FOLLOW US
Μανόλης Μανώλας

Μανόλης Μανώλας

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Οι κυβερνητικές εξαγγελίες δέκα ημέρες μετά τον καταστροφικό σεισμό στη Λέσβο και ενώ έχει προηγηθεί η επί τόπου επίσκεψη του καθ’ ύλην αρμόδιου υπουργού Χρ. Σπίρτζη, αντί να εφησυχάζουν τις τοπικές αρχές και τους τοπικούς παράγοντες, που έχουν άμεση εμπλοκή με την υπόθεση, μάλλον προκαλούν αβεβαιότητα και σύγχυση, αφού πολλά ερωτήματα που υπάρχουν, παραμένουν αναπάντητα. Οι δεσμεύσεις που ακούστηκαν από τα υπουργικά χείλη στην πρώτη επίσκεψη του κ. Σπίρτζη, και στόχευαν στην καταρχήν διαβεβαίωση ότι το κράτος θα σταθεί αρωγός δίπλα στους σεισμοπαθείς, όσο περνά ο καιρός αρχίζουν να μοιάζουν λόγια του ...αέρα, αφού καμιά προφορική δέσμευση δεν έχει γίνει γραπτή κυβερνητική δέσμευση και νόμος του κράτους. Και να πει κανείς ότι δεν υπάρχει προηγούμενο από ανάλογες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα με το σεισμό στην Κεφαλονιά, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ...μπούσουλα και για τη δική μας περίπτωση με κάποιες αναγκαίες τροποποιήσεις;

Το ανησυχητικό, που αρχίζει να γίνεται και επικίνδυνο, είναι ότι η κυβέρνηση και η κεντρική διοίκηση δεν προτίθενται να αναλάβουν ούτε τη χρηματοδότηση για το γκρέμισμα των σπιτιών που έχουν κριθεί κατεδαφιστέα προκειμένου να δρομολογηθεί και η όποια αποκατάσταση των περιοχών που επλήγησαν. Αφήνουν μάλιστα να πλανάται και το ενδεχόμενο ότι το κόστος του έργου της κατεδάφισης, ενδεχομένως να το αναλάβουν και οι ιδιοκτήτες των ακινήτων -λες και είναι περίπτωση εγκατάλειψης επικίνδυνου ακινήτου που χρήζει άμεσης κατεδάφισης και όχι συνέπεια του καταστροφικού σεισμού- αφού ο υπουργός στην χθεσινή σύσκεψη δεν έδωσε καμιά σαφή απάντηση, παραπέμποντας την υποχρέωση στο Δήμο. Αν όμως τελικά θεωρηθεί ότι την κατεδάφιση θα πρέπει να την αναλάβουν οι ιδιοκτήτες των κατεστραμμένων σπιτιών και των εν γένει ακινήτων, τότε το βέβαιο είναι ότι τους κυβερνητικούς και τοπικούς παράγοντες οι πληγέντες θα τους ...πάρουν με τις πέτρες και όπως γνωρίζουν, οι πέτρες στην περιοχή λόγω σεισμού, είναι αμέτρητες και σε ποικίλα μεγέθη!

Πριν λοιπόν έχουμε παρατράγουδα, οφείλουν οι κυβερνητικοί ιθύνοντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μην τις παραπέμπουν σε άλλους να σηκώσουν αυτό το βάρος -το οικονομικό πρωτίστως- και βέβαια σε καμιά περίπτωση στους ανθρώπους που ήδη έχασαν το σπίτι τους και την περιουσία τους. Αυτό ξεπερνά κάθε λογική και δεν πρέπει να υπάρχει στο ...τραπέζι ούτε και σαν ένα πιθανό ενδεχόμενο. Η πολιτεία στο σύνολο της, θα πρέπει να αναζητήσει τους πόρους ώστε να γίνει ό,τι χρειάζεται για να επουλωθούν οι πληγές και να αρχίσει η ανοικοδόμηση.

Άλλωστε όταν η επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής, Κορ. Κρέτσου, τόσο στην Ευρωβουλή την επομένη του σεισμού, επικαλούμενη μάλιστα και τη δέσμευση του ίδιου του προέδρου της Κομισιόν, Ζ.Κ. Γιούνκερ, όσο και από τη Χίο, εξήγγειλε κάλυψη των ζημιών 100% από την Ε.Ε., ασφαλώς και δεν το έκανε χάριν των εντυπώσεων αλλά το εννοούσε. Οφείλει λοιπόν τόσο η κυβέρνηση, όσο και η αυτοδιοίκηση να φροντίσουν η χρηματοδότηση αυτή από την Ε.Ε. να επισπευστεί, γιατί οι ανάγκες είναι άμεσες και επιτακτικές, και να μη περιμένουν να κινηθούν οι διαδικασίες με τη συνήθη γραφειοκρατία. Για να συμβούν όλα αυτά βέβαια, προϋπόθεση είναι να υπάρξει η καλύτερη δυνατή οργάνωση και ο συντονισμός όλων των εμπλεκομένων υπηρεσιών και φορέων, ώστε να γνωρίζει ο καθένας τι κάνει, με ποιες διαδικασίες και με ποιο τρόπο. Δεν είναι δυνατόν η ελληνική πολιτεία, με δεδομένη την σωρευμένη εμπειρία που έχει και από άλλες ανάλογες καταστάσεις, να επιχειρεί να ανακαλύψει ξανά την …Αμερική και να πελαγοδρομεί εκπέμποντας σύγχυση και αβεβαιότητα. Επιβάλλεται να υπάρχει ένα συντονιστικό κέντρο που θα μοιράζει ρόλους, αλλά και θα ενεργοποιεί φορείς και ανθρώπους που θέλουν να βοηθήσουν, αλλά κυρίως θα αντιμετωπίζει άμεσα και αποτελεσματικά ό,τι χρειάζεται για να κινηθούν τα πράγματα πιο γρήγορα.

