FOLLOW US
Ανθή Παζιάνου

Ανθή Παζιάνου

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017 15:41

«Δεν μας στηρίξατε διαχρονικά»!

«Μάχαιρα έδωκες, μάχαιρα θα λάβεις» είπε ο Ιησούς στον Πέτρο, σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη. Χωρίς να πει αυτή τη φράση, η Αναστασία Αντωνέλλη, αντιδήμαρχος και πρόεδρος του Οργανισμού Κοινωνικής Αλληλεγγύης «σφάζει», όχι ακριβώς με το «γάντι», τη διοίκηση του Φαρμακευτικού Συλλόγου Λέσβου (ΦΣΛ) που αντιτίθεται στη συνέχιση λειτουργίας του Κοινωνικού Φαρμακείου. Συγκεκριμένα τον στηλιτεύει καυστικά για «τη μη ύπαρξη στήριξης και βοήθειας εκ μέρους του διαχρονικά». Ο μεν ΦΣΛ υπονοεί ότι χάνει χρήματα και ότι δεν τηρούνται στο Κοινωνικό Φαρμακείο οι προδιαγραφές με άδεια λειτουργίας όπως στα συμβατικά φαρμακεία, η δε Αν. Αντωνέλλη υπονοεί αδιαφορία, ενώ εκατοντάδες πολίτες συρρέουν γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα.

«Για άλλη μια φορά ευχαριστώ από καρδιάς την διοίκηση του Φαρμακευτικού Συλλόγου Λέσβου για την μη ύπαρξη στήριξης και βοήθειας εκ μέρους του, διαχρονικά, σε όλες τις δομές μας που στόχο έχουν την ανακούφιση από την φτώχεια των απόρων Δημοτών μας. Με την άρνηση τους αυτή μας βοηθάνε να γίνουμε καλύτεροι, μιας και πρέπει μόνοι μας να βρούμε τρόπους ενίσχυσης των δομών μας αυτών. Και όπως όλοι ξέρουν, βρίσκουμε: ευτυχώς η αλληλεγγύη κατοικεί στις καρδιές και στις τσέπες, του μεγαλύτερου ποσοστού των ανθρώπων του τόπου μας» τόνισε χαρακτηριστικά. Και προσθέτει: «Φυσικά ως πολίτης αυτής της Χώρας, για άλλη μια φορά συνειδητοποιώ γιατί στην Ελλάδα της κρίσης συνεχίζει να απαξιώνεται ο συνδικαλισμός, ενώ θα μπορούσε να είναι ελπίδα. Ίσως ακόμα δεν έχουν κατανοήσει κάποιοι ότι δεν είναι δυνατόν τα όποια «συντεχνιακά» προβλήματα και συμφέροντα να είναι υπεράνω της ανάγκης και των συμφερόντων της ίδιας της κοινωνίας μας».

Η δήλωση Βαλτά

Ειδικότερα κατά τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Λέσβου, ο πρόεδρος, Απόστολος Βαλτάς τόνισε χαρακτηριστικά ότι «στο Δήμο Λέσβου εξακολουθεί και λειτουργεί το Κοινωνικό Φαρμακείο ζει και βασιλεύει χωρίς κανέναν έλεγχο και χωρίς αντικείμενο ύπαρξης. Κάναμε τα στραβά μάτια, όμως πλέον δεν πάει άλλο.» Η κ. Αντωνέλλη εξηγεί ότι ο Οργανισμός που προεδρεύει είχε το δικαίωμα εκ του ΦΕΚ για τη σύσταση Κοινωνικού Φαρμακείου: «Το 2012, η λειτουργία και στελέχωση με εξειδικευμένο προσωπικό, όπως φαρμακοποιούς και κοινωνικό λειτουργό του Κοινωνικού Φαρμακείου μας εξασφαλίστηκε με την υπαγωγή και χρηματοδότηση του από Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα.  Με την λήξη του Προγράμματος αυτού, έχοντας περί τους 500 ωφελουμένους, ο Οργανισμός, αντιλαμβανόμενος την συνεχιζόμενη ανάγκη διεκδίκησε και είναι δικαιούχος από τον Μάρτιο του 2017 του Ευρωπαϊκού Προγράμματος «Δομές Παροχής Βασικών Αγαθών: Κοινωνικό Παντοπωλείο και Κοινωνικό Φαρμακείο Δήμου Λέσβου προϋπολογισμό 243.360,00 ευρώ, για τρία έτη 2017-2020.»

Θυμίζει ότι με βάση την πράξη ένταξης στο Ευρωπαϊκό αυτό Πρόγραμμα: «επιδιώκεται η παροχή σε σταθερή και τακτική βάση δωρεάν φαρμάκων, υγειονομικού υλικού και παραφαρμακευτικών προϊόντων, τα οποία θα εξασφαλίζονται μέσω συγκεκριμένων συνεργασιών, καθώς και από τη συμμετοχή και κινητοποίηση συλλογικών φορέων, επιχειρήσεων και πολιτών, σε άτομα που διαμένουν στο Δήμο Λέσβου, συμπεριλαμβανομένων και των νόμιμα διαμενόντων πολιτών τρίτων χωρών ή ανιθαγενών τα οποία βάσει κριτηρίων και σχετικών αποδεικτικών στοιχείων, βρίσκονται σε κατάσταση φτώχειας ή απειλούνται από τη φτώχεια καθώς και οι δικαιούχοι/αιτούντες διεθνούς προστασίας. τα οποία βάσει κριτηρίων και σχετικών αποδεικτικών στοιχείων, βρίσκονται σε κατάσταση φτώχειας ή απειλούνται από φτώχεια (π.χ. ωφελούμενοι του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης και του ΤΕΒΑ, ανασφάλιστα άτομα με πολύ χαμηλό ετήσιο εισόδημα, άτομα που διαθέτουν βιβλιάριο απορίας, κλπ.)».

Ανησυχία πολιτών

Στους πολίτες που ανησύχησαν για το εάν θα κλείσει το Κοινωνικό Φαρμακείο, «γιατί το απαιτεί η διοίκηση του Φαρμακευτικού Συλλόγου Λέσβου», απαντά: «Το Κοινωνικό Φαρμακείο του Δήμου Λέσβου θα κλείσει ΜΟΝΟΝ εάν υπάρξει εντολή από τον Υπουργό Υγείας, το Υπουργείο του οποίου ή όποιο άλλο, θα αναλάβει να επιστρέψει στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα χρηματικά κονδύλια που έχουμε εκταμιεύσει από Ευρωπαϊκά Προγράμματα, θα εξασφαλίσει την συνέχιση της εργασίας σε όσους εκ του Προγράμματος έχουν προσληφθεί και θα καλύψει το 25% της συμμετοχής που καλούνται να πληρώσουν κάποιες κατηγορίες ανασφαλίστων. Εμείς και ΕΝΑΣ Δημότης μας να έχει ανάγκη την δομή μας αυτήν, θα συνεχίσουμε να την λειτουργούμε και γιατί την έχουν ανάγκη πολλοί, αλλά και γιατί το Κοινωνικό μας Φαρμακείο συνδράμει κατά καιρούς με φάρμακα σε άλλες δομές που έχουν ανάγκη: στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, Κέντρα Υγείας, Γηροκομεία κ.λ.π. κ.λ.π.»

Και καταλήγει: «Εμείς, ως Αυτοδιοίκηση έχουμε υποχρέωση να υπηρετούμε την ανάγκη και το συμφέρον της κοινωνίας. Αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε και με το Κοινωνικό μας Φαρμακείο, όσο αυτό εξαρτάται από εμάς.»

Με κατάληψη ξεκίνησε χτες η μέρα για το Μουσικό σχολείο Μυτιλήνης και το 5ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης, οι μαθητές των οποίων συνέχισαν τη διαμαρτυρία τους για το χρόνιο στεγαστικό πρόβλημα με πορεία στο γραφείο του Δημάρχου. Εκεί συνάντησαν τον αντιδήμαρχο Γιώργο Κατζανό, ο οποίος πρότεινε και συμφώνησε με τον Σύλλογο Γονέων και τους μαθητές να μπει το θέμα από τους γονείς στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου την Παρασκευής , εκτός ημερησίας διάταξης.

«Γι’ άλλη μια φορά θέτουμε το κτηριακό μας πρόβλημα» τόνισε η πρόεδρος του 15μελούς μαθητικού συμβουλίου του Μουσικού Σχολείου Μυτιλήνης, Νίκη Αντωνοπούλου. «Θέλουμε να έχουμε ένα δικό μας κτήριο, ώστε να μην ενοχλούμε και τα άλλα παιδιά του 5ου Γυμνασίου (σ.σ. συστεγάζονται τα δύο σχολεία). Θα περιμένουμε τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου και θα πράξουμε αναλόγως» , τόνισε. Επίσης επεσήμανε ότι η καλύτερη λύση είναι να βρεθεί κτήριο, αλλά «αν δεν βρεθεί, μπορούμε να συμβιβαστούμε και με μόνωση στις αίθουσες που έχουμε, ώστε να καλυφθεί το παρόν πρόβλημα». Πρόσθεσε, μάλιστα ότι «δεν κινούμαστε εναντίον του 5ου Γυμνασίου, αλλά είμαστε σε συνεργασία, για να είναι εντάξει και τα δύο σχολεία». Μαθήτρια της Γ’ Λυκείου ανέφερε ότι «μπορεί να είμαστε στη Γ’ τάξη, όμως δεν θα αφήσουμε αυτόν τον αγώνα. Και του χρόνου θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε γι’ αυτό που μας ανήκει, αν δεν το πάρουμε».

