή στις γειτονιές, τα καΐκια που ξεφόρτωναν, το λεωφορείο που έφτανε το σούρουπο από την πόλη και χίλια δυο άλλα…».

Ο επίλογος σας έχει τίτλο: «Ρεζουμέ. Ρε ζούμε;». Θα ήθελα να το αναλύσετε λίγο.
«Πράγματι ήθελα να τελειώσω με αυτό το λογοπαίγνιο. Είναι ερώτημα που απευθύνεται στον καθένα και ειδικότερα σε όσους έζησαν αυτή την εποχή. Αφορά βέβαια και το σήμερα, το πώς διαμορφώνονται οι σχέσεις και πόσο ευτυχισμένοι μπορεί να είμαστε στην τωρινή εποχή. Προς τα πού τελικά πορευόμαστε;».

Έχετε φύγει χρόνια από το χωριό σας, και ζείτε και δραστηριοποιείστε στη Μυτιλήνη. Ποια συναισθήματα σάς προκαλεί όταν το επισκέπτεστε;
«Μερικές φορές μοιάζει σα να μην έφυγα ποτέ. Για μένα είναι κάτι παραπάνω από οικείο και νομίζω ότι είναι φυσικό. Νοιώθω ένα ξαλάφρωμα στην κουβέντα με τους ανθρώπους.
Αισθάνομαι σίγουρα περισσότερη μελαγχολία και νοσταλγία για τα αγαπημένα πρόσωπα που λείπουν, συγγενικά και μη. Στενοχωριέμαι όμως και για τα άψυχα, που ίσως από νομοτέλεια ή άλλους λόγους δεν υπάρχουν πια ή έχουν αλλοιωθεί».

Αρχιτεκτονικά η Πέτρα έχει αλλάξει ή κρατά την ταυτότητά της;
«Δύσκολο ερώτημα, που με αφορά άμεσα λόγω επαγγέλματος, όμως δεν θα ήθελα να το αποφύγω. Σίγουρα δεν είναι η Πέτρα της δεκαετίας του ΄60 ή του ΄70. Πιστεύω ότι ευτυχώς ένα σημαντικό κομμάτι της αρχιτεκτονικής της ταυτότητας, εξακολουθεί να διατηρείται.
Δεν θα ισχυριζόμουν το ίδιο για την περιαστική αγροτική γη, η οποία δέχτηκε τις επιπτώσεις της λεγόμενης “ανάπτυξης” με αποτέλεσμα να έχει υποστεί αλλαγές όπως πολλοί οικισμοί του τόπου μας και περισσότερο αυτοί που δέχτηκαν οικιστικές πιέσεις.
Ανοίγουμε όμως μεγάλη κουβέντα που δεν είναι δυνατόν να χωρέσει στα στενά περιθώρια αυτής της συνέντευξης. Πιθανόν να μας δοθεί μια άλλη ευκαιρία για να κουβεντιάσουμε πάνω σε αυτά τα θέματα. Πιστεύω ότι η κουβέντα θα είναι και περισσότερο πολιτική.
Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω, αγαπητέ Παναγιώτη για τη συζήτηση και το πάντα ενημερωμένο «Ε» για τη φιλοξενία.
Δεν ξεχνώ βέβαια ότι πριν χρόνια με προέτρεψες: “Άντε Στρατή, γράψε κάτι για τη δική σου Πέτρα…”».

Κατηγορία Πολιτική
- 06|02|2018 15:16

 

Το «θρίλερ» με την περιβόητη τροπολογία από το πώς συντάχθηκε και δεν κατατέθηκε για το σπάσιμο του ενιαίου Δήμου Λέσβου, εξιστορεί στο «Ε» ο τ. βουλευτής και υπουργός Νίκος Σηφουνάκης. Μάλιστα ο κ. Σηφουνάκης, όπως ομολογεί, εδώ και καιρό αποφεύγει συνειδητά να σχολιάζει θέσεις ή τοποθετήσεις πολιτικών προσώπων εν ενεργεία ή μη.
Όμως εκτιμά ότι τα όσα δήλωσε στην αποκλειστική του συνέντευξη στο «Ε», ο Δημήτρης Βουνάτσος, τέως δήμαρχος, νομάρχης και βουλευτής για το σπάσιμο του Δήμου, τα «όσα λέγει -που με αφορούν- είναι παντελώς ανακριβή». Και καταλήγοντας σημειώνει ότι «στην καλύτερη περίπτωση, δύναμαι να ερμηνεύσω ότι ο όποιος παραπληροφοριοδότης του (σ.σ. του κ. Βουνάτσου) ήθελε να ηρωοποιηθεί εκ των υστέρων».

Από την ψήφιση του «Καλλικράτη»
Συγκεκριμένα αναφέρει ότι από την επομένη της ψήφισης του Νόμου 3852/2010 («Καλλικράτης»), «όλα τα κόμματα (προεξάρχουσας της Νέας Δημοκρατίας), διακήρυτταν ότι θα τον καταργούσαν, και ειδικότερα για την Λέσβο κάποιοι εδεσμεύοντο ότι θα εδημιουργούντο πέντε Δήμοι».
Στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 (Μαΐου - Ιουνίου) «η “πλειοδοσία” πολλαπλασιάσθηκε, με υποψήφιο μάλιστα στο Νομό μας να διακηρύττει ότι θα παραιτηθεί αν δεν πραγματοποιούταν η δέσμευση του αυτή».

Με Σαμαρά
Στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε αμέσως μετά (Σαμαρά - Βενιζέλου), εξηγεί ο κ. Σηφουνάκης ότι δεν συμμετείχε, και ότι ανέμενε όπως όλοι, την υλοποίηση της δέσμευσης: «Μέρα με την μέρα διέβλεπα αμηχανία και απροθυμία από τα κυβερνητικά στελέχη, και με την συμπλήρωση ενός έτους από τις εκλογές (Ιούνιος 2013) ζήτησα και συναντήθηκα με τον τότε πρωθυπουργό κ. Α. Σαμαρά στο Μέγαρο Μαξίμου και με τον κ. Β. Βενιζέλο, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Αμφότεροι, με βεβαίωσαν ότι στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών -που οσονούπω θα κατατεθεί στην Βουλή- θα συμπεριλαμβάνεται οπωσδήποτε διάταξη για το “σπάσιμο” τουλάχιστον του Δήμου Λέσβου, ο οποίος αδικήθηκε κατάφορα από τον “Καλλικράτη”».