Πολλά θα εξαρτηθούν και από την αξιοπιστία των κυβερνητικών παραγόντων, οι οποίοι οφείλουν να μιλούν συγκεκριμένα για αυτά που διαχειρίζονται, δίνοντας πειστικές απαντήσεις. Και γι’ αυτά που δεν είναι σε θέση να απαντήσουν πειστικά, καλύτερα είναι να σιωπούν, επιφυλασσόμενοι να επανέλθουν όταν έχουν κάτι να πουν, παρά να εκπέμπουν αοριστία και προχειρότητα, που στην προκειμένη περίπτωση είναι ό,τι χειρότερο για την ψυχολογία των πληγέντων. Άλλωστε κανείς δεν περιμένει όλες τις απαντήσεις και σε λεπτομέρειες αμέσως. Αυτό που περιμένει είναι αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα, στοιχεία που πρέπει να αποτελούν τον μπούσουλα όλων των εμπλεκομένων αρχών και παραγόντων.

 

Φαίνεται ότι τη Λέσβο την έχουν ...μουτζώσει για να δέχεται το ένα πλήγμα μετά το άλλο και εκεί που πάει να πάρει μια «ανάσα», να έρχεται το χειρότερο κακό, ο καταστροφικός σεισμός που ισοπέδωσε ένα χωριό και προκάλεσε τεράστιες ζημιές σε πολλά άλλα. Επιβεβαιώνοντας με τον πιο τραγικό τρόπο ότι υπάρχουν ακόμη χειρότερα, αυτά που βιώνουν σήμερα οι σεισμόπληκτοι που έμειναν κυριολεκτικά στο δρόμο! Όταν λοιπόν προκύπτουν τέτοιες καταστάσεις, η συνένωση δυνάμεων και η συναίνεση όλων όσοι έχουν λόγο και ρόλο στην αντιμετώπιση ακραίων περιστατικών, επιβάλλονται για το κοινό καλό. Οι όποιες διαφορές που ενδεχομένως υπάρχουν, θα πρέπει να παραμεριστούν προς το παρόν, προκειμένου να τρέξουν οι διαδικασίες για την ανακούφιση των πληγέντων, αλλά και για την όσο το δυνατόν πιο σύντομη επούλωση των ...πληγών!

Προφανώς αυτό δεν σημαίνει καμιά εν λευκώ εξουσιοδότηση να κάνουν ό,τι θέλουν οι αρχές του τόπου, χωρίς να δίνουν λογαριασμό, αλλά οφείλουν να εμπλέξουν στην υπόθεση όλους εκείνους τους φορείς αλλά και τα πρόσωπα που έχουν αυξημένο ενδιαφέρον. Είτε αυτοί είναι οι συλλογικοί φορείς και οι εκπρόσωποι των κατοίκων που επλήγησαν, είτε είναι επιστημονικοί φορείς (π.χ. το Πανεπιστήμιο Αιγαίου ή σύλλογοι μηχανικών), που μπορεί να έχουν μια πιο τεκμηριωμένη άποψη, η οποία ενδεχομένως να ληφθεί υπόψη και να βοηθήσει στα μέτρα και στις ενέργειες που θα γίνουν. Ωστόσο θα πρέπει να υπάρχει η καλύτερη δυνατή συνεργασία και σύμπνοια των τοπικών αυτοδιοικητικών αρχών, των άλλων φορέων και των τοπικών παραγόντων, ώστε όλοι μαζί να υπηρετήσουν τον ίδιο στόχο, που είναι η ανακούφιση των πληγέντων σε πρώτη φάση και η αποκατάσταση των ζημιών το ταχύτερο. Δεν ενδείκνυται ο καταστροφικός σεισμός για διαγκωνισμούς μεταξύ τοπικών αρχών και παραγόντων, όταν όλοι οι εμπλεκόμενοι έχουν πολλά να κάνουν για να σταθούν δίπλα στους πληγέντες και πολύ περισσότερο να σχεδιάσουν και να δρομολογήσουν μέτρα και παρεμβάσεις πιέζοντας την κεντρική διοίκηση και την κυβέρνηση να αναλάβει την υλοποίηση των δεσμεύσεων της.

Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος και χωρίς τη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων και την κατανομή ρόλων στο όλο εγχείρημα, η αποκατάσταση των ζημιών του εγκέλαδου θα πάει σε μάκρος, με δυσμενείς εξελίξεις για τις περιοχές που επλήγησαν. Αυτό οφείλουν να το κατανοήσουν πρώτα απ’ όλους οι τοπικοί παράγοντες γιατί η επιτυχία του κοινού στόχου θα αποτελέσει επιτυχία όλων, ενώ σε διαφορετική περίπτωση αποτυχίας, από την οργή του κόσμου δεν θα γλυτώσει κανείς, ούτε αυτοί που μπορεί πραγματικά να προσπάθησαν για το καλύτερο. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι το μυστικό της επιτυχίας είναι ο συντονισμός και η συνένωση δυνάμεων, ο κοινός βηματισμός χωρίς επικαλύψεις, προκειμένου να υπάρξει η καλύτερη δυνατή συνεργασία με τους κυβερνητικούς, υπηρεσιακούς και επιστημονικούς παράγοντες και να δρομολογηθούν οι αναγκαίες διαδικασίες για την αποκατάσταση των ζημιών και την ανοικοδόμηση της Βρίσας που ισοπεδώθηκε. Ασφαλώς προϋπόθεση για μια τέτοια εξέλιξη είναι τόσο η Ε.Ε., όσο και η κυβέρνηση να τηρήσουν τις δεσμεύσεις, που έσπευσαν να διατυπώσουν από την πρώτη στιγμή, ότι η χρηματοδότηση για το έργο αυτό είναι δεδομένη!

Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι την υπόθεση θα την παρακολουθούμε από κοντά και από δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, αλλά και από προσωπικό, αφού η Βρίσα είναι το χωριό μου και στα σπίτια που κατέπεσαν, είναι και το πατρικό μου! 

 

 

 

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017 14:46

"Ματώνει η ψυχή σου..."

Φαίνεται ότι το κακό για τη Λέσβο δεν έχει σταματημό, αφού, μετά την προσφυγική κρίση που έπληξε το νησί και τις επιπτώσεις που αυτή προκάλεσε στην κοινωνική και οικονομική ζωή του, ήρθε και ο Εγκέλαδος να την... ταρακουνήσει και να καταστήσει σαφές ότι «υπάρχουν και χειρότερα»!

Και τα χειρότερα είναι η «εξαφάνιση» ενός παραδοσιακού χωριού όπως είναι η Βρίσα από τον χάρτη του νησιού. «Ματώνει» η ψυχή σου όταν διαπιστώνεις ιδίοις όμμασι και όχι από περιγραφές άλλων ότι το χωριό και οι γειτονιές του, που είναι γεμάτες αναμνήσεις από τα παιδικά σου χρόνια -γιατί η Βρίσα που βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα είναι το χωριό μου, η γενέτειρα η δική μου και των γονιών μου- είναι συντρίμμια και μπάζα κάτω απ’ τα οποία είναι θαμμένα οικογενειακά κειμήλια, αντικείμενα συναισθηματικής αξίας και χιλιάδες αναμνήσεις που προκαλούν θλίψη και ένα τεράστιο «γιατί θα πρέπει να το ζήσουμε και αυτό».

Το πατρικό σπίτι -όπως και δεκάδες άλλα σπίτια του χωριού- ερειπιώνας, ένας σωρός χώματα, πέτρες, τσιμέντα και κεραμίδια και οι γειτονιές μια απροσπέλαστη περιοχή με χαλάσματα, γεγονός που σε προσγειώνει σε μια σκληρή πραγματικότητα χωρίς έλεος και συναισθηματισμούς. Η μόνη παρηγοριά σε προσωπικό επίπεδο είναι ότι η μάνα ευτυχώς δεν έμενε στο σπίτι -αν και βιαζόταν να επιστρέψει στο χωριό και στη γειτονιά- και γλίτωσε τα χειρότερα. Η απώλεια, ωστόσο, της άτυχης γυναίκας που ανασύρθηκε νεκρή από τα χαλάσματα του σπιτιού της δεν παύει να θλίβει την κοινωνία του χωριού και να σημαδεύει τα τραγικά γεγονότα που θα μείνουν χαραγμένα στις μνήμες όλων όσοι έζησαν αυτήν την καταστροφή.

Ομολογουμένως είναι θαύμα το γεγονός ότι απ’ αυτήν την καταστροφική μανία του Εγκέλαδου δεν θρηνήσαμε και άλλα θύματα, βλέποντας κανείς την εικόνα των καταπλακωμένων σπιτιών! Το σοκ που υπέστησαν οι κάτοικοι ήταν τόσο ισχυρό, που δεν μπορούν ακόμη να συνειδητοποιήσουν ακριβώς αυτό που συνέβη και τις συνέπειες στην παραπέρα ζωή τους.

Προς το παρόν δοξάζουν τον θεό για το γεγονός ότι είναι ζωντανοί, αλλά οι υλικές απώλειες είναι τέτοιες για τη συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων που οι επόμενες μέρες και μήνες θα προσγειώσουν όλους στην οδυνηρή πραγματικότητα για το τι μέλλει γενέσθαι. Και η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα δεν έχει εύκολες και πειστικές απαντήσεις.

Η πολιτεία, ωστόσο, οφείλει να σταθεί δίπλα σ’ αυτούς τους ανθρώπους, χωρίς παραπανίσια λόγια και υποσχέσεις, αλλά με σχέδιο και με μέτρα και για τα άμεσα και επείγοντα αλλά και για τα μελλοντικά για να ξαναστηθεί η νέα Βρίσα, δίνοντας συνέχεια σε μια μακρόχρονη παρουσία σε αυτόν τον τόπο, όπως μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή.

