FOLLOW US
Δανιήλ

Δανιήλ

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017 13:02

Ντάλιτ και Αθίγγανοι

Ο ινδουισμός είναι γεμάτος διδασκαλίες για αγάπη, για καρτερία, για ηρεμία· και πράγματι, οι Ινδοί έχουν εκπαιδευτεί, είναι γενικά καρτερικός και ήρεμος λαός και πιστεύουν ότι θα αλλάξουν τα πράγματα, έτσι κι αλλιώς όλα κυλούν, όλα θα αλλάξουν. Εάν υπάρχει ένα κύριο χαρακτηριστικό στον ινδουισμό είναι αυτή η καρτερία που γεννά στους ανθρώπους και η ευγένεια και ο στοχασμός.

Οι κάστες είναι ένα ακόμη από τα πολύ χαρακτηριστικά σημεία του ινδουισμού. Θα ονομάζαμε τις κάστες ταξική διαστρωμάτωση, διότι οι Βραχμάνοι είναι η κεφαλή κι ακολουθούν οι πολεμιστές, οι έμποροι και τεχνίτες, και τέλος οι κατώτεροι· πηγαίνει ιεραρχικά το πράγμα. Όμως για τον ινδουιστή είναι θεϊκή διαστρωμάτωση, η οποία ανταποκρίνεται στις προηγούμενες ζωές που είχε ζήσει και τη δράση που είχε κάποιος στην προηγούμενη ζωή του. Το Βράχμα τον κάνει στην επόμενή του ζωή να γεννηθεί σε κάστα Βραχμάνων εάν είχε πράξει λαμπρά στην προηγούμενή του ζωή. Εάν είχε κάνει ανήκουστες αθλιότητες στην προηγούμενή του ζωή, γεννιέται στη μη ζώνη, που είναι η τελευταία ζώνη, και δεν είναι καν κάστα...

Και αυτοί που είναι εκτός καστών ονομάζονται «ντάσα» ή «ντάλιτ» ή «παρία». Στην ελληνική γλώσσα χρησιμοποιούμε τη λέξη «παρίας». Εδώ και 5.000 χρόνια, ένα μεγάλο κομμάτι της ινδικής κοινωνίας, γύρω στο 25% των ινδουιστών, υπολογίζεται ότι ανήκουν σε αυτήν την εκτός καστών ομάδα. Ο Ινδός που δεν είναι ντάλιτ φέρεται στον ντάλιτ με εξαιρετική περιφρόνηση, με σκληρότητα. Χιλιάδες χρόνια τώρα το να σκοτώσει, να βασανίσει κανείς ντάλιτ δεν τιμωρούνταν. Οι δικαστές τον απάλλασσαν, γιατί «ντάλιτ» είναι, «πρέπει» να το ζήσει αυτό!

Αν αυτό είναι κάτι φοβερό, που μας ταράζει, για τους Ινδούς είναι φυσικό. Ο μεγαλύτερος αριθμός των ντάλιτ, στην ιστορία που κύλησε, σ’ αυτά τα χιλιάδες χρόνια που κύλησαν, δέχτηκε τη μοίρα του αδιαμαρτύρητα, διότι την ερμήνευε ινδουιστικά: «Για να ’μαι ντάλιτ, θα πει ότι έκανα τα ανομολόγητα. Επομένως, ζω ό,τι μου τύχει, όποια φρίκη μού τύχει, τη ζω με καρτερία και στην άλλη μου ζωή θα είμαι πολύ καλύτερα»...

Σήμερα, οι κάστες έχουν καταργηθεί στην Ινδία με νόμο. Όταν η Ινδία έγινε ανεξάρτητη χώρα, το 1947, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, απ’ τις πρώτες νομοθετικές της ρυθμίσεις ήταν να καταργήσει τις κάστες. Όμως, στην πράξη ένα φαινόμενο κοινωνικό που έχει διαρκέσει 5.000 χρόνια δεν καταργείται από τη μια μέρα στην άλλη. Στην Ινδία οι κάστες συνεχίζουν υπόγεια να υπάρχουν!

Βέβαια, κάποιοι ντάλιτ προσπάθησαν να διαφύγουν από αυτήν τη φρίκη. Τα τελευταία 1.000 χρόνια, στην Ινδία, ένας αριθμός ντάλιτ στράφηκε στο Ισλάμ, γιατί θεωρούν ότι στρεφόμενοι στο Ισλάμ θα βελτιώσουν τη ζωή τους και την τύχη τους. Μέσα σε αυτήν την ομάδα ανθρώπων που θέλησαν να αλλάξουν τη ζωή τους ήταν και ντάλιτ, οι οποίοι, περί το 1.000 Κ.Χ., από την περιοχή της βόρειας Ινδίας, έφυγαν μαζικά από την Ινδία και κινήθηκαν δυτικότερα προς την Περσία και μπήκαν στη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Φτάνοντας εκεί, οι Βυζαντινοί κατάλαβαν ότι πρόκειται για μια παράξενη ομάδα, που ήρθε από μακριά, από κάποια χώρα που λέγεται Ινδία, τους ρώτησαν τι είναι και εκείνοι τους εξήγησαν ότι είναι «ανέγγιχτοι», δηλαδή δεν τους ακουμπούσαν στη χώρα τους γιατί τους σιχαίνονταν. Και οι Βυζαντινοί τούς ονόμασαν «αθίγγανους» (αυτούς που δεν επιτρέπεται να τους ακουμπάς). Είναι οι τσιγγάνοι που γνωρίζουμε όλοι. Είναι ελληνική λέξη το «αθίγγανος» και η λέξη «τσιγγάνος» -που είναι πια παγκόσμια- είναι η παραφθορά της ελληνικής λέξης. Οι αθίγγανοι, δηλαδή, είναι Ινδοί που έφυγαν από το Ρατζαστάν (Rajasthan) της βόρειας Ινδίας, για να σώσουν τον εαυτό τους και σταδιακά έχουν πια διαχυθεί κυρίως στην Ευρώπη και στην Αμερική. Είναι οι τσιγγάνοι, που έτσι τους ονόμασαν οι Βυζαντινοί γύρω στο 1000 Κ.Χ. που τους γνώρισαν. Μέσα από τον ιστορικό λάκκο των λεόντων,

