FOLLOW US

Βήμα Διαλόγου

Για μια λειτουργική και αναπτυξιακή λεσβιακή περιφέρεια

Η φιλοσοφία του «Καλλικράτη», αποσκοπούσε στην μετάβαση σε μία νέα νοοτροπία νοικοκυροσύνης και υπεύθυνης διαχείρισης των κοινών, με νέους θεσμούς και ικανή ηγεσία από τη μια και ενεργούς πολίτες από την άλλη.

Στην Λέσβο το όλο εγχείρημα δεν λειτούργησε επ’ ουδενί και σε κανένα, σχεδόν, επίπεδο. Η επί μακρόν παγιωμένη, ιδιοκτησιακή αντιμετώπιση της λεσβιακής περιφέρειας εκ μέρους της πρωτεύουσας, η διαφορά νοοτροπιών ανάμεσα στην κεντρική πόλη και τα άλλα κέντρα του νησιού, συνέβαλε τα μάλα στις δυσλειτουργίες του «Καλλικράτη», ανακυκλώνοντας παθογένειες, παραγοντισμούς, κοστοβόρους ανταγωνισμούς αντιδημάρχων, πολιτικές ισορροπιών, επικαλύψεις αρμοδιοτήτων.

Μακριά από την οποιαδήποτε νοσταλγική εξιδανίκευση ενός προ «Καλλικράτη», κατακερματισμένου παρελθόντος, έχει ωριμάσει η ανάγκη αλλαγών στο νησί καθώς η χρόνια συσσώρευση των προβλημάτων έχει οδηγήσει στην ΚΑΘΗΛΩΣΗ του τόπου, εκτός των τειχών της πρωτευούσης. ΑΠΛΩΣ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!!!

Ο σχεδιασμός της νέας διοικητικής αναδιάρθρωσης στην Λέσβο πρέπει να βασιστεί, ΟΧΙ ΜΟΝΟ στην γεωγραφία, αλλά στις ακόλουθες σταθερές:

Πρώτον:

Η διοικητική ανασυγκρότηση συνυφασμένη με το συνταγματικό πλαίσιο πρέπει να στοχεύει στην ενίσχυση της διοικητικής αυτοτέλειας, αποτέλεσμα της οποίας είναι η διοικητική αποτελεσματικότητα.

Δεύτερον:

Η Πολιτεία πρέπει να στηρίξει ουσιαστικά τους νέους δήμους με πολιτικές προγραμματικής, οργανωτικής και λειτουργικής αναβάθμισης.

Τρίτον:

Ο νέος ΟΤΑ πρέπει να έχει διαφορετική εσωτερική οργανωτική δομή από τους παλαιούς Δήμους. Ο νέος Δήμαρχος και το νέο Δημοτικό Συμβούλιο πρέπει να λειτουργήσουν κυρίως στο επιτελικό και προγραμματικό επίπεδο.

Τέταρτον:

Η νέα διοικητική διαίρεση πρέπει να λάβει υπ’ όψιν την ιστορική και γεωγραφική ενότητα που ανταποκρίνεται στους στόχους της νέας διαίρεσης. Τα νέα γεωγραφικά σύνολα που θα προκύψουν, θα πρέπει να είναι αυτά που διαμορφώθηκαν τόσο ιστορικά (προηγούμενες διοικητικές διαιρέσεις) όσο και πραγματικά (επιρροή από πόλεις ή μικρές πόλεις - τοπικά κέντρα). Η ένταξη σε εντελώς διαφορετική ενότητα από εκείνη στην οποία ιστορικά και γεωγραφικά εντάσσονταν, έως προσφάτως, οι δημοτικές ενότητες ή δεν ενσωματώνουν την επιθυμία τού «ανήκειν» των δημοτών τους, δεν μπορεί να είναι, πειστικά, λειτουργική.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, η επιλογή της επαρχίας ως χωρικής μονάδας προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα. Η επαρχία ορίζει ένα πιο λεπτομερή διαμερισμό του συνόλου των κατοίκων από το διαμερισμό που ορίζουν οι παλαιές νομαρχίες με περισσότερο «συγγενικά», επομένως, πιο λειτουργικά, κοινωνικά, οικονομικά, ιστορικά και πολιτισμικά διαμορφωμένα χαρακτηριστικά. Η εφικτή και βέλτιστη λύση, απαιτεί οι νέοι Δήμοι να έχουν ομοιογενή χαρακτηριστικά ως προς τα οικονομικά, κοινωνικά και πληθυσμιακά χαρακτηριστικά στο εσωτερικό κάθε διοίκησης.

 

Αναγκαία κριτήρια που θα προσδιορίσουν τους νέους ΟΤΑ είναι:

  1. Πληθυσμιακά

Ο νέος ΟΤΑ πρέπει να έχει ένα ελάχιστο όριο πληθυσμού, ικανό να συμβάλλει στην οικονομική του αυτοτέλεια, στο πλαίσιο της αναμενόμενης απόδοσης φορολογικών εσόδων στους Δήμους.