Δεν γνωρίζουμε τι άλλαξε από την ημέρα που ο νέος υφυπουργός Νησιωτικής Πολιτικής, Νεκτάριος Σαντορινιός, επισκεπτόμενος για πρώτη φορά τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου στη Μυτιλήνη, ως πολιτικός προϊστάμενος της, μετά την ανάληψη των καθηκόντων του από τον τελευταίο κυβερνητικό ανασχηματισμό, έσπευσε να συναντηθεί με τους υπαλλήλους της υπηρεσίας και να ζητήσει κατ’ αρχήν τις προτάσεις τους για την αποτελεσματική λειτουργία της Γενικής Γραμματείας, εκτιμώντας προφανώς τη συσσωρευμένη γνώση που είχαν. Η πρώτη αυτή διερευνητική επαφή, την οποία προσέγγισε με τη λογική να «αγοράσει» -να ακούσει δηλαδή τι λένε οι υπάλληλοι της υπηρεσίας για το ρόλο της Γενικής Γραμματείας- και όχι να εκθέσει την πολιτική και τις προτεραιότητες της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου, δεν είχε τελικά συνέχεια, όπως δεν είχαν συνέχεια και οι επισκέψεις του υφυπουργού στη Μυτιλήνη, πλην 2-3 ακόμη ολιγόωρων σε διάστημα αρκετών μηνών, παρά την αρχική του δέσμευση ότι θα είναι συνεχής η παρουσία του προκειμένου να προωθηθούν οι υποθέσεις της υπηρεσίας. Το αξιοπρόσεκτο είναι ότι ο αρχικός ενθουσιασμός να ανοίξει διάλογο με το ανθρώπινο δυναμικό και τα στελέχη της Γενικής Γραμματείας, όχι μόνο καταλάγιασε, αλλά παρατηρείται μια στροφή στη συμπεριφορά του κ. Σαντορινιού, που εκπλήσσει, προκαλώντας και εύλογες απορίες για τη σκοπιμότητα και τους λόγους που την υπαγόρευσαν. Ο υφυπουργός αρνείται να συνομιλήσει με το σύλλογο των υπαλλήλων παρά τα συνεχή διαβήματα του, γεγονός που προκάλεσε και τη δημόσια αποδοκιμασία στο πρόσωπο του από τη γενική συνέλευση των υπαλλήλων, αλλά και τα υπηρεσιακά στελέχη της Γεν. Γραμματείας, περιορίζοντας τις όποιες επαφές του με 2-3 υπηρεσιακά στελέχη και απαξιώνοντας όλους τους άλλους! Φαίνεται ότι ο υφυπουργός βρήκε εκείνους που χρειαζόταν για να κάνει τη δουλειά του και αρκείται στις «νουθεσίες» τους, αδιαφορώντας για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί και την -χωρίς κανένα μπούσουλα- πορεία της υπηρεσίας. Προφανώς κάποιοι αυτοσχεδιάζουν με την ανοχή -ή και τις υποδείξεις- της πολιτικής ηγεσίας, χωρίς τον αναγκαίο διάλογο που μπορεί να αποτρέψει κακοτοπιές και σκοπιμότητες, που δεν αποκλείεται να υπηρετούν και «υποκειμενικά» κίνητρα! Η πολιτική ηγεσία οφείλει να ακούσει τους πάντες -σύλλογο, υπηρεσιακά στελέχη, υπαλλήλους- που έχουν μια διαδρομή στο χώρο -από το πάλαι ποτέ Υπ. Αιγαίου μέχρι και σήμερα- και ασφαλώς αυτή θα αποφασίσει για τις προτεραιότητες και την πολιτική που θα χαράξει και την οποία θα κληθεί η υπηρεσία να υλοποιήσει. Για νησιωτική πολιτική εν προκειμένω, που αποτελεί άλλωστε τον κύριο λόγο ύπαρξης και λειτουργίας της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, που όπως έχουμε επισημάνει πολλές φορές, ακόμη αναζητείται και από τη σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου και της κυβέρνησης συνολικά. Παρεμβάσεις και δράσεις που συγκροτούν νησιωτική πολιτική, οφείλει η πολιτική ηγεσία να αναζητήσει και να προωθήσει, αυτή άλλωστε έχει την πρώτη και την τελευταία ευθύνη γι’ αυτό και όχι να πετά το ...μπαλάκι όπως κάνει τώρα, στους υπαλλήλους, οι οποίοι μπορούν να καταθέσουν χρήσιμες προτάσεις και ιδέες, όμως δεν είναι δική τους δουλειά η χάραξη πολιτικής, αλλά η υλοποίησή της! Ασφαλώς και νησιωτική πολιτική δεν είναι οι μικροεξυπηρετήσεις ...πελατειακού χαρακτήρα με την αποστολή μηχανικών στα μικρονήσια της Δωδεκανήσου -εκλογική περιφέρεια του κ. Σαντορινιού- ούτε οι αποσπασματικές παρεμβάσεις χωρίς στόχο και προοπτική. Επιτέλους αυτή η ...καραμέλα με τη νησιωτική πολιτική θα πρέπει να τελειώσει. Είναι δεδομένο ότι αν υπάρχει η πολιτική βούληση και η αναγκαία χρηματοδότηση, πολλά μπορούν να γίνουν, αρκεί να μη μείνουν οι κατά καιρούς εξαγγελίες, όπως οι προ μηνών ανακοινώσεις Τσίπρα από τη Νίσυρο εν προκειμένω, στα λόγια, αλλά να υπάρξουν πράξεις με δρομολόγηση συγκεκριμένων δράσεων. Σ’ αυτές ας στρέψει την προσοχή της, η πολιτική ηγεσία της Γενικής Γραμματείας και ας μη πελαγοδρομεί στο άγνωστο!

ΥΓ. Φαίνεται ότι έπρεπε ο σύλλογος των υπαλλήλων της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Ν.Π. να δημοσιοποιήσει την αποδοκιμασία του για τη συμπεριφορά του υφυπουργού Νεκτ. Σαντορινιού, όπως σημείωνε στην ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα και δημοσιεύτηκε στον τοπικό Τύπο, για να δεήσει έστω και τηλεφωνικά να επικοινωνήσει με τον εκπρόσωπο του συλλόγου και να ρίξει το ...βλέμμα του στη Μυτιλήνη. Κλασική αντιμετώπιση πολιτικού, θα πει κανείς, όταν εκτίθεται διά του Τύπου, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά ότι η «δύναμη» του Τύπου αποτελεί ακόμη καταφύγιο της κριτικής για τα λάθη, τις παραλείψεις και τον έλεγχο της εξουσίας!