...ο Δανιήλ.

 

Στην περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής εμφανίστηκαν, χρονικά η μία μετά την άλλη, τέσσερις μεγάλες θρησκείες. Στην περιοχή του Ιράν ο ζωροαστρισμός, στην περιοχή της Παλαιστίνης ο εβραϊσμός κι ο χριστιανισμός, και στην Αραβική Χερσόνησο ο ισλαμισμός. Αυτές οι θρησκείες αναδύθηκαν, η μία παίρνοντας στοιχεία από την άλλη, και φυσικά το Ισλάμ, ως τελευταία θρησκεία, έχει πάρει απ’ όλες. Ο προφήτης Μωάμεθ, εκτός από τον εβραϊσμό που θαύμαζε και ενσωμάτωσε στα ιερά κείμενα της θρησκείας του, εξέφραζε τον θαυμασμό του και για πολλές από τις διδασκαλίες του Ιησού των χριστιανών. Γι’ αυτό στο Κοράνι και στη Σαρία ο Ιησούς και η μητέρα του αναφέρονται με σεβασμό. Όμως, δεν γίνονται δεκτά με κανέναν τρόπο όσα γράφτηκαν απ’ τους μαθητές του Ιησού. Δεν είναι δυνατόν ένας προφήτης του μεγέθους του Ιησού να είπε ότι είναι μεσσίας και γιος του θεού. Το Ισλάμ είναι απόλυτα μονοθεϊστική θρησκεία, όπως και ο εβραϊσμός. Δίνει θεϊκή υπόσταση στον θεό και σε τίποτε άλλο!

Στην αρχή, υπήρχε η εντύπωση μεταξύ των χριστιανών ότι ο Μωάμεθ προβάλλει μία ακόμα μονοφυσιτική άποψη. Ο Ιωάννης Δαμασκηνός, που έζησε τον αιώνα του Μωάμεθ (τον 7ο αιώνα Κ.Χ.) στο έργο του «Πηγή Γνώσεως» αναλύει τη διδασκαλία του Μωάμεθ την οποία και θεωρεί μία πτυχή του μονοφυσιτισμού του Αρείου. Είναι δηλαδή το Ισλάμ εβραιογενής και χριστιανογενής θρησκεία και φυσικά εμπεριέχει εκ των πραγμάτων και στοιχεία του ζωροαστρισμού, αφού και οι προηγούμενες δύο θρησκείες έχουν πάρα πολλά ζωροαστρικά στοιχεία...

Το Ισλάμ απέκτησε σχίσμα τριάντα, μόλις, χρόνια από τον θάνατο του Προφήτη. Ο Μωάμεθ πέθανε δέκα χρόνια μετά το έτος Εγίρας το 632 Κ.Χ. Τον διαδέχθηκαν στελέχη και συγγενείς του κινήματός του και του θρησκευτικού του κόσμου. Οι διάδοχοι του Μωάμεθ ονομάζονταν Χαλίφηδες, συνδέονταν με τη γενιά του Μωάμεθ και ήταν ιερά πρόσωπα. Η εμπλοκή που έφερε το σχίσμα στο Ισλάμ συνέβη στη δεκαετία του 660 Κ.Χ. και τότε το Ισλάμ χωρίστηκε στα δύο, σε σουνίτες και σε σιίτες.

Μέχρι σήμερα το Ισλάμ έχει ένα σχίσμα. Υπάρχουν όμως πολλές άλλες ομάδες - αιρέσεις και στο Ισλάμ (όχι βέβαια σαν τον χριστιανισμό, που είναι πολλές χιλιάδες), όπως ο σουφισμός. Οι σιίτες και οι σουνίτες μισούνται εδώ και χίλια τετρακόσια χρόνια, με ένα μίσος, που αντί να καταλαγιάζει, αυξάνεται. Οι Ταλιμπάν και το ISIS, για παράδειγμα, είναι σουνίτες, που κτυπούν κατά κύριο λόγο σιίτες!