 

Μάθημα στην τουαλέτα!

Άλλη μαθήτρια τόνισε: «Από μικρή θυμάμαι μας έλεγαν μπράβο για το σχολείο μας και τις συναυλίες μας. Ποτέ όμως δεν είδαν τι κρύβεται πίσω από την κουρτίνα. Πώς αναγκαζόμαστε σε κάθε αίθουσα να συντονιστούμε, σε διαφορετική ο καθένας, κι άλλος στην τουαλέτα για να βγει το κάθε κομμάτι. Φανταστείτε πόσο καλύτερο θα ήταν το αποτέλεσμά μας, αν κάναμε μάθημα σε κατάλληλες συνθήκες».

Από την πλευρά της, άλλη μαθήτρια ανέφερε: «Έχουμε τα ίδια δικαιώματα με τα παιδιά των υπόλοιπων σχολείων. Οι μαθητές των σχολείων γενικής παιδείας δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουν μάθημα στις αίθουσες κι εμείς στις τουαλέτες! Γίνεται το μάθημα της έκθεσης για παράδειγμα να γίνεται στις τουαλέτες με πέντε καρέκλες; Γιατί το μουσικό να κάνει εκεί μάθημα;»

 

 

Ο Γ. Κατζανός

«Η βούλησή μας είναι την Παρασκευή να μπει εκτός ημερησίας διάταξης το θέμα. Ήδη ο κ. Χρυσάφης (σ.σ. εκπρόσωπος Συλλόγου Γονέων) επικοινώνησε με τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου. Θα καλέσουμε λοιπόν και αυτούς που μας κυβερνούν να φέρουν το χρήμα, τον κυβερνητικό βουλευτή, τον υφυπουργό ή τον υπουργό Παιδείας να έρθουν εδώ και επιτόπου να δει το πρόβλημα» , τόνισε από την πλευρά του ο αντιδήμαρχος Γ. Κατζανός.

 

«Τελειώσαν τα ψέματα»

Ο Νίκος Χρυσάφης, γραμματέας του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Μουσικού Σχολείου Μυτιλήνης ανέφερε στο «Ε»: «Τελειώσαν τα ψέματα, θα πρέπει να ληφθεί οριστική απόφαση και να μη διαιωνίζεται άλλο το πρόβλημα. Μπορεί η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Μουσικό σχολείο να μην είναι ευθύνη της σημερινής Δημοτικής Αρχής ή της παρούσας κυβέρνησης, αλλά η ευθύνη έχει μετακυλιστεί σ εμάς και δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Το Μουσικό σχολείο έχει εξαιρετική παρουσία στην πολιτιστική ζωή του τόπου, 100% είχε φέτος επιτυχία στα αποτελέσματα εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο και αποτελεί σπουδαίο κεφάλαιο για τον τόπο. Αν δεν αποφασιστεί άμεσα η αγορά οικοπέδου στη Βαρειά για την ανέγερση σχολείου, θα πρέπει να παραχωρηθεί εξ ολοκλήρου το κτήριο της Ακαδημίας και να μην ενοχληθεί άλλο σχολείο.»

 

 

 

Η ευαισθητοποίηση των πολιτών στον εμβολιασμό ήταν η πρώτη προτεραιότητα του Φαρμακευτικού Συλλόγου Λέσβου, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χτες στα γραφεία του μιλώντας επίσης για τις ελλείψεις φαρμάκων, την «ανεξήγητη» λειτουργία του Κοινωνικού Φαρμακείου και τη λογική γιατρών που συνταγογραφούν φάρμακα σε πρόσφυγες μόνο και μόνο για την καταστολή τους.

«Εδώ και ένα χρόνο έχει δημιουργηθεί το περίφημο αντεμβολιαστικό “κίνημα” που με τον καιρό αυξάνεται δραματικά και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Το αποτέλεσμα είναι συνειδητά ή μη να μην εμβολιάζονται τα παιδιά, σύμφωνα με το πρόγραμμα του προληπτικού εμβολιασμού και τα εμβόλια που πρέπει να κάνουν. Γι’ αυτό το λόγο στην Ελλάδα είχαμε τουλάχιστον 15 περιστατικά ιλαράς, στην Ευρώπη τουλάχιστον 34 θανάτους απ’ αυτή την υπόθεση» επεσήμανε αρχικά ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου, Απόστολος Βαλτάς υπογραμμίζοντας την ανάγκη να εμβολιαστούν όλα τα παιδιά και προσθέτοντας ότι είναι αδιανόητο ένας γονιός να είναι σκεφτικός σε σχέση με ένα τόσο σοβαρό ζήτημα: «Μπορεί να τα εκθέσει σε ανυπολόγιστους κινδύνους, σε αναπηρίες εγκεφαλίτιδες και χρόνιες παθήσεις». Τους επιστημονικούς λόγους ανάγκης του εμβολιασμού εξήγησε ο αντιπρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου, Βασίλης Λαμπούσης, αλλά και ο φαρμακοποιός, Νατάλε Θεοφανόπουλος (σχετικό βίντεο από τη συνέντευξη αυτή του Φαρμακευτικού συλλόγου θα αναρτηθεί στο emprosnet.gr). Μάλιστα ο κ. Βαλτάς εκτιμά ότι και οικονομικοί λόγοι πιέζουν τους γονείς ώστε να μην είναι εντάξει στις προγραμματισμένες επισκέψεις τους στον παιδίατρο. Για το λόγο αυτό, ο Σύλλογος έφτιαξε σχετική αφίσα- φυλλάδιο που θα μοιραστεί και θα αναρτηθεί σε όλες τις πολυκατοικίες όπου υπάρχουν γιατροί, αλλά και στο Νοσοκομείο, το ΠΕΔΥ κλπ.

Επίσης παρότρυνε τις ομάδες υψηλού κινδύνου να προχωρήσουν στο εμβόλιο κατά της γρίπης. Για το λόγο αυτό ο πρόεδρος του ΣΥΦΑΛ, Παναγιώτης Παπαδέλλης επεσήμανε ότι έχουν παραγγελθεί 18.000 εμβόλια, εξηγώντας ότι η ποσότητα αυτή θα έρθει κατά διαστήματα.

«Έχουμε γίνει ζητιάνοι για τα εμβόλια»

Τις τεράστιες ελλείψεις που εντοπίζει καθημερινά στα φάρμακα «πρώτης ανάγκης» ο Σύλλογος επανέφερε ο κ. Βαλτάς. Χάρη στην ανάδειξη του θέματος από τα ΜΜΕ, ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων παρενέβη και λύθηκαν κάποια προβλήματα με συγκεκριμένη εταιρεία. Όμως «υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός εταιρειών που ακολουθούν μια πολιτική, η οποία, θεωρώ ότι δεν αντιμετωπίζεται σωστά από την πολιτεία» πρόσθεσε. Πρόκειται για πολυεθνικές εταιρείες με τις μητρικές των οποίων να έχουν συγκεκριμένη λογική. «Λόγω των μνημονίων, και μηχανισμού εποπτείας κι επειδή το φάρμακο θεωρείται ότι πρέπει να δίνεται σε χαμηλή τιμή οι εισαγωγές μειώνονται όλο και περισσότερο γιατί χάνει χρήματα όταν πουλάει στην Ελλάδα» εξηγεί. Επίσης τα φάρμακα αυτά από την Ελλάδα «επανεξάγονται σε πιο υψηλές τιμές στην Ευρώπη» και η εταιρεία χάνει από αυτή τη διαδικασία, συν ότι η κυκλοφορία στην Ελλάδα του φαρμάκου, δημιουργεί τιμή αναφοράς (χαμηλή) για τον υπόλοιπο κόσμο. «Το αποτέλεσμα είναι ο πληθυσμός της Λέσβου να μην μπορεί να καλυφθεί με τα απαραίτητα» υπογράμμισε ο κ. Βαλτάς. Για «άναρχη αγορά» στον χώρο του φαρμάκου έκανε λόγο ο κ. Παπαδέλλης, ο οποίος ανέφερε ότι το φάρμακο έχει μετατραπεί πια από αγαθό σε εμπόρευμα.