 

Τελικά το θέμα της διάσπασης του ενιαίου Δήμου Λέσβου, που φαίνεται να βρίσκει και τη συναίνεση του αρμόδιου Υπουργείου, όπως διαφάνηκε και από την προχθεσινή δήλωση του Γ.Γ. Κώστα Πουλάκη, αντί να αποτελέσει λόγο για συνεννόηση των τοπικών δυνάμεων -πολιτικών, αυτοδιοικητικών, παραγωγικών κ.λπ.-, δημιούργησε ένα κλίμα διχασμού και αλληλοκατηγοριών, που μόνο τον στόχο της διάσπασης του ενός δήμου δεν υπηρετεί. Είναι φανερό ότι το θέμα αυτό δεν το προσεγγίζουν όλοι με την ίδια οπτική. Υπήρχαν και υπάρχουν σκοπιμότητες, συμφέροντα, τοπικισμοί, προσωπικές φιλοδοξίες που επηρεάζουν και τις αντιδράσεις και τις δράσεις όσων επιχειρούν να έχουν λόγο και ρόλο στις εξελίξεις και για τη διάσπαση του ενιαίου δήμου αλλά κυρίως για το τι θα ακολουθήσει αυτήν την επόμενη μέρα!

Όλα αυτά είναι στο τραπέζι και επηρεάζουν συμπεριφορές που καλό είναι να μην τις υποτιμούμε και να μην τις υποβαθμίζουμε αν θέλουμε να δούμε την κατάσταση στις πραγματικές της διαστάσεις και όχι μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό που θέλει να «εξωραΐσει» πράγματα και προθέσεις. Πάντως, με δεδομένο το γεγονός ότι η κυβέρνηση, στο πλαίσιο των θεσμικών αλλαγών που επιχειρεί για την αυτοδιοίκηση με την αναθεώρηση του «Καλλικράτη», άνοιξε «παράθυρο» και για αλλαγή του χωροταξικού... φωτογραφίζοντας την περίπτωση της Λέσβου, θα ήταν ατόπημα από πλευράς του νησιού να μην αρπάξει την ευκαιρία γι’ αυτό το μείζον θέμα διορθώνοντάς το!

Δυστυχώς, την πρωτοβουλία των κινήσεων για να σπάσει ο ενιαίος δήμος δεν την πήρε ζεστά το κατεξοχήν θεσμικό όργανο της αυτοδιοίκησης στο νησί, η δημοτική αρχή και το δημοτικό συμβούλιο συνολικά, όπως θα ανέμενε κανείς -και ο λόγος είναι πλέον εμφανής με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό και κυρίως τις τελευταίες μέρες. Ο δήμαρχος Σπ. Γαληνός και ενδεχομένως και κάποιοι συνεργάτες του εκτιμούν ότι ο ενιαίος Δήμος Λέσβου μπορεί να διοικηθεί και να λειτουργήσει σωστά αν δοθούν οι πόροι και αρθούν τα εμπόδια που κατά καιρούς βάζει η κεντρική διοίκηση και ότι δεν είναι απαραίτητη η διάσπασή του. Νιώθει δηλαδή επαρκής και αποτελεσματικός ο δήμαρχος για να φέρει σε πέρας το έργο που ανέλαβε.

Επιπρόσθετα, επικαλείται ότι είναι λάθος να ανοίξει θέμα χωροταξικού στη μέση της θητείας της παρούσας αρχής, γιατί αυτό δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα. Αν αυτή είναι η άποψη του δημάρχου, είναι δικαίωμά του και είναι απολύτως σεβαστή. Οφείλει όμως να την καταθέσει ευθαρσώς, γιατί έχουμε μπερδευτεί με όσα έχουν ακουστεί μέχρι σήμερα. Από την υποστήριξη της πρότασης του ΙΤΑ για πέντε δήμους μέχρι την προ ημερών τοποθέτηση περί μητροπολιτικού δήμου και τώρα για τη μη συμμετοχή του στη διαβούλευση για το σπάσιμο του δήμου. Και η τοποθέτησή του αυτή δεν μπορεί να είναι μόνο προσωπική, αλλά κυρίως με τη θεσμική του ιδιότητα. Γιατί, αν δεν το κάνει αυτό, είναι σαν να δίνει το δικαίωμα στον καθένα να υπονοεί το οτιδήποτε και αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψει στον εαυτό του όσο επώδυνο κι αν είναι!

Ασφαλώς, οι ενστάσεις που διατυπώνει ο δήμαρχος για το γεγονός ότι στη μέση της θητείας του ανοίγει θέμα χωροταξικού στο δήμο δεν είναι χωρίς βάση. Πράγματι δημιουργούνται αναταράξεις στη συνοχή της δημοτικής αρχής και όχι μόνο και οι γεωγραφικές διαιρέσεις έχουν άλλη βαρύτητα και στις όποιες αποφάσεις, αφού προσβλέπουν στην επόμενη μέρα. Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι αυτή η κατάσταση δημιουργεί πρόσθετες δυσκολίες στο έργο της δημοτικής αρχής και όποιος δεν το αντιλαμβάνεται εθελοτυφλεί, αλλά γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο απαιτείται η καλύτερη δυνατή συναίνεση στη διαχείριση των δημοτικών υποθέσεων και η αναγκαία ωριμότητα συμπολιτευόμενων και αντιπολιτευόμενων ώστε η όποια μετάβαση να γίνει με τις λιγότερες αρνητικές επιπτώσεις.

Καλώς ή κακώς, το θέμα του χωροταξικού απ’ τη στιγμή που μπαίνει στη συζήτηση θα πρέπει να κλείσει μέσα στο 2017 για να υπάρχει το χρονικό περιθώριο να νομοθετηθούν και τα επόμενα της διάσπασης του ενός δήμου και της διάδοχης κατάστασης που θα προκύψει απ’ αυτήν πριν από τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019. Ζητείται, λοιπόν, νηφαλιότητα και ωριμότητα ώστε ένα μείζον θέμα του νησιού, που δεν είναι και πανάκεια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του, να βρει επιτέλους τη λύση του με τους αναγκαίους συμβιβασμούς που ενδεχομένως πρέπει να γίνουν απ’ όλους τους εμπλεκόμενους. Αυτά αναμένουμε από τους τοπικούς μας άρχοντες και γι’ αυτά θα κριθούν όποτε έρθει η ώρα της κάλπης!

