FOLLOW US

Χρονογράφημα

Το νέο μουσείο Teriade

Το έχω εξομολογηθεί πολλές φορές από αυτήν εδώ τη στήλη: ενημερώνομαι για πολλές και σημαντικές εξελίξεις στη ζωή μου, στη διάρκεια της επίσκεψής μου στο μουσείο Teriade. Οι σταθεροί αναγνώστες μου γνωρίζετε ότι είναι η μεγάλη μου αγάπη, η αδυναμία μου στο νησί. Δεν υπάρχει καλοκαίρι που να μην το επισκέφτηκα, δεν πέρασε χρονιά που να μην έγραψα κάτι γι’ αυτό. Φέτος είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη, γιατί -επιτέλους- ύστερα από πολύ καιρό έχω τη χαρά και την ευκαιρία να γράψω πολύ καλά πράγματα.

Το τηλέφωνο που χτύπησε φέτος στις 25 Αυγούστου το μεσημέρι με βρήκε να χαζεύω τον Σαγκάλ: ο Δάφνης ερωτευόταν σταθερά τη Χλόη του, μέσα στα δυνατά χρώματα του ιμπρεσιονισμού, μέσα στην προστατευτική αγκαλιά της φύσης, κι εγώ απολάμβανα το όνειρο, ώσπου χτύπησε το κινητό και πριν απαντήσω ακόμη ήξερα ότι κάτι συμβαίνει και πρέπει να ξυπνήσω από το δικό μου όνειρο, να εγκαταλείψω τον δικό μου παράδεισο μια εβδομάδα σχεδόν νωρίτερα από ό,τι είχα προγραμματίσει και να επιβιβαστώ σε ένα θαλάσσιο κήτος, που θα με ξεβράσει στον Πειραιά.

Σήμερα, έναν μήνα ακριβώς μετά, από εκείνη την πρόωρη αποδημία, τώρα που η απογοήτευση της πρόωρης αναχώρησης έχει συμβιβαστεί μέσα μου με τα κέρδη των επαγγελματικών υποχρεώσεων που την εκβίασαν, όταν σκέφτομαι το μουσείο, το πρόσωπό μου λάμπει - χαμογελώ…

Το νέο διοικητικό συμβούλιο κατάφερε να εξασφαλίσει καθημερινό σταθερό ωράριο επίσκεψης - να θυμίσω ότι επισκέπτομαι τη Μυτιλήνη το καλοκαίρι, σε μια περίοδο τουριστικής ανάκαμψης, τουλάχιστον για τα δικά μας τοπικά δεδομένα. Άφησα πίσω μου το μουσείο του Θεόφιλου και παρατήρησα με ανακούφιση ότι δεν ήμουν η μόνη. Έφτασα στο κτίριο και ανακάλυψα ότι υπήρχαν επισκέπτες: έξω και μέσα στο μουσείο. Πέρασα την υπέροχη είσοδο για άλλη μια φορά, έστριψα το κεφάλι μου δεξιά και αντίκρισα για πρώτη φορά ύστερα από πάρα πολλά χρόνια, από δεκαετίες, για να ακριβολογώ, το πωλητήριο του μουσείο γεμάτο, από πελάτες και εμπορεύματα, πλούσιο και ακόμη περισσότερο ενισχυμένο από όσο το θυμάμαι να είναι στα φοιτητικά μου χρόνια.

Η πρόωρη αποδημία με έκανε να επισπεύσω τις αγορές μου. Πήρα τα δώρα μου όλα για τους φίλους της Αθήνας από το πωλητήριο του Μουσείου. Υπέροχες κούπες του καφέ διακοσμημένες με τα ζωγραφικά συμπληρώματα του Πικασό στην ποίηση του Πιέρ Ρεβερντύ, σε καθαρά συμβολική τιμή. Παιδικά παζλ με έργα του Χουάν Μιρό, για την τετράχρονη κόρη της φίλης μου- περιττό να σας πω ότι το καταευχαριστήθηκε, μπλουζάκια με τον βασιλιά Υμπί του Αλφρέντ Τσαρί, πάλι δια χειρός Μιρό- εκεί είχαμε ένα θέμα με το νούμερο, αλλά ο φύλακας φρόντισε να το αντιμετωπίσει, κάνοντας ανασκαφές στην αποθήκη. Υπέροχα τετράδια με εξώφυλλα έργα του Σαγκάλ και του Ματίς - στη μισή τιμή από όσο διαθέτει τα δικά του το πολυκατάστημα του ΙΚΕΑ, που οι παραλήπτες τους λάτρεψαν και φυσικά μικρές συλλογές από αντίγραφα έργων τέχνης από εκδοτικές ενότητες που το μουσείο φιλοξενεί, Πικάσο, Σαγκάλ, Τζιακομέτι, Ματίς, Λεζέ, μια από τις οποίες στολίζει ήδη τους τοίχους του γραφείου μου στο σχολείο!

Ένα μουσείο δεν είναι το πωλητήριό του ασφαλώς. Δεν είναι μόνον αυτό. Χρειάζεται όμως έσοδα. Και το συγκεκριμένο επί πάρα πολλά χρόνια δεν έκανε τίποτα γι’ αυτό. Ένας κυριολεκτικά διεθνούς κύρους θησαυρός παραμένει - για καλή δική μας τύχη και για κακή δική του- αγκυροβολημένος σε μια γωνιά του νησιού μας, κι αντί ήδη να τον έχουμε αξιοποιήσει στο έπακρο, τον παραμελούμε. Εύχομαι και πιστεύω ότι το νέο διοικητικό συμβούλιο θα κάνει ωραία πράγματα και θέλω να ελπίζω ότι θα κάνει πολλά. Γιατί είναι πάρα πολλά όσα μπορούν και όσα χρειάζεται να γίνουν. Περιμένω ότι θα ξημερώσει μια μέρα που οι ντόπιοι θα εξοικειωθούν με τα εκθέματα και τα ξενικά ονόματα αυτού του διώροφου κτιρίου, αν όχι γνωστικά, τουλάχιστον βιωματικά! Ως τότε συνεχίζω να το θυμάμαι και να χαμογελώ. _

 

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top