FOLLOW US

Παρα...θέσεις

Χείμαρροι…

Χείμαρροι λάσπης ξεχύθηκαν από τα «καμένα» και παρέσυραν όσους, ανήμποροι να την αντιμετωπίσουν, κατακλύσθηκαν. Τα μπάζα της μικρής και μεγάλης απατεωνιάς, τα φερτά υλικά αυθαιρεσίας -ατομικής και συλλογικής, επίσημης και ιδιωτικής, τα βρομόνερα των ανενεργών «ρευμάτων» και των βουλωμένων παροχετεύσεων συντονίσθηκαν μ’ ένα ακραίο γεγονός, πνίγοντας τη μαντρωμένη Πόλη. Ζωές ταλαιπωρήθηκαν, καθημερινότητες διαλύθηκαν, γραφειοκρατική κόλαση αναδύθηκε ενώπιον όσων υφίστανται τις συνέπειες. Το έχουμε δει το έργο τόσο συχνά που η επανάληψη του δεν παραξενεύει πια· αντιθέτως, είναι απόλυτα κανονικοποιημένη κι αναμενόμενη. Το λέει η ιστορική γνώση, το δέχεται η εμπειρία.

Θα νομίζετε προφανώς ότι αναφέρομαι στην πρόσφατη πλημμύρα της Μάνδρας. Λάθος! Αναφέρομαι επακριβώς στη συζήτηση στη Βουλή για τα «εξοπλιστικά» της Σαουδικής Αραβίας. Λάσπη, μπάζα, βρομόνερα, ζωές και καριέρες διπλωματών και στρατιωτικών και -πρωτίστως- η νόηση του μέσου Πολίτη, παρασύρονται ενώπιον της απίστευτης αγκίστρωσης του Μαξίμου στην αίγλη της εξουσίας. Ως άτομο, ως πολίτης, οφείλω να καταλάβω εν κατακλείδι ότι για τη δυσώδη αγοραπωλησία πυρομαχικών ευθύνεται η σύζυγος του Αρχηγού της Μείζονος Αντιπολίτευσης και οι κακές «παρέες» της. Καμία σημασία δεν έχουν οι διαδικασίες, οι διαβουλεύσεις, τα έγγραφα -αυθεντικά ή παραποιημένα· καμία σημασία δε φαίνεται να έχει το γεγονός που οριζοντίως «κάνουν γαργάρα» συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι ότι ο «μεσάζων» φέρεται να είναι «κουμπάρος» του Βασιλέως των Ποντίων και του λαού του ΠΑΟΚ, δηλαδή των «επαγγελματιών» του φαντασιακού του θρύλου της Συμπρωτεύουσας… Τίποτα δεν έχει σημασία ενώπιον της αριθμητικής των βουλευτικών ψήφων: 150+1, ακόμα κι αν το «1» είναι του Κατσίκη… Ηθικό πλεονέκτημα της «Πρώτης Φοράς» λέγεται αυτό!

Κάνω μιαν φαντασιακή αναδρομή και προσπαθώ να βρω, να θυμηθώ ρήσεις σοφών ανθρώπων, ηγετών της Αριστεράς (μου). Ψάχνω, ανατρέχω, είναι δύσκολο να βρω, ενίοτε όμως κάποιες ενθυμήσεις αναδύονται. Κι αντιτάσσω απέναντι στην αθλιότητα της Μαρξιστικής Αριστεράς του Τσίπρα, ρήσεις σημαντικών Προσωπικοτήτων. Όπως, ο Ηλίας Ηλιού, στην αναγγελία της απόσυρσης του μετά την ήττα της Συμμαχίας (1977): «Έχω τη γνώμη ότι πρέπει κανείς να ξέρει να αποσύρεται έγκαιρα. Είπα λοιπόν να αποσυρθώ τώρα που το μπορώ, για να μη φτάσει η στιγμή να με πιέζουν οι φίλοι να το κάνω και εγώ να μην μπορώ. Είμαι πικραμένος. Όχι τόσο από τους αντιπάλους, που έκαναν στο κάτω κάτω τη δουλειά τους, αλλά από τους ομόφρονές μου. Δεν άφησαν πεπονόφλουδα που να μην πατήσουν. Αν ήθελε κάποιος να γράψει για τις αστοχίες της ηγεσίας του αριστερού κινήματος στην Ελλάδα... θα του αρκούσαν μερικά χειρόγραφα για να γράψει ένα χιουμοριστικό βιβλίο με τίτλο “ο δρόμος με τις πεπονόφλουδες”. Δυστυχώς, οι γκάφες ων ομοφρόνων μου κατέστρεψαν ένα πανίσχυρο προοδευτικό κίνημα και μας πήγαν πολλές δεκαετίες πίσω».

Ποτέ όμως δε θα ξεχάσω τη σκηνή όπου ο Λεωνίδας Κύρκος, με εμφανή τη φρίκη της σκέψης και αδυνατώντας να ελέγξει τη συγκίνησή του, αναρωτιέται τι θα είχε συμβεί αν είχε νικήσει στον Εμφύλιο η πλευρά για την οποία ο ίδιος είχε αγωνιστεί: «Και είδα ότι όλοι αυτοί, ας μην τους πω όλους, ήταν περιτρίμματα. Με πιάνει τρόμος άμα σκεφτώ ότι, π.χ., αν νικούσε τότε η επανάστασή μας θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μάρκο, έναν γελοίο άνθρωπο -τον είδα από κοντά και κατάλαβα τι γελοίος άνθρωπος ήταν-, θα είχαμε υπουργό Οικονομικών τον Μπαρτζώτα, θα είχαμε υπουργό της Παιδείας, π.χ., τον Στρίγγο, θα είχαμε υπουργό των Εσωτερικών τον άλλον, τον ανεκδιήγητο άνθρωπο που ήρθε από την Κρήτη, τον Βλαντά, ο οποίος ήταν για την εποχή εκείνη ένας ήρωας για τη Νεολαία, γραμματέας της Νεολαίας κ.τ.λ. Άνθρωποι γελοίοι, χωρίς καμιά παιδεία για να παίξουν έναν ουσιαστικό ρόλο, σαν αυτόν που φιλοδοξούσαν να παίξουν. Κι όμως εκείνη την εποχή, σας επαναλαμβάνω, τους έβλεπα τους ανθρώπους αυτούς σαν γίγαντες».

Αλήθεια, πόσο απέχουν οι ώριμες, προφητικές σκέψεις των ηθικών προτύπων της καθ’ Ημάς Αριστεράς από τους χειμάρρους λάσπης του ΣΥΡΑΝΕΛ. Η άθλια συμπαράταξη της μεταμοντέρνας ιδεολογίας του ποιού άραγε, της αρβύλας των ΑΝΕΛ και του ανθρωπιστικού άλλοθι του Φίλη, ως πακέτο delivery ιδεολογικού ψητοπωλείου, εγκυμονεί κινδύνους εκτροπής για το πολίτευμα και ενταφιασμού για την εξέλιξη της Αριστεράς. Το καταλαβαίνουν ή μήπως απλώς τρελαίνονται με τα αμφιλεγόμενα βραβεία, τις προσκλήσεις από τον Τραμπ ή ακόμα χειρότερα από το γεγονός ότι έχουν καταντήσει να γίνονται ερωτήσεις σε καλλιστεία Βarbies παγκοσμίως… Ο χείμαρρος τα παρασύρει όλα. Πράγματι ήλθε η ώρα για σοβαρά αντιπλημμυρικά έργα. Μόνον που αυτά πρέπει να τα αναλάβει ο εργολάβος Λαός!

 

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top