Στο πλαίσιο της διαδικασίας διαπραγμάτευσης για τη σύναψη συμβάσεων μεταξύ ΕΟΠYΥ και Φυσικοθεραπευτών Ειδικής Αγωγής, οι Φυσικοθεραπευτές Ειδικής Αγωγής του Περιφερειακού Τμήματος Λέσβου, Χίου, Σάμου του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών-Ν.Π.Δ.Δ., διαμαρτύρονται με επιστολή τους προς τον ΕΟΠΥΥ.

Έως σήμερα, η διαδικασία είχε ως εξής: οι γονείς άνοιγαν φάκελο ειδικής αγωγής στον ΕΟΠYΥ (ή όποιο άλλο ταμείο) και στο τέλος κάθε μήνα κατέθεταν τις αποδείξεις των θεραπευτών και αποζημιώνονταν. Συγκεκριμένα για τη φυσικοθεραπεία, η αποζημίωση ήταν 15€ ανά συνεδρία, για έως και δέκα συνεδρίες το μήνα, δηλαδή συνολικά 150€. Αυτή η μηνιαία διαδικασία, καθώς μιλάμε για παιδιά και εφήβους με αναπηρία, επαναλαμβάνεται για χρόνια. Αναγκαία συνθήκη στην παιδιατρική φυσικοθεραπεία είναι η αποκλειστική ενασχόληση του θεραπευτή με ένα παιδί κάθε φορά, με διάρκεια θεραπείας μία ώρα. Τα παραπάνω θέτουν σαφείς περιορισμούς στον αριθμό που μπορεί ο κάθε θεραπευτής να εξυπηρετήσει ανά ημέρα, λένε οι φυσικοθεραπευτές.

Με την σύμβαση που ζητά ο ΕΟΠYΥ, ο θεραπευτής μέσω της διαδικασίας του κόφτη και των κλειστών προϋπολογισμών, «θα πληρώνεται δήθεν κάθε τρεις μήνες, υπό το καθεστώς rebate (έκπτωση στις οφειλές του ΕΟΠΥΥ προς τον φυσικοθεραπευτή) και clawback (επιστροφή χρημάτων στον ΕΟΠΥΥ από το φυσικοθεραπευτή όταν οι δαπάνες υπερβούν τον προβλεπόμενο προϋπολογισμό)». Η εμπειρία των συμβεβλημένων με τον ΕΟΠΥΥ ωστόσο, έχει δείξει πως κατά μέσο όρο η πληρωμή γίνεται κάθε έξι μήνες και μετά από πολλαπλές περικοπές και κρατήσεις. Τελικά τα 15€ γίνονται 5€. Επιπλέον ο ΕΟΠYΥ θα αποφασίζει μονομερώς κάθε τρίμηνο το ποσό που θα διαθέτει επί συνόλου για την Ειδική Αγωγή, με αποτέλεσμα, αν δεν του φτάνουν τα χρήματα, να κάνει περικοπές στις πληρωμές.

 

Κρίνεται η βιωσιμότητα μας

«Είναι προφανές ότι εξαιτίας αυτής της κοστολόγησης, κρίνεται η βιωσιμότητα των φυσικοθεραπευτηρίων μας, αφού αυτά τα χρήματα δεν αρκούν να καλύψουν ούτε τα λειτουργικά έξοδά μας. Έτσι βρισκόμαστε στη δύσκολη θέση να πούμε όχι στη σύμβαση του ΕΟΠΥΥ υπό αυτούς τους όρους», επισημαίνουν.

Το ζήτημα όμως, πέρα από τη βιωσιμότητα των θεραπευτηρίων, είναι το τί θα γίνει την επόμενη μέρα με τα παιδιά, τα οποία δεν θα μπορούν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα αποκατάστασής τους, αφού το κράτος δεν έχει οργανωμένες δομές στις οποίες να μπορούν να απευθυνθούν. Οι οικογένειες θα κληθούν να καλύψουν ιδιωτικά το κόστος, με αποτέλεσμα να εξαντλούνται οικονομικά άνθρωποι που ανήκουν στις ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες.

Και καταλήγουν: «Αυτό που ζητάμε είναι να δοθεί το χρονικό περιθώριο, ώστε να συζητηθούν οι όροι, οι προϋποθέσεις, οι υποχρεώσεις εκ μέρους των θεραπευτών, αλλά και οι υποχρεώσεις εκ μέρους του ΕΟΠYΥ».