Οι σουνίτες εξαρχής απετέλεσαν την πλειοψηφία του μουσουλμανικού κόσμου. Υπολογίζεται ότι καλύπτουν περίπου το 80-85% του Ισλάμ, ενώ οι σιίτες είναι μειοψηφία και αποτελούν περίπου το 15%. Οι σουνίτες είναι διασκορπισμένοι. Ο μουσουλμάνος της Αφρικής, της Ασίας, της Ευρώπης, είναι σουνίτης. Υπάρχει μία περιοχή του κόσμου στην οποία είναι συγκεντρωμένοι οι σιίτες και αυτή είναι το Ιράν. Οι κάτοικοι του είναι πάνω από 90% σιίτες. Επίσης, στο γειτονικό Ιράκ πάνω από το 60% του πληθυσμού είναι σιίτες. Σιίτες υπάρχουν και στον Λίβανο, στη Συρία, στην Ινδία και στο Πακιστάν, αλλά είναι λιγότεροι αναλογικά...

Τι έφερε το σχίσμα μεταξύ σουνιτών και σιιτών; Κατά την τέταρτη διαδοχή, μετά τον θάνατο του Προφήτη, παρουσιάστηκε εμπλοκή σε σχέση με το εάν θα έπρεπε να γίνει χαλίφης ο Αλή. Ήταν συγγενής του Προφήτη και ιερό πρόσωπο. Οι σιίτες τον περιγράφουν σαν τον τέλειο άνθρωπο, τον απόλυτα δίκαιο, τον απόλυτα ευγενή, τον απόλυτα καθαρό, τον απόλυτα ειλικρινή, τον απόλυτα γενναίο, ο οποίος παραμερίστηκε, ανατράπηκε, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε. Επειδή ο Αλή και οι γιοι του, ο Χουσεΐν και ο Χασάν ανατράπηκαν και υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο, από αντιπάλους χαλίφηδες, οι σιίτες πιστεύουν ότι αδίκως και εγκληματικά έγινε αυτή η αλλαγή στη διαδοχή, και τους υμνούν και τους τιμούν ιδιαιτέρως. Μάλιστα, ένα τμήμα των σιιτών πιστεύει στους 12 ιμάμηδες, δηλαδή ότι ο Αλή είναι ο πρώτος και ότι ακολούθησαν 12 ιμάμηδες. Ο τελευταίος ιμάμης ονομάζεται Αλ Μάχντι, έχει αναληφθεί στους ουρανούς, και θα επανέλθει στη γη για να σώσει τους ανθρώπους! Και όταν επανέλθει, θα γίνει μια μεγάλη μάχη μεταξύ Καλού και Κακού, θα κερδίσει το Καλό και θα επικρατήσει η αιώνια ειρήνη στον κόσμο! Αυτή η διδασκαλία των σιιτών ταιριάζει πάρα πολύ στις διδασκαλίες του ζωροαστρισμού, τη μάχη Καλού και Κακού, τον τελευταίο ζωροάστρη, που θα είναι ο μεσσίας και βέβαια στις διδασκαλίες του εβραϊσμού και χριστιανισμού… Μέσα από τον θρησκειολογικό λάκκο των λεόντων,

...ο Δανιήλ.

Το σύμπαν ολόκληρο είναι σε συνεχή εξέλιξη, το ίδιο και ο πλανήτης μας. Και αυτήν τη στιγμή που διαβάζετε, στον πλανήτη μας, συμβαίνουν αλλαγές. Ποτάμια προσθέτουν και άλλη γη κατεβάζοντας ιλύ, άρα, αλλάζουν στη λεπτομέρειά τους το περίγραμμα του παγκόσμιου χάρτη που γνωρίζουμε. Κάποια ηφαίστεια εκρήγνυνται και εκβράζουν λάβα, η οποία προστίθεται και δημιουργεί καινούργια βουνά ή ανεβάζει πεδιάδες. Κάποιες τεκτονικές πλάκες της Γης αυτήν τη στιγμή τρίβονται, δημιουργούν σεισμούς, δημιουργούν εκρήξεις και αλλάζουν τα πράγματα!

Η τελευταία περίοδος των παγετώνων δεν είναι και τόσο μακρινή. Καλύπτει περίπου το διάστημα απ’ το 70.000 ΠΚΧ μέχρι περίπου το 15.000 ΠΚΧ, σε φάσεις επαναλαμβανόμενης ανύψωσης της θερμοκρασίας και καθόδου της θερμοκρασίας. Ζούμε στη Γη, μικρά όντα για πολύ μικρό διάστημα και έχουμε την εντύπωση ότι ζούμε ανέκαθεν, ωστόσο ζούμε κάποια μικρή στιγμή αυτού του πλανήτη αλλά και του Σύμπαντος στο οποίο ανήκει αυτός ο πλανήτης. Ο άνθρωπος ανήκει στην πανίδα της Γης, δηλαδή ανήκουμε στα ζώα και φυσικά συνυπάρχουμε παράλληλα με την πολύ μεγάλη ομάδα των φυτών, που και αυτά μέσα στη διάρκεια των δισεκατομμυρίων και εκατομμυρίων χρόνων υπέστησαν και υπόκεινται σε πολύ μεγάλες αλλαγές...