Παράλληλα ο κ Βαλτάς αναφέρθηκε εκτενώς στις τιμές του φαρμάκου, αλλά και τη συμμετοχή του ασφαλισμένου (βλ. το σχετικό βίντεο) και τα «βερεσέ» που αφήνουν αρκετοί ασθενείς στο φαρμακείο, προκειμένου να ολοκληρώνουν την αγωγή τους.  Αυτό που έκανε εντύπωση είναι ότι η φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα αποτελεί μόλις το 1% του ΑΕΠ

Το Κοινωνικό Φαρμακείο, «δεν ελέγχεται»

«Το Κοινωνικό Φαρμακείο είναι ένας θεσμός που δημιουργήθηκε στο Δήμο Λέσβου, και σε όλη την Ελλάδα με τη σύμφωνη γνώμη των Φαρμακευτικών Συλλόγων το οποίο ιδρύθηκε κάποτε, για τη στήριξη των ανασφάλιστων την εποχή της κρίσης. Οι ανασφάλιστοι αυτή τη στιγμή παίρνουν πλέον τα φάρμακά τους κανονικά εδώ και δυο χρόνια. Όμως στο Δήμο Λέσβου εξακολουθεί και λειτουργεί το Κοινωνικό Φαρμακείο ζει και βασιλεύει χωρίς κανέναν έλεγχο και χωρίς αντικείμενο ύπαρξης. Κάναμε τα στραβά μάτια, όμως πλέον δεν πάει άλλο.» τόνισε ο κ. Βαλτάς. Το θέμα έχει προβληματίσει πανελλαδικώς, έχει τεθεί στον υπουργό Υγείας και ο Σύλλογος θα το θέσει στον Δήμαρχο Λέσβου.

Για να τους κρατούν σε καταστολή

Στο περιθώριο της συνέντευξης ο πρόεδρος του ΣΥΦΑΛ Παναγιώτης Παπαδέλλης ανέφερε ότι εκπρόσωπος ΜΚΟ μπήκε χτες το πρωί στο φαρμακείο του με ένα τεράστιο κιβώτιο με ινσουλίνες, οι οποίες πρέπει να στοιχίζαν πάνω από 2.000 ευρώ ληγμένες και ζητούσε τον κάδο επιστροφών για να τις πετάξει. «Δηλαδή γίνεται κατασπατάληση» τόνισε.

Από την πλευρά του, ο κ. Βαλτάς σημείωσε τη συνεχή συνταγογράφηση που γίνεται από γιατρούς σε πρόσφυγες «μόνο και μόνο για να τους κρατούν σε καταστολή». Επεσήμανε επίσης: «Για μένα η συνταγογράφηση πρέπει να γίνεται μόνο από το Νοσοκομείο και τη διευθύντρια της Ψυχιατρικής Κλινικής. Αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται υπό κρίση, αλλά ποιος τους έμαθε αυτό το φάρμακο; Να ελεγχθούν όσες συνταγογραφήσεις έχουν γίνει!»

Πληθαίνουν οι καταγγελίες των γυναικών προσφύγων στη Μόρια για σεξουαλική παρενόχληση από άλλους πρόσφυγες και μετανάστες, καθώς και για περιστατικά κακοποίησης στην πτέρυγα των ανηλίκων. Είναι τέτοιος ο φόβος τους που εδώ και καιρό οι περισσότερες, από τις 8 το βράδυ που βραδιάζει, και καθώς δεν υπάρχει φωτισμός, προτιμούν να μη βγουν από τη σκηνή τους ούτε για τουαλέτα. Οι ίδιες μίλησαν στο «Ε» και περιέγραψαν την κατάσταση που επικρατεί στο Κέντρο Πρώτης Υποδοχής, ενώ το Σαββατοκύριακο έγινε γνωστό σε εργαζόμενους της Μόριας ότι οι περισσότερες αρχίζουν πλέον και ζητούν επίμονα πάνες ακράτειας, ώστε να μη βγουν καθόλου από τη σκηνή τους για 12 και πλέον ώρες! Εκτός από περιστατικά κακοποίησης ή επιθετικής συμπεριφοράς, οι γυναίκες ανέφεραν ότι υπάρχουν και πολλά φίδια ανάμεσα στις σκηνές.

«Η Μόρια δεν είναι ασφαλής τόπος για μας» αναφέρουν τρεις γυναίκες από τη Συρία στην εφημερίδα μας. «Με το που παίρνουν χρήματα οι άντρες για να βγάλουν το μήνα, τα κάνουν ποτά και ναρκωτικά. Είναι επικίνδυνο να βγαίνουμε τη νύχτα από τη σκηνή μας. Όλο και κάποιος θα παραμονεύει για να μας αγκαλιάσει, αλλά και να προχωρήσει χωρίς τη συγκατάθεσή μας. Και οι υπόλοιπο γύρω κοιτούν. Οι αστυνομικοί το βράδυ βρίσκονται σε εσωτερικό χώρο και μόνο άμα γίνει μεγάλη φασαρία ή όταν πλακώνονται μεταξύ τους οι μετανάστες, βγαίνουν έξω να δουν και συνήθως επεμβαίνουν όταν έχει τελειώσει ο καβγάς,» μας λένε και μάλιστα αναφέρουν ότι έχουν επανειλημμένως μιλήσει σε πολλούς αρμόδιους, αλλά και την Ύπατη Αρμοστεία γι’ αυτά τα περιστατικά.

Η «γεωγραφία» του Κέντρου

Και εφόσον τα ΜΜΕ έχουμε αποκλειστεί από το Κέντρο της Μόριας, μας περιγράφουν τη γεωγραφία του καταυλισμού. Υπάρχουν τέσσερα επίπεδα και τρεις τομείς. Τα επίπεδα αφορούν τους άντρες πρόσφυγες και μετανάστες και είναι χωρισμένα ανά εθνικότητα (Αφγανοί, κλπ). Μάλιστα στο τέταρτο επίπεδο είχε δημιουργηθεί χώρος για να στεγαστούν κλινικές και γραφεία δικηγόρων, καθώς και άλλα τμήματα δραστηριοτήτων, όμως με τον εγκλωβισμό καθημερινά ολοένα και περισσότερων ανθρώπων στο Κέντρο, οι χώροι αυτοί μετατρέπονται σε νέους μικρότερους καταυλισμούς.

Οι τρεις τομείς είναι χωρισμένοι στις οικογένειες, τους ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες και στις γυναίκες single (σ.σ. μη παντρεμένες). Οι τελευταίες υπολογίζονται γύρω στις 200, ενώ τα παιδιά-πλην των ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων- εκτιμάται ότι είναι 400. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνει κανείς τα επίπεδα, τόσο αδυνατεί να βρει νερό. Έτσι πολλές γυναίκες πηγαίνουν και γεμίζουν μπουκάλια για να τα κατεβάσουν στη συνέχεια στην πλησιέστερη τουαλέτα για να πλυθούν. Εκεί όμως μπαίνει ένας μεγάλος αστερίσκος, γιατί επικρατεί δυσωδία και τεράστια βρωμιά, σε τέτοιο βαθμό που «δεν μπορείς να κάνεις ούτε ντους, σιχαίνεσαι να μπεις μέσα». 

Η διαχείριση των σκουπιδιών φαντάζει ουτοπικό σχέδιο στη Μόρια των πέντε και πλέον χιλιάδων ανθρώπων: «Τα παιδιά παίζουν με τα σκουπίδια καθημερινά!»

Και… «πιάτσα»;

Το φαινόμενο αρκετοί πρόσφυγες και μετανάστες να το ρίχνουν στο αλκοόλ ξοδεύοντας όλα τα χρήματα που λαμβάνουν μηνιαίως από την Ευρωπαϊκή Ένωση (περίπου 90 ευρώ) μοιάζει να είναι το λιγότερο. Οι γυναίκες που μίλησαν στο «Ε» έκαναν λόγο για εμπόριο χασίς, ιδιαίτερα στην πτέρυγα των ανηλίκων. Το χειρότερο, όπως καταγγέλλουν είναι ότι κάποιες γυναίκες προχωρούν εντός του Κέντρου στη διάθεση του σώματός τους με «χαμηλό αντίτιμο» για να συγκεντρώσουν χρήματα. Ξαναθυμίζουμε ότι το Κέντρο της Μόριας έχει μετατραπεί σε μια πόλη, βρίσκεται εντός της Λέσβου, αλλά σε… παράλληλο σύμπαν, εφόσον δεν είναι ανοιχτή και επισκέψιμη. Οι διαμένοντες πρόσφυγες, όμως ήδη μιλούν και αποκαλύπτουν τι συμβαίνει. Αναρωτιόμαστε αν υπάρχει περίπτωση να εισακουστούν στους πλέον αρμόδιους.