«Εις μάτην»
Παρήλθε, συνεχίζει, άλλο ένα εξάμηνο απραξίας και τον Νοέμβριο του 2013, αναφέρει ότι ζήτησε και συναντήθηκε με τον τότε υπουργό Εσωτερικών, Γιάννη Μιχελάκη, αλλά και τους υπεύθυνους του ΠΑΣΟΚ, βουλευτές κ.κ. Π. Ρήγα και Π. Κουκουλόπουλο, οι οποίοι τον διαβεβαίωσαν ότι θα υπήρχε σχετική διάταξη στο υπό κατάθεση νομοσχέδιο, σημειώνοντας του ταυτόχρονα ότι απαιτείται ειδικός χειρισμός, μια και θα αφορούσε τα μεγάλα νησιά και μόνο.
Τελικώς, νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή τρεις μήνες μετά (Φεβρουάριο του 2014) αλλά, όπως σχολιάζει ο κ. Σηφουνάκης, εις μάτην, δεν υπήρξε καμία διάταξη σχετική: «Άμεσα αποφάσισα την κατάθεση τροπολογίας, και σε ξεχωριστές συναντήσεις ενημέρωσα για την πρόθεσή μου τους παραπάνω υπεύθυνους του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι μάλιστα με ενεθάρρυναν, αλλά και προφορικά επίσης στη Βουλή τους συναδέλφους βουλευτές του Νομού μας, -οι οποίοι ομολογουμένως διέβλεπαν ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση-, αλλά και τον υπουργό Εσωτερικών, κ. Γ. Μιχελάκη, παρουσία του τότε βουλευτή Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας και υπουργού Δικαιοσύνης». (σ.σ. εννοεί τον Χαρ. Αθανασίου)
Και περιγράφει: «Συνέταξα την τροπολογία -η οποία έπρεπε να κατατεθεί άμεσα για να μην είναι εκπρόθεσμη- και επεδίωξα να υπογραφεί και από βουλευτές των μεγάλων νησιών, Ρόδου, Χίου, Κέρκυρας».

Κανείς βουλευτής των άλλων νησιών δεν δεχόταν
Δυστυχώς, σημειώνει, το κλίμα υπήρξε αρνητικό, «κανείς από τους βουλευτές των άλλων νησιών δεν εδέχετο να αλλάξει ο “Καλλικράτης”, και το αρνητικό κλίμα επιβαρύνθηκε και από τον τότε δήμαρχο Χίου και πρόεδρο της ΤΕΔΚ Βορείου Αιγαίου (σ.σ. τον Πολύδωρο Λαμπρινούδη) ο οποίος δεν επιθυμούσε καμία αλλαγή και μάλιστα με κατήγγειλε με ανακοίνωση του».
Με την τροπολογία που κατέθεσε (αριθμ. 1217 / Ειδ 15/28.2.2014), «εξουσιοδοτείτο ο υπουργός Εσωτερικών, για νησιά με πληθυσμό από 30.000 έως 50.000 κατοίκων, με απόφαση του, να δημιουργούνται δύο δήμοι και για τα νησιά άνω των 50.000 κατοίκων έως και τέσσερις δήμοι, λαμβάνοντας υπόψη τις προτάσεις της ΚΕΔΚΕ και του Ινστιτούτου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης».

Η στάση Μιχελάκη
Κατά την συζήτηση στην Επιτροπή της Βουλής, εξηγεί ότι ο κ. Γ. Μιχελάκης είχε αφήσει κάποιες υπόνοιες -το ενδεχόμενο να καταθέσει ο ίδιος τροπολογία- κάτι που δεν έπραξε: «Σε επίμονες ερωτήσεις μου -στην Ολομέλεια πλέον-, μου απήντησε ότι υπάρχουν προβλήματα με βουλευτές, όπως π.χ. στην Λακωνία, τον Έβρο κ.α., και επίσης ότι δεν του έχει απαντήσει οριστικά το ΠΑΣΟΚ. Του ζήτησα τότε το κείμενο της διάταξης ή της τροπολογίας του και διαπίστωσα ότι δεν υπήρχε τίποτα, και επίσης οι υπεύθυνοι του ΠΑΣΟΚ μού δήλωναν ότι υπάρχουν αντιδράσεις από πολλούς βουλευτές, γεγονός που δημιουργεί αναστάτωση».
Για να τους απαλλάξει, όπως λέει, όλους από το αδιέξοδο, αναδιατύπωσε την τροπολογία του και την ενεχείρισε στον υπουργό για να την καταθέσει, (δεν είχε δικαίωμα πλέον βουλευτής να καταθέσει τροπολογία, θα ήταν εκπρόθεσμη), και στους δυο παραπάνω βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για να την υποστηρίξουν, και η οποία προέβλεπε ότι μόνο: «Ύστερα από πρόταση του οικείου Δημοτικού Συμβουλίου ο υπουργός εκδίδει απόφαση». Ουσιαστικά, σχολιάζει, ήταν φωτογραφική διάταξη για τη Λέσβο, «αφού εμείς μόνο είχαμε επιτύχει ομοφωνία από αυτοδιοικητικές και περιφερειακές αρχές, κοινωνικούς και οικονομικούς φορείς, πολιτικά κόμματα και την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών».
Απερρίφθη και αυτή, χωρίς καμία συζήτηση ή σοβαρή αιτιολογία.

«Η κυβέρνηση δεν ήθελε μέτωπα»
Συνοψίζοντας, συμπεραίνει ότι η κυβέρνηση δεν ήθελε να ανοίξουν μέτωπα στο εσωτερικό των κομμάτων της: «Η θέση “άσε, μην σκαλίζουμε, καλύτερα να μείνουν ως έχουν τα πράγματα” ήταν τότε κυρίαρχη και φοβούμαι ότι και τώρα επικρατεί η ίδια αντίληψη».
Και καταλήγει: «Αυτά είναι τα πραγματικά γεγονότα και κάτω από αυτές τις κωμικοτραγικές συνθήκες, συνέταξα, κατέθεσα, αναδιατύπωσα, και υποστήριξα, την τροπολογία και καμία ανάμειξη δεν είχε ουδείς εξ όσων ανέφερε ο κ. Δ. Βουνάτσος στη συνέντευξη του στην εφημερίδα σας.
Στην καλύτερη περίπτωση, δύναμαι να ερμηνεύσω ότι ο όποιος παραπληροφοριοδότης του, ήθελε να ηρωοποιηθεί εκ των υστέρων».