«Ε»

Πριν από μερικά εικοσιτετράωρα, το ναυάγιο ανοιχτά της Εφταλούς με τους 16 νεκρούς και με άγνωστο τον αριθμό των αγνοουμένων, έφερε ξανά στην επικαιρότητα τη συνεχιζόμενη τραγωδία με τις προσφυγικές ροές -και ας έχουν μειωθεί κατά πολύ- και τη Λέσβο πάλι στο επίκεντρο των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Μια δημοσιότητα που μόνο κακό κάνει στο νησί μας, το οποίο προσπαθεί να αποποιηθεί την εικόνα του προσφυγικού προορισμού, που δυστυχώς το συνόδευε έντονα τα προηγούμενα χρόνια με τραγικές επιπτώσεις στον τουρισμό και στην οικονομία του γενικότερα.

Επιπτώσεις που είναι εμφανείς ακόμη και τώρα, αλλά πάντως όχι με την ένταση των προηγούμενων χρόνων, αφού και οι προσφυγικές ροές έχουν μειωθεί, αλλά και γιατί η διαχείριση της διαμορφωμένης κατάστασης στο νησί, τείνει βελτιούμενη, κατά γενική ομολογία ωστόσο με πολύ αργά βήματα και μεγάλη καθυστέρηση, κυρίως εξαιτίας της κυβερνητικής αδράνειας και της ανεπάρκειας των εμπλεκομένων υπηρεσιών και αρχών να «τρέξουν» ακόμη και τις σχεδιαζόμενες απ αυτούς, λύσεις στην καλύτερη αντιμετώπιση του προσφυγικού. Επειδή ήδη μπαίνουμε στην νέα τουριστική σεζόν, απ’ την οποία τουλάχιστον η Λέσβος προσδοκά να κάνει «επανεκκίνηση», αφήνοντας πίσω τον ...εφιάλτη του 2016, αλλά και τις τραγικές καταστάσεις του δεύτερου μισού του 2015, όλοι μα όλοι θα πρέπει να φροντίσουν να μη ξαναζήσουμε καταστάσεις που υπονομεύουν αυτήν την ...επανεκκίνηση!

Και εικόνες με μετανάστες διαμαρτυρόμενους στις πύλες του λιμανιού και μπλοκάροντας τη λειτουργία του, όπως έγινε χθες, που μεταφέρονται μέσω των διεθνών -και όχι μόνο- δικτύων και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στον κόσμο, στέλνουν λάθος μήνυμα για την κατάσταση στο νησί και αυτό δεν είναι προς όφελος του. Τέτοιες εικόνες θα πρέπει να αποφευχθούν, ειδικά αυτή τη χρονική περίοδο, που προτεραιότητα για τους φορείς και τους εμπλεκόμενους με τον τουρισμό, είναι η προσέλκυση ξένων και Ελλήνων επισκεπτών στη Λέσβο. Οι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες και μετανάστες και μάλιστα για πολλούς μήνες στο νησί, περιμένοντας άσυλο, είναι ενδεχομένως «λογικό» να εξεγείρονται και να διαμαρτύρονται, επιζητώντας και τη δημοσιότητα, όμως αυτό δεν καταγράφεται στα «θετικά»!

Και προφανώς δεν αποτελεί λύση η βίαιη αποτροπή τέτοιων ενεργειών, γιατί τότε και η δημοσιότητα και το αρνητικό μήνυμα θα πάρει μεγαλύτερη διάσταση, αλλά η συντόμευση των διαδικασιών ασύλου και η περαιτέρω διεκπεραίωση των μεν δικαιούχων ασύλου για μετεγκατάσταση, των δε απορριφθέντων για επαναπροώθηση, όπως προβλέπεται και από τη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας. Εκεί εστιάζονται και οι μεγάλες ευθύνες της ελληνικής Πολιτείας και της Ε.Ε., με τις παλινωδίες τους και τις καθυστερήσεις τους, που δεν συμβάλουν στην αποφόρτιση της κατάστασης στη Λέσβο στο βαθμό που θα έπρεπε μετά από τόσο καιρό.

Εκεί εστιάζεται και η κριτική μας στην κυβέρνηση, η οποία άρχισε να ...κινείται μετά τη δημόσια και διεθνή διαπόμπευση με τον χιονιά και τους θανάτους στη Μόρια, για να εξανθρωπίσει το Κέντρο υποδοχής, αλλά και αυτό με αργούς ρυθμούς, ενώ άλλες προτεινόμενες παρεμβάσεις περιμένουν ακόμη την υλοποίηση τους, με ό,τι αυτό σημαίνει για την καλύτερη διαχείριση της υπάρχουσας κατάστασης στο νησί.

Επειδή κανείς δεν δικαιούται να «παίζει» με την μοίρα της Λέσβου, σ’ αυτήν την κρίσιμη περίοδο, όπως και δεν πρέπει να γίνουν τα ίδια λάθη στη διαχείριση του προσφυγικού, που απ’ ό,τι φαίνεται θα συνεχίσει να μας απασχολεί για άγνωστο χρονικό διάστημα ακόμη, θα πρέπει όλοι οι εμπλεκόμενοι -φορείς και υπηρεσίες- να έχουν στόχο την ελαχιστοποίηση της παρουσίας του προσφυγικού στην εν γένει οικονομική και κοινωνική ζωή του νησιού. Σε τελική ανάλυση ας μη γίνουμε εμείς, με τις ενέργειες μας, τα λάθη ή τις παραλείψεις μας, εκείνοι που θα υπονομεύσουμε την επιστροφή στην κανονικότητα, που είναι το επιθυμητό και το ζητούμενο σ’ αυτήν τη συγκυρία!