  

 

Ό,τι μπορεί κάνει και η «Συνύπαρξη»

Με πρωτοβουλία της κίνησης πολιτών «Συνύπαρξη και επικοινωνία στο Αιγαίο» πραγματοποιήθηκε καθαρισμός και περισυλλογή σκουπιδιών, γύρω απ’ τον καταυλισμό του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης μεταναστών και προσφύγων στη Μόρια. Στη δράση έλαβαν μέρος εθελοντές μέλη της «Συνύπαρξης», φοιτητές απ’ το θερινό τμήμα του Πανεπιστημίου Lewis and Clark, στο Όρεγκον των ΗΠΑ και πολλοί πρόσφυγες και μετανάστες, κυρίως από αφρικανικές χώρες (Καμερούν, Νιγηρία, Κονγκό, Αιθιοπία, Ερυθραία κ.α.).

Δεκάδες μεγάλοι σάκοι σκουπιδιών (μαύρου χρώματος με σκουπίδια γενικώς και πράσινου με ανακυκλώσιμα αντικείμενα) συγκεντρώθηκαν και παραδόθηκαν προς αποκομιδή από τον δήμο Λέσβου. Πάντως, όπως τονίζεται, τα σκουπίδια είναι τόσα πολλά που θα χρειαστούν κι άλλες παρόμοιες εξορμήσεις. Ιδιαίτερα, επισημαίνεται προς τις Αρχές η ανάγκη να καθαριστεί με μηχανήματα το ρέμα μπροστά απ τον καταυλισμό της Μόριας, πριν αρχίσουν οι βροχές. Επίσης θα πρέπει να βρεθεί τρόπος, οι συσκευασίες (αλουμινίου ή πλαστικού) με τις οποίες διανέμεται το φαγητό στη Μόρια να συλλέγονται καθημερινά προς ανακύκλωση.

Φωτο συνυπαρξη

 

 

 

Προς τους 7.000 οι εγκλωβισμένοι στη Λέσβο

Συνολικά 1.877 μετανάστες και πρόσφυγες πέρασαν το πρώτο 15ήμερο του Οκτωβρίου στα νησιά του βορείου Αιγαίου από τα απέναντι τουρκικά παράλια. Συγκεκριμένα στα κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης έχουν καταγραφεί οι αφίξεις 1.877 ατόμων (1.148 στη Λέσβο, 572 στη Χίο και 117 στη Σάμο), ενώ χτες το πρωί έχει διαπιστωθεί η άφιξη 44 ατόμων στη Λέσβο και 157 ατόμων στη Χίο.

Μόνο τις τελευταίες πέντε μέρες, από το πρωί της περασμένης Τετάρτης μέχρι  χτες Δευτέρα, πέρασαν στη Λέσβο 563 άτομα, στη Χίο 269 και στη Σάμο 40.

Σύμφωνα με το Εθνικό Συντονιστικό Κέντρο Ελέγχου Συνόρων, Μετανάστευσης και Ασύλου του υπουργείου Εσωτερικών σήμερα στη Λέσβο περιμένοντας να συζητηθεί το αίτημα ασύλου που έχουν υποβάλει ζουν 6.807 άτομα, στη Χίο 1.867 και στη Σάμο 3.075.

Τέλος στο διάστημα από 1 έως 13 Οκτωβρίου, από την Τουρκική Ακτοφυλακή έχει ανακοινωθεί επίσημα ο εντοπισμός 25 περιστατικών με βάρκες στις οποίες επέβαιναν πρόσφυγες και μετανάστες οι οποίοι και κινούντο προς τα ελληνικά νησιά. Κατά τη διάρκεια αυτών των περιστατικών, σύμφωνα με το ΑΠΕ, επαναπροωθήθηκαν στις τουρκικές ακτές 907 άτομα.

 

 

Επιστολή Καλογήρου στον πρωθυπουργό

Με επιστολή της προς τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, η περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Χριστιάνα Καλογήρου ζητά να υπάρξει άμεση συνάντηση, με αφορμή την κατάσταση που διαμορφώνεται στα νησιά του Βορείου Αιγαίου ως προς το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα.

«Τον τελευταίο καιρό», σημειώνεται στην επιστολή της κ. Καλογήρου που δόθηκε στη δημοσιότητα, «ανησυχητικά στοιχεία έρχονται να προστεθούν στην ήδη εδώ και καιρό δύσκολη κατάσταση. Βάσιμοι είναι οι φόβοι ότι μπορεί να κυοφορείται και μία συνθήκη που ίσως αγγίζει τα εκτός ελέγχου όρια». Και καταλήγει η περιφερειάρχης: «Για το λόγο αυτό σας ζητώ, κύριε Πρόεδρε, μία συνάντηση το ταχύτερο, όπως εσείς κρίνετε, προκειμένου να σας θέσω την κατάσταση που έχει συνολικά διαμορφωθεί».

 

 

Κρούει τον κώδωνα και ο Αβραμόπουλος

Ο αρμόδιος κοινοτικός επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος που συνάντησε προ ημερών τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της ΝΔ, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, ενώ εξήγησε πλήρως το σχέδιο της ΕΕ, αλλά και τα προβλήματα που υπάρχουν για την καλύτερη αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης.

Μπορεί ο Δ. Αβραμόπουλος να υποστηρίζει με διπλωματική στάση για να μην ανοίξει μέτωπο ότι η ευρωτουρκική συνεργασία λειτουργεί, αλλά δεν παραλείπει να σημειώσει την ανάγκη να υπάρξει περισσότερη συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Ευρώπης και βάζει και τη διάσταση της καλύτερης συνεννόησης στο εσωτερικό της Ελλάδας σε όλα τα επίπεδα των Αρχών: «Η ταχεία και διαρκής εφαρμογή της δήλωσης ΕΕ - Τουρκίας θα συμβάλει στη μείωση του αριθμού όσων συνεχίζουν να φθάνουν παράτυπα στα ευρωπαϊκά σύνορα» είναι η άποψη του ευρωπαίου επιτρόπου, που εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την επιδείνωση της κατάστασης. 

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017 14:09

Θα λειτουργήσουν και φέτος!

Για πρώτη φορά από την ίδρυση του Πανεπιστημίου Αιγαίου, τη δεκαετία του 1980, λειτούργησαν πέρσι ιδιόκτητες φοιτητικές κατοικίες για 130 δικαιούχους δωρεάν στέγασης από τα έξι τμήματα του Ιδρύματος που εδρεύουν στο νησί.

Συνολικά 136 κλίνες ή αλλιώς 126 δωμάτια και τέσσερα διαμερίσματα, βρίσκονται στα τέσσερα κτίρια, με επιφάνεια περίπου 5.500 τετραγωνικών μέτρων, σε οικόπεδο πέντε στρεμμάτων που βρίσκεται στην Καλλιθέα και παραχωρήθηκε με δωρεά στο Πανεπιστήμιο από το Κληροδότημα Ραπτέλλη.

 

Το κόστος

Το έργο «Ανέγερση φοιτητικής κατοικίας στη Μυτιλήνη», με ανάδοχο την κοινοπραξία «Ιφικλής Α.Ε. - Τάλως ΑΤΕ», σύμφωνα με την Ολυμπία Ψαρροπούλου, επιβλέπουσα μηχανικό από την ανάδοχο εταιρεία, μπορεί να συγκριθεί με το επίσης νέο έργο φοιτητικών κατοικιών στην Πανεπιστημιούπολη της Αθήνας στο Γουδί, ως προς την τεχνολογία και τις υπηρεσίες που παρέχει. Ο αρχικός προϋπολογισμός του έργου με ΦΠΑ -και πριν από την έκπτωση- ανήλθε στα 10.867.112 ευρώ και χρηματοδοτήθηκε από το ΕΣΠΑ, Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Κρήτης και Νήσων 2007- 2013.

 

Οι ανέσεις

Όλα τα δωμάτια λειτουργούν με κάρτα, όπως στα ξενοδοχεία, και σύστημα BMS (σύστημα ελέγχου όλων των κτιρίων). Διαθέτουν τουαλέτα, γραφείο, βιβλιοθήκη, ντουλάπες, πάγκο, μικρό ψυγείο και μπαλκόνι. Η θέρμανση γίνεται με αντλίες θερμότητας. Εξωθερμική θερμοπρόσοψη «ντύνει» όλα τα κτίρια, όπερ σημαίνει ότι «αυξάνεται κατακόρυφα η ενεργειακή απόδοση, καθώς τα κτίρια είναι βιοκλιματικά. Έτσι, μες στο καλοκαίρι η δροσιά θεωρείται δεδομένη», λέει η κ. Ψαρροπούλου. Κάθε όροφος κάθε κτιρίου διαθέτει μια μεγάλη κοινόχρηστη κουζίνα, στην οποία θα τοποθετηθούν δύο μεγάλοι καναπέδες καθώς και δύο μεγάλα τραπέζια. Στο κεντρικό (Γ) κτίριο βρίσκεται η ρεσεψιόν, το ιατρείο, γραφείο φοιτητών, γραφείο καθηγητών και μεγάλοι κοινόχρηστοι χώροι για τη συνάθροιση των φοιτητών. Παράλληλα, διατίθεται χώρος που προορίζεται να νοικιαστεί για να λειτουργήσει εσωτερικά μία καφετέρια, καθώς και δύο μεγάλα δωμάτια για ΑμεΑ.

