Οι συνελεύσεις των αγροτών στα μπλόκα ανά την Ελλάδα, θα αποφασίσουν το μέλλον των φετινών αγροτικών κινητοποιήσεων. Στη Λέσβο, το κέντρο των αποφάσεων είναι η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου, που αναμένεται να συντονίσει τη δράση της με τις επιλογές που θα κάνουν οι αγρότες σε πανελλαδικό επίπεδο.

Το βασικό χαρακτηριστικό των τελευταίων ημερών είναι ότι οι αγρότες βρήκαν …τοίχο όταν έθεσαν στην κυβέρνηση την αλλαγή πολιτικής στη φορολόγηση και ασφάλιση τους. Χθες, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Βαγγέλης Αποστόλου, συναντήθηκε και με τους εκπροσώπους των λαϊκών αγορών και για μια ακόμη φορά μίλησε για προσπάθεια ανασυγκρότησης του αγροτικού τομέα.

Αντικείμενο της συζήτησης ήταν και πάλι το φορολογικό και το ασφαλιστικό, ενώ προστέθηκε και το υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου για τις λαϊκές αγορές. Οι εκπρόσωποι των λαϊκών αγορών στην ουσία, εκφράζουν τους αγρότες παραγωγούς κηπευτικών. 

Η πλευρά της κυβέρνησης σε κάθε ευκαιρία, τονίζει πως το 2016 κατάφερε να αυξήσει κατά πολύ τα ποσά των αγροτικών επιδοτήσεων που πλήρωσε. Υπόσχεται ότι θα ανοίξει νέα προγράμματα και κατά συνέπεια ότι θα συνεχιστεί η χρηματοδότηση των αγροτών από κοινοτικούς πόρους.

Ωστόσο το κλίμα μεταξύ των αγροτών κάθε άλλο παρά θετικό είναι. Η περιορισμένη συμμετοχή στις αγροτικές κινητοποιήσεις, σε σχέση με πέρυσι, δεν σηματοδοτεί μια τάση ευρύτερης στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής από τους αγρότες. Αυτό που κυρίως αποτυπώνει είναι η τάση πλήρους απογοήτευσης μεταξύ των αγροτών.

Δεν είναι τυχαίο ότι φέτος στη Λέσβο, σε μια σχετικά καλή ελαιοπαραγωγική χρονιά, καταγράφεται μεγάλος αριθμός ασυγκόμιστων ελιών. Τα προηγούμενα χρόνια μειώνονταν οι καλλιεργητικές φροντίδες στους ελαιώνες, λίπανση, κλάδεμα, καθαρισμοί κλπ. Δηλαδή οι δαπάνες.

Τώρα το επίπεδο της εγκατάλειψης της ελαιοκομίας πάει σε ανώτερο επίπεδο. Διότι όταν δεν συγκομίζεται ο καρπός, σημαίνει ότι οι αγρότες θεωρούν ότι τα έσοδα που θα βάλουν στην τσέπη τους, είναι λιγότερα από τα έξοδα που θα κάνουν για την συγκομιδή μαζί με το φόρο εισοδήματος και τις ασφαλιστικές εισφορές που καλούνται να πληρώσουν.

Αυτή η πραγματικότητα, οδηγεί σε εγκατάλειψη τους ελαιώνες της Λέσβου και αναμένεται σταδιακά να επεκταθεί και σε άλλους κλάδους της αγροτικής παραγωγής.