«Ε»

Τώρα που άνοιξε για τα καλά η συζήτηση για το σπάσιμο του Δήμου Λέσβου εν όψει της αναθεώρησης του «Καλλικρατικού» νόμου της αυτοδιοίκησης, μετά και την εμπειρία από τη λειτουργία του ενός δήμου για ολόκληρο το νησί, και με δεδομένη την πρόθεση-απόφαση του αρμόδιου υπουργού Π. Σκουρλέτη να συναινέσει, τουλάχιστον για τη Λέσβο σε αλλαγή του χωροταξικού, θα πρέπει όλοι όσοι έχουν ρόλο και λόγο στην υπόθεση αυτή, να μην αφήσουν αυτήν τη μοναδική ευκαιρία να πάει χαμένη!

Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται είναι αν όλοι συμφωνούν ότι ο ενιαίος Δήμος Λέσβου πρέπει να σπάσει. Απ’ τα «συμφραζόμενα» που μπορεί κανείς να διαπιστώσει, προκύπτει ότι δεν είναι όλοι «υπέρμαχοι» της διάσπασης του ενός δήμου. Άλλοι γιατί θεωρούν ότι το μοντέλο του ενός δήμου για κάθε νησί, μπορεί να λειτουργήσει και να είναι και αποτελεσματικό και πάντως έχει μεγαλύτερο κύρος, και άλλοι γιατί οι φιλοδοξίες και οι στοχεύσεις τους -τωρινές και μελλοντικές- δεν «βολεύονται» σε κάτι λιγότερο από τον σημερινό ενιαίο Δήμο Λέσβου. Δεν είναι κατ’ ανάγκην «κακό» ή και μη θεμιτό να υπάρχουν τέτοιες προσεγγίσεις, οφείλουν ωστόσο όσοι έχουν μια τέτοια προσέγγιση στο πλαίσιο της διαβούλευσης που έχει ανοίξει, να την διατυπώσουν δημόσια και ευθαρσώς. Όσοι πάλι συνηγορούν υπέρ της διάσπασης του ενιαίου δήμου, οφείλουν να πουν και ποιος θα είναι ο αυτοδιοικητικός χάρτης που θα προκύψει. Οι προσεγγίσεις επ’ αυτού, όπως ήταν και αναμενόμενο, διαφέρουν. Έχουν ακουστεί και κατατεθεί διάφορες προτάσεις για τον αριθμό των δήμων που μπορεί να δημιουργηθούν ως συνέχεια της διάσπασης του ενός δήμου. Μία μιλάει για τη δημιουργία πέντε δήμων, η οποία μάλιστα αποτέλεσε και ομόφωνο ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου πριν λίγο καιρό, βασιζόμενη στη μελέτη του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης της προ-Καλλικράτη εποχής, ενώ στη σύσκεψη της Μεγάλης Τετάρτης στην Καλλονή, προκρίθηκε ως πρόταση διεκδίκησης η δημιουργία τριών δήμων, στη λογική της διαίρεσης των τριών επαρχιών του νησιού.

Στην προ ημερών συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου κατατέθηκε από το δήμαρχο μια νέα πρόταση, που μιλά για μητροπολιτικό δήμο σε συνδυασμό με την δημιουργία των πέντε δήμων που είχε συνηγορήσει άλλωστε σε προηγούμενη απόφαση του, το Δημοτικό Συμβούλιο, μπερδεύοντας περαιτέρω τα πράγματα. Δεν είναι πάντως λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι διεκδικώντας «5», ή «3» δήμους ως απαίτηση, μπορούμε τελικά να πάρουμε τους «2», που θεωρείται ως μια εφικτή εξέλιξη υπό τις παρούσες συνθήκες. Ένα είναι βέβαιο, ότι αυτή η συζήτηση που άνοιξε κάτω από την πίεση του επείγοντος, που δημιουργεί η απόφαση της κυβέρνησης να προωθήσει αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο που ισχύει με τον νόμο του «Καλλικράτη» τους αμέσως επόμενους μήνες, θα πρέπει να έχει ένα συγκεκριμένο «διά ταύτα» και για το χωροταξικό της Λέσβου. Επιβάλλεται λοιπόν να συνεκτιμηθούν όλες οι παράμετροι που υπάρχουν στο …τραπέζι και με αίσθημα ευθύνης να παρθούν αποφάσεις.

Κατά τη γνώμη μας, η πρόταση για πέντε δήμους μπορεί να τίθεται στο ...τραπέζι, αλλά όλοι θεωρούν ότι δεν έχει καμιά τύχη σ’ αυτήν τη συγκυρία, ακόμη και με τη ...χαραμάδα που άφησε ο Σκουρλέτης. Είναι δύσκολο να πάμε από τον έναν δήμο σε πέντε, αλλά και γιατί η πρόταση αυτή σε τελική ανάλυση έρχεται από μια άλλη εποχή, την προ-Καλλικράτη, που δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την σημερινή κατάσταση. Η πρόταση δε για μητροπολιτικό δήμο στη Λέσβο, που έθεσε ο δήμαρχος, μπορεί να έχει τύχη μόνο αν αυτή εντάσσεται στις σχεδιαζόμενες αλλαγές του θεσμικού πλαισίου που προωθεί η κυβέρνηση, γιατί δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι αυτό θα λειτουργήσει μόνο στη Λέσβο. Για να περιοριστούμε μόνο στην αποδοχή ή όχι της πρότασης, γιατί σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της δεν υπάρχει καμιά περαιτέρω επεξεργασία, αφού δεν είναι άλλωστε και στην ατζέντα των προτεινόμενων αλλαγών.