Επόμενος στόχος του Ιδρύματος είναι η ανέγερση του κτιρίου της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών στη Μυτιλήνη, για το οποίο έχει εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση ύψους έξι εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. 

 

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017 11:40

«Η αφραγκία με ώθησε στο AirBnb»

 

Νομίζουμε ότι η Λέσβος είναι αρκετά… πίσω σε πολλά πράγματα, όχι με την έννοια της προόδου, αλλά σε ό,τι αφορά τις νέες τάσεις που φυτρώνουν σαν μανιτάρια διεθνώς. Κι όμως δεν είμαστε. Μπορεί κάποιοι να μην το συζητούν ή να μην το ξέρουν, όμως θα πρέπει να… ψαχτούν: Κάποιος γνωστός τους είναι στο «AirBnB» και βγάζει από ένα μικρό χαρτζιλίκι, έως και ένα αξιοσέβαστο εισόδημα, νοικιάζοντας το σπίτι του! Και το λέμε αυτό γιατί πάνω από 300 δωμάτια, σπίτια, διαμερίσματα ή «βίλες» νοικιάζονται στην επίσημη ιστοσελίδα του «AirBnB» και για να το ανακαλύψει, αρκεί κάποιος να αναζητήσει ένα κρεβάτι στη Λέσβο. Το γεγονός έχει προβληματίσει τους ξενοδόχους τόσο πανελλαδικά, όσο και τοπικά, όμως η πραγματικότητα, όπως πάντα, έχει πολλές όψεις.

Αρκετοί στη Λέσβο μπήκαν στο χώρο του AirBnb για βιοποριστικούς λόγους. Ας σημειωθεί ότι η Airbnb κρατά ως προμήθεια το 10% της αξίας της κάθε μίσθωσης, εισπράττοντας το 3% από τον ιδιοκτήτη και το 7% από τον ενοικιαστή. Η Α. Μπ. ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο. Στην κατοχή της βρίσκεται ένα πτυχίο, δύο μεταπτυχιακά, κι ένα μεγάλο σπίτι- πολύ μεγάλο για να ζει μόνη. Δυστυχώς, το πτυχίο και τα μεταπτυχιακά δεν την βοήθησαν, όπως λέει στο «Ε». Το κενό δωμάτιο, όμως της έδωσε μια λύση για να ζει αξιοπρεπώς. Μπήκε στην πλατφόρμα του AirBnb καθόλα νόμιμα, μέσω του taxisnet, έχει μπλοκ παροχής υπηρεσιών και κόβει αποδείξεις. Όχι δεν βγάζει μεγάλο εισόδημα, όπως μας λέει, αλλά είναι σημαντικό. Άλλοι έμειναν με ένα έξτρα πατρικό ή με ένα εξοχικό που δεν μπορούν να συντηρήσουν. Παλιότερα δεν μπορούσαν ούτε να το νοικιάσουν. Το σουλούπωσαν όμως και το προσφέρουν μέσω της πλατφόρμας. «Θα σου το πω ξεκάθαρα. Η αφραγκία μου με ώθησε στο AirBnB τόσο απλά» εξηγεί η Α. Μπ. η οποία δεν βρήκε μεγάλα γραφειοκρατικά εμπόδια: «αρκεί το ενεργειακό πιστοποιητικό και να το δηλώσεις στην εφορία. Η φορολογία αυξάνεται αναλόγως του εισοδήματος». Έχει πολλή κούραση; «Κοίτα εγώ δεν έχω σπίτια να νοικιάσω, μόνο ένα δωμάτιο. Άρα καθαρίζω όπως καθάριζα αν έμενα μόνη μου. Το μόνο παραπάνω που με επιβαρύνει είναι ότι έχω να πλύνω περισσότερα σεντόνια».

Το δέλεαρ

Όλο αυτό το νέο σύστημα ή «παρα-σύστημα» για κάποιους, φιλοξενίας επ’ αμοιβή ξεκίνησε έχοντας ως δέλεαρ φτηνότερες τιμές. Σε ένα σπίτι AirBnB για παράδειγμα μπορεί να μείνει μια ολόκληρη παρέα ή 2 οικογένειες και να πληρώσουν φθηνότερα απ’ ό,τι αν κάθε ζευγάρι της πλήρωνε ξεχωριστά ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. Όπου βέβαια στο τελευταίο θα είχε περισσότερες ανέσεις. Κι εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι είναι στο χέρι του οικοδεσπότη τι έξτρα υπηρεσίες μπορεί να παρέχει, ώστε να είναι πιο δελεαστικός, αλλά και πιο ακριβός ταυτόχρονα. Έτσι, πια δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο χώρος που προσφέρει ένα δωμάτιο ή ένα σπίτι AirBnB είναι και πιο φτηνός από ένα ξενοδοχείο ή ένα κανονικό ενοικιαζόμενο δωμάτιο. Σήμερα η AirBnB έχει παρουσία σε 191 χώρες και 34.000 πόλεις με περισσότερα από 2 εκατομμύρια ακίνητα.

Στη Λέσβο

Ειδικά οι τουρίστες είναι πολύ περισσότερο εξοικειωμένοι με αυτού του είδους το κατάλυμα και όπως ψάχνουν για ξενοδοχείο ή δωμάτιο, για παράδειγμα στο booking, έτσι ψάχνουν και σε αυτή την πλατφόρμα. Στη Λέσβο μπορεί να βρει κανείς ένα δωμάτιο με δύο κρεβάτια, μπάνιο και κουζίνα σε τιμές που κυμαίνονται από 15 ευρώ τη βραδιά και φτάνουν και τα 93 ευρώ, αναλόγως των παροχών. Βέβαια όλα εξαρτώνται και από το χρόνο διαμονής.

Επίσης μεγάλη σημασία δίνεται στο αν ο οικοδεσπότης είναι καλός, και αν προσφέρει καλό κατάλυμα, γιατί η κριτική που γίνεται εκ των υστέρων είναι ζωτικής σημασίας. Διαβάζουμε για παράδειγμα για κατάλυμα στη Λέσβο: «Μας άρεσε πάρα πολύ στο σπίτι του […] Είναι ένας πολύ ευγενικός, φιλικός και θερμός άνθρωπος. Το δωμάτιο ήταν επίσης πολύ ωραίο και με την πισίνα του το διαμέρισμα ήταν υπέροχο. Πολλή ευχάριστη διαμονή!»

«Τεράστια ανισότητα»

Για τεράστια ανισότητα σε βάρος των ξενοδόχων κάνει λόγο ο πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Λέσβου, Περικλής Αντωνίου: «Δεν μιλώ για εκείνους που προσπαθούν να επιβιώσουν και το κάνουν νόμιμα, αλλά για εκείνους που έκαναν το εξοχικό τους ενοικιαζόμενο, φοροδιαφεύγουν και δεν ελέγχονται από κανέναν. Εκτός αυτού για να βγάλει ένας ξενοδόχος άδεια πρέπει να περιμένει έως και τρία χρόνια, ενώ κάποιος που θα νοικιάσει το σπίτι του μέσω AirBnb, θα βγάλει την άδεια αυθημερόν. Από κει κι έπειτα ούτε εφορία, ούτε υγειονομικό ούτε πολεοδομία κάνει ελέγχους. Και ας μην ξεχνάμε ότι αυτά τα καταλύματα δεν δίνουν δουλειά στους ανέργους. Μιλάμε για τεράστια φοροδιαφυγή.» Μάλιστα το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδας που εκπροσωπεί ο κ. Αντωνίου στο Βόρειο Αιγαίο έχει ζητήσει να υπάρξει ίση μεταχείριση για όλους.

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017 16:27

Παιχνιδομαγειρέματα από τη Λέσβο!

Στη δυσνόητη Αθήνα, όπου εμείς οι Μυτιληνιοί απορούμε πώς τα βγάζουν πέρα με τέτοιους ρυθμούς και τόσο γκρίζο οι κάτοικοί της, υπάρχουν αρκετές εστίες έμπνευσης και δημιουργικότητας. Μία από αυτές είναι τα «Παιχνιδομαγειρέματα» που γίνονται σχεδόν κάθε Κυριακή στα Εξάρχεια, όπου μικρά παιδιά εμπλέκονται σε συνταγές μαγειρικής μαθαίνοντας κάθε φορά νέους γαστρονομικούς πολιτισμούς.

Ψυχή του εγχειρήματος η Χρυσούλα Παπαγεωργίου, που επισκέφτηκε το περασμένο καλοκαίρι το νησί μας και κατά πώς φαίνεται ενθουσιάστηκε (και εκείνη για να ευλογήσουμε τα γένια μας) με τη ντόπια κουζίνα. Έτσι, αύριο Κυριακή η Χρυσούλα με την ομάδα «κάθε μέρα γονείς» στις 11 το πρωί στην Καλλιδρομίου 50 θα μαγειρέψουν αλά μυτιληνιά και θα μυηθούν στις παραδοσιακές γεύσεις της Λέσβου.