Ο άνθρωπος μέσα στα τελευταία 30-40 χιλιάδες χρόνια κάλυψε όλη τη Γη. Ήταν ένας άθλος. Το ανθρώπινο είδος κατάφερε να αντέξει εκατομμύρια χρόνια σε όλες τις εξελίξεις της Γης, να προσαρμοστεί στο κλίμα, να προσαρμοστεί στις συνθήκες και δημιούργησε το ανθρώπινό του έπος, το οποίο είναι θαυμαστό διότι ο άνθρωπος αποδείχτηκε ότι μπόρεσε να βρει τρόπο να επιζήσει σε θερμοκρασίες +50 και -50. Να ζει από τις πολύ κρύες περιοχές του βορρά ή του νότου μέχρι και στις πολύ θερμές περιοχές του Ισημερινού, των τροπικών και φυσικά στις πάρα πολύ θερμές και ξηρές περιοχές των ερήμων. Είμαστε ένα είδος θαυμαστό από αυτήν την πλευρά της αντοχής, της επέκτασης και της προσαρμοστικότητας!

Στη διάρκεια εκατομμυρίων χρόνων, ο άνθρωπος ζούσε καρποσυλλέγοντας. Τα ζώα ζουν με δύο τρόπους: είτε καρποσυλλέγουν, είτε κυνηγούν. Ο άνθρωπος για πάρα πολύ μακρύ διάστημα (το αποδεικνύουν και οι αρχαίοι αυτοί σκελετοί και η οδοντοστοιχία των αρχαίων αυτών σκελετών) ήταν καρποσυλλέκτης και όπως φαίνεται εισέπραττε πρωτεΐνες μέσα από τους καρπούς της γης. Έτρωγε σκουληκιασμένα τρόφιμα, όπως κάνουν και τα ζώα για να παίρνουν και πρωτεΐνες. Γνωρίζουμε, ότι κάποια εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια από τώρα, ο άνθρωπος έγινε και κυνηγός, δηλαδή άρχισε να κυνηγά χρησιμοποιώντας εργαλεία. Το ότι ο άνθρωπος χρησιμοποιεί εργαλεία είναι άλλο ένα έπος, άλλος ένας άθλος του είδους μας. Πρέπει να πούμε ότι δεν είμαστε το μοναδικό ον στη Γη που χρησιμοποιεί εργαλεία, αλλά κανένα άλλο ον δεν έφτασε σε τέτοια τελειοποίηση χρήσης εργαλείων όπως ο άνθρωπος...

Ο άνθρωπος, λοιπόν, ως καρποσυλλέκτης προφανώς χρησιμοποίησε εργαλεία, αλλά έφτασε κάποια στιγμή στο σημείο να αξιοποιήσει στοιχεία, που υπάρχουν στη φύση, ολόγυρά του: οστά ζώων, πέτρες, τένοντες ζώων ή και φυτικά στοιχεία για να δημιουργήσει εργαλεία πιο περίπλοκα. Να δημιουργήσει ένα πρώτο είδος πέλεκυ, ένα πρώτο είδος σφυριού. Να δέσει σε ένα ξύλο μια αιχμή, που είτε θα ήταν από οστό, είτε θα ήταν από πέτρα και έτσι να μπορεί να γίνει επικίνδυνος για τα υπόλοιπα έμβια όντα μετατρέποντας τον εαυτό του σε κυνηγό!

Αυτή η μετάβασή μας, το επόμενό μας βήμα, το γεγονός ότι γίναμε κυνηγοί και αργότερα γεωργοί, έπαιξε μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση του είδους μας, γιατί μας ανάγκασε να τελειοποιήσουμε και να τελειοποιούμε τα εργαλεία μας, όπως και να τελειοποιούμε τις μεθόδους της ομαδικής δράσης μας. Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του είδους μας, ότι είμαστε είδος κοινωνικό, ζούμε σε ομάδες και κάναμε το άλμα να γίνουμε ένα ον που ξέρει να συνεργάζεται. Το γεγονός ότι το ανθρώπινο είδος συνεργάζεται, επιμερίζει εργασίες, αναθέτει εργασίες, έπαιξε τεράστιο ρόλο στην επιτυχία του είδους μας, διότι έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, το ανθρώπινο είδος είναι το πιο επιτυχημένο ζωικό είδος αυτής της Γης. Τόσο επιτυχημένο, ώστε όπως γνωρίζουμε στον 21ο αιώνα ΚΧ, κατηγορούμαστε, ως είδος, ότι τείνουμε να καταστρέψουμε τον πλανήτη μας, τη Γη, με τη δράση μας και την επέμβασή μας... Μέσα από τον προϊστορικό λάκκο των λεόντων,

 

...ο Δανιήλ.

 

Ο άνθρωπος νιώθει μικρός μπροστά στη δύναμη της φύσης, μπροστά σε δυνάμεις στις οποίες εκείνος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει και γι’ αυτό προχώρησε στη θεοποίηση της φύσης. Η φυσική θρησκεία του ανθρώπου είναι η λατρεία της φύσης, η σχέση του με τη φύση. Δηλαδή, κατά τη διάρκεια των εκατομμυρίων χρόνων που ήμασταν τροφοσυλλέκτες και μετά κυνηγοί, η φυσική θρησκεία του ανθρώπου ήταν ο παγανισμός. Η γεωργική επανάσταση (~13.000 ΠΚΧ) οδήγησε σε έναν καινούργιο τρόπο ζωής, εντυπωσιακό, καλύπτοντας τις ανάγκες του ανθρώπου, με στιβαρές κατασκευές, περίπλοκες, επεξεργασμένες, πραγματικά καινούργιου τύπου αναζητήσεις κάλυψης των προβλημάτων του ανθρώπου. Δημιούργησε πόλεις, λαούς, διοίκηση και νέες θρησκείες.