Κατηγορία Πολιτική
- 06|02|2018 14:52

Επιβεβαιώνοντας σε κάθε περίπτωση τον άτυπο «ανταγωνισμό» που υπάρχει μεταξύ των δύο βαθμών της αυτοδιοίκησης και της τοπικής οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ, οι εκπρόσωποι της νομαρχιακής επιτροπής Λέσβου -παρουσία και του βουλευτή Λέσβου Γιώργου Πάλλη- πραγματοποίησαν χθες στα γραφεία τους έναν απολογισμό της ιδιαίτερης χρονιάς που πέρασε, επιχειρώντας παράλληλα να περάσουν και τα δικά τους μηνύματα τόσο προς την κοινωνία, όσο (εμφανώς) και προς την περιφερειάρχη Β. Αιγαίου και το δήμαρχο Λέσβο. Τα στελέχη της νομαρχιακής του ΣΥΡΙΖΑ στη Λέσβο, με την συνέντευξή τους προς τα τοπικά μέσα, επιχείρησαν να διεκδικήσουν ευθέως μερίδιο από τις γαλαντόμες εξαγγελίες της κυβέρνησης για ουσιαστική στήριξη της Λέσβου, αλλά και τις θετικές εξελίξεις που έχουν ήδη καταγραφεί σε έργα που για χρόνια λίμναζαν, μέσω του δικού τους αφηγήματος για όλα όσα κατά καιρούς έχουν «περάσει» ως έναν βαθμό και ως επιτυχίες της αυτοδιοίκησης. «Δεν είμαστε ο απλός συντονιστής των πραγμάτων όπως θέλουν κάποιοι να μας παρουσιάζουν», είπε χαρακτηριστικά η Συντονίστρια του ΣΥΡΙΖΑ στη Λέσβο Εριφύλη Χιωτέλλη εκφράζοντας σαφέστατα την δυσαρέσκειά της για το γεγονός πως ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι καλό έγινε για τον τόπο μπήκε στον αστερισμό του «κατόπιν ενεργειών μου» των τοπικών αρχόντων για να μείνει μόνο το… κακό να πέφτει ως ανάθεμα, αποκλειστικά στον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ. Στα πλέον αξιοσημείωτα ωστόσο της συνέντευξης αυτής που προφανώς είχε εφαλτήριο την δεδομένη καλή διάθεση της κυβέρνησης να κάνει πράγματα για το βορειοανατολικό Αιγαίο, ήταν και το γεγονός πως τα στελέχη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, μίλησαν (επιτέλους) και με μία διάθεση αυτοκριτικής. Με τον Γιώργο Πάλλη ειδικά, να μιλά έστω και αργά από… καρδιάς για τον μειωμένο ΦΠΑ, να παρατηρεί πως η μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» έχει αργήσει και να παραδέχεται πως η κατάσταση στο προσφυγικό θα μπορούσε να ήταν και καλύτερη. Τονίζοντας όμως πως σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι έχει πλήρη επίγνωση της αναγκαιότητας στήριξης των νησιών του Βορείου Αιγαίου, έχει ξεκινήσει να το κάνει πράξη και πως θα συνεχίσει στο εγγύς μέλλον να το προσπαθεί: Αναφερόμενος στην (εξαγγελθείσα) εκτόξευση του ποσού των Ειδικών Αναπτυξιακών για το Βόρειο και Νότιο Αιγαίο, αλλά και στην προσπάθεια για εφαρμογή ουσιαστικών πολιτικών υπέρ της νησιωτικότητας, εκφράζοντας την πεποίθησή του πως το μεταφορικό ισοδύναμο, θα είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές αυτών.
Η Συντονίστρια του ΣΥΡΙΖΑ στη Λέσβο, Εριφύλη Χιωτέλλη, ξεκίνησε τη συνέντευξη προς τα τοπικά μέσα, χαρακτηρίζοντάς την «απολογιστική». Και αφού ανέφερε σε μία γενικότερη αποτύπωση πως το 2017 ήταν μία χρόνιά «που μας έφερε πιο κοντά στην έξοδο από τα μνημόνια και τη σκληρή επιτροπεία των δανειστών», τόνισε πως το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης διαμορφώνει μία νέα κατάσταση, με τις προσδοκίες όλων να αυξάνονται και την κυβέρνηση να είναι έτοιμη να ανταποκριθεί. Η κ. Χιωτέλλη όρισε τον στόχο της νέας χρονιάς που έχει τεθεί κεντρικά και είναι η αξιοποίηση του «δημοσιονομικού χώρου» που προέκυψε για μία «δίκαιη ανάπτυξη» αλλά και για μία ευκαιρία να στηθεί ξανά ένα κράτος πρόνοιας, πριν μπει στη συνέχεια σε ειδικότερες αναλύσεις. Που αφορούσαν στην γρήγορη ανταπόκριση της κυβέρνησης στις δύσκολες καταστάσεις των πλημμυρών, του σεισμού αλλά και της ευλογιάς που «χτύπησαν» το νησί, σχολιάζοντας ειδικά για τα του σεισμού, ότι η διαχείριση του ήταν «υποδειγματική» για ένα κράτος. Επικαλούμενη την σχετική διαπίστωση του γνωστού Καθηγητή Ευστάθιου Λέκκα. Η κ. Χιωτέλλη, αφού ανέφερε και το κλίμα «τρομοκρατίας» προς τους πολίτες που καλλιεργήθηκε μέσα στη χρονιά, αναφέρθηκε στην διάψευση όσων προέβλεπαν «καταστροφή» για να μπει στη συνέχεια στα του… οίκου μας.
«Ήμασταν ο καταλύτης…»
Αγγίζοντας ευθέως (και όχι μέσω διαρροών όπως παλαιότερα) τον άτυπο ανταγωνισμό μεταξύ του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ με τους δύο βαθμούς της αυτοδιοίκησης που έχει αναδείξει ο τοπικός τύπος. «Ο ρόλος της τοπικής μας οργάνωσης ήταν καθοριστικός, υπήρξαμε ο καταλύτης μαζί με τον τοπικό μας βουλευτή», είπε χαρακτηριστικά η κ. Χιωτέλλη αναφερόμενη στα σημαντικά έργα για το νησί που είτε «ξεμπλόκαραν» μέσα στο 2017, είτε εξαγγέλθηκαν με κάθε επισημότητα. Προσθέτοντας με νόημα πως «δεν έχουμε σαν τοπική οργάνωση τον ρόλο του άτυπου συντονιστή, όπως κάποιοι θέλουν» για να φωτογραφίσει στη συνέχεια την παρέμβαση του τοπικού γραφείου του ΣΥΡΙΖΑ και του βουλευτή στις υποθέσεις του Κολυμβητηρίου Μυτιλήνης, του Κλειστού Γυμναστηρίου της Καλλονής, του λιμένα Σιγρίου, του δρόμου Καλλονής-Σιγρίου αλλά και της Νότιας Παράκαμψης.
«Όλοι έχουμε διακριτούς ρόλους και αρμοδιότητες. Η κυβέρνηση προσφέρει το θεσμικό πλαίσιο και την χρηματοδότηση και οι τοπικές αρχές έχουν τη δυνατότητα να σχεδιάζουν σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Τα εύσημα λοιπόν ανήκουν καταρχήν στην κυβέρνηση που νομοθέτησε με τέτοιο τρόπο να στηρίξει την υλοποίηση όλων των παραπάνω και τα εύσημα στους τοπικούς φορείς θα αποδοθούν όταν εκείνοι θα εξαντλήσουν τους προσφερόμενους πόρους και τις δυνατότητες», είπε ειδικότερα για να μην αφήσει κανένα περιθώριο παρερμηνείας.
«Ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενίσχυσης της Λέσβου»
Επιχειρώντας να προχωρήσει σε μία πιο εξειδικευμένη απεικόνιση των όσων έγιναν (ή δεν έγιναν) το 2017 για τον τόπο, ο βουλευτής Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Πάλλης από τη μεριά του, μίλησε ανοιχτά ακόμα και για εκείνα που κατά καιρούς του ασκήθηκε και σκληρή κριτική. Ωστόσο πρωτύτερα, αναφέρθηκε στην διάθεση της κυβέρνησης να στηρίξει ακόμα πιο δυναμικά το βορειοανατολικό Αιγαίο. Και αφού ανέφερε τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία (δυνατότητα δανεισμού) για τους δήμους που έρχονται, μέσω πόρων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, μίλησε και για τις νομοθετικές αλλαγές που ετοιμάζονται κεντρικά (εισήγηση Χαρίτση) για την δυνατότητα απευθείας χρηματοδότησης των δήμων από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. «Η κυβέρνηση στοχεύει σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενίσχυσης του βορειοανατολικού Αιγαίου, αλλά και για μία ουσιαστική ενασχόληση με τη νησιωτικότητα», είπε χαρακτηριστικά. Επιβεβαιώνοντας μάλιστα σε αυτό το σημείο (και ως ενδεικτικό των παραπάνω) πως πρόθεση του Αλέξη Χαρίτση είναι να υπερδιπλασιαστούν οι πόροι (σ.σ. 50 εκ. ευρώ σήμερα) για τα Ειδικά Αναπτυξιακά Βορείου και Νοτίου Αιγαίου.
Πέραν αυτού όμως ο κ. Πάλλης έδωσε στο πιάτο και τις (θετικές) εξελίξεις για τη Νότια Παράκαμψη, η υπόθεση της οποίας βρίσκεται στο Υπουργείο Υποδομών, αναφέρθηκε στη θετική εξέλιξη που ξεμπλόκαρε το αδιέξοδο στον Καρά Τεπέ αναφορικά με το λιμάνι, για να σταθεί και στη σημασία της μεταρρύθμισης του «Καλλικράτη». Λέγοντας πως αυτή, θα αποκαταστήσει χρόνιες αδικίες αλλά και «κακώς κείμενα», παραδεχόμενος ωστόσο ότι έχει καθυστερήσει η ψήφισή του. Σε κάθε περίπτωση όμως, δήλωσε πως με το που αναρτηθεί το νομοσχέδιο, θα καλέσει σε δημόσια συζήτηση τους φορείς στο νησί. Στα αξιοσημείωτα επ΄ αυτού και η… χαμογελαστή εκτίμησή του πως θα υπάρξει θετική έκβαση και ως προς το χωροταξικό.