  1. Κοινωνικά

Οι νέες ενότητες πρέπει να αντιστοιχούν σε κοινωνικά σχετικά συμπαγείς περιοχές στις οποίες πρέπει να διατηρούνται, στο εσωτερικό κάθε ενότητας, κοινές κατά το δυνατό πολιτισμικές και πολιτιστικές παραδόσεις και έθιμα.

  1. Οικονομικά

Οι νέες ενότητες δεν μπορεί να κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες. Η εργασία, η εκπαίδευση, η κίνηση προς την τοπική αγορά, αποτελούν υποκριτήρια του οικονομικού κριτηρίου διότι εντάσσουν τον πολίτη στην ευρύτερη περιοχή επιρροής του τοπικού κέντρου ανάπτυξης. Οι νέοι ΟΤΑ πρέπει να αποτελούν βιώσιμους οργανισμούς.

  1. Γεωγραφικά

Τα γεωγραφικά κριτήρια αποτυπώνουν την δυνατότητα πρόσβασης τόσο των υπαλλήλων στον δημότη, όσο και του δημότη προς τον υπάλληλο και τις κεντρικές υπηρεσίες του δήμου, ώστε τα οφέλη να διανέμονται στους δημότες όσον το δυνατό ταχύτερα, αξιόπιστα, διασφαλίζοντας την ποιότητα των υπηρεσιών αυτών. Το γεωγραφικό κριτήριο έχει ιδιαίτερη σημασία κυρίως στην περίπτωση που τα ιδιαίτερα γεωγραφικά χαρακτηριστικά σχηματίζουν μία ευρύτερη γεωγραφική ενότητα στην οποία ο πολίτης έχει συνείδηση ότι ανήκει.

  1. Προσβασιμότητα

Το δίκτυο συνδέσεων μεταξύ των δημοτικών ενοτήτων, αποτυπώνει την δυνατότητα πρόσβασης μεταξύ διαφορετικών ενοτήτων του νέου δήμου και βεβαίως τον χρόνο που απαιτείται για την επικοινωνία του δημότη με το κέντρο του δήμου.

  1. Συμμετοχή του πολίτη

Η δημοκρατική αναγέννηση συνδέεται με την υιοθέτηση πολιτικών από κάτω προς τα πάνω, ταυτόχρονα με την προσέγγιση από πάνω προς τα κάτω. Ουσιαστική αυτοδιοίκηση χωρίς τη συμμετοχή του πολίτη δεν νοείται. Είναι απαραίτητο να διευρυνθούν θεσμοί συμμετοχής των πολιτών στη διαχείριση και στην καθημερινή πολιτική του νέου δήμου.

  1. Αναπτυξιακά

Οι νέοι δήμοι πρέπει να έχουν την δυνατότητα ανάπτυξης τοπικών πρωτοβουλιών. Οι οικονομικές δραστηριότητες και τα μεγέθη πρέπει να επιτρέπουν άντληση πόρων από την τοπική οικονομία αλλά και εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα. Σκοπός είναι να εκφραστεί ο δυναμισμός της τοπικής οικονομίας και με συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα.

  1. Εκπαιδευτικά

Απαραίτητη είναι η ύπαρξη ικανών ιδρυμάτων εκπαίδευσης και ερευνητικών δομών, που εν δυνάμει, αποτελούν προωθητικούς παράγοντες της τοπικής οικονομίας. Επιπλέον κριτήριο αποτελεί η πολιτιστική και ιστορική ένταξη της κάθε περιοχής σε ευρύτερη διοικητική ενότητα που βασίζεται σε μακροχρόνιες σταθερές συνήθειες που έχουν συνδυαμορφώσει κοινές κουλτούρες στους διοικούμενους.

 

Ένα από τα σημαντικότερα λάθη του προγράμματος «Ιωάννης Καποδίστριας» ήταν η διατήρηση αλώβητου του συστήματος δημοτικής διακυβέρνησης, όπως αυτό διαμορφώθηκε από το 1911 και μετά. Οι περισσότεροι από τους «Καποδιστριακούς Δήμους» λειτουργούσαν ως «μεγάλες κοινότητες». Εάν η νέα διοικητική δομή περιοριστεί στην χωρική μόνο συγκρότηση χωρίς να προσαρμόσει στις νέες ανάγκες το σύστημα δημοτικής διακυβέρνησης, τα αποτελέσματα θα είναι ακόμη περισσότερο αρνητικά τόσο για την αποτελεσματικότητα του Δήμου όσο και για την ικανοποίηση των βασικών αναγκών των κατοίκων τους.