Αυτό πάντως που δεν πρέπει να υποτιμηθεί στην τελική διαμόρφωση της πρότασης της Λέσβου, είναι η ύπαρξη διαχειριστικής επάρκειας από τους δήμους που θα προκύψουν, γιατί το ζητούμενο δεν πρέπει να είναι μόνο η καλύτερη διαχείριση της καθημερινότητας, αλλά ο προγραμματισμός και η υλοποίηση έργων υποδομής που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη των περιοχών και των κοινωνιών στην εμβέλεια των νέων δήμων που θα προκύψουν από τη διάσπαση του ενός δήμου στο νησί.

Λαμβάνοντας λοιπόν αυτά υπόψη, η συζήτηση που άνοιξε με θέμα τη διάσπαση του Δήμου Λέσβου κάποια στιγμή πρέπει να κλείσει, με τη διαμόρφωση αν είναι δυνατόν, της πρότασης του νησιού προς την κυβέρνηση, ενδεχομένως και με εναλλακτικά σενάρια, έτσι ώστε οι ερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές να γίνουν με βάση το νέο αυτοδιοικητικό χάρτη του νησιού, που θα διαφοροποιείται από τη σημερινή εικόνα του ενός ενιαίου δήμου. Η ευκαιρία για να «κλείσει» αυτό το κεφάλαιο στη Λέσβο είναι μοναδική και θα είναι …έγκλημα να τορπιλιστεί από παλινωδίες και τακτικισμούς τοπικών ...δυνάμεων. Τότε πραγματικά θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας και δεν θα υπάρχει καμιά δικαιολογία γι’ αυτό!

Οι εξελίξεις τρέχουν σχετικά με την αναθεώρηση του «Καλλικράτη», που προωθεί η κυβέρνηση, και όλοι οι εμπλεκόμενοι σπεύδουν να πάρουν θέση, αφού οι επιχειρούμενες αλλαγές διαφοροποιούν τα δεδομένα και το θεσμικό πλαίσιο, αρχής γενομένης από τις ερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι το θέμα για τη Λέσβο έχει πρόσθετο ενδιαφέρον κυρίως λόγω του χωροταξικού, που παραμένει πάντα σε πρώτη προτεραιότητα. Η συνάντηση της Καλλονής την Μεγάλη Τετάρτη, έφερε στην επικαιρότητα το θέμα της διάσπασης του ενιαίου Δήμου, ως μια κίνηση από τα κάτω, αλλά για να έχει τύχη και για να πάρει παλλεσβιακή εμβέλεια, απαιτείται η εμπλοκή των θεσμικών παραγόντων και των φορέων του νησιού, ώστε να διαμορφωθεί μια ολοκληρωμένη πρόταση προς την κεντρική διοίκηση, που δύσκολα μπορεί να απορριφθεί δεδομένης και της πρόθεσης - απόφασης του υπουργού Π. Σκουρλέτη να συναινέσει στο σπάσιμο του ενιαίου Δήμου Λέσβου. Η σημερινή δε έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, με κύριο θέμα την πρόταση του Δήμου επί της διαβούλευσης για τις αλλαγές στον «Καλλικράτη», ίσως δρομολογήσει εξελίξεις και σε τοπικό επίπεδο, με πρωτοβουλία των θεσμικών οργάνων της αυτοδιοίκησης, που μέχρι τώρα είτε σιωπούσαν και παρακολουθούσαν από ...μακριά τα τεκταινόμενα, είτε εμφανίζονταν να συναινούν με την προ-«Καλλικράτη» πρόταση του Ινστιτούτου Αυτοδιοίκησης για πέντε δήμους στη Λέσβο, έτσι για να μην φαίνεται ότι αδιαφορούν. Αν η δημοτική αρχή αποφασίσει να πάρει ...πάνω της την υπόθεση, θα φανεί και από τη σημερινή απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, διαφορετικά την πρωτοβουλία των κινήσεων είναι σαν να την αναθέτει στη συντονιστική επιτροπή που προέκυψε από τη συνάντηση της Καλλονής και αυτό θα έχει τις πολιτικές επιπτώσεις του. Όπως και αν έχει, «ο κύβος ερρίφθη» και οι αλλαγές στον «Καλλικράτη» είναι επί θύραις, αφού η κυβέρνηση αποφάσισε να επισπεύσει τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες διαβούλευσης με την κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου, όπως διαρρέεται, στις αρχές Μαΐου. Βέβαια πέρα από τις προτεινόμενες αλλαγές που αφορούν όλη την αυτοδιοίκηση -εκλογικός νόμος, κ.ά.- το μείζον για τη Λέσβο είναι μετά τη διάσπαση του ενός δήμου, τί θα προκύψει. Εδώ υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις που θα πρέπει να συζητηθούν, συνεκτιμώντας τα υπέρ και τα κατά της κάθε μίας, με στόχο να υπάρξει η μέγιστη δυνατή σύγκλιση, που μπορεί να αποτελέσει και την πρόταση του νησιού στο πλαίσιο της διαβούλευσης εν όψει της τελικής απόφασης. Το ζητούμενο μιας τέτοιας πρότασης είναι ότι αυτή θα πρέπει να είναι βιώσιμη και λειτουργική, για να μπορεί να σταθεί αξιοπρεπώς στο νέο αυτοδιοικητικό τοπίο που διαμορφώνεται. Από την ωριμότητα των αυτοδιοικητικών παραγόντων, των τοπικών φορέων και των τοπικών κοινωνιών, θα εξαρτηθούν πολλά και για τον επιδιωκόμενο στόχο που θέλουμε να προκύψει στον αυτοδιοικητικό χάρτη της Λέσβου. Η ευκαιρία που διαμορφώνεται, είναι μοναδική και θα είναι «έγκλημα» να μην αξιοποιηθεί προς όφελος του νησιού μας και των κατοίκων του!

«Ε»

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top