Πάλλης: «Να πάψουμε να βλέπουμε τον ΦΠΑ ως φετίχ»
Ξεχωριστής σημασίας για τη συνέντευξη, ήταν και η τοποθέτηση του κ. Πάλλη για τον μειωμένο ΦΠΑ, η οποία ήρθε έστω και με καθυστέρηση. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ μιλώντας χωρίς τον… ίσκιο Τσακαλώτου πια, παραδέχτηκε πως το όλο ζήτημα δεν μπορούσε να μπει σε διαπραγμάτευση ενόψει του κλεισίματος της αξιολόγησης. «Καταφέραμε και κρατήσαμε τον ΦΠΑ από το 2015, όμως στην τελευταία διαπραγμάτευση δεν υπήρχαν περιθώρια. Η όλη πίεση των δανειστών για την κατάργησή του όμως, πιστεύω ότι έσπρωξε τα πράγματα πια ούτως ώστε να δούμε πια τα βήματα που έπρεπε να γίνουν εδώ και δεκαετίες για τη νησιωτικότητα και να τα βάλουμε σε μία τροχιά. Ο ΦΠΑ όλοι μας γνωρίζουμε τι σημαίνει κι αν θέλουμε να δούμε το θέμα με σεβασμό, πρέπει να πάψουμε να το βλέπουμε πια ως φετίχ, ή για μικροπολιτικούς λόγους», είπε χαρακτηριστικά. Και αναφερόμενος στην πρωτοβουλία των νησιωτών δημάρχων να (επανα)φέρουν το θέμα του στην Ευρώπη, ο κ. Πάλλης έδειξε θετικός. «Ενόψει αυτής της συζήτησης, προφανέστατα ο ρόλος μας είναι η υποχρέωση εφαρμογής του μεταφορικού ισοδύναμου και αν δοθεί η δυνατότητα στο μέλλον, να καταθέσουμε πια με τεκμηριωμένα στοιχεία ως χώρα το ζήτημά του», είπε χαρακτηριστικά.

Κατηγορία Βιβλία
- 06|02|2018 14:20

Εταιρία Αιολικών Μελετών

Αιολικά Χρονικά

Τόμος ΙΗ΄

Μυτιλήνη 2016-2017, σελ. 400

 

Κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες ο 18ος τόμος των Αιολικών Χρονικών που εκδίδει η Εταιρία Αιολικών Μελετών. Ο τόμος πλουσιότατος με ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη ύλη για την ιστορία και τον πολιτισμό της Λέσβου και της Λήμνου αφιερώνεται στον Ραφαήλ Παπαδέλλη, πρώην Πρόεδρο της Εταιρίας και επί πολλά χρόνια επιμελητή των «Αιολικών Φύλλων» και «Αιολικών Χρονικών». «Ο εκλιπών Πρόεδρος κατέθεσε διαχρονικά όλη του την αγάπη και την πνευματική ενέργεια υπέρ της Εταιρίας η οποία και δραστηριοποιήθηκε επί των ημερών του σε διάφορες εκδηλώσεις πνευματικού και πολιτιστικού χαρακτήρα» διαβάζουμε στο εισαγωγικό κείμενο.

Στις σελίδες του τόμου βρίσκουμε 17 εργασίες ταξινομημένες στις παρακάτω ενότητες: ιστορία, αθλητική ιστορία, αρχιτεκτονική ιστορία, εκπαιδευτική ιστορία, θρησκευτική ιστορία, σχολική αρχιτεκτονική, Βιβλιο-στάση.