Σε γενικές γραμμές, το νέο σύστημα διακυβέρνησης μπορεί να βασίζεται σε μια σειρά παραμέτρων που θα δώσουν στους νέους δήμους τα εφόδια για να ξεκινήσουν, με στόχο την σύγκλιση, την «ευγενική άμιλλα» των αναπτυξιακών πρωτοβουλιών. Αυτοί οι παράμετροι είναι:

α. Οι βασικές υποδομές:

- Διαχείριση υδατικών πόρων (Ύδρευση - Αποχέτευση - Αντιπλημμυρική προστασία).

- Διαχείριση απορριμμάτων, προστασία και διαχείριση περιβάλλοντος, πυροπροστασία.

- Χωροταξικός και Πολεοδομικός Σχεδιασμός και εφαρμογή του.

- Ψηφιακός εκσυγχρονισμός υπηρεσιών.

- Υποδομές και διαχείριση εκπαιδευτικών, πολιτιστικών και αθλητικών υπηρεσιών.

- Στρατηγικό πλαίσιο και ολοκληρωμένος σχεδιασμός τουριστικής ανάπτυξης και προβολής.

- Υποδομές ιατρικών υπηρεσιών και περίθαλψης.

- Διαχείριση ικανού τεχνικού και τεχνολογικού εξοπλισμού.

- Διαχείριση και αξιολόγηση ανθρώπινου δυναμικού

β. Η λειτουργική αυτονομία

Οι νέοι δήμοι πρέπει να είναι ικανοί να σχεδιάζουν, να οδηγούν, έγκαιρα, σε ωρίμανση και να υλοποιούν έργα και δράσεις που χρηματοδοτούνται από εθνικούς ή ευρωπαϊκούς πόρους. Πρέπει να σχεδιαστούν οικονομίες κλίμακας και να δημιουργηθούν ισχυρότεροι και επαρκέστεροι διοικητικοί μηχανισμοί. Στο νέο ρόλο των ΟΤΑ, στο διεθνές περιβάλλον, η προσπάθεια σύγκλισης της Ελληνικής Τ.Α. με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, όπως ορίζει η συνθήκη του Άμστερνταμ, απαιτεί δήμους ικανούς να αναλαμβάνουν αποτελεσματικά τοπικές αναπτυξιακές πρωτοβουλίες.

Η Ευρωπαϊκή πραγματικότητα και το ευρωπαϊκό πλαίσιο χρηματοδοτήσεων, το ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον, η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν μπορούν να στηρίξουν κατακερματισμένες, αδύναμες, δομές που δεν θα προάγουν ένα αναπτυξιακό μέλλον για τους δημότες τους και για το σύνολο του νησιού. Η μεσοβέζικη πρόταση ενός μητροπολιτικού δήμου στον οποίο θα υπάγονται ουσιαστικά οι νέοι δήμοι, οδηγεί, ευθέως, στις εξαρτήσεις και στις συνακόλουθες παθογένειες του παλαιού καθεστώτος με χειρότερα αποτελέσματα από τα σημερινά. Διαιωνίζει ένα Μυτιληνοκεντρικό σύστημα διοίκησης που είναι πασιφανές ότι λειτουργεί εις βάρος του υπόλοιπου νησιού και των κατοίκων της Λέσβου. Είναι το μοντέλο που κρατά εδώ και πολλές δεκαετίες καθηλωμένο ολόκληρο το νησί.

Ο βέλτιστος αριθμός δήμων στην Λέσβο θα πρέπει να ταυτίζεται maximum με τον αριθμό των παλαιών επαρχιών και να συμποσούται σε τρεις δήμους με έδρες τις πόλεις εκείνες που έχουν διοικητική παράδοση, διοικητική ικανότητα και εμπειρία και τις κτιριακές υποδομές που μπορούν να φιλοξενήσουν τις νέες υπηρεσίες.

Μας δίνεται αυτή την στιγμή η δυνατότητα και η ευκαιρία να αρθούμε με σοβαρότητα και συναίσθηση ευθύνης πάνω από κάθε τοπικισμό ή φηφοθηρικό παραγοντισμό ή κομματικό πατριωτισμό και να σκεφτούμε με ωριμότητα το μέλλον του νησιού συνολικά και τα συμφέροντα του τόπου ολόκληρου, των νέων ανθρώπων κυρίως. Ενός νησιού που μένει καθηλωμένο και συρρικνώνεται επικίνδυνα δημογραφικά, εδώ και χρόνια. Η ευθύνη είναι τεράστια για όλους και αφορά στην μελλοντική επιβίωση της Λέσβου στα 6 μίλια από την Τουρκία.

 

* Η Ραλλού Κράλλη - Κωνσταντέλλη σπούδασε δημοσιογραφία, εργάστηκε ως ειδικός συνεργάτης στους δήμους Καλλονής και Μήθυμνας και μετέχει στις επιτροπές πολιτισμού και παρέμβασης του Φορέα Τουρισμού Μολύβου.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Περί διασπάσεως…
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top