Σήμερα, οι ζώσες θρησκείες του κόσμου χωρίζονται σε «ανατολικές» και σε «δυτικές». Η ταξινόμηση είναι κάπως παραπλανητική, γιατί όλες οι θρησκείες έχουν γεννηθεί στην Ασία. Όλες είναι ανατολικές, αλλά τις ονομάζουμε «ανατολικές θρησκείες» και «δυτικές θρησκείες», αν και είναι γεννημένες όλες στην ασιατική πλευρά! Ποιο είναι το όριο από το οποίο αρχίζουν οι ανατολικές θρησκείες και οι δυτικές; Η Ινδία! Από την Ινδία και ανατολικότερα όλες οι θρησκείες που παρήχθησαν ονομάζονται «ανατολικές θρησκείες». Οι θρησκείες οι οποίες γεννήθηκαν δυτικότερα από την Ινδία, ονομάζονται «δυτικές θρησκείες»...

Τι διαφορά έχουν οι ανατολικές απ’ τις δυτικές θρησκείες;

Στις ανατολικές θρησκείες δεν υπάρχει δόγμα, δεν υπάρχει απόλυτη αλήθεια, γιατί τίποτα δεν δόθηκε από τον θεό, δεν έχουν ιερατείο, είναι θρησκείες διαλογισμού και πιστεύουν στην μετεμψύχωση!

Οι δυτικές θρησκείες είναι θρησκείες στις οποίες ο ίδιος ο θεός μετέφερε τις αλήθειες του, γι’ αυτό και είναι θρησκείες «εξ αποκαλύψεως». Δηλαδή, αποκαλύφθηκε το θέλημά του κι έδωσε είτε ο ίδιος ο θεός είτε μέσω προφητών οδηγίες. Επομένως, στις δυτικές θρησκείες υπάρχουν απόλυτες αρχές, απόλυτοι κανόνες, απόλυτες αλήθειες και πιστεύουν στην ανάσταση!

Οι ανατολικές θρησκείες, στην πραγματικότητα, είναι θρησκείες φιλοσοφικού στοχασμού πάνω στο πώς πρέπει να λειτουργεί ο άνθρωπος, το ήθος του, τι είναι η αλήθεια, αν υπάρχει η αλήθεια κ.λπ. Πιστεύουν ότι ο άνθρωπος αναζητεί την αλήθεια και έχει τη δικιά του διαδρομή στην αναζήτηση της αλήθειας! Βέβαια, οι θρησκείες αυτές παρέχουν βάσεις και κατευθύνσεις, αλλά δεν είναι απόλυτες. Επειδή, υπάρχει συνεχής αναζήτηση, δεν υπάρχουν ιερείς οι οποίοι να μετέχουν του θείου. Αυτό που υπάρχει είναι δάσκαλοι και σοφοί (γκουρού και μπάμπα) στον ινδουισμό. Δεν υπάρχει ιερατείο και πυραμίδα εξουσίας. Μόνο ο βουδισμός έχει μοναχισμό, αλλά και αυτό είναι μια παράξενη κατάσταση, και δεν είναι ιερατείο με εξουσιαστικές δομές...

Όλες οι ανατολικές θρησκείες, επειδή θεωρούν ότι ο κάθε άνθρωπος ψάχνει τον δρόμο του και αναζητεί τον εαυτό του, έχουν πολύ ψηλά μια διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης, η οποία ονομάζεται διαλογισμός. Είναι μια περίπλοκη διαδικασία· δεν μαθαίνεται εύκολα. Πρέπει να εκπαιδεύσεις τον εαυτό σου στον διαλογισμό. Είναι μια δύσκολη διαδικασία εσωτερικής εισόδου και συνεχούς διείσδυσης στον εαυτό σου. Πιστεύουν ότι μέσα στον κάθε άνθρωπο εμπεριέχεται το φως, γιατί είμαστε τμήμα του όλου και είναι σημαντικότατο να φτάσουμε στην πηγή του φωτός. Και όταν φτάσει κάποιος στην πηγή του φωτός, τότε ο άνθρωπος μετέχει του όλου και στην ουσία ενώνεται με το σύμπαν!