Αναλυτικότερα:

Στρατής Χαραλάμπους: Ο Ναμίκ Κεμάλ στη Μυτιλήνη Ιούλιος 1877 - Οκτώβριος 1884, Αξιώτης Μάκης, Αξιώτης Στρατής: Αλευρόμυλοι στην Λέσβο, Κωνσταντίνα Βάκκα - Κυριαζή: Η τέχνη της πυρογραφίας στο Πλωμάρι από την οικογένεια Βρασίδα Λαγουμίδη, Αριστείδης Καλάργαλης: Λέσβιοι μετανάστες των αρχών του 20ού αιώνα, Κωνσταντίνος Γ. Κατσένης: Χρονικό της έντυπης Λημνιακής δημοσιογραφίας (Μέρος Α'), Δημήτριος Θ. Κύρου: Ιστορικές πληροφορίες για τη Λήμνο τού 1824 «ερανισθείσες» από Έγγραφα Κώδικα Υπομνημάτων του Αρχειοφυλακείου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Παναγιώτης Ψαριανός: Η αλήθεια για την Εθνική Αντίσταση στον Παλαιόκηπο της Γέρας 1941-1944. Η ιστορία των ασυρμάτων, Θεόδωρος Μπελίτσος: Ο Αθλητισμός στη Λήμνο κατά την πρώτη μεταπολεμική περίοδο (Α' μέρος), Χρήστος Χατζηλίας: Μάστορες της πέτρας του Σκαλοχωρίου και της Ανεμότιας, (19ος - 20ός αιώνας) Δύο ενδεικτικές εργοβιογραφίες, Δημήτρης Μπούμπας: «Βοστάνειος Σχολή». Η ιστοριογραφία της ανέγερσης του καλλιμάρμαρου διδακτηρίου των Παμφίλων, Αριστείδης Κυριαζής: Άγιος Ιγνάτιος Μηθύμνης, ο πρώτος Σχολάρχης επί τουρκοκρατίας, Αθανάσιος I. Καλαμάτας: Ο Φώτης Κόντογλου: «Απόστολος της Ορθοδοξίας». Ο Μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος Β' (Κλεόμβροτος) γράφει για τον υμνωδό της καθ' ημάς Ανατολής, Καλλιόπη Μακακούλια: Τα μοναστήρια της Λέσβου. Η περίπτωση της Μονής Ταξιαρχών Μανταμάδου, Κωνσταντίνος Δ. Βερβέρης: Η δυναμική των επαγγελμάτων της οικοδομής στη διδακτηριακή πανδαισία της Λέσβου, Νέστωρ Σταμάτης: Φιλοσοφία, ιδεολογικές καταβολές και επιλογή αρχιτεκτονικών προτύπων για την ανέγερση των σχολικών κτηρίων της μεσοπολεμικής Λέσβου, Δημήτρης Κ. Μποτσάκης: Λέσβος, ένα σημαντικό μέλος της Αιγαιοπελαγίτικης γεωμορφολογίας και ανεμολογίας, Πέρθα Καλέμη: «Το σκαλιστό έπιπλο και άλλα διηγήματα» της Μέλπως Σ. Παπαστεφανή.

Π.Σ

- 06|02|2018 13:58

Γράφει ο Νικόλας Σεβαστάκης

Είναι λοιπόν ανεπίτρεπτος ελιτισμός η κριτική σε ένα πλειοψηφικό, καταπώς φαίνεται, ρεύμα της κοινής γνώμης; Στεγάζει άραγε τον ύποπτο «εθνομηδενισμό» μιας αποκομμένης ελίτ ή την αυταπάτη κάποιων πολιτικών μειοψηφιών που δεν υπολογίζουν το κοινό αίσθημα; Οσοι έχουν αντιρρήσεις για τα συλλαλητήρια και το όλο κλίμα που δημιουργείται αυτόν τον καιρό γύρω από την αναθέρμανση του Σκοπιανού / Μακεδονικού κατηγορήθηκαν αυτές τις μέρες για πολλά, για μικροψυχία, εστέτ προκατάληψη και κυρίως για άγνοια του ρόλου που παίζουν τα συναισθήματα στην πολιτική. Πέρα από την υποψία για κάποια παρασκηνιακά φιλοκυβερνητικά παιχνίδια, διακινείται πολύ η αντίληψη πως πραγματική πολιτική είναι αυτή που ενσωματώνει τις αυθόρμητες ιδεολογίες και τα συλλογικά πάθη, εξημερώνοντάς τα. Μόνο έτσι, λένε, μπορεί να αντιμετωπιστεί η διείσδυση των ακραίων και των αντιδημοκρατών στις διαμαρτυρίες: όταν οι θεσμικοί συνομιλήσουν με τη διαμαρτυρία και αναγνωρίσουν τον ρόλο της και τον χώρο της. Και όταν σπεύσουμε όλοι να συνταχθούμε με την κίνηση των μαζών για να της δώσουμε σχήμα (όπως θα έλεγε ο παλιός κομμουνιστής).

Το ξέρω πολύ καλά αυτό το επιχείρημα. Το είχα υιοθετήσει ασμένως και εγώ την περίοδο του πρώτου μνημονίου σε σχέση με το τότε «κίνημα των Πλατειών». Το στοίχημα ήταν (θεωρητικά) η συνομιλία με τον κόσμο της Αγανάκτησης αλλά και η αναγνώριση των θεμιτών και δίκαιων αγωνιών του.

Μόνο που μια τέτοια στάση, είτε αναφέρεται σε κοινωνικά παράπονα και διεκδικήσεις είτε σε εθνικές αγωνίες, όπως τώρα, παραγνωρίζει τις συνέπειες της δράσης. Δεν βλέπει το γεγονός πως τα συνθήματα, οι ομιλίες, οι ιδέες και τα πάθη στην κινηματική τους τριβή πολλαπλασιάζουν τα ρήγματα και την καχυποψία. Οτι οι όποιες πολιτικές και διπλωματικές κινήσεις αιχμαλωτίζονται σε ένα κλίμα παραλυτικής αναβολής. Και πρακτικά ενισχύεται η αίσθηση πως εμείς (ο λαός) βρισκόμαστε υπό κάποια συνεχή απειλή και πως κάποιοι έχουν σκοπό να κάμψουν το φρόνημα και να οργανώσουν «προδοσία» εις βάρος μας. Με άλλα λόγια, όσο εκλογικευμένα και αν παρουσιάζονται από μερικούς τα πράγματα, το πέπλο ακραίας κινδυνολογίας το οποίο υφαίνεται γύρω από το Μακεδονικό / Σκοπιανό έχει τις δικές του παρενέργειες.

Φυσικά η πολιτική κριτική στις εθνικιστικές παρεκτροπές είναι σοβαρή υπόθεση. Δεν μπορεί να αναλώνεται ούτε στο σαρκαστικό αισθητικό σχόλιο επιλεγμένων εικόνων από τον λαό των συλλαλητηρίων ούτε στην ανακύκλωση της κακόφημης ρητορικής για τους αμαθείς ή τους ανεπίδεκτους μαθήσεως. Οπως το 2011 δεν είχαμε βέβαια μια τιτανομαχία ορθολογικών μυαλών και ανορθολογικών ψυχών, έτσι και τώρα κανένα νόημα δεν έχει ένας εξυπνακίστικος και «χαβαλές» αντιεθνικισμός που ανθεί και αυτός (μαζί με τον απείρως πιο διαδεδομένο και φανατικό εθνικισμό) στα social media.

