FOLLOW US

Χρονογράφημα

Η απόσυρση

 

Όσο μεγαλώνεις, αντιλαμβάνεσαι ως ύβρη κάθε σπατάλη του χρόνου που περνά. Του χρόνου που σου χαρίζεται, για να κάνεις όσα σου αρέσουν, για να απολαύσεις. Ειδικά στη διάρκεια αυτού του ευλογημένου χρόνου των διακοπών, κάθε λεπτό που περνά είναι ένας ύμνος στη χαρά της ζωής, στο μυστήριο της Δημιουργίας.

Ανακαλώ μιαν ατάκα από παλιότερο κείμενό μου, ότι είναι χίλιες φορές προτιμότερο να γράφεις ποίηση παρά να παίζεις τάβλι. Αυτό βέβαια γράφτηκε στο πλαίσιο της ανάπτυξης επιχειρηματολογίας υπέρ της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Αυτή προτάσσει την ενεργητικότητα, την αφοσίωση σε έναν στόχο και την αυστηρή θεραπεία του στον αντίποδα της απραξίας και της νωθρότητας. Υπάρχει όμως και η άλλη εκδοχή: Πριν μια εβδομάδα περίπου, το μάτι μου έπεσε σε μια παρέα ταβλαδόρων και προς στιγμήν θυμήθηκα ότι έχω τουλάχιστον δύο χρόνια να παίξω τάβλι. Τότε αισθάνθηκα ένα μεγάλο κενό να με πλημμυρίζει για όλα εκείνα τα δήθεν «ασήμαντα», που όμως έχουν τη μαγική ιδιότητα να μας κάνουν ευτυχισμένους. Και σκέφτηκα ότι στη διάρκεια της ζωής του ο άνθρωπος κάνει συχνά πολλές θυσίες, για να υπηρετήσει τα ιδανικά του.

Καθένας δικαιούται, αν το αισθάνεται, να εκφράζεται καλλιτεχνικά, χρειάζεται ωστόσο να συνδυάζει επιτυχώς την αυτοέκφραση με τη σιωπή. Όποιος φιλοδοξεί να εξελιχτεί σε δημιουργό, πρέπει να δημοσιεύει με τεράστια φειδώ, για να μην εκτίθεται. Όλη εκείνη η στομφώδης αλλά προσχηματική επίκληση της ποιότητας και της ευαισθησίας, που μάταια επιχειρεί να καλύψει τη μετριότητα του παραγόμενου προϊόντος, με έχει κουράσει αφάνταστα. Έρχομαι λίγο να ξεκουραστώ. Ναι μου αρέσει η τέχνη, αλλά τι κακό έχω κάνει, για να ακούω παρά μέρα αδούλευτους στίχους να αγωνίζονται να μετουσιώσουν σε τέχνη μια ερωτική απόρριψη. «Δε σε θέλει» λέω από μέσα μου. «Ούτε ο έρωτας, ούτε η καλλιτεχνική δημιουργία». Και περιμένω υπομονετικά την ώρα του μπουφέ.

Τον τελευταίο καιρό, αρνούμαι σταθερά να παραβρεθώ σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, που διαισθάνομαι ότι θα είναι κάτω του μετρίου, ή τις οποίες, λόγω απουσίας ειδικών γνώσεων, αδυνατώ να κατανοήσω. Έχοντας υπηρετήσει το πολιτιστικό ρεπορτάζ για περίπου έξι ωραία χρόνια, καταλαβαίνω από την πρόσκληση ακόμη, τον κίνδυνο της σπατάλης του χρόνου και τον αποφεύγω. Αλλά η κακή μου η τύχη δε με αφήνει να απολαύσω τον τρόπο ζωής που επιτάσσει η αυτογνωσία μου. Δυστυχώς, πολλοί από τους φίλους μου είναι λάτρεις του «πνεύματος» και άλλοτε με σέρνουν στις πιο απίθανες παράτες, άλλοτε με κράζουν, επειδή αρνούμαι να τους ακολουθήσω.

«Θα έρθεις;» «Όχι». «Πού θα πας δηλαδή;» Φίλοι αντιστοιχίζουν την απάντηση άλλοτε με την πιθανότητα να αλλάξω γνώμη. «Όταν απαντάς στην Εφταλού, στη θάλασσα γενικά, σημαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να έρθεις». « Αν πεις ότι θα πας στην Τένια για γλυκό ή στο Πετρί, γενικά για φαγητό με θέα, αυτό μεταφράζεται ότι ίσως και να το ξανασκεφτείς. Αν προφασιστείς συνάντηση άλλη, απλώς ζητάς ένα ισχυρό κίνητρο».

Αυτό δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι δε γίνονται και πολύ ωραίες εκδηλώσεις, τις οποίες αξίζει πάντα να τις παρακολουθείς. Για κάποιες μάλιστα προγραμματίζω από τη στήλη αυτή, και αφιερώματα. Δεν θέλω να παρεξηγηθώ. Απλώς η περίοδος που διανύω, η ανάγκη μου να ξεκουραστώ και να είμαι απόλυτα ειλικρινής με τον εαυτό μου, με κάνει να θέλω να απέχω από την «καλλιτεχνική υπερκατανάλωση».

Έτσι φέτος πηγαίνω μόνον εκεί που ξέρω ότι θα περάσω καλά. Εκεί που θα καμαρώσω φίλους και μερακλήδες γνωστούς. Παρακολουθώ επιλεγμένα θεάματα και γι’ αυτό περνάω πάντα καλά. Συναντώ ανθρώπους, των οποίων η παρέα με ευχαριστεί. Με τους οποίους έχω κάτι να κουβεντιάσω. Αλλιώς πηγαίνω στον θερινό κινηματογράφο, διαβάζω λογοτεχνία, ακούω μουσική, απολαμβάνω ένα ηλιοβασίλεμα στην άδεια παραλία στην Άναξο ή μια νυχτερινή βαρκάδα στο νησί της Πέτρας, σαν κι αυτήν που μας πήγε ο Βαγγέλης, τη νύχτα της Πανσελήνου._

 

Καλυψώ Λάζου

 

 

 

 

 

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top