Οι δυτικές θρησκείες, σε αντίθεση με τις ανατολικές, έχουν απόλυτες αλήθειες και είναι θρησκείες «εξ αποκαλύψεως», δηλαδή ο ίδιος ο θεός έδωσε τις οδηγίες. Επομένως, είναι άκαμπτες, δεν μπορείς να συζητήσεις αυτά που είπε ο θεός! Όμως, μπορεί να γίνει επεξεργασία, ερμηνεία και ανάλυση... Γι αυτό και υπάρχουν χιλιάδες διασπάσεις, τάσεις και δόγματα, που κατέχουν την... απόλυτη αλήθεια κι έχουν μετατραπεί σε χώρους στους οποίους εφαρμόζεται μια στυγνή πολιτική κεντρικού ελέγχου. Στη βοήθεια της προσέγγισης της μοναδικής αλήθειας του θεού, υπάρχουν ενδιάμεσοι: είναι οι ιερείς, οι οποίοι μετέχουν κατά κάποιον τρόπο του θείου, έχουνε επαφή με το θείο και, αν κάποιες δυτικές θρησκείες δεν έχουν ιερείς, έχουν πρεσβύτερους, ειδικά «φωτισμένα» σώματα και προφήτες. Πάντως, κατά κανόνα, στις δυτικές θρησκείες υπάρχει ιερατείο. Και βέβαια όλες οι δυτικές θρησκείες έχουν την έννοια του προφήτη, δηλαδή έναν θνητό, που έχει την τιμή να επιλέγεται και να χρησιμοποιείται από τον θεό σαν ενδιάμεσος για να μεταφέρει το μήνυμά του στους πιστούς. Επιπλέον, όλες υπόσχονται στους πιστούς τους ανταμοιβή, που θα δοθεί μετά το τέλος της ζωής των πιστών και την ανάστασή τους... Μέσα από τον θρησκειολογικό λάκκο των λεόντων,

 

...ο Δανιήλ.

 

Σάββατο, 06 Μαΐου 2017 10:18

Η σύγχρονη Βαβέλ στη Γη!

 

Στο έτος 2000, επειδή άλλαζε η χιλιετία, η UNESCO έκανε μεγάλες μετρήσεις παγκοσμίως σε διάφορα δεδομένα της Γης. Φυσικά, ένα σπουδαιότατο δεδομένο που αφορούσε την ανθρωπότητα ήταν η κατανομή των γλωσσών. Ποιοι μιλούν, ποια γλώσσα ως μητρική, ποιες είναι οι πιο ισχυρές γλώσσες στον κόσμο από πλευράς ομιλούντων τη γλώσσα και φυσικά από πλευράς πολιτισμικής διεισδυτικότητας. Το 2010 ο κατάλογος ανανεώθηκε, δίνοντας την παρακάτω κατάταξη στις πρώτες 15 γλώσσες.

Πρώτη και ισχυρότερη γλώσσα στον κόσμο είναι η κινεζική Μανταρίν, που μιλούν 955 εκατομμύρια άνθρωποι ως μητρική γλώσσα. Ανήκει, φυσικά, στη μεγάλη σινοθιβετιανή οικογένεια γλωσσών. Στην Κίνα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ανήκει σε μια μεγάλη φυλή που ονομάζεται «η φυλή των Χαν», το 95% της Κίνας ανήκει σε αυτήν τη φυλή. Εκτός από τη γλώσσα Μανταρίν, μιλιούνται και άλλες επτά μεγάλες γλώσσες παρόμοιες με τη Μανταρίν από 300 εκατομμύρια περίπου Κινέζους. Δηλαδή, η Κίνα έχει μια θαυμαστή γλωσσική ενότητα, εάν κανείς σκεφτεί την έκταση και το μέγεθος της χώρας. Εκτός από αυτό, έχει ακόμη 130 μικρές γλώσσες!

Δεύτερη είναι η Ισπανική γλώσσα, ινδοευρωπαϊκή και αυτή. Η ισπανική γλώσσα καταγράφεται με 405 εκατομμύρια περίπου ομιλούντες ως μητρική γλώσσα. Είναι μια γλώσσα που μιλιέται ως δεύτερη γλώσσα από πάρα πολλούς ανθρώπους στον κόσμο. Γιατί μετά το 1500 οι Ισπανοί αποικιοκράτες κατέκτησαν την Κεντρική και Νότια Αμερική και μετέφεραν τη γλώσσα τους εκεί. Έτσι, ισπανικά μιλά η μισή αμερικανική ήπειρος και άλλα σημεία στη Γη. Όλα αυτά σχετίζονται με το γεγονός ότι τα τελευταία 500 χρόνια η δυτικοευρωπαϊκή αποικιοκρατία μετέφερε στις αποικίες και τη γλώσσα, ενισχύοντας τη μεγάλη ινδοευρωπαϊκή οικογένεια γλωσσών.

Τρίτη μεγαλύτερη γλώσσα είναι η Αγγλική, που ανήκει στην ινδοευρωπαϊκή οικογένεια γλωσσών και τη μιλούν περίπου 360 εκατομμύρια άνθρωποι ως μητρική γλώσσα, αλλά είναι σαφώς η πιο ισχυρή γλώσσα στον κόσμο από πλευράς γενικής χρήσης!

Τέταρτη ισχυρότερη γλώσσα είναι η Χίντι. Είναι η μεγαλύτερη από τις γλώσσες της Ινδίας. Στην Ινδία μιλιούνται πολλές γλώσσες. Η Χίντι, που ανήκει στην ινδοευρωπαϊκή οικογένεια, είναι εξέλιξη της σανσκριτικής γλώσσας και τη μιλούν περίπου 310 εκατομμύρια άνθρωποι.

Πέμπτη είναι η Αραβική γλώσσα, που ανήκει στις αφροασιατικές γλώσσες ή σημιτικές γλώσσες, η οποία καταγράφεται με περίπου 295 εκατομμύρια ανθρώπους. Η αραβική γλώσσα έγινε πολύ ισχυρή μετά τον 7ο αιώνα κ.χ., δηλαδή την εξάπλωση του Ισλάμ. Περίπου μέσα στα 1.300 χρόνια που κύλησαν από τότε, 22 χώρες του κόσμου μιλούν Αραβικά. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύθηκαν οι σημιτικές γλώσσες.