Το χιούμορ, η λοξή ματιά, η ανεκδοτολογική προσέγγιση είναι απαραίτητα στην κοινωνική και πολιτική κριτική. Διαφέρουν όμως από τη γλώσσα της περιφρόνησης και το στυλιστικό μαστίγωμα εναντίον του εκάστοτε αντιπάλου.
Στο θέμα βέβαια που έχει ανοίξει και διχάζει αυτές τις μέρες έχει σημασία ο πολιτικός χειρισμός. Και εδώ μπορούμε να έχουμε πολλές δεύτερες σκέψεις, ενστάσεις και υποψίες, παίρνοντας υπόψη την εσωτερική κατάσταση των δύο συγκυβερνητών και την προφανή επιθυμία τους να δημιουργήσουν ρήγματα στην αντιπολίτευση. Αλλά βλέπουμε ότι πάει πια να διαμορφωθεί ένα ρεύμα αγανάκτησης και αντίδρασης, μια παλλόμενη περιοχή κοινωνικού φόβου που κατά βάθος δεν ανέχεται την κριτική και δεν θέλει τους συμβιβασμούς. Βλέπουμε μια δυναμική που προτιμά εν τέλει το πάγωμα του προβλήματος και τη μετάθεση σε ένα υποθετικώς νικηφόρο μέλλον όπου ο άλλος (ο «Σκοπιανός») θα ταπεινωθεί επαρκώς και εμείς ως χώρα θα βγούμε δίχως αμυχές. Ενώ η ίδια η έννοια του συμβιβασμού στα πολιτικά πράγματα σημαίνει πως κάτι θα χάσω κι εγώ και πως δεν μπορώ να τα έχω όλα, η ιδέα που ζυμώνεται στην ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα των συλλαλητηρίων είναι στον αντίποδα. Εξοικειωνόμαστε πάλι με τη συναισθηματική μέθη μιας ακόμα «αδιαπραγμάτευτης» αλήθειας. Και η νέα εθνική ανησυχία γύρω από το Σκοπιανό και τη Μακεδονία μολύνεται από τη δημαγωγική δυναμική που την πλαισιώνει. Δεν είναι παράξενο λοιπόν που αυτή η δυναμική ξεπερνάει και τις ατομικές προθέσεις και τα αγαθά κίνητρα όσων λένε πως εκφράζουν απλώς μια ευαισθησία και τίποτα παραπάνω. Τα διαφορετικά ατομικά κίνητρα καταπλακώνονται από τα άμφια κα τα ιερά των νέων μακεδονομάχων.

Ξέρουμε άλλωστε πως οι εθνικιστικές εκτροπές δεν ξεκινούν πάντα από τους πωρωμένους και συνειδητούς εκφραστές του ελληνοκεντρισμού, ούτε από μια κραυγαλέα και ορατή Ακροδεξιά. Αυτή μπορεί, πράγματι, να είναι πολιτικά μειοψηφία και ξέρει να χειρίζεται απλώς τους επικοινωνιακούς θορύβους γύρω από το εκάστοτε εθνικό θέμα. Δανείζει όμως τη γλώσσα της και σε άλλους, και κυρίως μετατοπίζει τη δημόσια ζωή στα δικά της πεδία.
Νομίζω πως σε περιστάσεις όπως η σημερινή η κριτική σε γνώμες που εμφανίζονται πλειοψηφικές γίνεται ακόμα πιο επείγουσα, πολιτικά απαραίτητη. Χωρίς την αλαζονεία ενός δικαστή ορθού Λόγου και χωρίς εστέτ ψόγο στις «άκομψες» αλήθειες των άλλων. Εχοντας, παρ' όλα αυτά, επίγνωση πως τούτη η νέα αγανάκτηση, που ψάχνει να βρει τους προδότες και τους εχθρούς της, μας πάει πίσω. Οχι στο 1992, αλλά πίσω από τις προτεραιότητες και τις ανάγκες της χώρας, που παραζαλισμένη από διαψεύσεις ψάχνει το νέο στίγμα της.

Ο κ. Νικόλας Σεβαστάκης είναι καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ.

Κατηγορία Επιμύθιον
- 06|02|2018 13:49

Γράφει ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

 

Αναγκάζομαι για δεύτερη φορά μέσα στην τελευταία διετία να αρθρογραφήσω για το Σκοπιανό θέμα, όχι τόσο λόγω των δρομολογημένων εξελίξεων, όσο της πολιτικής ανικανότητας και απερισκεψίας.

Έχουν περάσει από τα διαδραματισθέντα του 1992 οκτώ (!) ελληνικές Κυβερνήσεις και δεν είχε καμιά από αυτές το πολιτικό θάρρος να χειριστεί το θέμα με μια εθνικά λογική πρόταση. Όλες ανέβαλλαν το θέμα, όμως δεν είναι σίγουρο ότι αυτή η φθορά του χρόνου λειτούργησε υπέρ της χώρας.

Είμαστε ειδικοί πλέον στο να φκιάχνουμε γόρδιους δεσμούς αντί να τους λύνουμε, και έτσι μ’ αυτά και μ’ αυτά πέσαμε, εμείς ένα πανάρχαιο και ευκλεές έθνος, στην παγίδα ενός απροσδιόριστου κρατιδίου.

Η ιστορία του πώς φτάσαμε ως εδώ (Τίτο, διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας, Ηνωμένα Έθνη, Αμερική κλπ) είναι γνωστή. Το άγνωστο είναι το πώς θα βγούμε από εδώ αισίως.

Το σύνολο σχεδόν των κομμάτων αυτή τη στιγμή αναμασά τη μπουρδολογία «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι παντός τρίτου», είναι όλα έτοιμα να δεχτούν να εμπεριέχεται η λέξη Μακεδονία, και αυτό το θεωρούν εθνικά αποδεκτή και ανεκτή λύση.

Δεν γνωρίζουν οι πατέρες (και μητέρες) του έθνους ότι τέτοιες ονομασίες σύνθετες (εννοείται δίλεκτες) με γεωγραφικό προσδιορισμό (άνω, πέρα κλπ) ακόμα και με χρονικό προσδιορισμό (νέα, πρώην κλπ) διεκδικούν όλες μακεδονικό μερίδιο και υποκρύπτουν, αφού ανοίξει η όρεξη, αλυτρωτικές ιδέες.

Ας αφήσουμε δε το γεγονός ότι το πρώτο συνθετικό θα διαγραφεί εν τοις πράγμασι μέσα σε μια βδομάδα και θα μείνει το Μακεδονία, προς ηθική ικανοποίηση και όσων κρατών, μεγάλων και μικρών, βιάστηκαν να αναγνωρίσουν αυτό το κρατίδιο με αυτό το όνομα.