Κυριακή πρωί και πλέον αποτελεί συνήθεια για τους γονείς των Εξαρχείων. Όπως διαβάζουμε στο efzincreations, το πρόγραμμα έχει ως εξής: Πρωινό περιποιημένο στο σπίτι, βόλτα στην Αθήνα για παιχνίδι, μαγείρεμα, δημιουργίες και φυσικά ταξίδι σε μακρινές χώρες! «Και αν δεν το ξέρετε, τα Παιχνιδομαγειρέματα είναι και γεγονός και εθισμός! Γιατί ποτέ δε φτάνει μόνο μία φορά!»

Οι μικροί φίλοι παίζουν με τις γεύσεις και όχι μόνο τρώγοντας. Ανακατεύουν υλικά, βλέπουν πώς γίνεται ένα κέικ ή το ψωμί στολίζουν μια πίτσα! Έτσι η Μάγδα από το «Κάθε Μέρα Γονείς» ξεκίνησε τα «Παιχνιδομαγειρέματα» και τα παιδιά ταξιδεύουν σε διαφορετική χώρα ή τόπο: «Από το Πακιστάν στην Ινδία, με μια στάση στην Ιαπωνία και να βρεθούμε τελικά στο μακρινό Τέξας! Με φωτογραφίες και ιστορίες που μας παρουσίαζε η αγαπημένη Χρυσούλα, όλα άλλαζαν μαγικά... γιατί όντως αν έκλεινες τα μάτια εύκολα βρισκόσουν να χαζεύεις ελέφαντες στην Ινδία ή να κυνηγάς τους Ντάλτον στο Τέξας!» Έτσι οι συμμετέχοντες μαγειρεύουν, λερώνονται και παίζουν!

 

 

 

 

Πριν από ενάμιση χρόνο, η έλευση της περιβόητης συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης- Τουρκίας, που δεν ήταν παρά μια κοινή δήλωση των εν λόγω πλευρών παρουσιάστηκε ως σωτήρια λύση. Μουδιασμένοι παρατηρήσαμε τους τρεις Ιεράρχες τον Απρίλιο του 2016 να έρχονται στη Λέσβο λίγο μετά την εφαρμογή της, ακούγοντας τον Πάπα Φραγκίσκο να μιλά από την εξέδρα της προκυμαίας, παραδίπλα από όπου έγιναν οι πρώτες απελάσεις, -κατά τη συμφωνία- επαναπροωθήσεις.

Οι περισσότεροι άφησαν κατά μέρος τις συνθήκες που θα έβρισκαν πρόσφυγες και μετανάστες στην Τουρκία, αφού έβλεπαν το νησί να αποσυμφορείται και να αδειάζει. Και μαζί με το άδειασμα έβγαιναν και τα πρώτα συμπεράσματα των επιχειρηματιών της Λέσβου ότι ο τουρισμός καταποντίζεται. Βάζαμε βέβαια αρκετούς αστερίσκους, καθώς στην πόλη της  Μυτιλήνης όλα τα καταλύματα ήταν ρεζερβέ (ακόμα και σήμερα στην πόλη είναι πολύ δύσκολο για τους επισκέπτες να βρουν δωμάτιο). Σήμερα όμως πόσοι μπορούν να καμαρώνουν γι’ αυτή τη συμφωνία;

585 σε 10 μέρες

Το Κέντρο πρώτης «Υποδοχής» της Μόριας έχει πάνω από 5.000 πρόσφυγες, σε συνθήκες που καταγγέλλουν πλήθος οργανώσεων και φορέων, ενώ η χωρητικότητά του είναι για 2.000 άτομα. Το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου στα νησιά του βορείου Αιγαίου από τα απέναντι τουρκικά παράλια περισσότεροι από 1.200 μετανάστες και πρόσφυγες πέρασαν. Συγκεκριμένα, στα κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης έχουν καταγραφεί οι αφίξεις 1.005 ατόμων (585 στη Λέσβο, 303 στη Χίο και 117 στη Σάμο), ενώ χτες το πρωί διαπιστώθηκε η άφιξη, χωρίς να έχουν ακόμα καταγραφεί, 44 ατόμων στη Λέσβο και 155 ατόμων στη Χίο.

Υποτίθεται ότι η δήλωση συνίσταντο στη μείωση των προσφυγικών ροών στα νησιά. Γι’ αυτό το λόγο, μάλιστα, ο Μάρτιν Βερβέι, είχε κάνει την πρώτη του επίσκεψη στη Λέσβο, δείχνοντας με στοιχεία πώς στον ένα χρόνο της εφαρμογής της συμφωνίας ΕΕ- Τουρκίας είχαν μειωθεί οι αφίξεις. Μετά είδαμε απειλές Ερντογάν, ένθεν κακείθεν δηλώσεις κι ύστερα σιωπή. Και πλέον αγανάκτηση για τις προσφυγικές ροές που μόνο δεν μειώνονται, αλλά αυξάνονται δραματικά σε τέτοιο βαθμό που κυριολεκτικά δεν είναι διαχειρίσιμες.

Οι «Γιατροί χωρίς Σύνορα» μίλησαν με στοιχεία και μαρτυρίες στην έκθεσή τους που δημοσιεύσαμε χτες κάνοντας λόγο για απόπειρες αυτοκτονιών και σεξουαλική βία. Το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής δεν έχει απαντήσει τίποτα σε όλ’ αυτά και καθημερινά αναρωτιόμαστε αν υπάρχει σχεδιασμός εν όψει χειμώνα. Καθώς και αν επαρκεί το ιατρικό προσωπικό σε Μόρια και Νοσοκομείο, για να φροντίσει μια ολόκληρη πόλη!

40 υπάλληλοι για το άσυλο!

Αναντίστοιχος βέβαια της αποτελεσματικότητας ήταν ο ντόρος που συνόδεψε τη μεταφορά των γραφείων της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ασύλου (ΕASO) από το Κέντρο της Μόριας στην Παγανή. Οι εν λόγω υπάλληλοι που ασχολούνται με το άσυλο (όχι διερμηνείς ή νομικοί σύμβουλοι) είναι κάτω από 10. Σε αυτούς αναμένεται να προστεθούν άλλοι περίπου 20 «χειριστές» της ελληνικής υπηρεσίας Ασύλου. Με άλλα λόγια μάξιμουμ 40 υπάλληλοι ασχολούνται με 5.000 και πλέον αιτήσεις ασύλου!

«Συμφωνία» για κλάματα

Με τόσο μικρό προσωπικό για τις υποθέσεις ασύλου, τόσο μεγάλα μεγέθη στον πληθυσμό που έρχεται, με βεβαιότητα θα έλεγε κανείς ότι μόνο για τη μείωση των προσφυγικών ροών στα νησιά δεν έγινε η «συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας». Αντίθετα και με τα τεχνάσματα που χρησιμοποιεί η Τουρκία, στην πράξη αποδεικνύεται ότι ο αρχικός στόχος ήταν αυτός που αντιμετωπίζουν τα νησιά: να εγκλωβίζονται οι πρόσφυγες στην άκρη του χάρτη και να μην ενοχλούν την… Ευρώπη. Η οποία βέβαια, αναρωτιέται συχνά- πυκνά «πού πήγαν όλα αυτά τα χρήματα» και γιατί δεν απορροφήθηκαν τα κονδύλια για το προσφυγικό από την Ελλάδα.

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017 13:36

Παρέμειναν οι ειδικότητες των ΕΠΑΛ!

Η κινητοποίηση των μαθητών στα Επαγγελματικά Λύκεια Γέρας και Πλωμαρίου για να περισώσουν τις ειδικότητές τους και μάλιστα με τη μορφή καταλήψεων απέφερε καρπούς. Το υπουργείο Παιδείας ενημέρωσε το μεσημέρι της Τρίτης τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ότι εγκρίθηκαν οι ειδικότητες και δεν καταργούνται.

Έτσι σταμάτησαν οι καταλήψεις και οι μαθητές προσήλθαν κανονικά στη σχολική τάξη.

Στο ΕΠΑΛ της Γέρας είχαν «κοπεί» ο τομέας μηχανολογίας στη Β΄Λυκείου με έξι μαθητές και η ειδικότητα «τεχνικός ηλεκτρονικών και υπολογιστικών συστημάτων εγκαταστάσεων δικτύων και τηλεπικοινωνιών» στην Γ΄Λυκείου που αυτό σήμαινε ότι τρία παιδιά θα έπρεπε να αλλάξουν σχολείο. Διαμαρτυρόμενοι οι μαθητές της Γέρας από την Τετάρτη 3 Οκτωβρίου ξεκίνησαν κατάληψη στο σχολείο τους ζητώντας διόρθωση της απόφασης. Όσον αφορά τα υπόλοιπα ΕΠΑΛ της Λέσβου είχαν «κοπεί» ένας τομέας στο Πλωμάρι στη Β΄Λυκείου και δύο ειδικότητες της Γ’ τάξης στα ΕΠΑΛ Μυτιλήνης και οι μαθητές καλούνται να απορροφηθούν από συναφείς ειδικότητες των σχολείων τους. Με άλλα λόγια όπως επεσήμανε σε υπόμνημά του προς τον υπουργό Παιδείας ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πλωμαρίου «το Πόλιον» με αίτημα την αναίρεση απόφασης κατάργησης τμημάτων των ΕΠΑΛ Πλωμαρίου και δυναμική επαναλειτουργία τους, το ΕΠΑΛ Πλωμαρίου εκτός από τον καταστροφικό σεισμό θα είχε να αντιμετωπίσει κι άλλα προβλήματα. Όμως, τέλος καλό, όλα καλά. 