Έκτη είναι μια άλλη γλώσσα της Ινδίας και του Μπαγκλαντές, η γλώσσα Μπενγκάλι, επίσης ινδοευρωπαϊκή, που μιλούν περίπου 226 εκατομμύρια άτομα.

Έβδομη γλώσσα τα Πορτογαλικά, ινδοευρωπαϊκή και αυτή γλώσσα, η οποία έχει τον ίδιο λόγο εξάπλωσης με τα ισπανικά. Μετά τον 15ο αι., οι Πορτογάλοι επεκτάθηκαν στον νότο της Αμερικής και σε διάφορα άλλα σημεία του κόσμου. Έτσι, με την αποικιοκρατική, εμπορική και πολιτισμική τους επέκταση, η πορτογαλική γλώσσα εξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικές γλώσσες με 215 εκατομμύρια ομιλούντες.

Όγδοη είναι η Ρωσική, μια γλώσσα που απέκτησε τεράστια δύναμη με την εξέλιξη της Ρωσίας σε μεγάλη δύναμη της Ευρασίας. Η Ρωσική είναι και αυτή ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, είναι η ισχυρότερη από τις σλαβικές γλώσσες. Οι σλαβικές γλώσσες είναι η μεγαλύτερη δύναμη στο εσωτερικό των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Η Ρωσική έγινε πολύ ισχυρή γλώσσα μετά το 1500, και ιδιαίτερα μετά το 1600, όταν ανέλαβε την εξουσία της ρωσικής αυτοκρατορίας η δυναστεία των Ρομανώφ, η οποία και επέκτεινε τη Ρωσία και τη μετέτρεψε από χώρα της Ευρώπης σε χώρα της Ασίας. Τη μετέτρεψε δηλαδή στη μεγαλύτερη χώρα της Ευρώπης, της Ασίας αλλά και ολόκληρου του κόσμου, μια και η Ρωσία έλεγξε ακόμη και την Αλάσκα στην Αμερική. Έτσι, η ρωσική γλώσσα έχει γίνει μια από τις πολύ ισχυρές γλώσσες του κόσμου με 155 εκατομμύρια ομιλούντες.

Ακολουθούν η Ιαπωνική (125 εκ.), τα Παντζάμπι (Ινδία, 100 εκ.), η Γερμανική (95 εκ.), η Γιαβανέζε (Ινδονησία, 82 εκ. ), η Βου (Κίνα, 80 εκ.), η Μαλάι (Μαλαισία, Ινδονησία, 77 εκ.), και η Τελούγου (Κίνα, 76 εκ.) κ.λπ. Τα Ελληνικά; Πού βρίσκονται τα νέα ελληνικά στον κατάλογο των γλωσσών του κόσμου μας; Στην 75η θέση με 12 εκ. ομιλούντες... Μέσα από τον γλωσσικό λάκκο των λεόντων,

...ο Δανιήλ.

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017 10:14

Απρίλης και μνήμες φασισμού!

Ο νεοφασισμός ήταν και παραμένει μια πραγματικότητα για τη χώρα μας. Σαν γενικότερο κοινωνικό φαινόμενο της μεταπολεμικής περιόδου ο νεοφασισμός βρήκε την κύρια ενσάρκωσή του στη δικτατορία της στρατιωτικής χούντας, που για μια επταετία ταλάνισε τον τόπο μας. Κάτω από το βάρος των αμαρτιών του, χάρη στην απομόνωσή του και την αντίσταση μερίδας του λαού, το τυραννικό καθεστώς, που είχε επιβληθεί στις 21.4.1967, κατέρρευσε. Κι επειδή κάποιοι «ξεχνούν», ας τους θυμίσουμε κάποια πράγματα...

Ο όρος φασισμός προέρχεται από την ιταλική λέξη φάσιο (fascio), που με τη σειρά της ετυμολογείται από το λατινικό φασκές (fasces) και σημαίνει «ράβδοι ενωμένοι μαζί με πέλεκυ». Η λέξη παραπέμπει στους λιτόρες (littores), που ήταν σωματοφύλακες των γερουσιαστών της αρχαίας Ρώμης και διακρίνονταν από μια ράβδο που κρατούσαν. Οι ράβδοι δεμένες με έναν διπλό πέλεκυ έγιναν το σύμβολο του φασισμού. Οι πρώτες φασιστικές ομάδες στην Ιταλία του ’20 ονομάστηκαν δέσμες μάχης (fascio di combattimento)!