Άρα δεν είναι εθνικά αποδεκτή μια τέτοια σύνθετη ονομασία παρά τις καυχήσεις και τους λεονταρισμούς της Κυβέρνησης. Θα’ λεγα μάλιστα ότι οι Σκοπιανοί -άγνωστο γιατί- μας φέρθηκαν μέχρι στιγμής με ακατανόητη ηπιότητα που δεν συναίνεσαν ασμένως σε αυτή την πρόταση, όπως τη διατυμπανίζουμε τόσα χρόνια urbi et orbi.

Οι λύσεις λοιπόν που έχουμε και οι προτάσεις που πρέπει να πρυτανεύσουν σ’ αυτή τη δύσκολη διαπραγμάτευση θα πρέπει να έχουν «εθνικό» και όχι γεωγραφικό προσδιορισμό, και να μην είναι δίλεκτες.

Αν ανατρέξουμε στην ιστορία ίσως μας φωτίσει, αν και δεν είναι πάντα σίγουρο. Για παράδειγμα, στα διοικητικά «Θέματα» της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η περιοχή των Σκοπίων ανήκε όλη στο λεγόμενο «Θέμα Θεσσαλονίκης», ενώ «Μακεδονία» ονομαζόνταν όλη σχεδόν η σημερινή Βουλγαρία.

Η εθνολογία και δη η γλώσσα μας παρέχουν μια σαφέστερη εικόνα.

Η περιοχή των Σκοπίων λεγόταν κατά καιρούς «Παιονία» και «Δαρδανία». Οι Δαρδάνιοι ήταν ένας μαχητικός λαός του Ιλλυρικού κλάδου.

Αν τώρα προστεθεί και η πρωτεύουσα Σκόπια (οι αρχαίοι Σκουποί) τότε έχουμε τρεις προτεινόμενες ονομασίες: Παιονία, Δαρδανία και Σκόπια.

Εάν βέβαια, λόγω αφορήτων πιέσεων που πιθανότατα θα ασκηθούν και τετελεσμένων γεγονότων λόγω των διπλωματικών αναγνωρίσεων, υποχωρήσουμε στο να αναφέρεται η λέξη «Μακεδονία», τότε μία πρόταση μένει αυτή της «Σλαβομακεδονίας», που συνθέτει λέξεις αναπόσπαστες, με διεθνή χαρακτηριστικά το SLA, και που σημαίνει τους Σλάβους που κατοίκησαν στην ελληνική Μακεδονία.

Εννοείται ότι εάν κατεβαίνουμε εμείς με κάποιες εναλλακτικές, το ίδιο θα πρέπει να κάνει και η άλλη πλευρά και να μην στυλώνει τα πόδια στο Μακεδονία.

Να θυμίσουμε τέλος με την ευκαιρία ότι (οι Έλληνες) όλοι αυτοί που περιμένουν τη δικαίωση και την εθνική λύση είναι οι ψηλόσωμοι «Μηκεδανοί» (Μακεδόνες εκ του Μακεδνοί, εκ του Μακεδανοί, εκ του Μηκεδανοί, εκ του ελληνικού μήκους και δωριστί μάκους, δηλαδή του ύψους), ενώ αυτοί που χειρίζονται τις τύχες τους, πετώντας ο ένας το μπαλάκι στον άλλο, είναι οι «ολίγιστοι»...

Κατηγορία Δεύτερη ανάγνωση
- 06|02|2018 13:36

ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΕΤΣΙ, ΑΛΕΞΗ;

Δυστυχώς την ιστορία δεν την αλλάζει ο Μίκης. Την αλλάζει ο Αλέξης. Όχι μόνο υπέγραψε μνημόνια και παραχώρησε στους δανειστές τη δημόσια περιουσία. Κάτι που λογικά θα έπρεπε να είχε κάνει η δεξιά. Αλλά κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να την ξαναφέρει στην εξουσία... Αλλά από εκεί και πέρα. Μπορεί να μην γουστάρουμε Τσίπρα, αλλά μην μας εμφανιστούν παπάδες και απόστρατοι να μας καθοδηγήσουν! Διότι τέτοιες καταστάσεις που ζούμε τα τελευταία χρόνια προφανώς δεν συνάδουν σε μια ανοικτή φιλελεύθερη κοινωνία. Αλλά για όλα αυτά όμως έβαλε το… χεράκι του ο Αλέξης. Και πολύ βαθιά μέσα! Όταν διαπλάθεις μια κοινωνία αγανακτισμένων σε πλατείες και δρόμους που σπάνε μπάρες και καταστήματα. Όταν τους μαθαίνεις να βρίζουν τους αντιπάλους τους «Γερμανοτσολιάδες». Όταν διαχωρίζεις το λαό σου σε καλούς και κακούς, «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς». Όταν διοργανώνεις γραφικά δημοψηφίσματα σαν αυτό του 2015 με πανηγύρια και νταβούλια. Όταν ο «Ρουβίκωνας» βολτάρει σε δρόμους και παρέχει… δικαιοσύνη σε υπηρεσίες και επιχειρήσεις. Τι περιμένει δηλαδή; Να κάτσουν οι άλλοι σαν κότες να τα φάνε; Τώρα που ο Αλέξης και η παρέα του ως τυπικοί Αριστεροί χάσαν τ’ αβγά με τα πασχάλια, τώρα που γυρίζει το παιχνίδι, ευκαιρία γυρεύουν και οι άλλοι να ξεσαλώσουν. Δείτε το και σαν εκτόνωση.

Διότι προφανώς ο κόσμος δεν βγήκε έξω μόνο για το Μακεδονικό. Το βρήκε και σαν ευκαιρία να διαδηλώσει την αντίθεσή του με όλα όσα συμβαίνουν. Με όλα όσα τραβάνε. Γιατί, Αλέξη μου, αυτό το… κακό έχουν οι Αστικές Κοινοβουλευτικές Δημοκρατίες. Έχεις την κυβέρνηση, δεν έχεις την εξουσία! Δηλαδή όχι σαν τον αλήστου μνήμης σοσιαλισμό της πάλαι ποτέ Ανατολικής Ευρώπης. Εδώ έχεις αντιπολίτευση, ελεύθερο Τύπο, διακριτές εξουσίες και βέβαια εκλογές. Τώρα όπως τα έκανες, Αλέξη μου, όχι μόνο… γλιστράμε από τα δεδομένα μιας ανοικτής φιλελεύθερης αστικής κοινωνίας. Αλλά σώνει και καλά να βάλεις στο παιχνίδι το παπαδαριό και απόστρατους τύπου Φράγκου. Να τους κάνεις μάλιστα και ρυθμιστές! Διότι δεν έκανες από την αρχή το προφανές. Την εθνική συνεννόηση για ένα θέμα που ταλανίζει τη χώρα μας χρόνια τώρα. Γιατί το είδες σαν ευκαιρία να διασπάσεις και να κατακερματίσεις την αντιπολίτευση. Τώρα άρπα την και μη μιλάς…

ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ

1.804 άτομα συμμετέχουν στην παραγωγή «Sunday Live» μας ενημέρωσε ο Νίκος Μουτσινάς για τη νέα εκπομπή του Αντένα. Εκτίμηση της Αστυνομίας έχουμε;

 

ΕΙΠΕ

«Η θέση “άσε, μην σκαλίζουμε, καλύτερα να μείνουν ως έχουν τα πράγματα” ήταν τότε κυρίαρχη και φοβούμαι ότι και τώρα επικρατεί η ίδια αντίληψη».

ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ, σχολιάζοντας το μη σπάσιμο του Δήμου Λέσβου επί συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου («ΕΜΠΡΟΣ»)

ΑΠΟΨΗ

Δεν θα δώσουμε ποτέ το όνομα Μακεδονία

 

του Μίκη Θεοδωράκη

 

(από την ομιλία του στη πλατεία Συντάγματος)

 

Δεν ντρέπομαι όπως οι εθνομηδενιστές που μας κυβερνούν, να παραμείνω πιστός στις ιερές αξίες των προγόνων μας που μας δίδαξαν την αγάπη και τη θυσία για την πατρίδα. Μια πατρίδα που σέβεται και αγαπά όλες τις πατρίδες του κόσμου. Ναι είμαι πατριώτης διεθνιστής και συνάμα περιφρονώ και μάχομαι τον φασισμό σε όλους του τις μορφές και προπαντός στην πιο πολύ απατηλή και επικίνδυνη μορφή, την αριστερόστροφη, σαν αυτή με τις ομαδούλες των εξτρεμιστών που είναι σκέτοι δειλοί τρομοκράτες. Σαν αυτή των μειοψηφιών που μας κυβερνούν και καταστρέφουν τη χώρα μας, οχυρωμένοι πίσω από τις εκλογικές αλχημείες των πολιτικών που είναι θλιβερές αποφύσεις ενός συστήματος που μας δαγκώνει και μας πονά επειδή πεθαίνει και το ξέρει και για αυτό είναι ακόμη πιο επικίνδυνο. Σε μια δύσκολη ώρα για την πατρίδα μας, που μαύρα σύννεφα συσσωρεύονται γύρω μας απειλητικά, εμείς καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ενωμένοι όσο ποτέ αυτά τα νέα, αλλά απροσδόκητα για εμάς προβλήματα. Τα Σκόπια, με όχημα το όνομα Μακεδονία και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας, επιδιώκουν στην πραγματικότητα την επέκταση των συνόρων τους εις βάρος των δικών μας για τη δημιουργία της λεγόμενης Μακεδονίας του Αιγαίου. Δεν μας επιτρέπεται να συμφωνήσουμε με αυτή την παραχάραξη της ιστορίας, γιατί τότε γινόμαστε συνένοχοι με τις δυνάμεις που στοχεύουν ανοιχτά κατά της εδαφικής μας ακεραιότητας. Τι μπορεί να γίνει; Νομίζω ότι πρέπει να παραδεχθούμε τα λάθη και τις ευθύνες μας απέναντι στον ηγετικό λαό. Η μόνη λύση κατά την άποψή μου είναι να αφήσουμε τους Σκοπιανούς να πιστεύουν στον εθνικό τους μύθο και παράλληλα εμείς να παραμένουμε πάντα πιστοί και ανένδοτοι στην ελληνικότητα της Μακεδονίας. Και να μη συμφωνήσουμε ποτέ ότι υπάρχει μια άλλη, νόθα Μακεδονία. Γιατί αν το κάνουμε είναι σαν να θέλουμε να βγάλουμε εμείς τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια. Οφείλουμε να επαγρυπνούμε για τη διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας, δεδομένου ότι υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις που έχουν στόχο τη σαλαμοποίηση της περιοχής των Βαλκανίων. Η περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας είναι ακόμη νωπή. Το επόμενο θύμα θα είναι η χώρα μας.

 

ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1971

Γεγονότα

- Σεμινάριο Δημοτικών και Κοινοτικών Αρχόντων πραγματοποιείται στο Εργατικό Κέντρο Μυτιλήνης. Παρόντες ο Νομάρχης Λέσβου Φοίβος Καζάκης, ο Δήμαρχος Μυτιλήνης Ζαννής Καμπούρης, ο Στρ. Διοικητής κ.λπ. Στο τέλος εξεδόθη ψήφισμα προς τον Γ. Παπαδόπουλο, στο οποίο εκφράζεται η ευγνωμοσύνη τους στην κυβέρνηση.

- Ρεκόρ προπωλήσεων εισιτηρίων σημειώνεται στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης για τη θεατρική παράσταση «Αγάπη μου Ουάουα» με τους Κώστα Ρηγόπουλο και Κάκια Αναλυτή.

- Κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του περιοδικού «ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ». Διευθυντής του περιοδικού είναι ο Γ. Βαλέτας. Είναι μια δίμηνη επιθεώρηση της λεσβιακής τέχνης στην οποία συνεργάζονται 32 Λέσβιοι λογοτέχνες.

 

ΑΤΖΕΝΤΑ

ΤΡΙΤΗ 6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΘΕΑΤΡΟ

Οργισμένα νιάτα του Τζον Όσμπορν σε σκηνοθεσία της Κίρκης Κάραλη με τους Πέγκυ Τρικαλιώτη, Σήφη Πολυζωίδη, Χάρη Τζωρτζάκη στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης.

ΟΜΙΛΙΑ

Με θέμα «Σύγχρονη λίπανση της ελιάς», ο γεωπόνος Γάλλος Βασίλης μιλάει στην εκδήλωση που οργανώνει η Λέσχη Πλωμαρίου «Βενιαμίν ο Λέσβιος» στην αίθουσα εκδηλώσεών του στις 6:30 μ.μ.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

- Η ταινία «Ο Λαβύρινθος Τελική Δοκιμασία» στο Cine Αρίων στις 9:15 μ.μ.

- Η ταινία «1968» στο Cine Αρίων στις 9:30 μ.μ.

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΘΕΑΤΡΟ

Στο πλαίσιο του 3oυ Μουσικοθεατρικού Φεστιβάλ Μυτιλήνης, το έργο «Άρης» της Σοφίας Αδαμίδου στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης στις 9 μ.μ., είσοδος 13 ευρώ.

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΠΑΙΔΙ

Ημερίδα με θέμα «Οικογένεια σε πολλαπλές κρίσεις και ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις στα παιδιά» στο Επιμελητήριο Μυτιλήνης στις 5 μ.μ.

ΑΠΟΚΡΙΕΣ

5ο Κυνήγι Κρυμμένου Θησαυρού Μολύβου, αιτήσεις συμμετοχής (Τηλ.: 22530 71990, Email: visitmolyvos@gmail.com).

Top