 

 

Σε λίγους μήνες θα έκλεινε τα έξι η Eman, το προσφυγόπουλο από τη Συρία που ξεψύχησε στη Μόρια το πρωί της περασμένης Κυριακής. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό θανάτου, που το «Ε» αποκλειστικά δημοσίευσε χτες στο emprosnet.gr , η Eman γεννήθηκε 1η Ιανουαρίου 2012 και οι δικοί της διαπίστωσαν το θάνατό της 9:35 πμ την Κυριακή. Δεν ξέρουμε ποιοι ζυγίζουν τις πολιτικές προεκτάσεις του εν λόγω θανάτου, ένα όμως καθίσταται σαφές, ότι προς το παρόν είναι «απροσδιόριστη η αιτία θανάτου. Εν αναμονή τοξικολογικής και ιστολογικής διερεύνησης».

Κύκλοι του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής ανεπισήμως διαρρέουν ότι το κορίτσι είχε διαγνωστεί με καρκίνο στον εγκέφαλο, ενώ διάφορα άλλα σενάρια που σχετίζονται με τις πολεμικές συνθήκες της Συρίας έχουν δημοσιοποιηθεί στο διαδίκτυο. Η ιατροδικαστική διάγνωση ωστόσο είναι σαφής.

Μετά από μήνες

Λέγεται επίσης ότι την περασμένη Παρασκευή 6 Οκτωβρίου, όταν είχε πάει η μητέρα με το κορίτσι στο Νοσοκομείο, οι γιατροί του «Βοστάνειου» έκλεισαν ραντεβού για την περίπτωση του παιδιού στις 10 του μηνός, δηλαδή για χτες. Επίσημα πάντως το Νοσοκομείο επιμένει ότι ο ιατροδικαστής θα κρίνει, παρά το γεγονός ότι έχει διαρρεύσει ότι το 5χρονο προσφυγόπουλο παρουσίαζε πρόβλημα νευροχειρουργικής φύσης. Και όταν ο τελευταίος αναφέρει «Εν αναμονή τοξικολογικής και ιστολογικής διερεύνησης» θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι είναι διαδικασία που θα διαρκέσει μήνες, και ενδεχομένως τότε το συμβάν δεν θα απασχολεί την επικαιρότητα.

Και από κει κι έπειτα ξεκινούν τα ερωτήματα, που προκύπτουν από το χτεσινό μας ρεπορτάζ.


Το πιστοποιητικό θανάτου

 

Τα ερωτήματα

Εφόσον είχε γίνει επίσκεψη στο Νοσοκομείο και είχε διαπιστωθεί ζήτημα -όποιας φύσης- γιατί το παιδί μαζί με την πολυμελή οικογένειά του επέστρεψε στη σκηνή; Δεν ρωτάμε -ποια- καν το αυτονόητο, «τι γυρεύουν 6 παιδιά και μια έγκυος σε μια σκηνή», αφού ο πήχης έχει πέσει προ πολλού… Ποια οργάνωση και με ποια δικαιοδοσία αρνήθηκε να δώσει κουβέρτες στην οικογένεια το βράδυ του Σαββάτου, που ξημέρωσε την απώλεια του κοριτσιού; Μέχρι χτες το απόγευμα κανένας αρμόδιος ή επίσημα το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής δεν επικοινώνησε ή δεν ανακοίνωσε τι συμβαίνει. Και βέβαια οι πιέσεις πρέπει να γίνουν εντονότερες: Υπάρχει σχεδιασμός ή πλάνο για το χειμώνα και την τύχη 5.000 ανθρώπων; Οι αρμόδιοι θα συνεχίσουν να ενοχλούνται με τα -αποκλεισμένα από τον καταυλισμό της Μόριας- ΜΜΕ ή θα στρέψουν το βλέμμα τους άνωθεν και σε προϊσταμένους τους;

Η κηδεία… που δεν έγινε

Δεν έφτανε η στενοχώρια των γονιών, είχαν και για κάποιο λόγο ανεξήγητο να αντιμετωπίσουν πρωτοφανή βιασύνη για την ταφή του παιδιού τους. Κι ενώ γίνονταν προσπάθεια να γίνει θρησκευτική κηδεία (janava), ο κύριος, που έχει χρηστεί «υπεύθυνος» (σ.σ. από τον Δήμο;) για την ταφή προσφύγων, έσπευσε να θάψει το άψυχο σώμα του κοριτσιού, χωρίς τη μητέρα του, σύμφωνα με τα όσα καταγγέλθηκαν στο «Ε». Χωρίς να προλάβει, καν, η μητέρα του να το αγκαλιάσει… Ή όπως μας έλεγαν χτες οικείοι της: «Γλίτωσε από τον Isis, τους βομβαρδισμούς στη Συρία και ήρθε στη Λέσβο για να χάσει ένα παιδί και να μην προλάβει να το αγκαλιάσει πριν το κηδέψει.»

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017 20:25

Ποιες ταινίες βραβεύτηκαν

Στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, το βράδυ του Σαββάτου έγινε η τελετή Λήξης του 5ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ AegeanDocs, με την απονομή των καλύτερων ταινιών που προβλήθηκαν στο Φεστιβάλ. Τη συγκίνησή του εξέφρασε ο δημιουργός του Φεστιβάλ, Κώστας Σπυρόπουλος, ενώ όλοι εξέφρασαν την επιθυμία τους το AegeanDocs να προχωρήσει και να φιλοξενεί όλο και περισσότερες ταινίες απ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, καθώς φέτος ξεπέρασε τον εαυτό του από κάθε άλλη χρονιά. Μάλιστα, τον ερχόμενο Ιανουάριο ή Φεβρουάριο θα προβληθούν κι άλλες ταινίες στο ίδιο πλαίσιο, στα νησιά του Αιγαίου.

Καλύτερο ξένο ντοκιμαντέρ αναδείχτηκε το «Το τέρας είναι ακόμα ξύπνιο» των Mina Mileva και Vesela Kazakova, (Βουλγαρία/Μ. Βρετανία). Το καλύτερο ελληνικό ντοκιμαντέρ ήταν αυτό της Βικτώριας Βελλοπούλου, «The Extra mile» (Bulgaria/Great Britain), που δείχνει τον κομμωτή Λευτέρη Παρασκευά να συμμετάσχει σε αγώνες για την ανακούφιση των παιδιών με Αναπηρία. Μάλιστα, το εν λόγω ντοκιμαντέρ τού χάρισε μια θέση στο νέο ριάλιτι του Αντ1 «Nomads» και βρίσκεται σε γυρίσματα στις Φιλιππίνες.


Το «extra mile» καλύτερο ελληνικό ντοκιμαντέρ

Ειδική μνεία της Κριτικής Επιτροπής απονεμήθηκε στο «Istanbul Echoes» των Giulia Frati (Kanada/France/Turkey) και βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο «Depth Two» του Ognjen Glavonic (Serbia/France). Καλύτερα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους ψηφίστηκαν το « Πόθος» των Maria Zitaki & Giannis Tsiaxhristas και το «Taste of Family» των Georgia Abouranty, Violeta Kyriakou και Aimilia Skourla.

Το βραβείο νέου δημιουργού χάρισε το κοινό στον Τέρπανδρο Πατσελή για το «Μια χούφτα ελευθερία» και στην ταινία «Ο Άγγελός μου» του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας των Stratis Krasopoulos, Areti Dala, Alexandros Prebedoros, Theofania Intzirtzi, Maria Spyrou, Panajiotis, Zaloumis, Viktor Sinanaj, Ermelinda Dervishi, Nano Arben με τους καθηγητές τους Michalis Aivaliotis και Despoina Sarigiannaki.