Η γερμανική εκδοχή του φασισμού, ο ναζισμός, πήρε το όνομά της από τη λέξη εθνικοσοσιαλισμός (Nazionalsozilismus). Οι Ναζί ήταν το κόμμα που δημιούργησε ο Χίτλερ κι επικράτησε στη Γερμανία για να αιματοκυλίσει μετά ολόκληρο τον κόσμο κατά τη 2η παγκόσμια ανθρωποσφαγή. Η κοσμοθεωρία του ναζισμού αποθεώνει τον κρατισμό στο πρόσωπο ενός ηγέτη κι ενός λαού, που τον ακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια. Μια στρατιωτικοποιημένη «κοινωνία» που στόχος της είναι η ενδυνάμωση και η βάρβαρη επικράτησή της παγκοσμίως. Με την ενεργή υποστήριξη του κεφαλαίου, αυτή η μισάνθρωπη ιδέα έπεισε με ρατσιστικές θεωρίες και συνωμοσιολογίες την πλειοψηφία των Γερμανών, μετατρέποντάς τους σε μια πολεμική μηχανή που δεν άφησε τίποτα όρθιο στο διάβα της. Οι φασίστες έριξαν στην πυρά του ναζισμού καθετί διαφορετικό, από βιβλία μέχρι και ανθρώπους. Εκατομμύρια «αλλοεθνών», Εβραίων, τσιγγάνων, ομοφυλόφιλων, αναπήρων, αριστερών, κομμουνιστών και αντικαθεστωτικών βασανίστηκαν, εξευτελίστηκαν και δολοφονήθηκαν, είτε γιατί δεν ταίριαζαν στο προφίλ της «άριας φυλής», είτε επειδή αντιστάθηκαν στη μαζική αυτή παράνοια!

Παρατηρώντας τι προηγήθηκε κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά, μπορεί κάποιος αμέσως να διαπιστώσει ότι το μεγάλο οικονομικό κραχ στα τέλη της δεκαετίας του ’20 προκάλεσε μεγάλες κοινωνικές αναταράξεις κι εκρήξεις και δημιουργήθηκε έντονη επιθυμία στον κόσμο για ουσιαστικές και ριζικές αλλαγές. Το όραμα μιας πιο δίκαιας κοινωνίας από τα τέλη του 19ου αι. γέννησε κι ανέπτυξε σοσιαλιστικά, κομμουνιστικά, αναρχικά κι ελευθεριακά κινήματα. Η ευρεία διάδοσή τους έκανε τα θεμέλια του καπιταλισμού να τρίζουν. Το κεφάλαιο, για να διαλύσει τις κοινωνικές αντιδράσεις, τις εξεγέρσεις και τη νεαρή Σοβιετική Ένωση, πόνταρε στον φασισμό, απειλώντας με οριστικό τέλος τις ανθρώπινες ελευθερίες αλλά και την ύπαρξη των φυσικών προσώπων που τις υπηρετούσαν, προκαλώντας τη δεύτερη παγκόσμια πολεμική σύρραξη...

Σήμερα, οι φασιστικές ιδέες βρίσκουν και πάλι ακροατήριο μέσα στη στοιβαγμένη σε ειδήσεις φόβου και πανικού σιωπηλή πλειοψηφία ή αλλιώς «κοινή γνώμη»... Χρόνια καθημερινής πλύσης εγκεφάλου κατάφεραν να φτιάξουν... πατριώτες έτοιμους για τη μάχη με τον «εχθρό». Και στη θέση του εχθρού πάλι το διαφορετικό! Οι μετανάστες, οι πρόσφυγες, οι διαφορετικοί, όσοι αντιστέκονται στο σύγχρονο φασισμό της... θεαματικής δημοκρατίας που ζούμε!

Στην Ελλάδα, ο πόλεμος με το φασισμό δεν τελείωσε ποτέ. Υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει, μέχρι οι εχθροί του ανθρώπινου γένους, οι υπεύθυνοι για τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία, οι οπαδοί των κρεματορίων και των στρατοπέδων συγκέντρωσης να πάψουν να υπάρχουν. Αυτό θα συμβεί όταν ο καθένας μας κι όλοι μαζί σαν κοινωνία καταφέρουμε να αφοπλίσουμε ιδεολογικά, να απομονώσουμε κοινωνικά και να τσακίσουμε το φασισμό και καθετί που γεννά, συντηρεί, προβάλλει, στηρίζει, διαιωνίζει το «ζωτικό του χώρο». Δηλαδή, το περιβάλλον της κοινωνικής απάθειας, το «ο καθένας για την πάρτη του», τη νοοτροπία του «μοντέρνου ανθρώπου» που κυνηγά τον πλούτο και τη δόξα, πλασμένος κατ’ εικόνα κι ομοίωση του σάπιου συστήματος της κεφαλαιοκρατικής εξουσίας...

Μέσα σε αυτόν τον κοινωνικό βούρκο, εκκολάπτονται τα αβγά του νεοφασισμού. Κρυμμένοι, από τη μεταπολίτευση και μετά, περίμεναν καρτερικά την κατάλληλη στιγμή -που θα τους χρειαστεί η παγκοσμιοποιημένη χρηματιστική ολιγαρχία- για να βγουν από τις τρύπες τους και να δηλητηριάσουν όσους αγνοούν, δεν έχουν μνήμη, είναι ηλίθιοι, μισάνθρωποι ή ευκολόπιστοι. Αυτούς που ψάχνουν να πιστέψουν σε μια ιδεολογία που να αποθεώνει τους ίδιους και όλους τους υπόλοιπους να τους θεωρεί μιάσματα... Μέσα από τον αντιφασιστικό λάκκο των λεόντων,

...ο Δανιήλ. 

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top