«Θέλω να πιστεύω ότι στην ταινία αποδόθηκε -με τις όποιες γνώσεις έχω πάρει από την Πολιτισμική Τεχνολογία και Επικοινωνία και όχι μόνο- με τον όσο καλύτερο τρόπο η ιστορία και το έργο του Abdullah για τα δικαιώματα των γυναικών. Πέρα δηλαδή από τα μικρά τεχνικά θέματα που είχε σαν ταινία, να μην σας αποπροσανατόλισε. Και τον ευχαριστώ που το μοιράστηκε μαζί μας, αλλά και τις γυναίκες που θέλησαν να ανοίξουν την ψυχή τους και να μας διηγηθούν τις ιστορίες τους μπροστά στην κάμερα. Είναι μια ιστορία από τις χιλιάδες που μπορεί να έχετε ακούσει ή να έχετε βρεθεί και εσείς μάρτυρες, όμως αυτές οι αναφορές είναι τεκμήρια που θα μείνουν και θα ανατρέχουμε σε αυτά στο μέλλον, που θα μας θυμίζουν ότι είμαστε άνθρωποι. Όπως ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της Λέσβου -αλλά και του ίδιου του Ελληνισμού- είμαστε παιδιά και εγγόνια προσφύγων, έτσι και αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ξένοι, είναι φίλοι μας, είναι συμπατριώτες μας και, όπως δεν ξεχάσαμε την ιστορία μας, έτσι δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε και τη δική τους», τόνισε για τη βράβευσή του ο φοιτητής της Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, Τέρπανδρος Πατσελής.

Ο 30χρονος Μυτιληνιός που έπασχε από λευχαιμία και για τον οποίο πάνω από 300 συμπολίτες μας έσπευσαν να γίνουν υποψήφιοι δότες μυελού των οστών τον περασμένο Μάιο άφησε την τελευταία του πνοή το περασμένο Σάββατο στην Αθήνα, στο στρατιωτικό νοσοκομείο. Μάλιστα ήταν τέτοιος ο αριθμός των υποψηφίων που είχαν σπεύσει να συνδράμουν, που είχαν τελειώσει τα υλικά του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών και Δωρητών Οργάνων Μυτιλήνης για να συγκεντρώσουν δείγμα.

Δυστυχώς, ο 30χρονος, με καταγωγή από τα Λουτρά που το τελευταίο διάστημα έγινε πατέρας, δεν τα κατάφερε. Σύμφωνα με πληροφορίες προ δύο εβδομάδων είχε ξεκινήσει μία θεραπεία που δεν έφερνε αποτελέσματα, ενώ τις τελευταίες ημέρες θα υποβαλλόταν σε μία νέα. Δεν πρόλαβε όμως, σκορπίζοντας πένθος στους οικείους, αλλά και στους φίλους του.

Μέσα στη διάχυτη αυτή στενοχώρια που ακολουθεί τον θάνατο ενός νέου πατέρα, τονίζουμε ακριβώς την ευαισθητοποίηση των ανθρώπων γύρω του, και ευρύτερου κόσμου, που δεν τον γνώριζε και θέλησε να συνδράμει. Με αυτά και με αυτά, μάθαμε περισσότερα για τη δωρεά μυελού των οστών. Το ίδιο και κάποιοι εκ των υποψηφίων που ανέφεραν όταν έδιναν δείγμα (σάλιο δηλαδή στην μπατονέτα) ότι θέλουν να βοηθήσουν τον συγκεκριμένο 30χρονο. Όμως, όπως όλα δείχνουν στις περιπτώσεις δωρεάς, σπάνια ο δότης διαλέγει τον λήπτη του. Γι’ αυτό και αποτελεί η δωρεά οργάνων την ύψιστη κίνηση ανθρωπιάς και αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο.

 

«Από αγκάθι βγαίνει ρόδο»

Στις μεταμοσχεύσεις, λοιπόν, κινήθηκε η προβολή της ταινίας της Νικόλ Αλεξανδροπούλου «Δεύτερη Ζωή: από αγκάθι βγαίνει ρόδο», που προβλήθηκε στο πλαίσιο του 5ου Διεθνούς Φεστιβάλ AegeanDocs και την οποία οργάνωσε ο Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών και Δωρητών Οργάνων Μυτιλήνης.

Στο εν λόγω ντοκιμαντέρ, που αποτελεί σειρά 24 επεισοδίων με βασικό αντικείμενο «να μην πηγαίνει χαμένο τίποτα», προβάλλονται πραγματικές ιστορίες: Ο Δημήτρης ζει χάρη στην καρδιά του Νικόλα που «έφυγε» σε τροχαίο, ο Εμμανουήλ ζει χάρη στο ήπαρ μιας άγνωστής του γυναίκας που χάθηκε πρόωρα. Και οι δύο απέκτησαν μια δεύτερη ζωή χάρη στην εσωτερική δύναμη των συγγενών δύο άλλων οικογενειών και το σύγχρονο «θαύμα» της μεταμόσχευσης. Ο Γιώργος Πυρπασόπουλος μιλάει με μεταμοσχευμένους, συγγενείς ασθενών και χειρουργούς για το μεγαλείο της δωρεάς μοσχευμάτων, τις τεράστιες λίστες αναμονής, τον αγώνα δρόμου των γιατρών, τα προβλήματα του συστήματος.

 

Πέντε μεταμοσχεύσεις στη Λέσβο

Η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη δωρεά οργάνων. Στη Λέσβο έχουν γίνει μόλις πέντε, όπως τόνισε στην εκδήλωση της προβολής στο νέο κτήριο του Αρχαιολογικού Μουσείου Μυτιλήνης, ο προϊστάμενος των ιατρικών υπηρεσιών και της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Μυτιλήνης, Ευθύμης Ζιώγας. Ο κ. Ζιώγας είναι «μπροστάρης» στο ζήτημα αυτό και βρίσκεται αρκετά συχνά στη θέση να ενημερώνει τους πλησιέστερους συγγενείς όταν μπορούν να συμβάλλουν με την έγκρισή τους για να γίνει μεταμόσχευση, και να σωθεί, τουλάχιστον, μία, ζωή.

Η πρόεδρος του Συλλόγου Δωρητών Οργάνων Μυτιλήνης, Μαρία Ζερβού ανέφερε τις προσπάθειες που έχει κάνει ο Σύλλογος, αλλά και τα πόσα έχει καταφέρει ως τώρα, έχοντας μάλιστα συμβάλλει ώστε το «Βοστάνειο» να είναι το πρώτο περιφερειακό νοσοκομείο στην Ελλάδα, όπου γίνονται μεταμοσχεύσεις. Η αλήθεια είναι ότι οι συγγενείς είναι ήδη από πριν αποφασισμένοι για το τι θα κάνουν και αν θα δώσουν τη συγκατάθεσή τους για δωρεά οργάνου του οικείου τους, ο οποίος έχει κριθεί εγκεφαλικά νεκρός, επεσήμανε ο κ. Ζιώγας. Μάλιστα ανέφερε ότι σε μία περίπτωση υπήρχε και ιερέας που εξηγούσε στους συγγενείς για το θαύμα της μεταμόσχευσης, και ότι αυτό συνάδει με τη θρησκεία, αλλά εκείνοι διαφώνησαν, κι έτσι τα όργανα… πήγαν στο χώμα. Κι εκεί μπαίνει το ζήτημα της νομοθεσίας, καθώς οι συγγενείς είναι εκείνοι που θα δώσουν συγκατάθεση ή θα απορρίψουν τη δωρεά, τόνισε από την πλευρά της η σκηνοθέτρια.

 

Μια άλλη οπτική

Η διαφορά σε αυτό το ντοκιμαντέρ σε σχέση με άλλες τηλεοπτικές εκπομπές που μπορεί να έχουμε παρακολουθήσει είναι ότι περιόρισε τα λόγια των «ειδικών» και επικεντρώθηκε στις σκέψεις των πρωταγωνιστών, πραγματικών ληπτών οργάνων και συγγενών δωρητών, κάνοντάς το πολύ πιο οικείο για το κοινό.

Έτσι, στις πιο συγκινητικές στιγμές καταγράφεται εκείνη που ο λήπτης καταφέρνει και επικοινωνεί με τους γονείς του δότη του, 27χρονου που έπεσε θύμα τροχαίου. Ο πατέρας αντικρίζει τον λήπτη και του λέει «σε παρακαλώ, θέλω να σε βλέπω, μέσα σου χτυπά η καρδιά του γιου μας». Και μάλιστα κάθε χρόνο ο λήπτης φιλοξενείται στο δωμάτιο του 27χρονου στην Κρήτη. Μια αλλιώτικη σχέση.

Άλλη πολύ συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή, είναι η περιγραφή ενός αδερφού μιας δότριας: «Μας λένε ότι η αδερφή μου δεν θα επιστρέψει και ότι πρέπει να το πάρω απόφαση. Αρνούμαι, ζητώ να γίνει κάτι καλύτερο. Ένας φίλος μου γιατρός μου εξηγεί ότι όχι μόνο πρέπει να συνειδητοποιήσω ότι δεν θα επιστρέψει η αδερφή μου, αλλά ότι πρέπει να βιαστώ για να δώσω συγκατάθεση για τα όργανά της». Από τη μεγάλη θλίψη που προκαλεί το πένθος για την αδερφή του, ο πρωταγωνιστής, χαμογελά και σκέφτεται ότι από το δικό του πένθος, μπορεί να βγει χαρά, για ένα παιδί ή έναν μεγάλο, κι από αγκάθι να βγει ρόδο…

Σελίδα 1 από 19
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top